Meningen

Schrijver Louis [Gaspard Ulliel] gaat voor het eerst in zeer lange tijd op bezoek bij zijn moeder [Nathalie Baye] om te vertellen dat hij niet lang meer te leven heeft. Zijn broer [Vincent Cassel], zusje [Léa Seydoux] en schoonzus [Marion Cotillard] zijn ook uitgenodigd en Louis’ terugkeer zorgt voor een ontlading van emoties dat het steeds moeilijker wordt om datgene te doen waarvoor hij is gekomen. Erg goed geacteerde verfilming van een toneelstuk ontsnapt niet aan de statische setting. Wekt lange tijd de indruk een slowburner te zijn, maar de explosieve climax blijft uit. Dolans gebrek aan stilistische variatie (de dialogen zijn vanaf het begin bijna uitsluitend gefilmd in close-ups) helpt ook niet om de spanning op te bouwen. Vooral interessant voor fans van de indrukwekkende cast.

Volwassenwordingsdrama speelt zich af in 1985, vlak voor de 13e verjaardag (en de Bar Mitswah) van de Joods-Arabisch-Franse Vincent [Simon Boublil]. Hij moet een VHS-band verbergen die hij met zijn vrienden stiekem heeft gehuurd; broer Arnaud [Alexis Rosenstiehl] verdient grof geld met de verkoop van bootlegs; vader [Louis Garrel] wil niet dat moeder [Camille Cottin] ontdekt dat hij is ontslagen; moeder is een neuroot die zich van alles inbeeldt. Vincent moet een opstel maken met het meisje [Jeanne Lamartine] waar hij een oogje op heeft, maar dat in het begin niets van moet weten. Goed geacteerd volwassenwordingsdrama blijft halverwege steken in amusante, maar onsamenhangende anekdotes. Herpakt zich in het laatste kwart met een ontroerende ontknoping. Pierre Lottin is hilarisch als de welwillende, maar iets te aanwezige buurtopzichter en klusjesman.

De wereld dreigt te vergaan, de Justice League voorkomt dat. Typisch IMAX-3D-escapisme met een hoop explosies en aanverwant lawaai, veel visuele effecten die ook lawaai maken en een schurk genaamd Steppenwolf voor wie het credo 'Born To Be Wild' in ieder geval op één manier van toepassing is. Desondanks is deze film heel aardig te pruimen, onder anderen door de aanwezigheid van enige geslaagde humor in de persoon van Ezra Miller als Barry Allen. Gal Gadot komt hier ook beter tot haar recht dan in het campy 'Wonder Woman' en Ciarán Hinds' bijdrage als de stem van Steppenwolf is ook welkom. Jeremy Irons, JK Simmons, Amy Adams en Diane Lane komen ook opdraven voor een paar minuten schermtijd in een film die het maximale haalt uit een uitgekauwde formule. Beter dan verwacht dus, maar is het einde van het actieheldengenre nu nóg niet in zicht?

Documentaire over de razendsnelle opkomst van Justin Bieber die in één jaar de overstap maakte van een simplistisch YouTube-filmpje naar een uitverkocht Madison Square Garden. Een combinatie van verzorgde, strak gemonteerde concertfragmenten, gesprekken met Biebers entourage en homevideo's voorzien van commentaar door Biebers ouders. We zien de uitzinnige reacties van veelal jonge meisjes wanneer zij een gratis ticket krijgen voor de voorste rijen bij een Bieber-concert, maar ook het effect van Biebers traditionele serenade (met bloemen) bij One Less Lonely Girl en er zijn gastoptredens van Boyz II Men, Miley Cyrus, Jaden Smith en Biebers mentor en grote idool Usher. Bieber blijkt een begenadigde zanger, een redelijke liedjesschrijver en danser maar - zo blijkt in de laatste dagen voor zijn tour - uiteindelijk ook maar een mens. Het lijkt misschien te goed om waar te zijn, maar Biebers kwajongensgedrag achter de schermen, zijn omgang met zijn jeugdvrienden en zijn respect voor de fans komen volstrekt spontaan en oprecht over. Fans zullen hier niet genoeg van krijgen en 'haters are gonna hate', dat blijkt wel uit de extreem lage waardering die deze vermakelijke documentaire op verschillende platforms krijgt.