MM Filosofie

egoïst = iemand die alleen zijn eigen belang voorop stelt.

Als je dus rekening houdt met anderen ben je toch gewoon geen egoïst?!?

Ben het met Ramon K eens dat er gradaties in egoïsme zitten..

Volgens mij was het Phoebe .

En wat wordt die uitspraak van mij serieus genomen zeg! Misschien had ik er beter een bij moeten zetten. Natuurlijk bestaan er verschillende gradaties in egoïsme, mijn uitspraak was ook meer als grapje bedoeld. Al mogen mensen die zichzelf wegcijferen en daar diep ongelukkig van worden van mij linea recta naar het gekkenhuis.

Filosoferen over de zin van het leven is trouwens bij voorbaat al nutteloos (maar ga er vooral mee door, doe ik ook hoor ). Als er een zin aan dit leven is dan kunnen wij dat toch niet bevatten. En aangezien er nog niemand een antwoord op die vraag heeft gevonden probeer ik eerst mezelf gelukkig te maken en tijdens dat proces ook andere mensen in mijn naaste omgeving. Een ongelukkig mens kan ook niemand gelukkig maken.

Ik zie er enkel sociale interpretaties in. De ene heeft geluk dat wat hij 'goed acht/wat voor hem goed voelt' beter door de maatschappij aanvaard wordt dan de ander.

Van mij mogen deze mensen de geschiedenisboeken ingaan als supermensen. Andere mensen helpen terwijl dat je eigen geluk dwarsboomt, pure opoffering en naastenliefde.

Er stond ook een smiley achter die uitspraak. Wel gezien hoor.

Dat moet je ook zeker doen, het belangrijkste. Met deze uitspraak maak je iedere Boeddhist blij.

Eigenlijk doe ik dat ook voor 75%. Ik geloof dat je moet proberen een evenwicht te zoeken waarmee ik meteen bij deze een uitspraak ten beste heb gegeven waar iedereen zich wel bewust van is.

Wat heb ik met vliegende kubusen? Ik denk en teken ze tegenwoordig heel veel. Is er een verklaring voor? Of is het een metaforisch symbool mijn lust naar vrijheid?

Misschien heb je de laatste tijd teveel tetris gespeeld.

Of je hebt gewoon teveel tijd .

Het duidt op een simplistische geest, ik heb al jaren hetzelfde met halfregelmatige icosaeders .

Wat een grote woorden zeg. Het zelfverheerlijkende mensbeeld dat hieruit spreekt deel ik bepaald niet.

De triomf van de rede, de verlichting, het humanisme, dat zijn allemaal gepasseerde stations. In ieder geval na WO II. Burke, Marx, Weber, Horkheimer, Adorno, Habermas en Foucault, allemaal moderne denkers die allang hebben afgerend met dit soort grote verhalen. Rede en vooruitgang, dat is allemaal onzin.

Afgeremde grote verhalen, inderdaad. Maar de roots van onze beschaving liggen nu eenmaal in de vermelde "gepasseerde stations": zonder de "rebellie van de ratio" tegenover "de passieve overgave aan God" die we kennen uit de Middeleeuwen stonden we nergens. Onderwijs, onafhankelijke wetenschap, democratische principes... allemaal aspecten van "het grote humanistische ideaal", nietwaar? Kortom zijn verdienste is onmiskenbaar, niets tegen in te brengen...

Het te betwisten punt hier is de bedenking dat het wezen van de filosofie in feite heel humanistisch is en in dit opzicht verdienstelijk... (broer)

Daar breng ik dus wel wat tegenin. De mens is niet beter geworden van de 'rebellie van de ratio'. Dat is juist wat de filosofen die ik noemde ook ontkennen. Horkheimer en Adorno spreken over de dialectiek van de verlichting, de mens 'bevrijdde' zich door middel van de rede maar werd juist daardoor een slaaf.

Filosofisch gezien is die beschaving waar jij zo hoog van opgeeft helemaal niet zo geweldig. Hoezo vooruitgang, misschien rollen we wel bergafwaarts.

Laat ik hier dan maar eens wat bedenkingen rond filosofie neerpoten:

* Filosofie is 1/3 romantiek, 1/3 poëzie en 1/3 dronkenmanspraat.

* Nadenken over "het belang van het leven" klinkt diep. Nadenken over een vraag waar geen antwoord op bestaat klinkt een beetje dom.

* Filosofie is de kunst van het in twijfel trekken. Te makkelijk wordt gebruik gemaakt van principes als de "witte raaf".

* Ik heb helemaal niks tegen mensen die nadenken over zulke vragen, of over zaken als wereldbeeld en sociale principes. Ik vind filosofie interessant als persoonlijke ontwikkeling. Ik vind het absoluut onzinnig om de prietpraat van één of andere wacko uit de vorige eeuw te lezen. 't Is leuk dat die vent vanalles bedacht heeft, maar aangezien hij denkt vanuit een compleet verschillend referentiekader zijn z'n bevindingen toch nauwelijks interessant voor mij.

* Daarbij vind ik dat mensen die filosoferen bereid moeten zijn een standpunt in te nemen. Je kan als persoon nadenken over het doel van het leven, maar geen 100 jaar. Je weet dat je zoekt naar een vraag zonder antwoord. Neem standpunt in en leef daarnaar. Desnoods kan je het geregeld terug in vraag trekken, maar ik begrijp die mensen niet die blijven twijfelen. Als je een lottoformulier invult verander je ook niet 36 keer van cijfercombinatie.

In het kort, ik ben helemaal niet tegen het feit dat mensen nadenken over de wereld rondom zich, ik ben wel tegen filosofische stromingen, napraterij, quotes en enige andere vorm van groeperingen op basis van gedachtengoed.

Om even een voorbeeld te geven. Wie even doorfilosofeert trekt al gauw onze huidige situatie in twijfel. Wat als de "rebellie van de ratio" niet voorgevallen was. Zou misschien 100 jaar later voor een veel betere en revolutionairdere theorie gezorgd hebben. Zou kut zijn hé.

Net hetzelfde als eRCee's bedenking. Misschien gaat het nu wel achteruit met onze maatschappij.

Persoonlijk ben ik dus geen fan van dat soort denken. Het is makkelijk en vaak op niks meer gestaafd dan "what if"s.

(mijn broer weer even aan het woord)

Het verloop van de geschiedenis is uw argument tegen het humanisme. Hiertegen kan niemand iets inbrengen. De teloorgang van een ideaal bestaat natuurlijk bij de gratie van dit ideaal...

Tot voor het moment van schrijven dacht ik dat er ergens anders een oorzakelijkheid aan de basis moest liggen van de degeneratie van de verlichte maatschappij, ergens anders dan in het ideaal zelf. Maar hoe in godsnaam kan je de evolutie van zijn verwezenlijking los zien van de theorie?

Vallen de verdienstes van het humanisme, zijn hoopvolle voornemens met betrekking tot een beter individu in een verlichte maatschappij, weg in de aanschijn van onze tijden die er een rechtstreeks gevolg van zijn?

Uw stelling heeft mij aan het denken gezet, in positieve zin geprikkeld, waarvoor dank. Later volgt nog wel een lectuur van vermelde filosofen.

(broer terug aan het woord)

Bedankt voor de steekhoudende argumentatie!

Vervallen in simplismen... Beste man, in alle eerlijkheid, ik vind dit ook een beetje dom klinken.

Hoe kan iemand nu “te makkelijk gebruik maken van de witte raaf”, deze laatste als het symbool van kritiek, beginsel van elke vooruitgang? Is de verloochening van dit principe niet geassocieerd met de slaafse horigheid die, zoals we hopelijk allemaal weten, al tot genoeg gruwel heeft geleid doorheen de geschiedenis? De “witte raaf” miskennen betekent niets anders dan verzaken aan het individualisme...

Uw probleem met de filosofie, dat u nota bene deelt met veel andere mensen, is, zoals ik hierboven reeds vermelde, het weinig pragmatische karakter van bepaalde stromingen. Ik heb alle respect voor u mening, laat ons dat vooral duidelijk zijn.

Mijn beste, u hoeft die mensen helemaal niet te begrijpen! Zolang u zelf tevreden bent over uw levensvisie zit alles goed. Het zou van nogal weinig tolerantie getuigen u te laten opjutten door de twijfel van anderen...

Hm, als ik het goed begrijp heeft u niets tegen de filosofie, maar wel tegen de filosofische “stromingen”... Sinds wanneer mogen mensen zich niet meer groeperen, collectief achter eenzelfde idee staan? Naar ik meen, is de gemeenschappelijke celebratie rond “iets hogers” zoals een gedachte (gelovig dan wel vrijzinnig) de meest fundamenteel positieve menselijkheid!

Is het niet dat wat wij vandaag ontberen? Deze discussie via een digitaal forum te voeren, ipv. een sociaal...?

vriendschap, vrede, liefde...zijn erg belangrijk

Om het met jouw woorden te zeggen, bedankt voor de steekhoudende argumentatie!.

Kritiek kan ook te makkelijk gebruikt worden. Iets in twijfel trekken is niet moeilijk, en wanneer je het overdadig gebruikt ook helemaal niet constructief. Aangezien elke stelling in twijfel gebracht kan worden, is enige vorm van vooruitgang (of beweging in het algemeen, hoeft niet eens positief te zijn) uitgesloten.

Dat moet dan maar, liever dat dan geloven in dingen die niet bestaan lijkt me. Over simplismes gesproken trouwens, individualisme gelijk stellen aan kritiek ?

Ik heb wat tegen het elitaire karakter van filosofie. Voor een groep mensen is filosofie niet meer dan een statussymbool. Een teken van intelligentie en diepgang, terwijl het dat allesbehalve is imo. Een quoten van bekende mensen en ideeën als surrogaat voor eigen ervaring en wijsheid. Zoals ik al zei heeft filosofie voor mij een waarde binnen mijn persoonlijke leefwereld, niet binnen films als massaverkoop van ideeën. Ik vind het triest daar op neergekeken te worden door mensen die graag schermen met hun interesse in "filosofie".

Daarbij stoort het mij niet dat mensen zich groeperen rond een idee, alleen geloof ik dat vaak de verkeerde volgorde aangehouden wordt. Het zou niet zo moeten zijn dat iemand een idee hoort en zich daar achter schuift. Het zou eerder moeten zijn dat iemand zich wat bedenkt en gelijkgestemden vindt. In dat laatste geval zijn al die filosofische boeken niet nodig, dus vrees ik dat het eerder uitzondering dan regel is.

Ok vind het beetje doelloos om filosofie via een forum als dit te bespreken maar ik wil jullie toch niet mijn levensmotto onthouden.

"Zoek in het leven niet naar geluk maar probeer het ongeluk dat op je pad komt te vermijden"

Bijna helemaal mee eens, alleen wat die noodzaak/nut van filosofische opslagwerken betreft : Een film of boek kan best geestverruimend zijn. Je kan je eigen idee hebben over iets (dat inderdaad in de eerste plaats), maar door iets op te vangen van een vriend, derde of danwel een bepaalde film die iets bekijkt vanuit een hoek waaruit je het zelf nog niet bekeken had, kan je het in achting nemen, erover nadenken en bijgvolg eventueel een nuance steken in je eigen idee of het in het extreemste uitzonderlijke geval, veranderen (als blijkt dat je je erin kan vinden). Nog nooit een moment gehad van: "Hmmm... zo had ik het nog niet bekeken..." ?

Na het lezen van de altijd vermakelijke posts van Onderhond word het weer tijd mijn eigen filosofie toe te passen :

Waarom nadenken over het leven als je beter kunt nadenken over welke film je nu gaat kijken

Al patent aangevraagd voor deze tegeltjes-uitspraak?

Nee dat gaat niet werken. Voor je het weet wordt het een filosofische stroming en krijg ik Onderhond op mijn nek

Ik had begrepen dat in uw ogen de filosofie “zich te makkelijk bedient van de witte raaf”, nu begint u over de situatie van het overdadig gebruik van dit beginsel. Twee totaal verschillende zaken: wat de eerste betreft, verwijs ik naar hier boven en meen ik andermaal te mogen zeggen dat een zin voor kritiek nooit misplaatst kan zijn; ivm uw laatste bewering betreft, heeft u gelijk: criticasters werken destructief.

Achter mijn zogezegde “simplisme” schuilt een redenatie: kritiek is een humanistisch beginsel, de basis van alle vooruitgang (dat kunt u gewoonweg niet miskennen, of u moet een fascist zijn). Waartoe leidde de verwezenlijking van de verlichting? Tot individualisme. Ik drukte mij supra inderdaad wat kort uit, omdat ik meende op een forum filosofie een paar elemantaire stappen uit mijn denkproces te kunnen weglaten…En dan nog verweten worden in simplismen te vervallen! Ferm!

“Iemand die zelf niet denkt, hoort een idee en schaart zich erachter?” Dat is wat u zegt, alsof de filosofie tegenwoordig iets ongelooflijk “cool” is? Ik ken in elk geval geen mensen die zich puur voor de vorm scharen achter een bepaald gedachtengoed… Voor zover ik een goed beeld heb van maatschappelijke tendensen, denk ik te mogen concluderen dat filosofie niet gehyped is, de status van “denker” geen modeverschijnsel.

In werkelijkheid zijn het mensen die zich met universele vragen bezighouden die terecht komen bij gelijkgestemden, om hen als springplank te gebruiken om meer en betere inzichten te krijgen. Boeken zijn in dat opzicht toch onontbeerlijk? Uw stelling dat filosofische werken overbodig zijn is dus werkelijk absurd! Cfr. ook de bijdrage van djelle.

U kent klaarblijkelijk de verkeerde mensen, ofwel is uw perceptie van diegenen met een interesse in filosofie verkeerd. Diegenen die ik ken met een interesse in deze materie gaan geen van allen prat op hun intelligentie en zijn allesbehalve pretentieus, integendeel. Ligt het feit dat u niet ingewijd bent in de materie niet aan de basis van de mening dat de filosofie al te vaak gebruikt wordt als middel om vermeende “intellectuele superioriteit” te manifesteren?

Een voorbeeld: iemand die niets van voetbal kent en niet deelt in gesprekken hierover is van nature geneigd zich minachtend uit te laten over deze sport… Misschien veroordeeld u de filosofie op grond van eenzelfde mechanisme, en wel met het makkelijke argument van zijn “elitair karakter”. Dit elitaire is onmiskenbaar, maar niet impliciet aan de mensen die zich met filosofie inlaten. Waaraan dan wel? Eenvoudigweg aan het feit dat aan de basis van de activiteit van het denken een interesse (en cognitieve vaardigheid) moet liggen die slechts aan een minderheid gegeven is.

Een surrogaat voor eigen wijsheid is de filosofie geenszins, zeker niet voor mensen zoals ik. Ze is echter wel een aanvulling, vertrekpunt tot sublimatie, etc. In die zin is de aanwezigheid van “gedachtenprikkeling” in films, romans of muziekteksten (inderdaad eventueel via de door u zo gehekelde quotes, die naar mijn mening ongelooflijk treffend en rakend kunnen zijn, cfr. alleen maar Oscar Wilde) zo onontbeerlijk: ze zijn een soort tegengif voor de “intellectuele degeneratie”!

Zelfde opmerking als hierboven: mensen die “de degen van het idee kruisen” (om dezelfde beeldspraak maar te blijven hanteren) zijn niet op zelfverheerlijking uit! Integendeel, op nieuwe inzichten (cfr. bijvoorbeeld bovenstaande discussie met eRCee), inspiratie en intellectuele prikkeling. Natuurlijk kan praten over theorieën van grote denkers hetzelfde doel heiligen als een conversatie over voetbal: de sociale bevrediging om gedachten uit te wisselen met diegenen die op een zelfde golflengte zitten (cfr supra wat ik zei over de “celebratie van het samenzijn rond een idee”)…

Finaal: ik kijk helemaal niet op u neer en op niemand die zich niet inlaat met de filosofie… Het feit alleen al dat we deze discussie voeren, getuigd, geloof ik, van een wederzijds respect. Waarom zou ik anders de tijd nemen op uw tirade te antwoorden?

(broer)

In Film > Spoilers > Het belang van de diepere betekenis : 2001:

Op basis van een discussie bij The Seventh Seal

Wat ik eigenlijk vooral een beetje jammer vind aan deze discussie (en wat mij betreft ook kenmerkend is aan dit soort discussies) is dat men de gelovige, worstelende mens zo makkelijk vereenzelvigd met de nadenkende mens.

Misschien is het vaak niet zo direct bedoeld, maar in de antwoorden schemert het wel vaak een beetje door:

Alsof men nooit kan nadenken en ook echt tot een conclusie kan komen. Iets in vraag stellen is niet moeilijk, tot een conclusie komen waar je mee verder kan blijkbaar wel. Men hoort blijkbaar te worstelen met zaken om als nadenkende, bewust levende mens beschouwd te worden.

Op zich is dat nog best ironisch ook.

Vragen is een vorm van nadenken. Maar waarom mensen die zich niet bezighouden met dat soort vragen dan maar door het leven jassen is mij ook een raadsel. Daarbij is het alles behalve origineel, al duizenden jaren houdt men zich ermee bezig. (vrijwel zonder resultaat) Ikzelf ben een overtuigd atheist, houd me verder ook niet bezig met dit soort vragen. Maar mag mezelf toch best wel een nadenkend mens noemen.

Ik geloof dat je mijn reactie een beetje uit z'n verband hebt gerukt hoewel ik toegeef dat het wat ongelukkig is geformuleerd. Ik bedoelde meer dat Bergman herkenbaar is voor het worstelende individu, dan voor mensen die de hele worsteling over de afwezigheid van God en zinloosheid van het bestaan achter zich hebben gelaten (het grootste gedeelte van de postmoderne mensheid) : als je geaccepteerd hebt dat het leven geen hoger doel heeft, is het logisch dat je daar niet mee blijft worstelen.

Daarom zei ik ook al: "Misschien is het vaak niet zo direct bedoeld, maar in de antwoorden schemert het wel vaak een beetje door:

Weet dat het vaak niet zo chargerend bedoeld is, anderzijds zie je het wel vaker terugkomen (daarom ook 3 quotes). En dat is volgens mij ook niet zomaar.

Ik begrijp ook wel wat je bedoelt verder, maar aangezien het iets is wat mij nogal eens durft storen heb ik het ook in een ander topic voortgezet

Ik begrijp het niet helemaal. Ik zie nergens bij dat filmtopic mensen expliciet aangeven dat als je geen gelovige bent je niet nadenkt over het leven.

Ik zie vooral dat jij probeert duidelijk te maken dat mensen die WEL geloven achterhaald zijn evenals daarmee alle kunst die daarmee te maken heeft. Beetje tegenovergestelde reactie.

Jij bent dan ook iemand die erg goed is in het spelletje ik zie, ik zie ... wat jij niet ziet.

Mensen die wel geloven zijn achterhaald. lol