menu

Coherence (2013)

mijn stem
2,98 (276)
276 stemmen

Verenigde Staten
Sciencefiction / Thriller
89 minuten

geregisseerd door James Ward Byrkit
met Hugo Armstrong, Nicholas Brendon en Emily Baldoni

Op de nacht dat een komeet in de lucht te zien zou zijn, hebben acht vrienden een etentje met elkaar. Die nacht volgt een aaneenschakeling van vreemde gebeurtenissen, schermen van smartphones breken, mobiele netwerken liggen eruit en de stroom begeeft het. Daarnaast lijken er ook rare dingen te gebeuren met de realiteit, wat allemaal te maken lijkt te hebben met de komeet.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=sEceDz1Rodc

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van arno74
4,0
christian schreef:
Ik lees bij alle berichten nog geen stap voor stap verklaring voor wat er allemaal gebeurd. Daar ben ik wel benieuwd naar. Misschien dat ik dan de film iets beter kan waarderen. Nu was het vooral een irritante film door de vervelende acteurs die constant in paniek zijn.
Heb deze toevallig gisteren op DVD gekocht en opnieuw bekeken. De basis is de quantumtheorie die beweert dat meerdere realiteiten tegelijk mogelijk zijn tot je gaat observeren. Dit is hoe ik het uitleg (megaspoiler): In de film is het een komeet die dit tijdelijk mogelijk maakt, dus gedurende die tijd bestaan er miljoenen realiteiten. Volgens mij is iedereen die het huis uit gaat ook niet meer dezelfde persoon die terugkeert, sommigen hebben toevallig dezelfde kleur staafje (kans 1 op 3), maar horen ook niet bij dat huis. En telkens als ze terugkeren komen ze in een ander huis terecht (met een gebroken glas, met een heel glas, enz.)

Ze gaan aan het begin allen naar buiten om te kijken naar de komeet, en als ze terugkomen is het glas gebroken, ze zijn dus al in een huis in een andere realiteit terechtgekomen. Volgens mij is alleen de blonde dame de constante factor en zien we dus wat zij ervaart. Wanneer ze een huis met licht zien is dat hun eigen huis met een generator in een andere realiteit, en zodra twee weggaan (Amir en Hugh) om daar te gaan kijken (en om op de deur te kloppen), komen twee uit een andere realiteit bij hen en kloppen op de deur. Als ze terugkomen heeft Amir de doos meegenomen die Hugh (degene met de baard die een wondje op z'n hoofd heeft) voor het huis (als herkeningsteken) neerlegde, maar hij denkt dat het zijn maat was, maar dat was dus een Hugh die bij dat andere huis hoorde. En zo gaat het maar door de hele tijd, elke persoon die het huis verlaat komt in een huis in een andere realiteit terecht. Die dozen gebruiken ze als unieke herkenningspunt van hun eigen huis, omdat de inhoud van elke doos verschillend is.

Op het einde, als de dronkenlap in de realiteit van de blonde dame door zijn eigen 'kloon' is gedood, besluit die blonde dame dat ze niet in die realiteit wil blijven, en gaat ze op zoek naar een fijnere realiteit. Daar probeert ze haar eigen kloon te doden, maar dat mislukt, zij valt flauw, het effect van de komeet is daarna voorbij, en haar kloon uit die realiteit vlucht zodra ze bijkomt het huis uit en belt vervolgens haar man om te zeggen dat die vrouw niet zijn vrouw is. Einde film. Ze is dus in een realiteit vast komen te zitten waar al een andere versie van haar bestaat, en die ze net heeft geprobeerd te doden
.

Het gaat er in de film dus niet zozeer om wie wie is, dat maakt niet zoveel uit, maar om het achterhalen en volgen van wat er nou eigenlijk gaande is. Ik hou m op een hele ruime 3,5*, richting de 4*. Heel knap hoe de regisseur met zo weinig budget ($50.000) zo'n film heeft kunnen maken, met heel sterk acteerwerk van al deze vrijwel onbekende acteurs.

avatar van mikey
2,5
Het eeuwenoude gegeven van verwante werelden met daarin 'dezelfde mensen', nu uitgewerkt in een speelfilm waarin 30ers/ 40ers allemaal paranoia doen en elkaar op te lopen fokken. Wel leuk dat de film uitlegt waarom ze zo opgefokt zijn. Dat moet ik ze wel nageven.

Visueel een ramp. Er zit bijvoorbeeld een donker stuk straat in wat een portal zou moeten zijn naar een andere wereld, maar ik kan me niet herinneren dat dit stuk straat in beeld zat. Wanneer het slimste meisje van het tuig op zoek gaat naar een beter huis dan de hare loopt ze langs alle ramen die ze kan vinden met telkens dezelfde personages. Heel jammer dat nergens een shot wordt getoond, die de omgeving wat uitlegt.

En gehannes over wie door welke deur komt... door het camerawerk had ik echt niet door wat nou waar was in het huis. Dan moet een personage dat uitleggen aan de kijker: 'dat is de voordeur en dat de achterdeur'. Dan heb je mij al weer verloren.

Daarnaast dacht ik ook aanvankelijk dat het een POV/ found footage ding was, maar het bleek gewoon heel slecht camerawerk zoals je dat ziet in matige reality shows. Ik vind het raar dat je zoiets als uitgangspunt neemt. Ik bedoel; dat is het lelijkste soort tv dat er is.

Toch leuk als je van complot-filosofie houdt.

avatar van Daan258
2,5
Moeilijk te beoordelen film.
Het eerste half uur is echt zeer vermakelijk en leuk om naar te kijken. Het verhaal is met name dan erg leuk en best spannend. Jammer dat de tweede helft van de film een beetje te wazig en hier en daar een beetje lastig te volgen was. Het einde was dan wel weer leuk gedaan (voor zover ik begreep, want voor mij was niet alles helemaal helder)

Toch op dit moment een 2,5* van mij omdat ik gewoon niet zo goed hoe en waar ik deze film moet plaatsen.
Verder heeft de film mij wel de volle 90 min weten te vermaken.

avatar van scorsese
3,0
Redelijke film over een groep vrienden die bij elkaar komen voor een gezellige avond, terwijl er een komeet door de lucht vliegt. Een science-fiction film die zich afspeelt op één locatie. Een leuk concept met een aantal interessante theorieën over meerdere realiteiten, maar soms iets te vaag uitgewerkt. Bovendien helpt het irritante camerawerk niet bepaald in het voordeel.

avatar van Zwolle84
4,0
Zeer sterke sci-fi die aantoont dat kwaliteit niet altijd te koop is; schrijf een goed, inventief verhaal, zet enkele onbekende maar prima acteurs bij elkaar, laat iemand een mooie soundtrack in elkaar knutselen en je hebt plotseling voor vrijwel geen budget een van de sterkere sci-fi's van de laatste jaren te pakken.

Heerlijk verhaal vooral, waar je ook na de aftiteling over na blijft denken. arno74 en ik zitten volgens mij grotendeels op dezelfde lijn qua interpretatie: Je moet vooral niet uitgaan van 1 huis A en 1 huis B met 8 dubbele = 16 personages die tussen die huizen in bewegen. Coherence stelt kort door de bocht dat élke actie - hoe piepklein ook - zijn eigen gevolgen heeft en daardoor verschillende realiteiten met zich meebrengt. Dus niet linksom + rechtsom = 2, maar elke splitsing brengt z'n eigen splitsingen voort (etc. etc. etc.) en daardoor bestaan er oneindig veel realiteiten.

En omdat die meteoriet zo strak langs de aarde beweegt, raakt onze natuurkunde zodanig verstoord dat je in plaats van enkel jouw ene specieke realiteit ook opeens kunt proeven van en interacteren met die oneindig veel andere realiteiten.


Erg leuk om over na te blijven denken, helemaal als je je de vraag stelt wat 'jou' definieert: ben je van vlees en bloed, of ben je een energiestroom die door een bepaalde ruimte beweegt? Nu dwaal ik expres even helemaal af, maar in Nieuw-Zeeland raakte ik bevriend met een Maori die ervan overtuigd was dat 'dromen' en 'wakker zijn' precies andersom zijn als iedereen denkt (wat dat 'denken' dan ook betekent). Dus dat je in je droom vrijuit beweegt en in je 'wakkere staat' gevangen zit in een soort dwangbuis waardoor je slechts een deel van de realiteit proeft. Wat dan ook weer déjà-vu's enigszins zou verklaren.

Heeft verder niet heel direct met de film te maken en er zitten een miljoen onlogische zaken in verstopt, maar beide zijn heerlijk om over te blijven malen. Vooral omdat je er nooit écht helemaal uitkomt.

Maar goed, erg fijne film kortom. Jammer dat de regisseur momenteel niet met een opvolger bezig lijkt te zijn.

PS. Nog een tip voor de liefhebbers: de Australische blu-ray (voor als je geen lelijke Duitse wilt) zit deze week nog in de 3 voor 2 bij JB. Vergeet alleen de verzendkosten niet te berekenen.
JB Hi-Fi | Coherence Blu-Ray - jbhifi.com.au

3,5
Zeer leuke film. Was halverwege even bang dat het de kant van Primer op zou gaan, waar ik bitter weinig van begreep, maar het wordt uiteindelijk nergens echt ingewikkeld want ze leggen wel goed uit wat er nu eigenlijk gaande is.

Tof filmpje waar ik graag over na-fantaseer. 3.5*

avatar van Woland
1,5
In een spontane opwelling ben ik niet voor een film van mijn watchlist gegaan (vooruit, ook om praktische redenen), maar heb ik een film van Netflix geplukt die in de categorie thriller valt en redelijk ontvangen werd. Ik presenteer u: Coherence!

Ik kan me toch niet helemaal vinden in de relatief positieve verhalen. Goed, het is beter dan het gemiddelde dertien-in-een-dozijn prutswerk waar Netflix goed in is, maar ik vond het maar een flauw en niet zo spannend verhaaltje. Een groep vrienden (type rijk, goeie baan, middelbare leeftijd) heeft een diner bij een van hen thuis, wanneer zoals voorspeld Miller's komeet overvliegt. Vervolgens ligt niet alleen de mobiele telefonie, het internet en zo af en toe de elektriciteit eruit, maar daar blijft het niet bij - de film gaat hard in de richting van de Twilight Zone. Het wordt uitgelegd, het is irritante volslagen onzin (als gewezen fysicus ben ik een beetje allergisch voor dit soort quantum mumbo jumbo), maar zelfs onder suspension of disbelief wordt de strijd en de interferentie tussen de verschillende realisaties van de vriendengroepen niet echt spannend. Het is een beetje een Primer met meer uitleg en een slapper verhaal, en ik kon me in alle eerlijkheid er niet echt toe zetten om de verschillende tijdlijnen en realisaties te blijven volgen. Daar was het gewoonweg niet interessant genoeg voor. 1.5*

avatar van arno74
4,0
Woland schreef:
... het is irritante volslagen onzin (als gewezen fysicus ben ik een beetje allergisch voor dit soort quantum mumbo jumbo), maar zelfs onder suspension of disbelief wordt de strijd en de interferentie tussen de verschillende realisaties van de vriendengroepen niet echt spannend. Het is een beetje een Primer met meer uitleg en een slapper verhaal, en ik kon me in alle eerlijkheid er niet echt toe zetten om de verschillende tijdlijnen en realisaties te blijven volgen. Daar was het gewoonweg niet interessant genoeg voor. 1.5*


Oef, als je het met Primer vergelijkt gaan mijn haren overeind staan . Over mumbo jumbo gesproken... Primer gaat letterlijk nergens over, een paar kerels die in een garage aan een 'wasmachine' werken waarmee ze door de tijd reizen (?) en allerlei niet bestaande termen verzinnen om interessant te doen, dát is mumbo jumbo. Bovendien gaat die film geloof ik wel over tijdlijnen en daar is bij deze film geen sprake van. Twee totaal verschillende films.

Coherence baseert zich op het wetenschappelijke Schrödinger's cat-experiment uit 1935 wat simpel gezegd erop neerkomt dat meerdere realiteiten zich tegelijk kunnen afspelen, en dat is iets wat verband houdt met quantummechanica. Er zijn dus geen meerdere tijdlijnen in deze film, maar meerdere realiteiten. Een echte science-fiction, met science én fictie dus, want dat Schrödinger's cat-verhaal is toch wel officieel wetenschap (al heb ik ook mijn twijfels over die wetenschap en de interpretaties ervan, maar mumbo jumbo kan ik dat toch niet noemen).

avatar van Woland
1,5
Ha arno74, ik vond Primer ook geen geweldige film (wel interessant, dat wel), maar ik zal je zo uitleggen waarom de manier waarop Primer met tijdlijnen speelt veel minder mumbo jumbo is, dan de manier waarop Coherence meerdere realiteiten creeert. Sterker nog, als je op een enigszins wetenschappelijke manier zoiets als meerdere parallelle werelden wil genereren die met elkaar in contact komen, dan kan dit eigenlijk alleen maar door middel van het poneren van tijdreizen (wormholes, gekromde ruimtetijd, dat soort dingen) - om dit te baseren op quantumfysica en concepten als superpositie is klinkklare onzin. Klinkklare onzin hoeft geen beletsel te zijn om er een leuke film van te maken, natuurlijk, maar het maakt het wel quantum mumbo jumbo.

Ik ben welbekend met de kat van Schrödinger, en de vork zit toch een beetje anders in de steel dan hoe jij het interpreteert. Ten eerste is het een puur gedachtenexperiment wat bij lange na niet experimenteel gerealiseerd is, en het is juist een illustratie om te laten zien hoe vreemd de quantumfysica in elkaar zit, zodra je het loslaat op de wereld zoals wij die kennen (dus buiten de moleculaire en submoleculaire wereld). Het is ook hoogst twijfelachtig of zoiets als Schrödinger´s kat (dwz quantumsuperpositie op macroscopische schaal, om het technisch te formuleren) uberhaupt kan bestaan, dit is absoluut geen uitgemaakte zaak. Maar ook Schrödinger´s kat zit op cruciale manieren heel anders in elkaar dan het in Coherence gebruikt wordt, of hoe jij het uitlegt. De hypothetische kat van Schrödinger bevindt zich in een superpositie van dood en levend, d.w.z. hij zit in soort gemengde toestand van dode kat en levende kat (zolang hij niet geobserveerd wordt). Maar: er is niet tegelijkertijd en een levende kat en een dode kat, en het is niet zo dat er twee realiteiten zijn zijn, 1 met een levende en 1 met een dode kat. Dit onderscheid klinkt misschien als harenkloverij, maar het punt is: er is maar 1 kat. Geen twee katten die dingen met elkaar kunnen doen. En, bovendien, wat Schrödinger ook wou illustreren, naast het rare idee van een kat (1 kat dus ) die in een gemengde toestand van levende en dode kat is: zodra je de doos open doet en de kat geobserveerd wordt zit hij niet meer in zo'n gemengde toestand. Je vindt hem dan ofwel dood, ofwel levend, allebei met een bepaalde waarschijnlijkheid, maar hij vervalt als het ware naar een van die twee toestanden. Nu kan je je afvragen of de kat zichzelf niet observeert en zichzelf daarmee al direct naar dood of levend laat vervallen, maar daar is het een gedachtenexperiment voor.

Om dat te vertalen naar Coherence, en even accepterend dat de meteoor zulke quantumeffecten in de macroscopische wereld teweeg kan brengen, dan zijn er twee hele grote problemen. De eerste is dat er 1 vriendengroep is, en zelfs al zou die vriendengroep in een soort van gemengde toestand zitten, dan zou het er nog steeds maar 1 zijn; er zijn geen andere kopieen van de vriendengroep om mee te rellen, en het tegelijkertijd bestaan van meerdere kopieen van dezelfde persoon is dus ook niet aan de hand. Als je wel dit soort meerdere kopieen naast elkaar zou willen hebben, dan moet je met ruimtetijd gaan klooien, zoals inderdaad in Primer . Het tweede probleem is: observatie. Elke waarneming die gedaan wordt (en daar zit de film, net als de hele wereld vol mee, ze kijken bv al de hele tijd) doet het systeem (=de vriendengroep, het huis, hun numerieke codes om bij te houden waar ze zitten, et cetera) vervallen naar een specifieke toestand. Die gemengde toestand is dus enorm fragiel en zal praktisch instantaan verdwijnen - bij de eerste observatie van wat dan ook.

Quantumfysica uitleggen in woorden is altijd behoorlijk lastig, en misschien denk je dat dit details zijn waarop ik de uitleg mumbo jumbo vind, maar dit zijn juist cruciale aspecten van de quantummechanica. De link met Primer is duidelijk: in beide films wordt parallelle realiteiten met elkaar gelinkt. Het verschil is dat de uitleg waar Coherence voor gaat, dwz op basis van quantumfysica, om bovenstaande redenen al vanaf het begin allerlei fundamentele logische problemen kent. Bij Primer, zodra je de enkele aanname accepteert dat tijdreizen mogelijk is (weliswaar in een apparaat dat in de garage geknutseld is, maar soit), is er vervolgens een kloppende interne logica in de film aanwezig.

Een film, en zeker een science-fiction, hoeft zich natuurlijk niet aan de natuurwetten te houden, en ik vind het meestal ook geen probleem om me niet te storen aan onmogelijkheden in films. Maar hier had het quantumverhaal toch al direct enorme logische problemen, voor mij tenminste genoeg om me aan te ergeren. De rest van de film en het lot van de vrienden kon me ook niet voldoende boeien. En kortom, daarom vind ik het verhaal in Primer beter gedaan en noemde ik het verhaal van Coherence quantum mumbo jumbo.

avatar van Woland
1,5
En ik zal even wat spoilertags toevoegen.

avatar van arno74
4,0
Bedankt Woland, leuke reactie . Goed idee van die spoilertags, gemakshalve doe ik alles in spoilertags. In zoveel details wou ik ook niet treden, maar ik vond de vrijheden die de film neemt voor een scifi nog heel erg meevallen. Ik ben een leek op dit gebied maar vind het wel interessante materie. Je zou kunnen stellen dat nadat één superpositie is geobserveerd meteen weer een nieuwe kan ontstaan (in de fictie van de film vanwege die meteoriet), die kat kan gelijktijdig levend / dood zijn, en vervolgens na waarneming een seconde later in superpositie wel / niet in brand staan, ik noem maar wat, dan heb je twee van zulke superposities na elkaar. I.m.o. wordt de film verteld vanuit het standpunt van die blonde vrouw, ik zie haar dus als enige in de rol van "waarneemster" die steeds de nieuwe situaties van superpositie die ontstaan gaat waarnemen die dus weer nieuwe realiteiten opleveren waar ze terechtkomt. Maar goed, dat verklaart dan niet alles, want een glas dat eenmaal kapot is gegaan kan dan vervolgens niet weer heel zijn. Maar een film kan ik dat wel vergeven .

Los van de film, ik ben blij dat je zegt dat het geen uitgemaakte zaak is, want het quantumverhaal klinkt bij mij verdacht veel als religie... iets waar je blind in moet geloven... Superpositie is mogelijk zolang je het maar niet waarneemt, want zodra je gaat kijken dan zie je geen superpositie, en dat bewijst dus dat superpositie mogelijk is . Mijn logica kan dat in ieder geval niet aan. Geldt ook wel voor tijdreizen, ik las dat om iets ter grootte van een druif (of nog kleiner) in de tijd te laten reizen je dan alle energie van alle zonnen in het heelal nodig hebt, maar dat zelfs dan dit niet binnen de grenzen van de formules mogelijk was (of zoiets).
In ieder geval heerlijk voer voor scififilms en voor de fantasie .

avatar van Woland
1,5
arno74 schreef:
Bedankt Woland, leuke reactie . Goed idee van die spoilertags, gemakshalve doe ik alles in spoilertags. In zoveel details wou ik ook niet treden, maar ik vond de vrijheden die de film neemt voor een scifi nog heel erg meevallen. Ik ben een leek op dit gebied maar vind het wel interessante materie. Je zou kunnen stellen dat nadat één superpositie is geobserveerd meteen weer een nieuwe kan ontstaan (in de fictie van de film vanwege die meteoriet), die kat kan gelijktijdig levend / dood zijn, en vervolgens na waarneming een seconde later in superpositie wel / niet in brand staan, ik noem maar wat, dan heb je twee van zulke superposities na elkaar. I.m.o. wordt de film verteld vanuit het standpunt van die blonde vrouw, ik zie haar dus als enige in de rol van "waarneemster" die steeds de nieuwe situaties van superpositie die ontstaan gaat waarnemen die dus weer nieuwe realiteiten opleveren waar ze terechtkomt. Maar goed, dat verklaart dan niet alles, want een glas dat eenmaal kapot is gegaan kan dan vervolgens niet weer heel zijn. Maar een film kan ik dat wel vergeven .


Graag gedaan . Mja, ook zo gaat het niet werken, zo'n superpositie is niet iets wat zomaar uit het niets spontaan ontstaat. Maar in alle eerlijkheid: ik besef me dat mijn irritatie deels een beroepsdeformatie is, ik heb jaren onderzoek gedaan naar quantumfysica-gerelateerde zaken en wat mij hier stoort zal de gemiddelde filmkijker in dit geval niet echt tegen de schenen schoppen. Het is een beetje alsof je zelf vloeiend Spaans spreekt, om vervolgens een film te zien die zich in Madrid afspeelt maar waar iedereen Italiaans praat. Of je bent jurist om in een rechtbankfilm technische fout na technische fout na technische fout te zien. Dat zou irriteren, nietwaar?

Los van de film, ik ben blij dat je zegt dat het geen uitgemaakte zaak is, want het quantumverhaal klinkt bij mij verdacht veel als religie... iets waar je blind in moet geloven... Superpositie is mogelijk zolang je het maar niet waarneemt, want zodra je gaat kijken dan zie je geen superpositie, en dat bewijst dus dat superpositie mogelijk is . Mijn logica kan dat in ieder geval niet aan. Geldt ook wel voor tijdreizen, ik las dat om iets ter grootte van een druif (of nog kleiner) in de tijd te laten reizen je dan alle energie van alle zonnen in het heelal nodig hebt, maar dat zelfs dan dit niet binnen de grenzen van de formules mogelijk was (of zoiets). In ieder geval heerlijk voer voor scififilms en voor de fantasie .


Nee nee nee, ik wil absoluut niet zeggen dat quantumfysica of superpositie geen uitgemaakte zaak is. Of dat er geloof bij komt kijken. Quantumfysica en haar voorspellingen worden al een kleine eeuw op allerlei manieren uitgebreid experimenteel getest, en is er geen enkele twijfel dat het de juiste beschrijving is van de atomaire/moleculaire wereld. Het staat als een huis, en het is allemaal heel expliciet meetbaar. Duizenden, tienduizenden experimenten laten geen twijfel mogelijk dat quantummechanica (en al haar raar aandoende aspecten zoals superpositie, verstrengelde toestanden, delokalisatie e.d.) echt is en de juiste beschrijving van hoe de wereld op die schaal werkt. Filosofische implicaties daarentegen is een hele andere zaak.

Wat geen uitgemaakte zaak is, is of je dit soort quantumeffecten in principe ook op grotere schaal zou kunnen zien (bij wijze van spreken op de schaal van een kat). Nu zien we dat in de echte wereld nooit (en daar zijn goeie technische redenen voor, waar ik je niet mee zal vermoeien), maar is zoiets fundamenteel onmogelijk, of 'gewoon' praktisch zo goed als onmogelijk? Hoe dan ook, het is lastige materie die moeilijk uit te leggen is zonder op geavanceerde wiskunde terug te vallen. Tijdreizen, algemene relativeit, ruimte-tijd, andere tak van natuurkunde maar daar geldt hetzelfde voor. Maar inderdaad, uitstekend voer voor science fiction

avatar van arno74
4,0
Woland schreef:
Graag gedaan . Mja, ook zo gaat het niet werken, zo'n superpositie is niet iets wat zomaar uit het niets spontaan ontstaat. Maar in alle eerlijkheid: ik besef me dat mijn irritatie deels een beroepsdeformatie is, ik heb jaren onderzoek gedaan naar quantumfysica-gerelateerde zaken en wat mij hier stoort zal de gemiddelde filmkijker in dit geval niet echt tegen de schenen schoppen. Het is een beetje alsof je zelf vloeiend Spaans spreekt, om vervolgens een film te zien die zich in Madrid afspeelt maar waar iedereen Italiaans praat. Of je bent jurist om in een rechtbankfilm technische fout na technische fout na technische fout te zien. Dat zou irriteren, nietwaar?

Inderdaad, ik ken dat al te goed, ben zelf econoom en kan totaal niet genieten van een film als bijvoorbeeld Wall Street: Money Never Sleeps, om maar een voorbeeld te noemen .

avatar van tbouwh
0,5
Zeer zwak.

Conceptueel gezien heeft Coherence nog een heel aardig narratief om uit te putten, maar de uitwerking is echt bedroevend. Reguliere burgers die het ene moment van niets weten en het andere moment kwantumfysica uit hun mouw schudden alsof ze Einsteins in de maak zijn. Een nobele poging tot intelligentie, dat dan weer wel, maar in schier contrast met de oersaaie dialogen en de onderlinge liefdesverwikkelingen.

Filmtechnisch viel ik daarnaast behoorlijk over de beroerde editing. Ironisch dat de film dan Coherence heet. Visueel vond ik het een fletse bedoeling (op die staafjes na) en het camerawerk was bij vlagen ineens vervelend schokkerig.

Een bijna tenenkrommende B-film met kleurloos acteerwerk en een zwak script, gehuld in een zweem van ongeloofwaardigheid en slecht filmwerk.

0.5*

3,5
arno74 schreef:
(quote)
Heb deze toevallig gisteren op DVD gekocht en opnieuw bekeken. De basis is de quantumtheorie die beweert dat meerdere realiteiten tegelijk mogelijk zijn tot je gaat observeren. Dit is hoe ik het uitleg (megaspoiler): In de film is het een komeet die dit tijdelijk mogelijk maakt, dus gedurende die tijd bestaan er miljoenen realiteiten. Volgens mij is iedereen die het huis uit gaat ook niet meer dezelfde persoon die terugkeert, sommigen hebben toevallig dezelfde kleur staafje (kans 1 op 3), maar horen ook niet bij dat huis. En telkens als ze terugkeren komen ze in een ander huis terecht (met een gebroken glas, met een heel glas, enz.)

Ze gaan aan het begin allen naar buiten om te kijken naar de komeet, en als ze terugkomen is het glas gebroken, ze zijn dus al in een huis in een andere realiteit terechtgekomen. Volgens mij is alleen de blonde dame de constante factor en zien we dus wat zij ervaart. Wanneer ze een huis met licht zien is dat hun eigen huis met een generator in een andere realiteit, en zodra twee weggaan (Amir en Hugh) om daar te gaan kijken (en om op de deur te kloppen), komen twee uit een andere realiteit bij hen en kloppen op de deur. Als ze terugkomen heeft Amir de doos meegenomen die Hugh (degene met de baard die een wondje op z'n hoofd heeft) voor het huis (als herkeningsteken) neerlegde, maar hij denkt dat het zijn maat was, maar dat was dus een Hugh die bij dat andere huis hoorde. En zo gaat het maar door de hele tijd, elke persoon die het huis verlaat komt in een huis in een andere realiteit terecht. Die dozen gebruiken ze als unieke herkenningspunt van hun eigen huis, omdat de inhoud van elke doos verschillend is.

Op het einde, als de dronkenlap in de realiteit van de blonde dame door zijn eigen 'kloon' is gedood, besluit die blonde dame dat ze niet in die realiteit wil blijven, en gaat ze op zoek naar een fijnere realiteit. Daar probeert ze haar eigen kloon te doden, maar dat mislukt, zij valt flauw, het effect van de komeet is daarna voorbij, en haar kloon uit die realiteit vlucht zodra ze bijkomt het huis uit en belt vervolgens haar man om te zeggen dat die vrouw niet zijn vrouw is. Einde film. Ze is dus in een realiteit vast komen te zitten waar al een andere versie van haar bestaat, en die ze net heeft geprobeerd te doden
.

Het gaat er in de film dus niet zozeer om wie wie is, dat maakt niet zoveel uit, maar om het achterhalen en volgen van wat er nou eigenlijk gaande is. Ik hou m op een hele ruime 3,5*, richting de 4*. Heel knap hoe de regisseur met zo weinig budget ($50.000) zo'n film heeft kunnen maken, met heel sterk acteerwerk van al deze vrijwel onbekende acteurs.


Mooi uitgelegd, klopt helemaal en maakt het veel duidelijker .

avatar van misterfool
3,5
Bijzonder vermakelijke film die bewijst dat je zonder (al te veel) special effects ook een ijzersterke Science-Fictionfilm kan maken. De dialogen zijn hier en daar net wat te geforceerd, maar dat doet weinig af aan sterke plot.

avatar van K. V.
3,0
Deze ook eens bekeken, maar had er toch ietsje meer van verwacht. Niet dat het een slechte film was, maar ik vond het nogal veel blablabla en daarom niet altijd even boeiend, maar ondanks dat de film zich grotendeels op één ruimte afspeelt, verveelde dit niet.
Het einde was wel leuk en eigenlijk niet zo moeilijk om te volgen.
Niet slecht, maar van mij mocht er misschien iets meer tempo in gezeten hebben.

avatar van HarmJanStegenga
2,0
Vooral leuk om zo nu en dan weer 's te zien wat je met een klein budget kan. Met de opzet / het idee zit het wel goed. De uitwerking is wat minder. Er is amper een telefoonschermpje gebroken en de slecht acterende hoofdpersonen doen al net of ze middenin een diepgaand quantumfysica-gerelateerd mysterie belandt zijn met hun Sherlock Holmes praktijken. Ietwat storend. Het acteren is daarbovenop gewoon zo slecht dat het zo nu en dan voor een kleine woedeuitbarsting zorgt. Een filmpje waar iedereen graag theorietjes op los laat, maar wat mij betreft zijn die zo leeg als een huls. Interessante mislukking.

avatar van knusse stoel
3,5
Iets aparte film met een nogal vreemd verhaal waarvan je zult hopen dat het jou in werkelijkheid nooit zal overkomen. En daarbij laat ik het, want anders vrees ik dat er te veel 'bloot' komt te liggen van de film. Hoe verder de film vorderde hoe irreeler het verhaal werd maar dat was niet iets wat negatief op ons overkwam; onder het motto 'hoe gekker, hoe mooier'!
Maar kijk en oordeel zelf! Een 7.

avatar van Alathir
1,5
Ik ben het volmondig eens met Woland. Het concept van Schrödinger's kat wordt uit zijn voegen getrokken om vervolgens heel de film op te gaan baseren. Maar buiten het verkeerdelijk gebruik van, volgens mij, basisconcepten van de quantumfysica is dit gewoon een verschrikkelijke film.

Slecht acteerwerk en ronduit irritante dialogen maken het er allesbehalve beter op. Dit neigt al naar de found footage maar is voornamelijk een low-budget film die probeert geniaal te zijn. Probeert, want om dit te kunnen verklaren moet je al gaan nadenken over parallelle tijd en ruimte. In deze film is daar nergens sprake van. Naarmate de film vordert, begint de film serieus te slepen door gebrek aan spanning. Ook dat vreemde middel waar ze mee af komen in deze film: Echinacea met kurkuma, valeriaan en ketamine. Ik weet niet of het eerst de bedoeling was om het te doen lijken dat het één grote hallucinatie is maar deze combinatie is nogal raar (homeopathische middelen gemixt met een synthetisch narcosemiddel). Nu ja goed, alles kan

Het einde leek dan even nog wat beter te worden, maar dan gaat ze zichzelf nog even 'vermoorden'. Vervolgens neemt het effect van de komeet af en lijkt alles weer normaal. Of toch niet... Oh nee, mijn andere-ik leeft nog en nu belt ze mijn "nieuwe" man. Waarop dan de blik volgt van: I'm so screwed...

Volgens mij is de film ook gewoon een beetje te druk voor mij. Het had misschien meer effect gehad als ze het met 3 of 4 personen hadden gedaan. Dat had het zeker ook iets spannender gemaakt. Op deze manier leer je bijna niemand kennen en gooien ze er wel hier of daar een buitenechtelijke relaties/misstappen in of voegen ze wat feng shui toe maar voor de rest zegt dat allemaal weinig over wie deze mensen zijn. Als je dan steeds op één locatie blijft, moet er een sterke sfeer hangen. Die sfeer is echter al weg vanaf het moment dat ze zich beginnen te gedragen als Maxwell, Einstein, Planck, Heisenberg, Pauli, Faraday, Dirac en Feynman. 1.5* dus voor het begin want na een halfuur verloor ik heel snel mijn interesse.

4,5
Bij zo'n film riskeer je toch altijd te complex te worden zodat niemand het nog van de eerste keer begrijpt. Gelukkig blijft 'Coherence' min of meer helder en kan je de grote lijnen wel volgen als je goed oplet (en dus niet constant op de gsm zit). Toegeven: ik heb achteraf ook wel wat dingetjes nagelezen in het Engels, maar die waren louter verhelderend en niet verklarend.

Het feit dat het negentig minuten lang erg boeiend en meeslepend is, maakt dit tot een stevige aanrader. Het betere sci-fi werk.

1,5
Het gegeven en de theorie achter deze film zijn best ok.
Toch is het antwoord waarom deze personages bij elkaar komen, hun connectie met elkaar, hun drijfveer om de handelingen te nemen die ze nemen en de reden waarom ze een ganse film van die lamlendige teksten lopen uit te kramen mij eigenlijk helemaal ontgaan.

avatar van El ralpho
3,0
Are you confused yet?

Het uitgangspunt van Coherence is behoorlijk geniaal. Een voorbijgaande komeet die tijdelijk meerdere realiteiten naast elkaar laat bestaan. Het gaat hierbij niet zozeer om één, of enkele andere realiteiten die naast elkaar bestaan, maar om een bijna eindeloze hoeveelheid aan realiteiten. Het duurde even voordat ik zelf doorhad dat het niet slechts om enkele realiteiten ging maar toen dit eenmaal helder was maakte dit wel meteen veel zaken duidelijk(er).

Deze realisatie zorgt er ook meteen voor dat ik Coherence eigenlijk nog een keer moet zien zodat ik alles wat er gebeurt beter kan plaatsen, maar dit is niet meteen iets waar ik nu gelijk om sta te springen. Coherence is rommelig gefilmd (iets te rommelig) en veel zaken worden ook behoorlijk onduidelijk in beeld gebracht. Er wordt een constante focus gevraagd waarbij de gesprekken tussen alle aanwezigen niet altijd even relevant of interessant zijn om te volgen. Daarnaast zijn ook veel scènes vrij donker waardoor het moeilijk is om te zien wat er nu precies gebeurt. Dit zal deels expres gedaan zijn om het bestaan van de meerdere realiteiten subtiel te houden, maar ongetwijfeld ook vanwege budgettaire redenen.

Enfin, de subtiliteit is eveneens een van de krachtigste punten van deze Mindfuck. De titel laat veel ruimte ter discussie over en je raakt dan ook niet snel uitgepraat over het unieke uitgangspunt en, nog belangrijker, hoe deze is neergezet. Je wordt dus ook sterk gestimuleerd om het allemaal een tweede keer te bekijken. In mijn geval alleen niet te snel achter elkaar, hier vond ik Coherence simpelweg te vermoeiend voor.


3,0*

avatar van Arneaux
4,0
Interessant om hierboven te lezen over quantummechanica en superpositie. Ook al wordt dit in de film volledig uit zijn verband gerukt, het werkt voor mij wel als kapstok voor een gedachtenexperiment:
iedere beslissing in je leven (en de beslissingen van miljarden anderen voor je of tijdens je leven) is in meer of mindere mate van invloed op het leven wat je nu lijdt. Hoe zou het zijn als door een enkele keuze anders gemaakt te zijn, je nu een ander leven zou leiden? Waarschijnlijk hebben we ons dit allemaal wel eens afgevraagd. Maar wat als je de keuze zou hebben om naar dat andere leven over te stappen? Zou je dat dan doen? Ongeacht de nog niet te overziene consequenties?

Heelijk zo'n sci-fi. Beoordelen op het quantum gebrabbel levert een mager cijfer op, maar als gebrabbel om dit gedachtenexperiment te verfilmen werkt het prima voor mij.
Uiteindelijk is Schrödingers Kat ook slechts een niet uit te voeren fysisch experiment ("gebrabbel") om een theorie te visualiseren.

avatar van TheDiningDead
3,0
Er valt van alles af te dingen op Schrödingers etentje, maar ik vond het toch wel tamelijk vermakelijk. Ik zou hem nog een keer kijken, maar die naturelle, ogenschijnlijk geïmproviseerde dialogen kan ik niet meer dan een keer doorstaan.

Wat ik in ieder geval een gewiekste keuze vind, is dat de aandacht aan het eind verlegd wordt van het mechanisme van de oeverloos vertakkende parallelle universa, naar een ethisch moment van het 'hoofdpersonage' in dit ensemblestuk.

avatar van dzjo-dzjo
4,0
Film nogmaals gezien, en toch bijgesteld naar 4 sterren.

avatar van Thomas83
3,0
geplaatst:
Schrödingers kat de film. Dat is alleen niet helemaal zo leuk als het misschien klinkt. Er is niets mis met het spel van de niet al te bekende cast, maar de personages zijn gewoon niet innemend genoeg om het interessant te houden, en de natuurlijk overkomende dialogen zorgen in combinatie met het losse camerawerk en de paranoïde puzzel die de plot al is voor een wat onrustige en afmattende kijkervaring. Op een gegeven moment weten alle geheimzinnigheid en de verrassingen gewoon niet meer zo te intrigeren. Dan voelt het meer als kijken naar hoe alle puzzelstukjes keurig op zijn plaats vallen. 3.0*.

Gast
geplaatst: vandaag om 13:06 uur

geplaatst: vandaag om 13:06 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.