Meningen

Mooi.

Soms kom je op basis van een acteur of actrice verrassende films tegen. Dit is er wat mij betreft weer een. Een mooi ingetogen drama.

Ik kan me vinden in Norma's opmerking dat geen enkel karakter of verhaallijn echt de aandacht vraagt. Maar dat vind ik juist wel positief aan deze film. Ieder karakter draagt zijn of haar eigen bagage mee, iedereen krijgt de aandacht, en ook iedereen wist mijn aandacht en medeleven te wekken.

The Cake Eaters blinkt, behalve in ingetogenheid, nergens echt in uit. Maar dat hoeft dan ook niet. Mooie mensen. Mensen waarmee je je kunt identificeren, al wordt hoofdzakelijk de triestigheid benadrukt. Mensen die je het beste wilt gunnen. Gelukkig wordt die empathie deels ook beloond. Mooie muziek. Rust en kalmte.

Ik vond het lekker.

Met naald en draak

Leuk! Twee so called drakenjagers en het meisje Zoé op zoek naar een verschrikkelijke draak aan het einde van de wereld. Een uiteenvallende wereld, bestaande uit grote en minder grote zwevende eilandjes, met een fantasievolle werking van de zwaartekracht...

De film begint goed gestemd en kleurrijk en bevat alle ingrediënten voor een veelbelovend sprookje. En dat wordt gelukkig ook waargemaakt, want de film wordt mooier en mooier naarmate de setting duisterder en duisterder wordt. Rond de 48e minuut zit een werkelijk muzikaal en visueel prachtige scene. Ook de apocalyptische climax is erg mooi.

Het einde (sweet) had iets korter gemogen en de personages iets minder poppig en glad, maar dat mag de pret niet drukken.

P.S. Die schapen en konijntjes zijn gaaf.

Geef Me de Vijf

Zuid-Koreaanse animatie. Je blijft nieuwe dingen ontdekken. Lekker onbevooroordeeld aan Yobi begonnen. Onbekend filmpje, nog nooit van Seong-Kang Lee gehoord.

Heb eigenlijk weinig op of aan te merken bij Yobi, the Five-Tailed Fox. Ze wist moeiteloos mijn aandacht vast te houden. Hoewel het verhaal toch niet echt overloopt van spanning en betovering, weet het op de juiste momenten te pieken, ziet het er goed uit en zit er een degelijke consistentie in het verhaal.

Leuke, grappige details, als een spijkers-etend buitenaards knuffelwezentje met een luier om. Op piekmomenten schitterende plaatjes. Een voorzichtige vergelijking met Ghibli op gebied van karakters en symboliek. Yobi heeft wel een hele eigen, aangename visuele stijl.

Kortom: sympathiek filmpje dat weinig fout doet en er prachtig uitziet.

Tof filmpje met lekkere soundtrack. Hoewel ik me na het begin van de film op de actie begon te verheugen viel dat helaas toch wat te tegen. Beetje too-much wat mij betreft, maar dat zal bij het soort actiefilm horen.

De scènes aan het eind vond ik wel weer erg gaaf. Vergat haast waarvoor het ook al weer diende, tot Zen aan het eind weer op het dak verscheen. Actie leek soms serieus pijn te doen (wat ook bleek bij de aftiteling). Zat dan wel weer netjes in elkaar.

De meeste punten voor het dramagehalte, een gave climax, de soundtrack en niet te vergeten een heerlijk stukje animatie.

Gisteren gezien in de Sneak Preview. Het was een lange zit, maar een waardige opvolger voor The Lion, the Witch and the Wardrobe.

C.S. Lewis ten voeten uit, stampensvol symboliek, maar ook gewoon lekker spektakel. Acteerprestaties niet denderend, aantal grappige karkaters, er steeg zelfs applaus op uit het bioscooppubliek tijdens de ontstaande romance tussen Susan en Caspian. Overall zag het er goed uit en ik heb me prima vermaakt.

Muurbloempje

Zo, bijzondere film, zeg. Apart dat hij niet meer opgemerkt wordt.

Waar het begint als een romantisch drama met een fantasie-tintje, wordt het gaandeweg steeds mysterieuzer en krijgt het verhaal steeds meer inhoud en symboliek.

Tye bevindt zich in een wereld, waar hij zich niet helemaal in thuis voelt. Alsof hij voor een scherm zit waar zich het leven afspeelt, maar waar hij net buiten staat (aardig visueel effect in deze film). Totdat de muren van deze werkelijkheid worden doorbroken en een wereld openen die een andere kijk biedt op de realiteit. Eerst in grauwheid en zwart-wit, tot ogen geopend worden en beseft wordt hoe we in de wereld staan.

Visueel, muzikaal en verhaaltechnisch erg divers. Verschillende visuele stijlen, muzieksoorten en verhaallijnen. Divers, maar niet onsamenhangend. Wat beteft het muziekrepertoire - van piano (geef mij pianomuziek en ik ben al gauw tevreden), strijkers en accordeon tot techno-achtig en een duits liedje met viool. Heerlijke muziekkeuze. Heb van het geheel erg genoten en mag van mij meer in de belangstelling komen te staan.