Is Bridget Jones Diaries meets Alley McBeal maar dan onder een soort van hypernervositeit. Haalt niet niveau van twee vermelde, maar is om het ergens te kunnen plaatsen. Dialogen komen over als een soort van geforceerd super intens. En maakt film leuk. Kan het moeilijk omschrijven. Je moet er voor te vinden zijn, maar bij mij pakte het wel. Een soort van chaos en toch onschuld, keiharde politiek en toch menselijkheid. Geen machines maar personen met gevoelens en idealen waar men in gelooft. Maar toch blijft het allemaal luchtig weergegeven.
Ondanks de hoge politieke positie van gouverneur blijkt er toch nog altijd heel wat op achtergrond af te spelen.
Andere rollen wat oppervlakkig, maar de scène met broer en zijn date is wel hilarisch. Broer speelt minstens even goed en mocht wat mij betreft een grotere rol hebben. Net zoals haar vader wat mij betreft wat meer scherm tijd mocht hebben. Er zat met broer en vader meer potentieel in om film net wat hoger op te krikken.
Heb er verder wel van genoten. En misschien zoals bij Bridget Jones is dit niet de enige film en komen er nog vervolgen waar broer en vader wat meer in voorkomen?
Deze rollen worden wel vertolkt door gevestigde waardes in de acteurswereld en wat mij betreft goed gekozen. Jamie Lee Curtís en Woody Harrelson.
En Emma Mackey doet haar best om net zoals Renée Zellweger in Bridget Jones over te komen als een publiekslievelingetje. Is er wat mij betreft ergens een beetje in geslaagd.
3,5*
Als je een vecht-aktie-film verwacht zal je bij deze bedrogen uitkomen. Is nl. een drama-sport-biografie. Filmtechnieken deden mij bij momenten ook wat denken dat ik naar een documentaire zat te kijken en niet naar een speelfilm.
De gevechten zijn er, maar vrij kort en realistisch weergegeven. Film gaat hem veel meer over de achtergrond van de vechtsporters, met name de verslaving aan pijnstillers en relationele problemen van hoofdrolspeler Mark Kerr. Ook wordt de vriendschap en respect tussen de vechters onderling mooi weergegeven, met name deze tussen Mark Kerr en Mark Coleman.
Film op zich geen hoogvlieger, maar omdat ik Dwayne Johnson graag bezig zie, deze film gekozen.
En ja, verhaal wat ‘braafjes’ maar wat een prestatie van Dwayne. Meestal de actieheld bij uitstek of humor met oneliners, maar hier bewijst hij toch wel in staat te zijn om een geloofwaardige dramarol op zich te nemen.
En respect voor de grime, want Dwayne is echt wel een ander mens. Maar ook hoedje af voor de afgetrainde spiermassa, want die is echt wel impressionant. Dwayne bewijst hiermee naast een veelzijdig acteur, ook nog eens een meer dan voortreffelijk sportman te zijn. En in interviews kennen we hem als charismatisch en goedlachs. Blijf dus wel fan van deze man…
Enigste minpunt van deze film is het gemis aan diepgang. Zo wordt de ontwenningsfase totaal overgeslagen en de relationele problemen wat geminimaliseerd. En gezien het een drama betreft en geen actiefilm, mocht voor mij dan ook wat meer nadruk gelegd worden op deze aspecten.
Na film even wat filmpjes op youtube bekeken en moet zeggen dat gelijkenissen tussen acteur en echte Mark Kerr meer dan geslaagd zijn.
Dit alles maakt dat film zeker bekijken waard is.
En wetende dat het gebaseerd is waargebeurde feiten maakt het dubbel interessant om te bekijken als je fan bent van het genre.
3,5*
