Meningen

Flodder meets Snatch. Harde en wat botte humor gecombineerd met de komische film uit de Scandinavische landen. Tamelijk flinke focus op de mannelijke doelgroep. Sex drugs rock and roll. Veel ingestudeerd, voorspelbaar werk. Eerste uur best tegenvallend. Laatste deel kreeg ik een beetje de spirit te pakken. Het verhaal wordt dan ook leuker. Al met al met een aardige snack voor een land met weinig inwoners/ afzet (markt).

Tamelijk saaie, beschouwende docu met een licht romantische ondertoon van de perfectionist die van begin tot het einde toont dat hij zijn (meester)werk niet los kan laten. DdW lijkt saai, kalm dan wel niet de meest pakkende verteller voor een docu, maar is geniaal, echt en oprecht. Daardoor wordt het toch nog boeiend...nu de film nog zien!

Wat een heerlijke verbeelding van het "compleet dronken inhoudsloze gebrabbel dat je tijdens uitgaansnachten tegenkomt". Het acteerwerk is werkelijk uitmuntend. Juist de sfeer van het doelloze genieten wordt op een herkenbare en zelden vertoonde wijze neergezet. En wat te denken van de beelden: het spel met licht en donker is op zijn minst quasi-kunstzinnig!
Overigens: moet (film)kunst (in concreto deze film) zinnig of bepakt met inhoud zijn SPT? Juist deze film behoeft geen extra inhoud, meen ik. Daar is het simpelweg de film niet voor. Het is ook net wat je onder inhoud verstaat.

De naïviteit van de hoofdpersoon past perfect bij het doelloze van de eerste helft. Het enige moment dat me wat tegenviel was de wat clichématige scene met de bad guys in de parkeergarage , maar ach daar staat zoveel goeds tegenover. Wat een sensatie is het om te zien dat het "coming of age verhaal" plots verandert in een ware rollercoasterride..

Weinig woorden, ook niet veel daden, wel origineel qua opzet en uiteindelijk toch ook aangrijpend: een volop depri vibe, een sneer naar het communistische tijdperk. In het begin van de film was ik geboeid door stukjes docu door de kleine beetjes humor. Aan het eind van de film was het me wat te langdradig, te depri en te dof, ookal heeft de regisseur het wellicht zo bedoeld....ik miste wat humor, een knipoog of een relativering.

Lichtvoetige coming of age animatie die in een vrij hoog tempo de levensbelevenissen van Paola weergeeft van 0-circa 18 jaar. Lichtvoetig en doorspekt met onderwerpen die in menig Damesblad voorkomen. En ja: die las ik (broertje, vriend, man) ook weleens door! Gaandeweg krijg je een vrij optimale indruk van de sfeer die heerst in het gezin (al met al goed gedaan!) en de samenleving en cultuur. Dat alles onder begeleiding van een plezierige soundtrack. Daarmee zijn de sterke punten van de film benoemd. Minpunten zijn voor mij: de vaart, het (aanvankelijke) gebrek aan diepgang en subtiliteit, al trekt dat laatste gaandeweg wel iets bij. Aan het eind van de film is het beeld van de vrouw Paola completer maar nog lang niet af. Zo hoort dat wellicht bij dit type coming of age.

Sidenote:

Gezien op MUBI. Mijn eerste MUBI ervaring was een aangename. De film heb ik ooit toegevoegd, hopende dat ie zou draaien @IFFR. Het werd het filmfestival Berlijn en SXWX ! Erg leuk om de film alsnog te zien!

De verteller is de spinnenman. Is hij het kneusje of de superheld? Het toch wel spannende (levens-)verhaal leent zich voor een goede thriller of wellicht gewoon een stripboek (!).

De personages konden niet allemaal worden uitgediept, dus wordt het wat opgeleukt met wat -soms verrassende- interviews met “de figuranten”. Tussendoor boeide mij plots de dan weer wel en dan weer niet bedekte “speurneus” van de (anonieme) man met bivakmuts. Net toen ik de docu wat voorspelbaar zag ik eindigen, bleek dat de regisseur zijn best echt had gedaan om het einde op te leuken met wat summiere spanning en romance. Een kleine 3,5/ 5 ⭐️