De Aanslag (1986)

Ik had deze klassieker schandalig genoeg nooit gezien, wel ooit het boek gelezen als fan van de auteur Mulisch. Het is een mooie conversie van zijn onnavolgbare beeldspraak en paradoxen uit de romans naar sprekende beelden. Derek de Lint zet een memorabele rol neer als het slachtoffer van dingen die geheel buiten zijn macht liggen. Toch kwam ik er tot het einde toe niet helemaal in te zitten, daarvoor is de innelijke reis van de Lint toch iets te vergezocht en wat afstandelijk. De passages tijdens de tweede wereldoorlog zelf zijn ook verreweg indrukwekkender dan alles wat erna volgt. Het voelt soms of er voor de kijker iets mist wat er in het boek wel zat.

Ik ben het volledig met deze recensie eens. Gelukkig heb ik het niet op de duitse TV gezien. Het nasynchroniseren van films zoals de Duitsers altijd zoen vind ik so wie so afschuwelijk. Gelukkig werken we in Nederland meestal met ondertiteling.

Film over de pijn van de oorlog. Pijn die nooit verdwijnt.

Misschien geen meesterwerk maar toch een zeer degelijk werk.

Een goede verfilming van het erg mooie boek van Harry Mullisch.

De Aanslag is een goede film. Jammer is wel dat de film erg traag gaat. Het acteerwerk is wel aardig. Verrassend genoeg deed Huub van der Lubbe het het beste van allemaal.

3,5*

Ik vond deze film afschuwelijk. Erg slecht, totaal niet te vergelijken met andere Nederlandse oorlogsfilm in deze vorm.

Het verhaal boeide niet, slecht acteerwerk en soldaten kwamen onrealistisch over. Toen ik deze film aan het kijken was, was ik letterlijk in slaap gevallen.

Ik stem maar niet.

vd Lubbe de beste...?!!

Dat vraag ik me ook af.

Gouden Kalf voor:

Beste acteur - John Kraaykamp sr.

Ik vond Huub een van de minderen...

Tsja, de rest van de cast deed het zeker niet slecht en John Kraaijkamp leverde inderdaad een indrukwekkende presatie maar ik vond Van der Lubbe erg goed. Hij speelde erg natuurlijk en overtuigend.

Ooit gezien op school, maakte toen veel indruk.

Pierre Bokma krijgt ook een zinnetje, als student (wanneer De Lint voor de eerste keer terug is in Haarlem, vlak voordat hij de plaats van delict bezoekt) Er zijn overigens nog een aantal bekende namen die voorbij komen, maar schieten mij even niet te binnen. O.a het vriendje van De Lints dochter, die punker, in een van de laatste scenes.

Erg boeiende oorlogs/tijdlijn-film. Ik heb het boek niet gelezen maar de film was in ieder geval wel mooi en uitgebreid verteld. Het begint allemaal in de oorlog met de jonge Anton Steenwijk dat ook een van de mooiste delen van de film is. De familie van Steenwijk die erin geluist is doordat er een doodgeschoten soldaat voor hun deur word geplaatst en Anton de enige overlevende is van de moordpartij van de Razia's. Daarna gaan we door met het verdere leven van Steenwijk, dat ieterugkeert naar Haarlem en Amsterdam en verder graaft in zijn verleden dat ook word verteld in een mooie tijdlijn en de ware gebeurtenissen eromheen. bv Die opstanden in Amsterdam enz. Decors zijn ook erg mooi en realistisch bij de tijd. Ook vond ik de bijrol van Monique van de Ven ook fantastisch. (vooral die scene in de cel). En Derek de Lint deed het ook erg goed als de volwassen Anton Steenwijk. Opzich zou er voor de sensatie-liefhebbers niks leuks aan zijn. Maar de film opzich is gewoon al interesant en sfeervol en boeiend. En ondanks ik het boek niet gelezen heb vond ik de film wel een meesterlijke resultaat.

5,0*

Derek de Lint, samen met John Kraaykamp, en met de zoon van de vermoorde NSB-er, dat deed mij het meeste, dat vond ik eigenlijk best een paar mooie acteerprestaties. Uh, ja, ik keek deze film óók in 2 delen, zeg maar, net als Billy Elliot. Enkele dagen terug keek ik hem voor meer dan de helft, en vandaag dus de eindscenes. Best een krachtige film, maar voor mij niet de beste oorlogsfilm. (Zwartboek staat niet voor niets op dit moment in m'n top 10).

Ik ben onder de indruk van het acteerwerk van Huub van der Lubbe. Hij speelt op geloofwaardige wijze de zoon van een NSB'er.

Heel gave psychologische film, die zich afspeelt tegen de achtergrond van de oorlog. Vind de genretypering 'oorlogsfilm' dan ook enigszins misplaatst. In mijn ogen staat de ontwikkeling van Anton Steenweek centraal, en wordt de WOII slechts als inleiding en achtergrond gebruikt. Uiteraard hangt zijn persoonlijke ontwikkeling enorm samen, als het al niet volledig samenhangt, met de gebeurtenissen in de Tweede Wereldoorlog, maar de oorlog is niet het thema van de film.

Jammer dat het acteerwerk niet altijd helemaal overtuigt, maar dat doet verder maar weinig af aan dit intrigerende verhaal. Vooral het einde vond ik werkelijk waar subliem. Een aanrader! Vooral voor degene die nog steeds, helaas, de Nederlandse cinema verloochenen. Ook wij kunnen namelijk goede films maken!

Ik weet dat ik het indertijd een goeie film vond met goeie acteurs maar het is wel ff geleden dus (voor mij was dat 1986). Zou hem best nog wel een x willen zien!! Op t.v. ofzo.

Mooie film, soms een beetje traag. Het is maar goed dat ik niet eerst de bovenstaande inleiding heb gelezen, want dat is een samenvatting van de film, tot en met het einde.

Gisteren herzien. Een goede film, maar het grote minpunt is toch wel de dubbelrol van Monique v.d. Ven.

Kraaykamp (die overigens erg goed speelt) heeft aan de muur een tekening hangen van zijn grote liefde, terwijl een dag eerder op een begrafenis een identieke vrouw rondliep die geen enkele emotie bij de man teweeg bracht. Nogal verwarrend...

Dat ben ik helemaal met je eens maar voor de rest is het een topfilm.

Uitstekende film. Een film die mee kan op internationaal topniveau en ik ben blijkbaar niet de enige die daar zo over denkt, getuige de oscar. En dan is dit niet eens de beste NL film uit '86 (dat is Abel).

Rademakers weet goed het dramatische zwaartepunt in scènes te bereiken door beeldtaal, goede muziek en geluidseffecten en perfecte timing. Onbegrijpelijk eigenlijk dat Rademakers nooit in Amerika heeft gewerkt; vakkundig, een beetje glad, maar een regisseur die zeker visie heeft. Veel sterke momenten, die de kenmerken die ik noemde sterk bevatte; waaronder de stukken met Kraaykamp, de scene in Toscane, in de donkere cel en de flashbacks. Films die je meevoeren langs allerlei historische gebeurtenissen over een langere tijd kunnen heel interessant zijn (genoeg Italiaanse klassiekers die het bewijzen), maar het valt niet mee, omdat het vaak te fragmentarisch is. Daar heeft de Aanslag ook wel last van, maar als de voiceover is weggeëbd, is het ook direct weer boeiend. Meestal dan, want het was wel een hele zit.

4 sterren voor een sterke film, die ook weer prima als voorbeeld gebruikt kan worden om te weerleggen dat alle Nederlandse films toch maar troep zijn.

De film wordt nergens meeslepend. Een gebrek aan diepgang is het grootste minpunt, je bent duidelijk een buitenstaander in het verhaal. Ik ben ook in het boek bezig (die me ook niet al te veel kan boeien eerlijk gezegd). Film is gelukkig wel goed te volgen en er zijn een aantal leuke rollen. Alleen dat verhaal over die hagedissen aan het einde snapte ik niet.

Sterke Nederlandse film uit de jaren 80. Ik heb hem dit weekeinde weer eens bekeken en was wederom onder de indruk van het acteren van bijna alle personages in de film.

Met name het eerste gedeelte is ijzersterk, daarna glijdt de film een beetje af om vervolgens weer sterk te eindigen

Hij krijgt van mij een 3,5..

Ik heb hem onlangs nog eens gezien. Ik verhoog mijn score naar 4,5. Het verhaal is mooi opgebouwd, voor sommigen misschien te langzaam, maar wat mij betreft goed. Hoogstaand acteerwerk, met name van Derek de Lint. Ik vond hem zelfs beter dan Kraaykamp.

Mooi en vakkundig gemaakte en een bij vlagen imponerende film die aan kracht toeneemt naarmate het verhaal vordert. Vooral het einde was zeer sterk. Het acteren was niet echt noemenswaardig (redelijke hoofdcast maar onbegrijpelijke dubbelrol voor van de Ven), maar het visuele en een dijk van een verhaal is wat De Aanslag sfeer meegeeft en interessant maakt. In cijfertjes kom ik tot de volgende conclusie: 3,5* begin, 3,0* midden, 4,0* einde.

Ik stem toch.

1.0*

heb je hem dan wel begrepen?

Een goede film over de oorlog speelt zich niet per se in de oorlog af en staat ook niet altijd bol van pief, paf, poef.

Dank voor de informatie, dat wist ik namelijk nog helemáál niet..

Het was om even over na te denken, niets meer en niets minder. Misschien ligt het wel aan mijn leeftijd dat ik iets anders naar dit soort films kijk dan jij. Ter info: ik ben een ouwe lul van 40.

Ik vond hem erg goed, ik vond juist Monique van de Ven minder.