Film voor een specifiek publiek, nl. liefhebbers van Hallmark romantiek en kerst. Dus begin er niet aan als je niet aangetrokken voelt tot dit genre. Is de filmversie van een stationsroman… Dus weze gewaarschuwd… Niet klagen als je dit gelezen hebt en er toch naar gekeken hebt.
Ik vind deze goed. Zelfs iets beter dan het gemiddelde Hallmark niveau.
Mooie kerstsfeerbeelden en mooie plaatjes van een champagnedomein in de winterperiode. Begin van de film ook Parijs in kerst. En dat heb ik al in het echt meegemaakt en brengt me terug naar die tijd…
De bijrollen zijn karikaturaal en overdreven grappig maar vind ik wel geslaagd. Meermaals toch moeten lachen. Betreffen de typische overdreven hyperactieve gay-persoon en een blonde supernegatieve droge Duitser. Dus pure karikatuur, maar aanvaardbaar gezien het humoristisch en niet stigmatiserend of kwetsend is bedoeld.
Verhaal zelf is een cliché liefdesverhaal met kerst als achtergrond. En dus volledig mijn genre in de aanloop naar de feestdagen waar ik toch wel meerdere kerstfilm per week tracht te bekijken.
Deze voor mij 4*
Hou van het genre en dit is dus een romcom puur sang en in kerstsfeer. Toch wel beter dan het standaard Hallmark niveau. Heb enkele malen moeten lachen met grappige scènes en de romantiek vind ik ook geslaagd.
Ben in aanloop van de feestdagen liefhebber van films over familiefeestjes in kerstsfeer met gênante, hilarische en ontroerende momenten en deze voldoet aan deze.
Alicia Silverstone al lang niet meer gezien, denk aan Clueless uit 1995 (en nog wat latere films die ik niet direct kan benoemen) en ja ze is, net als ik, al een paar jaartjes ouder. Speelt geen teenager meer maar een moeder. Maar wat mij betreft mag ze er nog steeds zijn.
Is een film voor de zeemzoete liefhebbers van het genre maar zoek je kerstsfeer, humor en romantiek dan is dit toch wel een aanrader.
En Alicia mag wat mij betreft toch wel wat meer gecast worden. Staat er nog steeds.
4*
Ben liefhebber van het melige Hallmark-genre en er al vele gezien, zekerlijk naar aanloop van de feestdagen, waar ik de dan uitkomende kerstmisfilms meeneem.
Deze probeert wat origineler te zijn door twee liefdesverhalen door elkaar te verweven en te werken met vele flashbacks. Op zich niet slecht, maar in deze film vond ik het bij momenten wat verwarrend gezien de flashback maar 10 jaar was en de acteurs er niet eens jonger uit zagen. Zal wel uit budgettaire overwegingen geweest zijn (grimmage), maar maakte dat het gegeven van flashbacks niet veel speciaals waren en dus geen echte meerwaarde hadden. Dus echt op z’n Hallmarks…
Heb al veel betere gezien. Kon me niet echt bekoren.
Had ook geen voeling met de romance. En geen magie tussen de acteurs.
2,5*.
Weet niet wie de plot hierboven over Dr. Pretorius heeft geschreven, maar gaat totaal niet over deze film…
Nu de film zelf: is een donker verfilmde versie van Frankenstein. Deed me wat denken aan de vorige film van Guillermo de Toro, zijnde Pinocchio, dat ook op een eigenwijze manier verfilmd werd. Ook niet direct een kinderfilm, maar een wat ruwe vertelling.
Deze versie van Frankenstein zou je als een soort gothic sprookje voor volwassenen kunnen omschrijven.
Zeker geen horror zoals bij de titelomschrijving staat.
Nergens eng.
De 2,5 uur waren zo om en verveelden me niet, maar deze film is niet echt mijn genre. Deze bekeken omdat ze op Netflix staat en gezien 2,5 uur, toch niet zomaar een goedkope productie en is er wel aan te zien. Allemaal zeer mooi in beeld gebracht. Verhaal zelf is wat mij betreft wat traag en simpel en naar einde toe wat te veel emotioneel geladen dialogen die mij totaal niet raakten. Maar goed, het verhaal is wat het is, maar kan niet zeggen echt onder de indruk te zijn. Ook de acteerprestaties vond ik niet bijster indrukwekkend.
3,5 * door vnl. de visuele plaatjes en decors.
Romantisch drama geen romcom, met kerst als achtergrond. Alleen vond ik het niet echt kerstsfeer, eerder wat typische sfeerbeelden van sneeuw en veel open haarden. En enkele kerstbomen en wat lichtjes. Verder had kerstmis er niets mee te zien,
Gaat over een wat zwaarder beladen onderwerp, nl. zoektocht naar echte moeder en eveneens een reünie tussen vader en zoon, maar dan op B-film niveau. Ook een poging tot wat emotionele momenten, maar raakten me niet echt. Naar mijn mening iets te veel geforceerde zware emotionele momenten. Beetje alsof men alles wat men kon bedenken in deze film moest steken, ipv één iets grondig uit te werken. Idee was waarschijnlijk dat als je alle clichés en onderwerpen bundelt, je niets overslaat en dus ook niets kan misdoen.
Leuke film, maar er zijn betere in dit genre.
3*
Pure maffiafilm, maar vooral een verteld verhaal, met De Niro in een dubbelrol. Volgens veel reviews storen de kijkers zich aan deze dubbelrol. Zelf zag ik daar geen probleem in. Als er nu eenmaal een acteur de geknipte man is voor een maffiarol, dan is het wel de Niro. En hier heb je er twee voor de prijs van een. Zie niet in wat dan probleem is. En wie durft zeggen dat De Niro niet geschikt is om een maffiarol te spelen zou beter stoppen met reviews te schrijven. Als je dus een rasechte maffiafilm wil zien met een rots van een acteur in het genre, dan is dit de geknipte film hiervoor.
Wat verhaal zelf betreft, is waargebeurd, dus het is zoals het is. Is geen James Bondfilm met over the top actiescènes.
Naar de film zelf: sfeervol 50-jarenstijl. Mooie auto’s, gepast taaltje en attitudes. Ademt de Italiaanse maffia in Amerika uit. Is misschien door vertelstijl wat traag maar daar hou ik wel van. Geen overdreven actie. Is zoals ik begon met deze review een verteld verhaal…
Aanvankelijk viel de dubbelrol wel op, maar gaandeweg zie je de beide rollen als aparte karakters en vergeet je dat het dezelfde acteur is.
Denk dat het voor Robert de Niro, gezien zijn leeftijd, een afscheid is van het genre en hoe kan het dan ook beter dan een dubbelrol op te nemen? Door de vele discussies hierover, zowel pro als contra, zal hij er toch maar de filmgeschiedenis mee ingaan.
En ja, misschien ware het cooler geweest als een van de twee rollen door Al Pacino werd vertolkt, maar dan ging er ook wel kritiek geweest zijn dat het weer die twee waren…
Goed, het is wat het is en ik heb wel genoten van dit maffiaverhaal. Er zijn er al niet veel in dit genre en het is dan wel niet de topper, een misbaksel is het zekerlijk ook niet.
3,5*
Was op Netflix wat aan zoeken naar een romcom en kwam op deze terecht. Is geen romcom, de komedie ontbreekt en is vervangen door drama. Dus een romantisch drama. En zonder enige review hier gelezen te hebben begonnen aan deze film. En heeft mij aangenaam verrast.
Film gaat vooral over het verwerken van het verlies van een dierbare. Daarnaast ontwikkeld zich een lovestory.
Acteurs zijn meer dan het Hallmark niveau. Jennifer Aniston straalt bloedmooi met haar gekende charmes en kan wat mij betreft niet veel misdoen in dit genre.
Aaron Eckhart ken ik van diverse genres, blijft mij vooral bij als Two-Face uit de Batmanfilm Dark Night, maar speelt hier voortreffelijk een door verdriet verteerde goeroe die er in slaagt andere gelijkgestemden te helpen, maar zichzelf niet weet te verhelpen.
Er zitten heel wat levensboodschappen doorweven in dit verhaal, wat het voor mij dus net wat hoger op mijn ranglijst zet dan een standaard romcom of Hallmark lovestory.
Feelgood en dus bestemd voor de liefhebbers van dit genre. Noem het een romantisch verhaal met serieuze insteek.
Chemie tussen Aaron en Jennifer is voor mij wat minder geslaagd, maar net door de vele sidestory’s en onderliggende drama’s geef ik deze film 4,5*.
Leuke kerstsfeerfilm. Met een familiefeest als rode draad, waar ik in dit genre enorm van hou. Dus daarom alleen al voor mij geslaagd. Is eerste kerstfilm van 2025 voor mij.
Daarnaast gaat het in deze film ook over uit de kast komen als gay / lesbisch en de vooroordelen in de gezinnen waar dit als een belemmering wordt aanzien omdat het indruist tegen de gevestigde waarden.
Maar is allemaal vrij luchtig en zeker niet zwaar diepgaand. Maar de situatie is herkenbaar en heeft dus wel een boodschap.
Los van de boodschap genoten van deze kerstfilm / romcom (is dus geen drama). Het wordt allemaal op een humoristische wijze gebracht, al lag ik nu ook niet plat van het lachen. Maar wil enkel de film typeren.
Leuk om ook Kristen Stewart terug aan het werk te zien. Haar filmografie toont toch wel aan dat zijn geen b-actrice is en dus ook deze film niet…
Beter dan de gemiddelde Hallmark film en voor liefhebbers van kerstsfeer en het onderwerp ‘uit de kast komen’ een aanrader.
Voor mij 4*
