Meningen

Au, dit vond ik nogal een pijnlijke slechte film! Deze Spaanse film is dan wel gebaseerd op de novelle "Carmilla" uit 1872 van de Ierse auteur Sheridan Le Fanu maar voegt daar pseudo-Freudiaanse uitdieping aan toe. Door dit te doen krijgt het verhaal een aanzienlijke vrouwonvriendelijke ondertoon. Angst van de regisseur voor man-hatende lesbianisme?? Pijnlijk duidelijk gemaakt in een droomscène waarin Carmilla de vrouw aanmoedigt om haar man met een mes te castreren. Die laatste is zo'n beetje de enige horror in de film. En ook totaal niet doeltreffend. Ook op gebied van regie is de film plichtmatig Alles is eenvoudig, er is maar weinig subtiliteit of iets dat op een ander niveau werkt. Er is geen sprankje spanning in de film te vinden!? Regisseur Vicente Aranda frummelt wat met surrealistische beelden waardoor het resultaat uitermate traag verloop, De film deed met denken aan de Franse Jean Rollin, ook hij vermengde erotiek, vampirisme en surrealisme. Echter is die overeenkomst voor mij alles behalve positief waardoor de film dezelfde waardering krijg als die regisseur.

Aan het begin stelt Margaret Qualley, de vraag; "Wat is de reden waarom vrouwen non willen worden." Het antwoord hierop was "Liefde" De film portretteert vrij openhartigheid en zonder oordeel over deze mystieke passie. Het moet ergens rond 1962 zijn, als Cathleen (Qualley) toetreed als jonge postulante in de kloosterorde van de Sisters of the Sacred Rose. Blijkbaar niet wetende dat paus Johannes XXIII bezig was met ‘bij de tijd brengen’ van de Katholieke Kerk via het Tweede Vaticaans Concilie. De Eerwaarde Moeder is een hardliner die deze de veranderingen en versoepeling van de beperkingen verafschuwt en het ook als een belediging van haar levenslange toewijding als bruid van Christus ziet. Debuterende Maggie Betts (maakt al wel een documentaire) veroordeeld of keurt goed van wat ze op het scherm laat zien. Dat maakt deze film dan ook best goed... Echter blijft het voor mij (als leek) moeilijk te snappen waarom je de strikte katholieke gebruiken zou willen. Ook kom er niet echt antwoord die iets verklaard. In ieder geval speelde 24-jarige dochter van Andie MacDowell in 2017 haar eerste grote filmrol in dit religieuze drama en groeide anno nu uit als een bekende namen in film.

Voor de jaarlijkse Norsk Krigsfilm nemen ze ditmaal de geschiedenis van Noorwegens meest gedecoreerde burger, het hoofd van "Oslogjengen" (de Oslo-bende), verzetsstrijder Gunnar Sønsteby aka Nr. 24. Volgens zijn wiki gaf hij regelmatig lezingen over de oorlog aan schoolkinderen Dat hier de basis voor de film vormt. Het is verder net zo conventioneel als gewoonlijk.

Even tussendoor wat aanvullende info; Noorse verzetsstrijder Max Manus (film met dezelfde naam) maakte ook deel uit Oslogjengen, wat dan weer een afdeling was van de Linge-compagnie. Die onder andere bekend zijn van Operatie Freshman, de poging om een zwaar-waterfabriek op te blazen (film Kampen om Tungtvannet (2015) En in die zwaar-waterfabriek van Norsk Hydro werden de lezingscènes opgenomen.

Enfin de lezing opgenomen met handcamera worden afgewisseld met episodes uit Gunnars jaren 40-verhaal, De film springt dus steeds heen en weer van presentatie naar herinneringen. Je vraag je af; waarom krijgen we reacties van het publiek te zien? Bijkomstig probleem is dat je steeds weer uit de film raakte en personages soms komen en gaan.

In het derde bedrijf blijkt waarom men voor de lezingenscenes heeft gekozen. Er komt een morele keuze; Is alles wel zwart-wit en gelden tijdens een oorlog andere regels...er bestaat volgens mij ook geen oplossing. En het enige wat je krijg te zien, zijn vragen en dubbelzinnige antwoorden. Enfin het doet niet veel af van het cijfer! Maar doet de niet bij deze tijd passende muziek wel! Wie was verantwoordelijk om in een zo’n gedetailleerd historisch stuk, tijdens de climax van de film Radioheads ‘Exit Music (For a Film)’ te plaatsten? Een doodzonde!

Soms moet ik een film kijken die eigenlijk te slecht is om aankijken. Waarvan je weet voordat je hem opzet dat het niet veel zal zijn.Zo ook deze Nude for Satan. Het begin was nog redelijk, maar als we eenmaal het kasteel binnen gaan, is het algauw over. Op sommige momenten neigt de film zelfs naar porno. Harris en Calderoni spelen een dubbelrol, waarschijnlijk om de kosten nog iets meer te drukken. Maar ach in het kader van de avond van de wansmaak was hoe slechter het is, hoe beter. En dat was deze inderdaad!

Slaapverwekkend erotische thrillertje die zich verpakte als Giallo (er is wel wat meer voor nodig dan mensen in spiegels filmen) om zo mee te kunnen liften met het populaire genre. Er zijn soms wel een paar elementen, (zwarte handschoenen, J&B whisky) maar laat de vakkundigheid en het talent ver achterwege. Budget verspillen aan spanning die van de motorrijder-moordenaar uitgaat of gepassioneerde pretenties om er iets van te maken, zijn aan deze film niet besteed. De regie is flauw en zonder veel stijl of sfeer, dit is gewoon in elkaar gegooid. De film draait om een modellenbureau...wat een excuus was om zoveel mogelijk goedkope seksscènes en veel volledige frontale naaktheid in de film te krijgen. Het trieste is dat het verhaal best behoorlijk had kunnen zijn, waardoor er misschien een goede film uitkwam. Helaas was de film meer bezig met seks en naaktheid dan de handigheid van de moordenaar met zijn mes. Deze soft-erotische film met wat komedie-elementen was dan ook een behoorlijk lauwe aangelegenheid.

Film die op elk succes van andere films wil meevaren. Dit getuigt alleen al van alle namen die film draagt: Amazonas, Massacre in Dinosaur Valley, Cannibal Ferox 2. Terwijl Michael Sopkiw een soort Indiana jones speelt. Met Cannibal Holocaust of Ferox heeft het ook niet veel van doen. De kannibalen zijn eigenlijk niet meer dan een excuus om de dames uit de kleren te krijgen. Waardoor de originele titel de enige titel is die wel klopt: "Naked and Savage” Want de film heeft redelijk wat naakte vrouwen en erotisch getinte scenes. Verder wat humor en wat "vier vuisten" gevechten. Bloed is er ook en wat onschuldige dieren zonder het leed natuurlijk! Leukste scene was toen er een paar piranha's op bezoek kwamen. Nudo e Selvaggio is charmante genietbare exploitatie-trash film met meer borsten dan dat er kannibalen rondlopen.

Gefilmd onder de titel Le nuit des é toiles filantes ("De nacht van de vallende sterren"), een pseudo-surrealistische film over de ontmoeting van een meisje met de dood en het hiernamaals. De distributeurs hadden echter andere ideeën in gedachten; de eerste (Pierre Quérut) voegde soft-core beelden toe met Alice Arno en verkocht het als seksfilm. Toen het op video werd uitgebracht, verwijderde men de toegevoegde seksscènes, en huurde Jean Rollin in om ongerelateerde zombiebeelden te maken. Zodoende werd het uitgegeven onder de titel A Virgin among the Living Dead. Helaas is die titel ook een soort van spoiler!

Dat de keuze op Jean Rollin viel is niet heel gek want Jesús Franco bediend zich hier van hetzelfde soort surrealistisch, dromerig art-house stijltje wat je ook bij die regisseur ziet. Ik ben van dat getouwtrek tussen (s)exploitatie en kunst niet weg! Ik geef toe dat er wel een handvol momenten waren die vreemd of opvallend zijn; zoals een begrafenis waar de familie uit de maat een Latijnse hymne zingt, Franco die zelf een dwaze idioot genaamd Basilio speelt die door de gangen loopt en brabbeltaal praat met een afgehakte kippenkop of een lesbische--vampier-seksspel met een schaar.

De vrouwelijke cast is sexy en aantrekkelijk, en Christina von Blanc is een absoluut prachtig wezen met grote blauwgrijze ogen en met regelmatig alleen blote huid. Echter geef deze film maar een halfbakken gevoel. Het is een Goofy-film met naaktheid om de tekortkomingen te verdoezelen en slechts enkele momenten van inspiratie. Bovendien bestond er bijna geen plot... natuurlijk, misschien was het 'abstracte beeldvorming' of 'niet-lineaire verhalen vertellen' maar de gammele aard doet anders vermoeden!

Ondanks dat de film wel begint als politiefilm; je ziet dat de 21-jarige Clara in een dorpje bij Grenoble op weg naar huis, op brute wijze worden vermoord. Houdt de film zich echter verder niet bezig met het wie of waarom! Het is meer een docudrama over hoe een politieteam reilt en zeilt. De film is geïnspireerd op een echt gebeurde zaak, al verhuisde de regisseur het decor wel van een nietszeggende Parijse buitenwijk naar het meer fotogenieke Grenoble! Maar verder zie je eigenlijk alleen de onderzoeksprocedure; ondervragingen van verdachten, de ouders of vriendinnen. Tussen de ondervragingen door richt het zich natuurlijk ook op het wel en wee van de speurders; huwelijksproblemen, fietsen, blokkerende printers en onbetaalde overuren. En uiteraard omdat het lekker modern is; de mannenmaatschappij waarin vrouwen moeten leven. De film probeert daarmee bewondering voor de mensen die (met te weinig middelen en te veel zelfopoffering) deze zware job doen. Dat lukt ook wel maar zoals zo vaak is de werkelijkheid een stuk minder interessant en dan zijn 115 minuten toch best lang! Voor wie op een realistisch en dramatisch manier de politie aam het werk wil zien is dit best oké maar persoonlijk hou ik dan meer van fictief entertainment.

In de ‘The Conjuring II’ was er een geheimzinnige non te zien, twee jaar later kwam er een spin-off rond deze filmgriezel Die ‘The Nun’ werd ondanks lage beoordelingen de meest opbrengende film uit het Conjuring-universum. Het is dus geen verrassing dat er een vervolg zou komen. Vijf jaar nadat Valak, de demon in non-vorm, het klooster in Roemenië teisterde, zie je nu dat ze toch is weggeraakt. En wie de eerste film zag, weet ook hoe...!

Veel veranderd aan het concept is er niet. Taissa Farmiga speelt opnieuw de rol van de gekwelde zuster Irene, en is nu verscholen in een Italiaans klooster. Tuinder Jonas Bloquet, beter bekend als de Frenchie, heeft nu werk gevonden op een Franse kostschool. Na een reeks verdachte moorden in katholieke instituten, krijg zuster Irene de opdracht om dit te onderzoeken...drie keer raden waar ze uitkomt?

Verrassend is deze Dan Brown-achtige speurtocht dus niet en levert veelal zijn typische jump scares op! Is dat erg? Zeker niet! Veel is te danken aan de griezelige gotische sfeervolle cinematografie van Tristan Nyby (deed hij ook al bij The Dark and the Wicked (2020) en een paar toffe visuele scènes Er is zichtbaar aardig wat geld en aandacht besteed aan de special effects, kostuums en decors. Daarnaast is het voor een studio geproduceerde horrorfilm, nog best bloederig. Origineel of creatief nee...maar voor anderhalf uur popcorn-vermaak, kan je het ook slechter treffen!

Het oorsprong verhaal over de vreselijke non aka de demon Valak uit The Conjuring 2 is geen slechte horrorfilm, Helaas is het ook rechtlijnig en een beproeft recept. Uiteraard even Ed en Lorraine Warren erbij halen voor de herkenning, jumpscares en een een houten deur waarvan je niet moet denken dat die deur ooit opengaat?! Wedden...ja inderdaad je raad het goed...! Nee het verhaal is maar erg zwak en voorspelbaar. Maar ik vond dat de prent wel degelijk entertaint. Qua cast zat het goed. Zuster Irene (Taissa Farmiga, de jongere zus van Vera Farmiga die Lorraine Warren speelt) en Eerwaarde Burke (Demián Bichir) zorgen ervoor dat ondanks het mindere verhaal het toch nog goed aanvoelt. En dan was er de spookachtige setting van het oude klooster in Roemenië, met zijn aardedonkere lange gangen, prevelende nonnen, flikkerend kaarslicht, en het nabijgelegen kerkhof, ze maken veel goed! Die sfeer deed me wel wat denken aan de oude gotische horror en Dracula maar dan verpakt voor een popcorn-publiek.