Vooraf waren mijn verwachtingen best wel hoog. Vrouwen Rockband in jaren 90 stijl, die langzaam ten onder gaat aan alle denkbare rockster cliches. Actrices als Ashley Benson en Amber Heard leken me daar uitermate geschikt voor.
In de praktijk draait het verhaal echter om beroepsaansteller Elisabeth Moss, die geen moment geloofwaardig is als rockster of zangeres. Het eerste uur is een grote aaneenschakeling van ergernissen over een personage dat op geen enkele manier genietbaar is en elk cliche van de gevallen rockster overstijgt en daarmee volstrekt belachelijk is.
Het tweede deel, dat zou moeten slaan op zelfreflectie is het andere uiterste. Lange scenes waarin vrijwel niets gebeurd stapelen zich op. Een paar vermoeiende dialogen, het aanhoudende verveelde gezicht van Moss en niet te vergeten, een werkelijk afschuwelijke versie van Heaven van Bryan Adams maken voor mij de ellende compleet.
Op alle fronten vond ik dit een waardeloze kijkervaring en ik zal de eerstkomende 10 jaar geen film meer kijken waarin Elisabeth Moss zelfs maar een cameo speelt. Die deur kan wel door iemand anders worden geopend als hij maar voor Moss gesloten blijft.
Met elke andere actrice had ik voor deze film misschien meer geduld op kunnen brengen maar voor mij is Her Smell in deze vorm een van de grootste gedrochten die ik de afgelopen jaren gezien heb. Of beter gezegd de film stinkt aan alle kanten zoals de titel eigenlijk al verklapt.
