Meningen

Visueel gezien is dit weer een prachtige film van Wong Kar Wai. De man heeft een oog voor decor. Steeds weer verbaas ik mij over de kleurenpaletten die niet zozeer door camerafilters, maar gewoon door mooi inrichten worden neergezet. Dat is bij In the Mood for Love zeer sterk van toepassing. Qua camerawerk en kleurgebruik een veel meer ingetogen werk dan Chungking Express en Happy Together. Het sluit ook goed aan bij het thema van de film. Twee personages die aan de ene kant liefde voor elkaar voelen, maar daar nooit aan zouden toegeven omdat zij beiden door hun partners zijn bedrogen. De ingetogenheid, die sommigen hier als kilheid beschrijven, is volkomen begrijpelijk gezien de voorgeschiedenis en is eigenlijk waar de hele film om draait. Het wordt ook weerspiegeld in de titel. In the Mood for Love weergeeft al een mate van ingetogenheid. Beide personages zijn duidelijk 'in the mood', maar in feite is hun relatie gebouwd op niet ingaan op deze gevoelens.

Ik vond het prachtig om juist in die kleine details te zien hoe zij worstelden om die afstand te bewaren. Bijvoorbeeld dat shot van onder het bed vandaan, waarbij de voeten wel erg dicht bij elkaar staan . Ook mooi hoe het subtiele camerawerk een extra dimensie geeft aan de film en de dromerige sfeer waar alle WKW films van doordrenkt zijn versterkt. Zoals altijd maakt hij sterk gebruik van spiegels, schaduwen en andere voorwerpen om zich achter te verbergen.

Toch had ik ook wat moeite om echt volledig mee te leven met de personages. De film blijft denk ik niet zo hangen als 2046 en Chungking Express, die door hun expliciete uiting van passie enorm aan mij zijn blijven kleven. Ondanks dit kleine minpunt toch een hele mooie filmervaring.

Een moeilijk te beoordelen film. Aan de ene kant een prachtige sfeer. Inderdaad zie je zelden zulke rauw geschoten actiefilms. Dit is New York! Geen glitter en glamour, maar grijs en grauw. De acteurs zijn geen helden, maar simpele zielen. Ook de actiescenes, en dan met name die lange scene die eigenlijk al begint op het moment dat die sniper op het dak aan het schieten raakt, en vervolgt wordt met die bloedstollend spannende achtervolging van de metro. Zo zijn er nog enkele prachtige scenes zoals het in en uitstap spel in de metro.

Het probleem met deze film is dat tussen die geweldige scenes ook stukken zitten waarbij ik nauwelijks wakker kon blijven, afvroeg of het aan mij lag, maar uiteindelijk moest concluderen dat er gewoon minutenlang niets gebeurde. Dat vinden sommigen misschien sfeervol, of passend in deze realistische film, maar mij stoorde het gewoon. Zo kun je bezig blijven met oninteressante aspecten uit het politieleven te verfilmen. Daarnaast was de film soms moeilijk te volgen. In de loop van de film wordt alles wel duidelijk, maar met name de eerste 20 a 30 minuten werd ik toch aan mn lot overgelaten. Maar dat is slechts een sidenote vergeleken bij de saaie wachtscenes.

Ik zal hem in de toekomst zeker nog eens bekijken. En ben ook erg benieuwd geworden naar het vervolg. Voorlopig hou ik het op een 3.5* vooral door de geweldige sfeer, en die prachtige achtervolgingsscène.