Meningen

Toen ik de film in de tv-gids zag staan, werd ik toch een beetje nieuwschierig. Met in het achterhoofd zoiets van "het zal wel snel duidelijk worden waarom deze film zo'n laag gemiddelde heeft" had ik al een dvd'tje klaargelegd om dan te gaan kijken, maar dat bleek niet nodig te zijn. Het was geen straf om deze film te zien. Het verhaal is redelijk absurd en er ontstaan genoeg bijzondere situaties. Het tempo zorgde ervoor dat mijn gedachten niet echt afdwaalden en ik ergerde me ook niet aan de film. Af en toe vond ik het zelfs best wel grappig. Er kwamen aardig wat bekende gezichten voorbij en ook liepen er een paar redelijk leuke dames rond.

Natuurlijk zag ik ook wel dat het vaak slecht geacteerd was, maar echt irriteren deed het me eigenlijk niet. Ik hoorde ook wel dat het geluid niet synchroon liep, dat het niet realistisch klonk, slordig over de beelden geplakt was, maar daar was ik vrij snel aan gewend. Ook de special effects waren niet erg overtuigend, maar dat heb ik niet als storend ervaren verder.

Natuurlijk is het een smaakkwestie, maar ik ben bang dat het enorm lage cijfer dat men hier ziet staan eerder aanzet tot het geven van een halve ster; net zoals bij de allerhoogst gewaardeerde films sneller vijf sterren worden gegeven. Dat dit volgens het stemmersgemiddelde één van de slechtste films ooit is, kan ik me dan ook absoluut niet in vinden. Hoewel er weinig "goeds" aan de film is op te merken, heeft 'De Zeemeerman' me redelijk vermaakt en dat is toch waar het in de eerste plaats om draait voor mij.

In de beschrijving hierboven staat dat het verhaal van drie verschillende mensen wordt vertelt die hun geboortestreek nooit hebben verlaten. Dit uitgangspunt leek me wel interessant en roept een aantal vragen op. Waarom zijn deze mensen niet vertrokken, terwijl bijna iedereen weg gaat? Hoe komen ze de dagen door? Hoe leven ze, vrijwel zonder voorzieningen? Wat hebben ze meegemaakt?

Het is een stuk van een klein uurtje, met daarin drie verhalen. Dat is veel te kort om een levensverhaal te vertellen; laat staan drie. Het heeft als gevolg dat er weinig diepgang is. Datgene wat ze wel over hun leven vertellen is vanwege de grote tijdssprongen onsamenhangend.

Toch was het geen straf om te kijken. De beelden van de natuur zijn mooi en sfeervol. Hun woonomstandigheden duidelijk in beeld gebracht. Het was alleen beter geweest om slechts één van deze personen zijn verhaal te vertellen denk ik, want eigenlijk krijg je op geen enkele vraag een antwoord.