Logboek

Voor je verder leest: is een Italiaans gesproken film. Hou je daar niet van, stop dan maar hier…
Staat omschreven als drama / historisch.
Historisch ok, want is gebaseerd op waargebeurde feiten.
Maar zou drama eerder vervangen door misdaad.
Dus leuke misdaadfilm over een vervalser die in een politiek netwerk terechtkomt.
Wat ik leuk vind aan dit genre is dat er een verhaal wordt verteld. Bij momenten niet eenvoudig maar dat is net wat mij boeit. Niet dus puur popcorn-actieverhaal, maar een film met inhoud en des te meer omdat het gebaseerd is op echte feiten. Beetje genre maffia.
Waar ik problemen mee had om te volgen was het politieke verhaal op de achtergrond, zijnde de discussie tussen rood en zwart. Maar zelfs als je hier niet in mee bent zoals ik, kan je toch nog altijd film volgen en er van genieten.
Speelt zich af in de jaren ‘50 en dit wordt ook mooi in beeld gebracht met af en toe een gepaste en leuke soundtrack.
Wat ik ook leuk vind aan een Italiaanse (lees, niet Hollywoodfilm), is dat het hier niet gaat over de perfecte boys and girls, maar dat er werd gekozen voor acteerprestaties en uitstraling.
Persoonlijk een film naar mijn meug. Veel verhaal en inhoud.
4*

Deze film nu uit op Netflix en had ergens gelezen dat hij massaal gestreamd wordt. Dus deze maar eens bekeken. Waarschijnlijk ooit al eens gezien maar kan het me niet herinneren. Film is nl. van 2002. Hou van een goede romcom en deze is er eentje die de clichés goed volgt. Leuk, net iets beter dan het gemiddelde Hallmarkniveau, dankzij Reese Witherspoon en Josh Lucas.
Is een puur romantisch verhaal, dus meer ‘rom’ dan ‘com’.
Maar wel van genoten en natuurlijk de soundtrack ‘sweet home Alabama’.
Pakte mij niet helemaal, heb al betere gezien, maar verveelde mij ook niet.
Enigste wat mij in begin wat stoorde was de korreligheid van de film. Na een tijdje stoorde het mij niet meer maar als je 4K-kwaliteit gewoon bent is dit toch wel even terug wennen.
3,5* dankzij cast…

Ingetogen biografie over Hank Williams, een country-zanger waar ik nog nooit van gehoord heb. Zijn leven speelt zich dan ook af in jaren 1950 en dit is natuurlijk ook al 75 jaar geleden (zijn nu 2026). Na eens te googlen blijkt dat de titel van de film ook de titel is van een lied dat mij wel bekend in de oren klinkt. Deze film ontdekt op Netflix en nooit eerder gezien. Hou wel van biografische films over artiesten of music-bands. Zoals ik al zei in begin, deze is zeer ingetogen, waarmee ik bedoel dat niets echt diepgaand en geaccentueerd wordt. Er is de alcohol- en pijnstiller verslaving, maar nergens wordt dit zwaar uitvergroot. Er zijn ook de liefdes problemen en ook hier geen grote dramatische taferelen. Tom Hiddleston speelt het allemaal zeer braaf en zo typeert dit ook de film.
Maar voor mij hoeft het ook geen zwaar drama te zijn. Misschien was het bij deze zanger in die tijd ook allemaal niet zo uitgesproken. Maar toch slaagt Hiddleston er in om de verslavingsproblematiek en de miserie van de zanger weer te geven en als kijker volg je de neergang van de verslaving. Verwacht je niet aan excessen en geroep en getier, maar een respectvolle verfilming over het korte leven en succes van Hank Williams. Mooi eerbetoon.
Na de film even YouTube bezocht en vind de uiterlijke gelijkenis van de zanger Hank en de acteur Tom geslaagd.
Blijkbaar heeft Tom ook alles zelf ingezongen, wat nog een leuke extra is. Lijkt mij de juiste acteur om deze rol op zich te nemen.
Heb bij deze toch iets bijgeleerd over een voor mij onbekende artiest. Heb me niet verveeld gedurende deze twee uur durende film.
Leuk weetje; ik vond de actrice die de vrouw speelt van Hank mij ergens bekend overkomen en blijkt dus Elisabeth Olsen te zijn, een jongere zus van de gekende Olson-tweeling. De ogen deden het hem… Elisabeth speelt het in deze film trouwens voortreffelijk en net als Tom, zeer bescheiden en sober.
Zoals dus al een paar keer omschreven, verwacht je aan een terughoudende speelfilm met countrymuziek..:
3,5*

Net zoals de vorige film, niet slecht, maar ook geen topper.
Nieuwe cast waar we niemand van kennen en niemand zullen van herinneren. Enigste bekende is Scarlet Johansson.
Waarom deze film? Had zin in een avonturenfilm en op dit vlak valt het nog goed mee. Mooie natuur en mooie sfeerplaatjes.
Maar had nergens een spannend gevoel.
Ook geen nieuwsgierigheid naar het onbekende of wat mysterie naar wat er in het verleden al dan niet is mislopen.
Zal verhaal ook snel vergeten vrees ik…
Wat betreft de dino’s, deze komen eens zoals ik ze verwacht: niet al te slim en met dierlijk gedrag. Zoals een olifant of nijlpaard zich gedraagt. En dat vind ik wel geslaagd. Niet zoals in vorige edities waar de dino’s behoorlijk intelligent overkwamen en het voor mij de geloofwaardigheid wat wegnam.
Wat ik in deze film echt een mislukking vind, is het gemuteerde beest op het einde (en waar de film mee begint). Lijkt mij een kruising tussen Jurassic Park en Aliens. Dit mormel past absoluut niet in de sfeer van Jurassic World en voor mij een wat spijtige einde.
Toch 3* voor de mooie plaatjes.