Meningen

De film is deze keer heel wat minder trouw aan het boek, dat is ook voor een groot deel noodzakelijk. In het boek vertelt Trompoen de Pevensies namelijk aan de hand van flashbacks het hele levensverhaal van Prins Caspian, terwijl ze dit gewoon rechtstreeks in de film kunnen tonen.
De Pevensies komen ook heel wat vroeger bij de Narniërs terecht en dat is een goede keuze om de film vlot te laten verlopen. Prins Caspian is ook goed gecast en past perfect bij de 4 Pevensies.
Een nadeel is dat de film zich iets te veel op de veldslagen richt en te episch wil overkomen. Zo voegen ze zelfs de nachtelijke aanval op Miraz' Kasteel toe, hetgeen slecht een kleine suggestie in het boek was tijdens een vergadering van de Narniërs. Het is gebaseerd op een kinderboek, terwijl de film eerder voor tieners is. Aslan vond ik ook iets minder majesteus overkomen dan in de 1e film, maar in het algemeen zijn de special effects er op vooruitgegaan. Prins Caspian blijft één van de betere fantasy-films.

Een zeer mooie film die ook erg trouw is aan het boek. Aangezien het boek maar 250 pg. telt, was er ook plaats voor enkele interessante toevoegingen in de film. Zoals het bombardement op Londen, de confrontatie aan de Waterval, en een zeer uitgebreid eindgevecht (dat slechts zeer kort vermeld wordt in het boek). De decors zijn mooi en vooral Georgie Henley (Lucy), steelt je hart in de film. De decors zijn verbluffend en vooral Aslan ziet er levensecht uit.
Ook ben ik blij dat de christelijke boodschap, die essentieel is in de boekenserie, gerespecteerd wordt.
Kortom een perfecte familiefilm voor jong en oud.

Van Michael Apted had ik nog nooit gehoord voordat hij deze film ging regisseren. Ik was er wel van overtuigd dat deze veteraan in het vak, een mooie film ging afleveren en daar is hij zeker in geslaagd. Of deze film al dan niet beter is dan de Adamson' films vind ik moeilijk te
beantwoorden. Langs de ene kant genoot ik enorm van Lion, Witch and Wardrobe, de ontdekking van de nieuwe wereld, de trouwheid aan het boek en de jonge cast die enorm sympathiek is. Prince Caspian had dan weer mooie veldslagen, maar het ontbrak soms wat aan afwisseling. David Arnold zorgde voor de perfecte soundtrack. De typische Narnia themes van Harry Gregson zijn er nog steeds, maar het is allemaal wat vernieuwender. Ik hou van de soundtrack van Prince Caspian, met enkele sublieme liedjes zoals 'Prince Caspian Flees', 'Arrival at Aslan's How' en 'Raid on the Castle', maar het was vaak te gelijkaardig aan die The Lion, The Witch and The Wardrobe. 20th Century Fox heeft ditmaal de serie overgenomen. Daar ben ik enorm dankbaar voor, want de serie is echt de moeite waard om volledig verfilmd te worden. Alles bij elkaar zorgt deze verandering van regisseur, filmstudio en componist voor een nieuwe impuls voor een franchise met nog veel potentieel.
Van het verminderde budget is weinig te zien, de productiewaarden zijn nog steeds even sterk als de vorige 2 films. Waar geld gespaard is, is vooral de speelduur van de film, een goed halfuur korter dan zijn voorgangers. Begrijpelijk aangezien ze een maand minder gefilmd hebben.

Het schilderij dat tot leven komt is zonder meer de mooiste transitie die de jonge cast naar Narnia voert. De grens tussen CGI en echt water valt hier quasi weg.
Het prachtige schip Dawn Treader is echt een parel. Mooi en gedetailleerd afgewerkt zijn de boeg en achtersteven met drakenhoofd en staart. Het heeft een uniek uiterlijk dat in je geheugen blijft zitten. Terwijl ik geen flauw idee zou hebben hoe de schepen uit Pirates Of the Carribean of Master & Commander er nu feitelijk uitzien. We krijgen zeer mooie shots van het schip, met mooie zonsopgangen of klievend door de woeste zeestormen.
Verder zijn er meer fantastische wezens aan boord, zoals faunen, minotaurussen en dwergen dan in het boek (waar enkel Rippertjiep deelneemt). Tavros de Minotaur krijgt enkele lijnen, maar meestal blijven ze op de achtergrond.

Koning Caspian wordt sterk gespeeld door Ben Barnes. Het is ook al een verbetering dat hij zijn Mediterraans accent achterwege heeft gelaten. Hij staat duidelijk sterker in zijn schoenen en straalt daadkracht en verantwoordelijkheid uit. Zijn twijfel aan zijn eigen kunnen en gedachte over wat zijn vader zou denken als hij er nog was, is een sterke toevoeging aan zijn karakteruitwerking.

De Verlaten Eilanden zijn de eerste stop. Waar in het boek de gouverneur op het verkeerde been wordt gezet. Men veinst signalen naar andere schepen uit Narnia die er eigenlijk niet zijn. De corrupte gouverneur vreest echter een leger en is verbaasd om een tiental tot de tanden gewapende soldaten aan te treffen op zijn eiland. Met een list wordt in het boek dus het eiland bevrijdt van slavernij en onrecht. Dat is echter niet echt de meest spannende scène voor een film en dus vindt er hier een schermutseling plaats. Ik vond echter dat deze iets te kort was om echt volledig tevreden gesteld te zijn als fan.

Lucy's verleiding om zo mooi als Susan te zijn was een sterke toevoeging in de film. Het is een leuke verwijzing naar al de onzekerheid die tienermeisjes vandaag hebben en zich trachten te spiegelen aan al die gefotoshopte modellen uit de boekjes. Ook zorgt dit dat Peter & Susan nog eens een korte cameo kunnen maken, die alles behalve misplaatst is.
De discussie tussen Caspian en Edmund aan de poel die alles in goud veranderd was ook sterk. Edmund's frustratie om altijd de 2e in bevel te zijn is begrijpelijk en houdt steek als verleiding tot kwade gedachten.

De Duffelpoeters waren grappig en de tuin was wat bizar maar niettemin origineel. Coriakin's rol vond ik wat minder interessant, hij dient vooral als degene die het plot moet uitleggen.
Het plot om de Zeven zwaarden te verzamelen vindt ik echter wat cliché en doet wat denken aan de zoektocht naar de 7 Gruzielementen van Voldemort in de Harry Potter-films. Het is echter geen schockerende toevoeging dat het boek onrecht aandoet.

Eustaas is langer draak dan in het boek en dat vind ik wederom een logische keuze. In het boek is hij maar voor twee hoofdstukken een draak. Hier kan hij wat langer aan bod komen. We krijgen ontroerende scènes met Rippertjiep op het strand. Hij oogt ook mooi en is een zeer expressieve draak met vele gelaatstrekken. Ook de scène waar hij de boot voorttrekt was slim gevonden (in het boek vervoerd hij boomstammen om de mast te herstellen na een hevige storm).

Liliandil mocht best wat meer screentijd hebben gekregen. Ze zal dan ook de vrouw worden van Koning Caspian in de volgende film en het was een gemiste kans om hun relatie wat beter uit te werken.
De Zeeslang is hier een deel van Dark Island, een eiland waar dromen/nachtmerries uitkomen en niet een willekeurig obstakel op de weg zoals in het boek. Wel vond ik dat het gevecht in vergelijking met de andere scènes in de film wat lang was. Maar zonder meer mooi afgewerkt, het is ook eens wat anders dan de strijdende legers die we in The Lion, The Witch and The Wardrobe en Prince Caspian zagen.

De transformatie van Eustaas is mooi neergezet (Aslan klauwt in het zand en niet rechtstreeks in Eustaas drakenhuid). De relatie tussen Eustaas en Rippertjiep (uitstekend ingesproken door Simon Pegg) was werkelijk het hart in deze film. Will Poulter was de ster van de menselijke cast, continu grappig, had sterke dialoog en onderging een geloofwaardige karakterwijziging. Deze acteur heeft echt een rooskleurige toekomst voor zich en bezit het potentieel om een gerenommeerde acteur te worden in de komende jaren.

Aslan zag er wederom schitterend uit. Zijn befaamde quote aan het einde van de wereld is haast letterlijk uit het boek gehaald. Ik ben uitermate blij dat ze de verwijzing naar Jezus Christus er in laten en de christelijke boodschap niet verwatert is. Hetgeen al niet zo een evidente, doch dappere keuze is, want vele mensen en critici moeten om de één of andere reden niets hebben van de christelijke referenties. Tot slot waren er ook tijdens de credits de mooie tekeningen van Pauline Baynes, die het kinderboek al ruim 50 jaar vergezellen.

Ik vind het de beste film van dit jaar, en beter dan de andere fantasy-blockbuster die momenteel inde zalen loopt, met name Harry Potter and the Deathly Hallows. In de 7e Harry Potter gebeurt er haast niets. Ze vinden één Gruzielement en vernietigen deze, voor de rest bestond de film uit saaie kampeermomenten en om de zoveel minuten een nieuw inzicht dat hun queeste vooruit moet helpen. Voyage of the Dawn Treader barst echter van de kleurrijke, afwisselende sets en avontuur. Hopelijk komt er een langere versie uit op dvd/blu-ray, een extra 15-20 minuten zouden de film wat ademruimte geven en kunnen we langer genieten van de diverse eilanden (vooral De Verlaten Eilanden en Magiërs Eiland). Ook vind ik Narnia gevarieerder dan de Harry Potter boeken, er worden steeds nieuwe (hoofd)personages geïntroduceerd en alle boeken bestrijken een andere regio in de wereld, zo speelt deze film zich af in de oceaan ten oosten van Narnia en de volgende zal zich ondergronds afspelen.
The Voyage Of The Dawn Treader is een energiek en spannend zeeavontuur, dat terugkeert naar de magie en mysterie van The Lion, The Witch and the Wardrobe. Het is vooral een film die voortgedreven wordt door karakterontwikkeling. De epische omvang van Prince Caspian vol veldslagen wordt teruggeschroefd voor een intiemere film die een variatie aan eilanden en
magische wezens voorschotelt, net als het boek. The Dawn Treader is zeewaardig en brengt hopelijk een aardige winst op voor Fox en Walden Media tijdens de kerstperiode. Op naar the Silver Chair! Maar eerst ga ik deze zeker nog eens in de cinema bezichtigen.

Wat betreft de special effects zit het wel allemaal goed. Vooral de Kraken zag er geweldig uit met een majestueuze intrede nabij de stad Argos.
Helaas zit er geen spanning in de film, de queeste loopt van een leien dakje en Perseus hakt zich zonder al te veel problemen een weg tot bij de ultieme confrontatie. Sam Worthington blijft zijn kort kapsel uit zijn vorige blockbusters behouden, terwijl iedereen rondom hem lang haar draagt. Verder weigert hij uit koppigheid hulp van zijn vader Zeus, wat hem niet echt sympathieker maakt. Ook zit de film vol plotholes, of hebben we alleszins te maken met een erg wispelturige Zeus. De ene keer vind dat de mensheid gestraft hoort te worden, maar aan de andere kant helpt hij zijn zoon wel om de mensheid te beschermen.

Io, alsook prinses Andromeda komen amper aan bod. De overige castleden, die Perseus vergezellen op zijn queeste zijn er enkel om afgeslacht te worden. Alle mythologische wezens uit de gedateerde, orginele film van 30 jaar geleden komen aan bod, met een kleine toevoeging van Djinns, een soort woestijnnomaden die toevallig schorpioenen weten te hypnotiseren (komt dat even goed uit).
Laten we hopen dat we bij de sequel een samenhangender verhaal krijgen. Nu de remake achter de rug is, kunnen ze zelf hun eigen verhaal ontwikkelen, zonder dat fans van het origineel op hun tenen getrapt hoeven worden.

Paar dagen geleden nog eens herkeken. Geen totale ramp, maar gewoon erg matig. Er zaten best leuke gevechten in zoals Conan tegen de zanddemonen en zijn eerste confrontatie met Khalar, ook de jonge Conan was leuk om bezig te zien. Helaas valt de film in de slotact volledig in duigen.

Echt een mooie animatiefilm, één van de betere van dit decennium. Dreamworks doet echt zijn best na Kung Fu Panda en How To Train Your Dragon. Film zat vol met goede en slim gevonden grappen en creatief ontworpen dieren. Hou ook echt van de kleurrijke omgevingen. Stemmencast was goed, Cage als Grug was perfect, alsook Stone voor Eep.
Op het einde werd het ietwat melig Grug die quasi al die dieren red gelijk een soort prehistorische Noah en dat al die dieren (ook die gevaarlijke sabeltandtijger) huisdieren worden. Maar het is zeker een uiterst vermakelijke film voor jong en oud. Flintstones voor de nieuwe generatie.