6 jaar geleden bekeek ik deze film voor het laatst. De hoge cijfers van IMDB en Cinemagazine begrijp ik nog steeds niet. Het zit best wel rommelig in elkaar en we kunnen zelfs niet spreken van een rise and fall maar een fall vanaf de eerste seconde. Dat maakt het kijken niet prettig. Sowieso een hekel aan dronken gasten en het houdt maar niet op bij Jackson Maine. Het scheelt niet veel of hij is de hele film dronken. Jammer. Daarnaast is het tempo ook niet al te groot. Muziek is verder wel goed verzorgd (beetje U2 en Bruce) maar verder dan een klein hitje kom ik niet.
Gisteren kreeg ik de blu ray binnen en 's avonds gelijk opgezet. Niet op 4K maar het beeld is eigelijk al prima. Gelijk ook helemaal uitgekeken in 1 ruk door. Het is gelukkig geen rechtbankdrama geworden en de hele gang van zaken komt pas na 1.51 in beeld. Dus dat duurt maar 20 minuten. En ook dat is sterk met voor mij nog nieuwe oude gruwelijke beelden van de vernietigingskampen. Zag er eentje lopen waarvan ik dacht hoe bestaat het dat je nog leeft.
Acteurs spelen goed. Met name Russell Crowe en de altijd wel goed spelende Rami Malek. Dat Russell Hermann Göring ging spelen verbaasde me. Een Australiër als Nazi held niet wetende dat hij uitstekend Engels kon. Grappig detail dat hij Hermann heette na een vriend van zijn vader die Joods was. Heel opvallend waren overigens de uitstapjes van Douglas Kelley naar de vrouw van Hermann. Heb de historie bekeken en dit was dus echt zo en geen fictie. Deze vrouw Emmy is de Nederlandse Lotte Verbeek die ondanks haar kleine rol uitstekend speelde. Vond alleen de rol van Leo Woodall matig. Setting vond ik prima alsmede de muziek. Prima film die blijft boeien en verbazen.
Opmerkelijk genoeg had ik deze film nog nooit gereviewd. Had 'm wel thuis liggen en toen ik dit weekend las dat veteranen deze film heel dicht benaderde vond ik het weer eens tijd om hem te zien. Okay een beetje patroistisch is hij wel. Zoals die sterveling nog zei dat hij blij was het land te hebben gediend was too much. Spullen terugzenden naar hun verliefden werd zeker gedaan. Het rode boekje vol met privézaken werd ook nog ontvangen door de vijand. Opmerkelijk maar zal misschien best gebeurd zijn.
Omdat de beelden best heftig zijn vond ik de omschakeling naar het thuisfront best goed gematcht. De trieste boodschappen per taxi en later persoonlijk gebracht door de vrouw van Moore vond ik een 'mooie' aanvulling van de film. Klef nee eerder realistisch. Het strijdveld zag er over het algemeen goed uit alleen zag je de slachtoffers precies neervallen wanneer je dat ook verwachten. Beetje jammer en onrealistisch. Zeker goed vond ik ook de Cambodjanen die gewoon in hun eigen taal spraken. Overall heb ik zeker weer genoten van deze oorlogsfilm. Jammer genoeg nog niet gezien op 4K want deze film kan dat wel gebruiken.
