Meningen

Zojuist nog eens 2046 herzien na eerder vandaag In the Mood For Love the hebben gekeken. Ten eerste valt het mij op dat ik de film bij herziening nog beter vind dan de eerste keer. Toen vond ik hem nog wat lang. Ik ben opnieuw overdonderd door dit meesterwerk.

Ik ga hier een gedurfde uitspraak doen en zeggen dat niet In the Mood for Love, maar 2046 het magnum epos is van Wong Kar Wai. Een film die eigenlijk al het goede uit haar voorganger combineert met hetgeen wat zijn films uit de jaren 90 zo spannend maakte. Prachtige decors en werkelijk fantatische cinematografie. Het camerawerk en kleurgebruik maken dat de film van je scherm spettert.

Alle muzes van WKW komen langs, met Tony Cheung in bloedvorm en Faye Wong in een geweldige rol als androide/hopeloos verliefd meisje. En dan is er nog Ziyi Zhang. Ik heb het al eerder gezegd, maar wat is zij geweldig in deze film. Woest aantrekkelijk, arrogant, maar toch zo ontzettend kwetsbaar. De chemie tussen haar en Leung is overdonderend.

Niet alleen visueel, maar ook de soundtrack is weer om te smullen. In het verlengde van ITMFL, maar nog veel spannender naar mijn idee. De scenes in de trein zijn voor mij nu al legendarisch, maar ook die in het hotel. Het iconische shot op het dak van de Orient Hotel is een landmark in het Aziatische filmlandschap.

Ten slotte vind ik het verhaal, dat volgens sommigen nergens heen lijkt te gaan, juist een schot in de roos. Nu ik ITMFL heb gezien begrijp ik het personage Mr. Chow beter en voel ik ook meer sympathie voor hem en zijn levensstijl. Het is niet zomaar een rokkenjager.

2046 is een van de beste films die ik ken. Een film die wellicht wat misbegrepen is. Ik heb goede hoop dat men met de jaren gaat beseffen wat voor een tijdloze klassieker dit is.