Meningen

Tja. Een leuk uitgangspunt met voldoende mogelijkheden voor komedie, wat grotendeels ook wel benut wordt, met, zoals gebruikelijk, voldoende improvisatie van Carrey om het allemaal nog fris en levend te houden. Echt hardop lachen gebeurt echter nauwelijks, het is vooral (zoals vele mainstream komedies) een glimlach-film met net voldoende entertainmentwaarde om te blijven kijken.

Dat het ondertussen gebaseerd is op een waargebeurd verhaal, is nergens meer aan te zien; daarvoor is het teveel doorspekt met Holywood clichés en het hier wel erg geforceerde 'er een probleem van maken' in de laatste akte. En da's toch jammer, want ongetwijfeld was Yes Man vele malen leuker geweest wanneer het dichter bij het echte verhaal was gebleven.

Alle ingrediënten voor een prachtige film zijn aanwezig, maar Youth Without Youth mist de emotie om alle elementen aan elkaar te rijgen.

Zo is de klassieke opzet, in design en score, geweldig, maar werkt de lelijke digitale fotografie dit volledig tegen (dit had ouderwets op film geschoten moeten worden!). De acteerprestaties zijn soms sterk, soms klunzig en datzelfde geldt voor de cameravoering.

Daarnaast kiest Coppola duidelijk voor het etaleren van (intrigerende, dat wel) ideeën boven een coherent verhaal. Leuk, dat wel, maar bevredigend is het uiteindelijk niet, met name omdat ook de ideeën niet volledig uit de verf komen.

Hoewel de film mij bleef boeien, had ik op alle andere vlakken veel meer verwacht van de regisseur die ons ooit zo vakkundig en gepassioneerd The Godfather en Apocalypse Now bracht. 2.5*