Michiel de Ruyter (2015)

Michiel de Ruyter (2015)

Volgens onze mening was dit een hele interessante film, die naar het einde toe wat langdurig werd. De historische gebeurtenissen waren goed en realistisch na gespeeld. Sommige gebeurtenissen werden dan weer iets te realistisch afgebeeld (bv: het eruit halen van de slokdarm). Naar mijn mening vond ik dat de acteurs het aardig hebben gedaan. De special effects waren soms een beetje overdreven. Van deze film wordt verondersteld dat het een serieuze film is, maar toch zaten er heel wat kinderachtige en totaal niet passende momenten in. Tijdens een van de vele zeeslagen roept een matroos voor heel het schip dat hij 'moet kakken'. Volgens mij hoort dit niet thuis in zo een film. Voor mij is deze film niet echt een aanrader. Wat je zeker moet doen voor je deze film bekijkt is een beetje achtergrond informatie erover opzoeken want tijdens de film zelf volgt het allemaal snel op elkaar en is het soms wat moeilijk om helemaal mee te zijn met het verhaal. Als je met kleine kinderen thuis zit is dit zeker geen aanrader. Het is veel te langdurig en ze zullen er niets van begrijpen.

besluit: dit is een interessante film wanneer je iets van het onderwerp weet. De film duurt misschien wel een beetje lang waardoor het dan naar het einde toe wat saai wordt.

(Evert) Ik vind de film persoonlijk heel lang en omdat het zo lang duurt begint het op een bepaald moment te vervelen. Voor mij mag er wel een beetje meer bloed worden aan toegevoegd want het is nog altijd een oorlogsfilm en dat heb ik een beetje gemist. De film is soms ook wat moeilijk te volgen omdat er soms snel wordt overgeschakeld van een zeeslag naar een politieke discussie.

(Viktor) Ik vind net als Evert dat de film een beetje langdradig is. Voor mij had er ook een beetje meer bloed in gemogen, toch maakt dit de film niet slechter. Het heeft ook zijn voordelen zoals dat de film nu ook een aanrader is voor een jongere leeftijdscategorie (10-14 jarigen). De inhoud van de film was wel interessant maar moeilijk bij te houden zoals de vele verschillende zeeslagen.

(Louise) Het was niet één van de beste films die ik al heb gezien maar het was wel een mooi verhaal. Zelf vond ik het wel wat langdurig en na een eindje begreep je er niet veel meer van. Sommige scenes mochten wel wat spectaculairder worden voorgesteld. Er was in de gevechten bijna geen bloed of leed te zien, misschien is dit dan wel weer goed voor de gevoelige kijkers.

(Elise) Ik vond het wel een mooie film, hij was erg leerrijk. Het interessantste vond ik de kleine details zoals de kledij van de personages, de zorgzaamheid van de vader tegenover zijn kinderen en de relatie van de prins met zijn volk. Aan de andere kant vraag ik me ook een beetje af of Michiel de Ruyter wel zo’n eerbetoon verdiend. Kan die slavenhandel wel gecompenseerd worden met z’n goeie daden? Daar heb ik wat m’n twijfels bij. Maar in het algemeen is het wel een goede film, waarin de oorlog tussen Nederland en Engeland zeer mooi wordt weergegeven. Wel veel vertragingen en opvallend veel Nederlandse vlaggen, maar daar heb ik persoonlijk geen problemen mee.

(Sofie) Voor mij was de film een tegenvaller, het is niet echt mijn filmtype en de vele anachronismen waren een teleurstelling. Toch heb ik van sommige elementen wel genoten, de zeeslagen waren bijvoorbeeld wel interessant om naar te kijken. De politieke stukken in ‘Michiel de Ruyter ‘ vond ik saai en langdradig, naar mijn mening was het soms te moeilijk om het te begrijpen. Deels komt het denk ik doordat er vaak dezelfde namen voorkomen zoals Cornelius Tromp en Maarten Tromp, deze worden dan door elkaar gehaald wat het moeilijk maakt. Het is natuurlijk ook mogelijk dat het niet begrijpen van deze film aan mezelf ligt. Persoonlijk zou ik deze film een zes op tien geven maar ik kan verstaan dat andere mensen dit een echte topper vinden!

Je vindt maar weinig Nederlandse films die goed overkomen.

Die zeeslagen en die middeleeuwse zagen toch realistisch uit, en als mensen over vallen als een matroos zegt " Ik moet kakken " , vindt ik niet storend, typisch Nederlands.

Als je een film wilt afkeuren dan vindt je wel altijd een knuppel om te slaan.

Mooie film die ook een beetje nederlandse geschiedenis weerbeeld

Voor de verandering zal ik eens niet over 'Michiel de Ruyter' (2015) vallen omdat het bepaalde hete hangijzers, zoals een andere beleving over de piraat/zeeheld, keurig onder het tapijt veegt. Dat viel te verwachten in een tijdsgeest waarin mensen behoefte hebben aan duidelijkheid en simpele verhalen. De Ruyter was een held. De gebroeders de Wit waren helden. Hollandse vlaggen die vol in het beeld wapperen en een Engelse vlag die meegaat met een zinkend Engels schip. Nee, ik vind het vooral een sterk staaltje Nederlandse zelfhaat: je eigen complexe geschiedenis door de lens zien van de soort Hollywoodfilms die al een decennium of wat uit de gratie zijn

Geen cliché of goedkoop effect wordt gespaard om het Hollywoodser dan Hollywood op het beeld te krijgen: exploderende dingen, foute oneliners, de titelheld is een blanco figuur zonder verdere persoonlijkheid, behalve dat hij een beetje stoer staat te doen op schepen. Nu ja, hij is een familieman en een doorzetter. Zelfs de fonts op de aankondiging en de bombastische soundtrack voelen als een halfbakken kopie van tientallen andere werken. Het frustrerende is dat de sfeergezichten van oud-Hollandse markten en de subtiele verwijzingen naar Hollandse schilderijen nog best grappig zijn, maar dan keert de automatische piloot terug die schreeuwt: 'Epos, ik ben een epos, zie mij episch zijn!' Een bescheidener film met enkele focuspunten had waarschijnlijk een betere productie opgeleverd dan deze chaotische warboel.

Ik ben wel van de epische films en met deze heeft Nederland eindelijk een redelijke film uit dat straatje.

Lammers speelt een overtuigende De Ruiter die een groot gedeelte van de film zich in grootse zeeslagen stort.

Het gaat in deze film voornamelijk om de laatste jaren van Michiel's leven. Verder is het wel tof om te zien hoe ze historische feitjes erin hebben verwerkt, zoals de vlaggen en het korps mariniers.

Wel jammer dat de film doorspekt is met Nederlandse keurigheid. Zo had de actie van mij wel een stuk rauwer mogen zijn.

Maar men kan nou eenmaal niet alles hebben. Voor een Nederlandse film is deze mooi en groots van opzet.

Als ik de commentaren hierboven lees, dan kan ik een paralel trekken tussen deze film en de onzinnigheid van de discussies, iedereen heeft een mening en brengt die naar voren, dan denk ik aan de scenes die zich afspeelden in de vergaderingen van de staten generaal, zo af en toe werd daar ook flink geschreeuwd en hield iedereen ook vast aan zijn overtuiging, zonder dat daarbij werd gekeken waar de overeenkomsten lagen.

Ik vind dit een goede nederlandse film, juist omdat het politieke gekonkel, met kwalijke rollen van de orangisten, hier uitgebreid aan bod komt. Dat tilt deze film alleen al boven de middelmaat uit.

Kijken we naar de actie dan is die voor nederlandse begrippen sterk aanwezig, ik zou haast zeggen te sterk. In deze film is te veel naar het zelfde soort Hollywood producties gekeken, de slow motion wordt wel heel erg veel toegepast om de drama te versterken en de andere special effects doen wat kinderlijk aan, dat stoorde mij wel enorm. Maar voor de rest chapeau voor de makers, hierboven las ik bij een commentaar dat hij Nova Zembla vele malen beter vond dan deze film, dat ben ik dus niet met deze scribent eens, ik vond Nova Zembla, welliswaar een dappere poging om een film over onze geschiedenis te maken, maar de film was voor mij een lange zit en kon mij maar matig boeien.

De Ruyter, was mede door de actie, die zeeslagen en de tocht naar Chatham hebben toch echt wel plaats gevonden, een stuk boeiender.

Eindelijk is er ook eens een film over deze tijd van onze geschiedenis en de gebroeders de Wit krijgen op deze manier wel de plaats in onze geschiedenis die hen toekomt, natuurlijk hebben ze fouten gemaakt, maar ook ontegenzeggelijk veel goeds voor Nederland gedaan. En het gruwelijke einde van hen had van mij niet zo in beeld gehoeven, maar trekt ook weer een lijn naar de huidige tijd. Heden ten dage aan schreeuwers en populisten geen gebrek die de massa opstoken om hun gelijk aan de zijde te krijgen

Geschiedenis moeten we van leren, ook al is het lang geleden zodat we die fouten in de toekomst niet weer maken, jammer genoeg vinden veel mensen geschiedenis maar saai, of wordt er te veel een spiegel voorgehouden?

Michiel de Ruyter is gewoon een goede nederlandse film, met een prima cast.

Wat mij betreft mogen er meer films over onze historie worden gemaakt, dit was alvast een prima start.

Michiel de Ruyter is samen met Zwartboek en Soldaat van Oranje zo ongeveer de dikste film die er de afgelopen 40 jaar gemaakt is in ons land.

De Ruyter is niet zomaar iemand, hij is voor Nederland wat Che Guevara voor een Cubaan is. Een historische figuur die je recht wilt doen met een goede film en niet een derderangs prutsproductie. Iemand kwam op het lumineuze idee om de film een on-nederlands patriottische toon te geven. En wie kan je daar beter voor vragen dan een regisseur die jarenlang in de US van A heeft gewerkt, waar ze op basisscholen elke ochtend de vlag hijsen en het volkslied zingen met het hand op het hart.

Alle zeeslagen ten spijt, is het meest opvallende moment in de film dan ook de buitengewoon nationalistische monoloog van Barry Atsma als Johan de Witt. Een speech die de Nederlandse equivalent is van het beroemde "we will not go down quietly into the night" uit Independence Day. In het huidige maatschappelijke klimaat voert Oikofobie de boventoon en het komt als een volkomen verrassing dat je in een Nederlandse film een speech ziet waarvan je denkt: "zo, eigenlijk is Nederland best wel heel tof om in te wonen".

Als je daarvan bekomen bent, is er natuurlijk nog enorm veel te beleven in de film. De zeeslagen zijn natuurlijk de publiekstrekker en de hamvraag is hoe je dergelijke enorme gebeurtenissen goed kunt overbrengen met een bizar klein budget. Antwoord: Roel Reiné doet het.

Vraag niet hoe, maar het komt over. Als je heel kritisch kijkt zie je dat hij bijvoorbeeld de 'helikopterview' CGI vanaf slechts één hoogte heeft laten maken. Soortgelijke overzichtsshots komen de hele film weer terug. Personages worden vaak van onderaf gefilmd zodat de honderden (CGI) schepen die zich achter hem bevinden, niet onnodig vaak in beeld hoeven. Maar dat is niet storend.

Wel is het vreemd dat ondanks de vele inslagen van kanonskogels, de schade beperkt blijft tot handjes zaagsel die voor de cameralens gegooid worden. In Hollywood zouden er aardig wat ledematen door de lucht vliegen, maar wellicht is het beperkte budget ook hier debet aan. Maar net als je als kijker denkt: ik wil wil wel wat bloed zien, krijg je een scène die zo'n beetje de bloederigste is die ooit gemaakt is in Nederland. Het is natuurlijk allemaal gebaseerd op historische feiten, maar de stijlbreuk met de rest van de relatief 'brave' film is een heel vreemd moment.

Alle acteurs doen het uitstekend, de dikkerd uit de Jumbo reclame incluis. Zijn morrende houding van held tegen wil en dank is prachtig om naar te kijken. Reiné perimitteert zich wat visuele grapjes door er zeker drie beroemde Nederlandse schilderijen in te verwerken. Erg leuk gedaan.

Wat bijblijft is tweeledig - de verbazing over wat Reiné weet neer te zetten met de habbekrats aan subsidie van het filmfonds en dat we eigenlijk wel wat trotser op ons land en zijn geschiedenis mogen zijn.

4,5 sterren

Ik weet niet of ik nog gelezen zal worden, maar ook ik heb met belangstelling (voor 'n tweede keer) naar deze prima film gekeken, waarvan ook míjn hartje als Laaglander gaat kloppen, niettegenstaande enkele persoonlijke ergernissen. Hierboven lees ik veel slimme opmerkingen, maar ook - zoals zo vaak op dit soort fora voorkomt - enorme, afstompende onzinnigheden van lieden die hun duit in 't zakje menen te moeten doen. 't Zou bovendien wel eens aardig zijn als mensen hun in te zenden stukjes vooraf nalazen, om te mogen constateren hoeveel stompzinnige en storende taal- en/of schrijffouten ze wel niet maken!

Over de verstaanbaarheid van de teksten : 't geluid gewoon harder zetten, of ondertitelen (want dat kon gisterenavond op NPO-1!) Overigens is ook in dit Nederlandse product weer sprake van die steeds terugkerende fouten, die ook graag door andere filmnaties worden gemaakt : ik doel nu op de gebezigde taal. Willem III spreekt vloeiend Engels met de Engelse koning. Feit : tot ver in de vorige eeuw sprak iedere welopgevoede Europeaan beter Frans dan wij tegenwoordig Engels menen te kunnen spreken - zo ook de koningen van Engeland. ( Mogelijk zal H.M. Elizabeth, weliswaar, de laatst regerende Britse vorst(in) zijn die deze taal nog fatsoenlijk bezigen kan, maar 'n kniesoor die over dat feit in deze tijd valt! ) Ergo, àls Willem al Engels kende, dan was dat pas ná zijn vestiging in Engeland aan de arm van vrouw Mary, een decennium later, en in de film is dit dus niet van toepassing ( en later, als vorst aan het Engelse hof, waarschijnlijk evenmin ).

Helemáál ergerlijk is dan natuurlijk 't onderhoud tussen Franse en Britse officieren, of de admiraliteit, vóor hun gezamenlijke confrontatie met de Nederlanders, dat in hoog- en clouseau-engels plaatsvond. Ik kan u op 'n briefje geven dat geen Fransman in die tijd bij wijze van spreken ook maar 'n woord Engels kende ( niet uit dwarsheid: het was gewoonweg niet nodig! ) terwijl diezelfde Britten er hun hand niet voor omdraaiden. Zo heeft die situatie nog als vanzelfsprekend tot na W.O. I en zelfs II voortbestaan. Ons nationale collectieve geheugen reikt kennelijk niet ver in de tijd! Détail? Zeker niet! De Britten vallen al over 't feit dat hun in deze film gevoerde unievlag die van 1801 is, in plaats van die daterend uit 1606, de correcte vlag dus, wat per saldo een Andreaskruisje scheelt.. Wie zou dan dáár nog over vallen?

Interessante opmerking vind ik van de voorlaatste inzender op dit forum vandaag, "Fransman" bijgenaamd, die hij over de reis van Michiel van Vlissingen naar Den Haag maakt. 't Zelfde schoot mij te binnen toen ik a.h.w. toeschouwer van die tocht werd. 't lijkt me waarschijnlijk dat Michiel vele keren met veren is overgestoken, wat men tegenwoordig ook wel 'eilandhoppen' zou noemen, om te beginnen al om van 't eiland Walcheren af te geraken. De voerlieden moesten dan wèl beschikbaar zijn, en dat ook nog eens 's nachts! Als ze per ongeluk aan de overkant lagen aangemeerd, moesten ze eerst nog eens terugvaren naar de oever tegenover en men kon hen niet per gsm inlichten. Voorts moest er worden geroeid, geboomd of getrokken. Stoomschepen lieten nog een paar eeuwen op zich wachten. Verder ging 't met rijtuig en al in paardengalop over zandwegen, door bos en hei, dorp en stad. Ik schat dat de onrechtstreekse afstand tussen Vlissingen en Den Haag indertijd wel zo'n tweehonderd kilometer bedragen zal hebben, en als Michiel onderweg niet van paard kon wisselen, was 't nog 'n hele tour de Pays-Bas voor 't dier zelf ook. 'n Gemotoriseerd autotochtje via de A58 en A4 of 'n retourtje per trein zat er destijds nog niet in!

De opmerking van ene "Bigjerry" op 11 juni 2017 over de vergelijking van de film met 'n " toch een beetje de grote-mensenversie van 'De Scheepsjongens van Bontekoe' " vind ik treffend. Dat jongensboek uit mijn jeugd spreekt me nog steeds aan.

't Deskindje reageerde gisteren en vandaag, 5+6-8-'17, schaterlachopwekkend gevat met "Je kunt niet zeggen dat de film oubakken aandoet. "Alles kan, we leven immers in de 17de eeuw". Terwijl Tromp Jr. wordt gejobinterviewd, slaat Barry Atsma een borrelnootje achterover. En als je bij De Ruyter thuis bent, voelt het aan alsof de koters hun smartphone hebben weggelegd om een kostuumpje aan te trekken. Wel mooi de zeeslag scenes met het collectieve gevoel van "ze smelten de kazen"... en verderop : Een goeie dramaturg was misschien raadzaam geweest. Ik blijf de soms bijna hedendaags aanvoelende dialoog olijk vinden. Vrouwlief: "Waar was jij? Ik dacht dat je op zee zat". ... Die beschrijvingen treffen mijns inziens aardig de sfeer die de film uitstraalt.

Tenslotte nog dit. De verdeelplannen van de Republiek tussen Engeland en Frankrijk, met als mededingers de bisschoppen van Keulen en Munster, is 'n "griezelig" historisch feit. Stel dat die plannen waren uitgevoerd. Dan was ons land, en de huidige Benelux als geheel, mogelijk verengelst, verfranst en verduitst tegelijk geweest! Hadden we dan niet beter geweten? Mogelijk hadden we nu dan in een soortgelijke impasse verkeerd als die waarin 't Baskenland en Catalonië zich momenteel bevinden. Imaginez-vous!

De regisseur van de film is Roel Reiné, deze maakte de film in 2015. De film is een historische avonturenfilm met veel actie en oorlogen. Wijzelf vinden de film heel erg meeslepend, spannend, boeiend, interessant en ook wel droevig op sommige momenten.

Het hoofdpersonage is Michiel de Ruyter, dat vertolkt wordt door Frank Lammers. Michiel is een zeevaarder die na de dood van de admiraal van Nederland wordt benoemd als nieuwe admiraal van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. Dit voorstel wijst hij af, waardoor de zoon van de vorige admiraal, Cornelius, de nieuwe admiraal wordt. Deze beslissing beklaagt Michiel later, want Michiel verricht al het werk, maar Cornelius krijgt alle roem en eer.

Michiel wil ook denken aan zijn gezin en meer tijd met hen doorbrengen, maar dit is zeer moeilijk aangezien hij altijd op zee moet. Uiteindelijk sterft Michiel door een kanonskogel, die onder andere zijn rechterbeen verbrijzelde tijdens de slag tegen de Fransen in Kijkduin.

De belangrijkste personages in de film zijn Michiel de Ruyter, Cornelius Tromp, de raadspensionaris en de vrouw en de kinderen van Michiel. Wat wij zeer sterk vinden aan het verhaal is dat de regisseur erin geslaagd is om het verhaal zo mooi af te beelden en wij dachten dat we echt in de film zaten en deze film zich afspeelde in de Middeleeuwen. Als we de sterke punten van het verhaal afwegen tegen de zwakke punten van het verhaal kunnen we besluiten dat de sterke punten toch de overhand nemen.

Michiel de Ruyter. Wat je ook van de man denkt, dit heeft hij niet verdiend. Zeer matige film, waarin niet alleen het verhaal, maar ook de actiescenes van de hak op de tak springen. Zeker het eerste halfuur is verbijsterend. Daarna went het overdadige gebruik van slowmotion, zijn de dialogen iets beter te verstaan en komt het (levens)verhaal meer tot zijn recht.

Prima NL film.

Van Nederlandse films ben ik niet echt een liefhebber, ik bekijk meer Brits en Amerikaanse films. Geld ook voor Nederlandse series. De meeste kan ik niet aanzien. Maar Michiel De Ruyter was nog wel goed. Vooral de boot scenes vond ik mooi.

Het acteerwerk van "Jumbo" Frank Lammers was voor mij soms onverstaanbaar. Hij praat nogal zacht, en ik had het volume nog wel op 40. Geen idee of dat hoog is voor de meeste maarja. Verstond er soms niks van. En je herkent het "steenkolen" engels ook wel soms.

Het is nergens enorm langdradig en nogmaals is de actie in deze film knap gedaan. Heb er wel van genoten. Een aanrader voor mensen die van Nederlandse/Geschiedenis films houden.

Kan Frank Lammers please worden ondertiteld? Verstond er geen ene zak van. En dat terwijl ik op slechts een paar kilometer van Michiels huis ben geboren. In wilde mossels had ie zich een redelijk zeeuws accent aangemeten, maar dit slaat nergens op. Geldt ook voor de rest van de film, wat een patriottische aanstellerij. Admiraal de Ruyter verdient een betere film.

Interessant om wat meer over te weten. Ik ken dit deel van de geschiedenis niet zo goed op de grote lijnen na. Leerzaam wat dat betreft. Helaas is het filmisch allemaal knullig gedaan: Dat de cgi wat onrealistisch is maakt me nog nieteens zoveel uit, maar de onverstaanbare Frank "Jumbo" Lammers, en ontzettend goedkope stijlmiddelen, pfffff....De muziek is om te janken zo cliche en overdadig bombastisch. Kennelijk vond iemand het een goed idee om arabische thema's in een oerhollandsch verhaal te proppen en werkelijk overal bombastische thema's onder te zetten.Ook de lachwekkende hoeveelheid 'Noooooooooo!'-slomo's helpen nou niet bepaald mee.

Wij vonden de film niet echt top gemaakt. Er wordt geen data genoemd in de film dus als kijker moet je zelf raden wanneer hij zich afspeelt en dat is niet echt handig. Er gebeurd ook redelijk veel anachronisme dus dit is wel verwarrend als ze zeggen dat het rond de 17e eeuw is. Ook jammer dat de gevechten op zee niet echt leken, je zag dat ze gespeeld werden. Verder was het wel nog tof omdat het een avontuurlijke film is en er een mooi verhaal achter zit.

Regie: Roel Reiné Cast: Frank Lammers (Michiel de Ruyter), Barry Atsma (Johan de Witt), Ruther Hauer (Maarten Tromp), Charles Dance (Koning Charles II van Engeland), Egbert Jan Weeber (Willem III van Oranje) Speelduur: 151 minuten

Datum: 29 januari 2015 in Nederland, 3 maart 2015 in Vlaanderen.

Beschrijving:

De film ‘Michiel De Ruyter’ is een historische avonturenfilm die gaat over de oorlog tussen de Nederlanders en de Engelsen. Tijdens een van de vele slagen sterft de admiraal Maarten Tromp en hij wordt opgevolgd door De Ruyter. Daarna volgen vele veldslagen maar plots loopt het fout. Wanneer de zoon van de Tromp door jaloezie het plan van Michiel verstoord door de linie te verlaten breekt de hel los.

De gehele film werd ook beschreven in een boek. Het boek heeft dezelfde naam gekregen en is geschreven door Alex van Galen. Kort voordat de film uitkwam werd ook het boek te vinden in vele boekhandels, dat was op 13 januari 2015.

De film heeft enkele sterke en mindere punten. De veldslagen werden heel spectaculair en mooi in beeld gebracht. Hoewel er soms sprake was van anachronisme, werd toch alles heel uitgebreid vertoond. Enkele zwakkere punten van de film waren dat het soms moeilijk te volgen was en soms werden de acties heel langdradig.

Ons algemeen eindoordeel is dat het best wat spannender mocht zijn en dat hij op sommige vlakken wat langdradig was. Toch viel de film best mee om eens naar te kijken, er waren namelijk ook goede stukken.

Reine, koning van de slow motions (ook op de meest ongepaste momenten), kon lekker los met deze actiefilm. De (feitelijke) geschiedenis is niet meer dan een detail. De actiescenes komen veelal uit de computer (ik denk nog een XP) en de cast is matig. Het help ook niet mee dat Lammers eruit ziet als Obelix. De Lint is een goed acteur en valt daarmee meteen op, al stelt zijn rol weinig voor (over de rol van Hauer niet te spreken).

Met een goede regisseur had dit best nog wat kunnen worden, nu is het een onbedoeld grappige actiefilm/ soap met slow motions, heeel veeel slow motions...

Ik zat er een paar jaar tegenaan te hikken, maar wat blijkt: prima film! Een heerlijk meeslepend verhaal, boeiende personages, fraaie vormgeving en heel veel spektakel. De Hans Zimmer-achtige score van Trevor Morris mag er ook zijn. De vele zeeslagen zien er overwegend prima uit, met weliswaar iets teveel gebruik van opzichtige cgi, maar dit is zelden echt storend. Regisseur Roel Reiné heeft na zeventien eerdere pogingen eindelijk een film afgeleverd die de moeite waard is.

Doodzonde dat de hoofdrol van zo’n verhaal door die binnensmonds pratende Jumbo huisvader wordt vertolkt. Verstond er af en toe geen kloot van, ook al zette ik het volume op ‘WTF?!’ Was er nou echt geen andere ‘corpulente’ acteur te porren voor deze rol? Daarnaast waren de special effects soms echt om te gieren.

Na jaren besloten om deze film eens te kijken. Teleurstellend.

Vlaanderen was jarenlang de speelbal tussen Engeland, Frankrijk, Nederland en Spanje. Dat maakt een eigen geschiedenis al wat moeilijker. Figuren als Tromp of de Ruyter waren in elk geval nooit onze grote geschiedenisfiguren. De enige zeevaarder die ik kende was Piet Hein, vanwege het gekende kinderliedje over de zilvervloot. Ondertussen al veel bijgeleerd natuurlijk en vorig jaar nog meer kennis gemaakt met Michiel de Ruyter en de zeeveldslagen in het Scheepvaartmuseum in Amsterdam. Geen wonder dat die tijd een eigen film kreeg. Zoiets missen we in België toch.

De enige Nederlandse acteurs die ik ken waren net de acteurs van de Ruyter en de ouwe Tromp. En misschien is dat wel een voordeel. De film wil een beeld schetsen van de bekende admiraal (al laten ze zijn aandeel in slavernij wel weg) en een reeks historische gebeurtenissen. En dat is best goed gelukt. Het geeft al een beter beeld van de tijd van toen. De film is duidelijk in handen van iemand die ervaring met het genre heeft. Regisseur Roel Reiné zorgt ook voor de cinematografie. Het kleurenpalet zorgt voor een warme gloed die doet denken aan de schilderijen die er toen gemaakt zijn (waarbij ik toch meteen de schilderijen van Willem van de Velde herken). Er is de nodige actie en toch ook wat licht overdreven heldenverering van de Ruyter. Maar dat mag af en toe wel.

De film ‘Michiel De Ruyter‘ is een Nederlandstalige oorlogsfilm die geregisseerd werd door Roel Reiné in 2015. De hoofdrol, meer bepaald de titelrol, werd gespeeld door Frank Lammers. Daarnaast werden er ook nog veel meer andere hoofdrollen gespeeld door bijvoorbeeld: Barry Atsma, Sanne Langelaar, Charles Dance, … Het genre kan je omschrijven als een spannende actiefilm vol avontuur en drama met historische fictie. De film verscheen op 3 maart 2015 in België.

Er bestaan talloze soorten boeken over Michiel De Ruyter maar de filmmakers hebben de roman van Alex van Galen als inspiratie genomen. Dit boek verscheen in januari 2015.

Op gebied van oorlog verliep het vaak slecht voor Nederland, daar moesten ze iets aan doen. Het parlement van Den Haag vroeg aan Michiel de Ruyter of hij de admiraal wilde worden van de Nederlandse vloot. Michiel wilde dit doen enkel en alleen onder voorwaarden. Hij vond dat er nieuwe en snellere schepen moesten komen en een systeem met vlaggen. Michiel wou ook dat de bemanning in oorlogsvoering werd getraind. Op deze manier werden ze voorbereid op de oorlog en wisten ze wat ze moesten doen. Hierdoor veranderde alles. Alle schepen voeren in linie waardoor ze de andere schepen beter konden raken. Als de schepen klaar waren gingen ze naar de 4-daagse zeeslag tegen de Engelsen. De Engelsen trokken zich terug en dus won Nederland. Zijn grootste succes was bij Chatham tegen de Engelsen. De Ruyter voerde met een paar schepen naar de Theems waar de Engelse vloot lag en viel hun aan. Ze hadden bijna alle schepen van de Engelsen kapotgeschoten en ze hebben een stuk van het mooiste schip, de Royal Charles (genoemd naar de Engelse koning Karel II) meegenomen naar huis als buit. Als laatste missie stuurt Willem III Michiel op zelfmoordmissie naar de Middellandse Zee om te vechten tegen de Fransen. Als hij dit niet doet zal Willem III zijn gezin vermoorden dus gaat hij op deze missie. Hij wordt geraakt in zijn been waardoor hij doodging. Onze voorkeur ging eerst uit naar een andere film maar na een paar eerste indrukken leek dit genre toch niet echt voor ons weggelegd te zijn. We kozen daarna een tweede film en kwamen uit bij Michiel De Ruyter. Na het zien van de trailer waren we benieuwd wat de film ons zou brengen en bekeken we hem. We waren vooral nieuwsgierig naar wat er ging gebeuren en welke landen er veroverd werden. Volgens ons is het de allergrootste, meest dappere en indrukwekkende persoonlijkheid uit de vaderlandse geschiedenis.

Ik ben als Zuidelijke Nederlander niet zo vertrouwd met de geschiedenis van de Noordelijke Nederlanden en ben wellicht als puber te weinig aandachtig geweest tijdens de geschiedenisles. Ik las ergens dat Michiel de Ruyter in één of andere poll jaren terug nog als 7e grootste Nederlander werd verkozen. Dat zegt wel iets natuurlijk en verklaart wellicht ook veel hoe chauvinistisch er nationaal gestemd wordt. In Vlaanderen een voetnoot en 100 km verder een regelrechte held.

Los daarvan best een indrukwekkende film uit Nederland. Het zag er redelijk spectaculair uit en genoot wel van de gevechten op zee en hoe dit alles in beeld werd gebracht. Ook de beelden vanuit de lucht zagen er indrukwekkend uit. Het enige minpuntje in dit geheel waren op de duur de ontploffingen van rondvliegend hout (zand) dat iets te repetitief of monotoon verliep.

Het politieke geneuzel kon ik niet altijd goed volgen met die Staatsen en Oranjegezinden en ik kon hen ook niet uit elkaar houden, maar dat deed geen afbreuk aan de film. Frank Lammers deed het prima als hero en had voldoende charisma om de film naar zich toe te zuigen.