Meningen

Spielberg's grote doorbraak en een monument van de cinema dat spanningsopbouw naar geheel nieuwe hoogtes bracht. Zelfs in 2009 is dit één van de weinige films waar ik echt volledig meeleef met de spanning, zo'n lekker oprecht buikgevoel. Door de steeds tegenwerkende robot-haai moest Spielberg oplossingen vinden om de haai niet te tonen en dat is de grote kracht van de film geworden. Het eerste uur (ofzo) waarin de haai enkel en alleen gesuggereerd wordt is zoveel krachtiger dan eender welke haai die ze in die tijd op het grote scherm konden toveren. Getuige daarvan is de laatste scène waarin de haai er behoorlijk fake uitziet (het kon makkelijk erger, maar goed is het zeker niet), maar ondanks deze overduidelijke poging-tot-haai werkt de scène. Spielberg heeft de hele film zo opgebouwd dat ze zelfs simpelweg een blik sardienen hadden kunnen opentrekken en het zou tot op een zekere hoogte nog altijd indruk wekken. Klasse film.

Juno is één van de films die niet uit de spotlight te slaan was bij de release. Mede doordat Jason Reitman hem regisseerde (van ondermeer het geniale Thank you for Smoking) en Ellen Page - het groot jong acteertalent - in de hoofdrol. Net als in Hard Candy speelt ze dit keer een personage met ballen (al is het figuurlijk deze keer) en dat is meteen het punt waardoor de film werkt: het is allemaal heel erg verfrissend en origineel. De dialogen en het personage van Juno zijn realistisch, komisch, bizar, verfrissend en origineel. De film neemt zichzelf niet te serieus, neemt niet te veel hooi op zijn vork en maakt er gewoon een toffe, luchtige - doch scherp en gevatte - komedie van. Leuke film, maar wel wat overrated.