Meningen

Taken wil hetzelfde doen dat de Bourne-trilogie deed: een pseudo realistische variant op het James Bond type film maken, en het slaagt daar beperkt in. Op geen enkel moment even geniaal als de Bourne trilogie, Taken is gewoon een lekker snelle no-nonsense actiefilm met een übermensch in de hoofdrol (Liam Neeson, die voor een doorwinterde karakteracteur toch een indrukwekkende actieheld speelt en de volledige film met gemak draagt). De rest van de acteerprestaties komen nooit boven 'ok' uit, en er zijn nogal veel ongeloofwaardige elementen die je moet slikken voor de geweldig gechoreografeerde actiescènes; hersenpan op standby zetten en gewoon rustig kijken hoe Liam Neeson een paar tientallen Albanezen afmaakt.

Jason Reitman (zoon van one-hit-director Ivan Reitman, die naast "Ghostbusters" alleen maar met rotzooi in de trend van "Junior" en "Kindergarten Cop" kan komen) is een naam om te onthouden. Voor de nu al cult-hit 'Juno' kwam hij met 'Thank You for Smoking', een zeer intelligente, cynische satire. Aaron Eckhart speelt (op geniale wijze) Nick Naylor, de woordvoerder van een groot tabaksbedrijf, wiens talent bestaat uit het zodanig kunnen goochelen met woorden dat hij iedereen vakkundig en geargumenteerd onder tafel kan lullen. Tussen dit verbaal gemanipuleer door probeert hij het goede voorbeeld te geven voor zijn zoon en ontmoet hij de rest van de MOD (Merchants of Death, vertegenwoordigers van de tabaks-, wapens- en drankindustrie). Het is hierdoor dat de film niet plat aanvoelt als een saaie 'roken is verkeerd'-boodschap (die er daadwerkelijk is, maar ook de tegenpartij die kinderlijk met de vinger wijst wordt aangepakt). De dialoog is bijgevolg zeer spitsvondig ('Waarom zouden wij willen dat deze kankerpatiënt sterft? Wij willen dat hij blijft doorroken, het is de anti-rook groepering die hem dood wil om hun punt kracht bij te zetten'). Intelligente doch luchtige film waar geen tijd wordt gegeven aan overige, irrelevante bullshit (tempo ligt ook zeer hoog) van een regisseur met een naam om te onthouden (die na 2 films al een paar tredes boven zijn vader staat).

Het debuut van George Lucas en er zit daadwerkelijk iets in. Een wonderschone cinematografie (héél veel gebruik van puur wit) en een interessante belevenis: de dialogen zijn zwak, maar werken gezien de situatie (handige manier om één van zijn grootste tekortkomingen te bedekken), de pacing is traag, het acteerwerk emotieloos, de score zeer rustig, ... dit alles zorgt voor een zeer speciale sfeer die wel degelijk werkt, maar resulteert ook in een vrij saaie film. Het plot is sowieso vrij dun en de personages zijn nauwelijks uitgewerkt. Speciaal filmpje, mooi om te zien, maar met een entertainmentgehalte van quasi 0.

Niet zozeer een oorlogsfilm als een "One Flew over the Cuckoo's Nest in het Amerikaanse leger tijdens de Vietnamoorlog", maar het werkt. Een sterke Colin Farrell, interessante personages en een boeiend verhaal, ookal is het tegenwoordig een beetje cliché

Had hem beter verwacht, vooral de eerste helft komt heel traag op gang. Echter wel goede mix van slapstick en doordachte humor (en referenties naar andere films), en vooral Robert Downey Jr heerst; I'M A LEAD FARMER MOTHERFUCKER!