Meningen

Beetje vage film. Het zijn drie van elkaar losstaande verhalen en dat vind ik jammer. Beter was het geweest als deze drie verhalen op de een of andere manier met elkaar te maken hebben.

wel grappig trouwens dat in het derde verhaal de vlieg uit het eerste verhaaltje langskomt

1e verhaal: 3,5 *
Iemand die alles verliest en dan toevallig God tegenkomt, die hevig vloekend duidelijk maakt dat het een waardeloze klootzak is. Grappig uitgangspunt wel eigenlijk. Dit deel vondt ik het grappigste.

2e verhaal: 2,5*
Geweldadig verhaaltje over een laffe en domme man die met een vrouw trouwt die nogal gemakkelijk met de benen uit elkaar gaat. Ze is flauw van hem, gaat een paar nummertjes met de buurman maken, raakt zwanger, buurman wil er niks meer van weten, dan maar weer terug naar haar man. Neemt die sukkel haar ook nog weer terug. Klinkt mij ongeloofwaardig in de ogen, maar werd wel mooi in beeld gebracht. Dat was trouwens een groot pluspunt van de hele film.

3e verhaal: 3,5*
Een grote trip. Spud van Trainspotting is wel weer een genot om te zien. Vondt ik in Trainspotting geweldig, maar hier is ie ook weer goed. Ik vond de baby er niet uitzien, maargoed, de opzet van dit verhaal is wel heel leuk en het stoort ook niet echt

Totaal geef ik een kleine drie sterretjes.

Ik heb weinig verstand van Japanse films, maar ik had het idee dat er verschrikkelijk slecht werd geacteerd. Het geluid en hetgeen dat ik zag overtuigde me totaal niks. Het verhaal was wel interessant en ook was de film wel lekker mysterieus, ook visueel redelijk, maar toch pakte het me niet.

Leuke film, maar niet wat ik er na al die berichten van had verwacht. Af en toe best komisch en ook redelijk romantisch, maar niet bijzonder. Valerio vond ik als acteur niet goed, Paul Acda juist beter dan verwacht.

Mooie film, die ook vrij spannend is, maar op het einde naar mijn idee iets te ver doorschiet. De aanwijzingen zijn wel redelijk geloofwaardig, maar hoe het in elkaar zit vindt ik iets te ver gezocht.

De acteerprestaties in de film zijn zeer goed. Met name Spacey doet het zeer overtuigend als loser die zijn leven spuugzat is en zijn leven een andere draai wil geven. Zijn vrouw vond ik ietwat irritant, maar past wel goed in de film.

Het einde vond ik ietwat vergezocht. Erg grappig dat Cooper zo op homo's loopt te schelden de hele film, dan zijn zoon bij Spacey dingen ziet doen, die ze niet doen en vervolgens zelf ook homoseksuele gevoelens blijkt te hebben. De moord die hij vervolgens pleegde had van mij niet gehoeven.

Ik denk dat ik de film een aantal jaren geleden al eens heb gezien, maar hij is toen niet echt blijven hangen. Toch herkende ik vrijwel alles nog vaag en was niet alles verrassend meer. Ondanks dat toch wel een film die zeer sterk is. Voor mij zoiets als Shawshank Redemption. Niet heel erg bijzonder, maar wel zeer degelijk op alle gebieden en zeer boeiend, hoewel ik deze toch ietsje beter vindt.

Eigenlijk geen eens zo'n bijzondere, diepgaande docu over Hazes, maar doordat je gewoon hem ziet zoals ie is en natuurlijk ook omdat zijn muziek mij goed bevalt toch 4*

Ach...soms is het wel grappig, maar veel te veel flauwe grappen of niet-grappige, doch grappig bedoelde, grappen.

Al vaak gezegd...Maar toch nog weer: wanneer de film begint denk je al heel snel aan een Saw rip-off. En naarmate de film vordert, blijkt dit ook zo te zijn. Een verbitterde man speelt een dodelijk spel met zijn slachtoffers. De film opent toch wel vrij sterk met direct een mysterieus sfeertje en een mooie val. De daaropvolgende vallen lijken steeds slechter te worden uitgewerkt terwijl het op zich wel heel wat zou kunnen zijn. Het einde slaat eigenlijk nergens op en het zal iedereen duidelijk zijn dat de moordenaar vrolijk verder gaan zal met zijn lugubere vallen. Het volgende deel begint vast met een scene waarin de dochter nog kan wegkomen.

De muzikale ondersteuning vond ik ronduit zwak en slecht gekozen. Ook was het acteerwerk niet om over naar huis te schrijven,maar naarmate er minder mensen meespeelden, werd het dragelijker. Ook een gemakkelijk te volgen verhaal, dus goed te doen als je voor een avondje lekker onderuitgezakt op de bank gaat. 2,5*

Jack Nicholson speelt zijn rol geweldig. Een van mijn favoriete acteurs. De film op zich vond ik niet veel aan trouwens.

2,5 * door Nicholson, waarschijnlijk was het anders wel een puntje minder geweest....

Toen de eerste tien minuten van deze film voorbij waren, was ik bang voor een saai engels kostuumdrama over een onmogelijke liefde. Gelukkig bleek dit snel te veranderen.

De film kende een wat saai begin, vooral om kennis te maken met de personages, wat toch wel effectief was, want er zijn nogal wat namen die een belangrijke plaats binnen het verhaal innemen. Er zitten een aantal prachtige scenes in de film en ook wordt er op een hele leuke manier met de tijd gespeeld. Het is niet verwarrend, maar juist verhelderend. Briony die door het raam kijkt ziet Cecilia zichzelf uitkleden voor Robbie, maar dit doet ze niet zomaar. Ook de brief die Briony bezorgen moet, en het moment waarop ze Robbie en Cecilia betrapt worden op deze manier van twee kanten bekeken.

Het tweede deel van de film speelt zich tijdens de oorlog af en hoewel de scenes erg mooi gefilmd zijn had ik het idee dat het niet allemaal van toegevoegde waarde voor de film was en het een beetje inzakte.

Op het einde is er nog een leuke wending in het verhaal, die ik niet aan zag komen.

De muziek in Atonement is ook erg geslaagd, het typmachinegetik dat af en toe is toegevoegd is erg mooi gedaan. Ook is er niets op het acteerwerk aan te merken. Dit was zeer overtuigend door iedereen in de film.

Vanwege het, naar mijn mening, te lange oorlogsdeel net geen 5*