Titels als Der Untergang, A Bridge Too Far en Saving Private Ryan behoren tot de regelrechte klassiekers en zijn dan ook algemeen bekend bij het grote publiek, maar het oorlogsgenre reikt verder dan alleen deze titels. Hieronder zes ijzersterke oorlogsfilms die absoluut de moeite waard zijn, maar wellicht wat minder voor de hand liggen. 

Rauwe en ijzingwekkende film. Er zijn al veel films gemaakt over kindsoldaten, en het risico is dan ook dat je de gruwelijke verhalen apathisch ondergaat omdat je zo onderhand murw gebeukt bent. Maar Beasts of No Nation maakt indruk, en dat komt vooral door het spel van de jonge Abraham Attah en Idris Elba. - IH88

Een van de beste docu's die ik ooit heb gezien. Beklemmend, indrukwekkend en beangstigend. We volgen de parkwachters die met groot gevaar voor eigen leven het Virunga park beschermen, de gorilla opvang met 4 weesjes en een journaliste die gesprekken aangaat met lobbyisten vanuit oliemaatschappij Soco. Hier maakte ze in het geheim opnames van en de uitspraken en corruptie zijn ronduit schokkend. Deze mensen interesseren zich werkelijk alleen maar voor geld. Dat de gorilla hierdoor uit zal sterven, en daarnaast duizenden mensen sterven door onrust in het land, zal ze een worst wezen. - Fonzie1983

De grootschalige gebeurtenissen van de oorlog worden bekeken door de ogen van twee kinderen. Terwijl miljoenen sterven, ga je medelijden voelen met die ene hond. Op kleine schaal kun je gemakkelijker sympathiseren. Het is straf dat ze twee kindacteurs zo naturel kunnen doen ogen. Dat ligt ook aan de montage. Brigitte Fossey wordt soms in close-up getoond in een reactie. Het bombardement kreeg ze pas achteraf te zien. De willekeur wordt aangetoond: toevallig is zij degene die overleeft. Het boerenleven wordt niet geïdealiseerd. Burenruzies, schijnheiligheid en lichte vormen van kindermishandeling waren deel van het leven. Narciso Yepes speelt de anonieme Romanza, soms doodgeslagen door beginnende gitaristen, maar hier zeer sfeervol gebracht. - Dievegge

Rauwe, realistische en ook erg menselijke zwartwit film over de terugtrekking van de Franse troepen tijdens de oorlog in Indochina. Deze keer geen verheerlijking van één of ander Amerikaans heldenpeloton. Bruno Cremer is overtuigend in de rol van doorwinterde oorlogsman waarvoor zijn chef, Jacques Perrin (eveneens uitstekend als jonge, eerder onervaren officier), het nodig respect heeft. Knappe sfeerschepping. - Movsin

Deze documentaire zonder enige voorkennis over de inhoud bekeken. Het is een onthutsende, bizarre, emotionele en indrukwekkende inkijk in het leven van een Amerikaanse familie. Mijn advies: lees niets over de film. Gewoon kijken. Dan ben je na afloop net zo onder de indruk als ik. Gegarandeerd. - Pietjepok

Schokkende en ontroerende getuigenissen over de gruwel van de concentratiekampen. Merkwaardig hoe het Hitler-regime, zelfs in de aanloop naar de nederlaag, vast hield aan de uitroeiing van Joden. Van alle films, documentaires over dit onderwerp, toch wel één van de hardste. - Movsin