Meningen

"Edwin" is een vermakelijk melodramatisch (toneel)stuk, dat vooral uitblinkt door het bijzonder goede acteerwerk. De cast bestaat uit slechts drie personen, die stuk voor stuk in topvorm zijn. De film speelt zich af op het landhuis met grondstuk van de gepensioneerde rechter Sir Fennimore Truscott en concentreert zich rond het bezoek van zoon Edwin (die zelf overigens geen enkele rol speelt). Kort samengevat: een Britse praatfilm voor de liefhebber.

Een heerlijk jaren '40-filmpje, uit de tijd dat de wereld nog één en al vriendelijkheid uitstraalde. Want de oorlog was voorbij en omdat men zich even niet meer druk hoefde te maken over gróte dingen, maakte men zich weer lekker druk over kléine dingen. Tegenwoordig zal het allemaal nogal oubollig over komen, maar het is toch vooral sfeervol en hartverwarmend. De boodschap van films als deze is eenvoudig: Life Is Beautiful!

Fred MacMurray is geknipt voor de rol als enthousiaste stedeling die helemaal opgaat in zijn nieuwe werk als boer, waarbij zijn jongensdroom in vervulling gaat.

Ook Claudette Colbert doet het erg leuk, maar ik zie haar toch liever spelen in een wat scherpere komedie, zoals bijv. It Happened One Night.

The Egg and I kan overigens gezien worden als het eerste deel van de Ma and Pa Kettle-filmreeks. Terwijl Ma and Pa Kettle in deze film nog een bijrol spelen, zijn zij vanaf Ma and Pa Kettle (1949) (die niet voor niets ook wel The Further Adventures of Ma and Pa Kettle heet) de hoofdrolspelers. Die formule bleek wel succesvol, want daarna zijn er nog 8 Ma and Pa Kettle's gemaakt.

De eerste helft is eigenlijk nog wel geinig, maar de tweede helft en de afronding zijn belabberd.

Wat is die Pauly Shore toch vreselijk niet grappig. Verder heb ik wel een paar keer moeten lachen, maar veel heeft het niet om het lijf.

Okay, het is natuurlijk geen Leone, maar de film is hier wel érg ondergewaardeerd. Zó slecht is ie nou ook weer niet. Het verhaal is best leuk en de score van Ennio Morricone maakt het af.