Wild at Heart (1990)

veel bizarre figuren in deze film, maar het verhaal is minder bizar en goed te begrijpen - 't is een duister sprookje over liefde. er zitten een paar heel leuke scenes in (oa de eerste 3min van de film zijn super), van sommige scenes vraag ik me dan weer af wat ze toevoegen ... zeker een film die je meerdere keren kan bekijken ... Cage & Dafoe vond ik erg sterk acteren... na 1 kijkbeurt hou ik het op een 3,5

Neh, hier kon ik niet zoveel mee. Typisch Lynch, dat wel, maar dat kan ik niet altijd waarderen. 2,5*

Dat is tevens mijn punt. De film heeft iets weg van een pover gerecht overgoten met een kruidige saus. In eerste instantie vergaap je aan het schijnbaar burleske gehalte van sommige scènes de dansende mollige vrouwen in het trailerpark b.v. , maar bij de eindafrekening blijf je toch op je honger zitten.

De referenties aan musicals ("I wish we could live somewhere over the rainbow") zijn weliswaar initieel komisch, maar over de totale speelduur van de film werd ergernis mijn deel. Nergens sijpelt er een druppel menselijkheid door.

Wat rest is een leuke gimmick en een poging tot het herbeleven van de Rossellini/Hopper-scène van "Blue Velvet" met Dafoe in een prachtrol

Ben het helemaal met Zachary eens. De film had enkele leuke momenten, maar stelde mij vooral visueel nogal eens teleur. Ik verwacht op dat vlak toch meer van Lynch dan enkel wat close-ups van lucifers. Bovendien werd ik de 'Wizard Of Oz' referenties nogal beu.

3*

Ik heb deze film gister maar gekocht en nogmaals gekeken. Ik vind het een goede film, maar heb hem voornamelijk gekocht voor de ongeloofelijke manier van acteren van zowel Nicolas Cage en 'Bobby Peru' William Dafoe. Ze stralen zo ontzettende onnozelheid doch stoerheid uit, dat ik bij elke scene met een glimlach op mijn gezicht zit te kijken.

En om even de discussie over lynch films terug te halen... Eraserhead dat is voor mij de minste lynch film. Ik snap ook niet wat mensen hebben tegen Mulholland drive, die film zal me ook altijd bij blijven. Maar voor mij is de absolute topper toch Lost Highway de enige Lynch die stevig in mijn top 10 staat.

Anyway deze film had een 4* (beetje geromantiseerd in mijn hoofd) zakt nu naar 3,5* maar is zeker geen smet op mijn collectie.

'bobby peru just like the country'

Deze film vind ik nou echt 2x niks, veel geweld en gorigheid, de twee belangrijkste kenmerken van deze film, zonder ook maar een beetje normale verhaallijn.

Deze film hoort bij mij in ieder geval onder de geflopte films.

Nice movie deze !!, zodra ik deze tegenkom in de winkel koop ik m meteen

3*

dan hoef je niet ver te zoeken want deze is als 2disc editie bij de frs te koop in de 3 voor 15 actie

Wat een geweldige film zeg, prachtige beelden, hier en daar al duidelijk te zien dat Lynch later Lost Highway zou maken. Cage en Dafoe zijn werkelijk geweldig in hun rollen als Sailor en Bobby Peru. Haalt het net niet bij Mulholland Dr. - mede door het hier en daar te overdrevene acteren van Laura Dern en Diane Ladd dat eerst wel in de film paste, maar na een tijdje wel gaat irriteren - maar wint het dik van Lost Highway.

4,5*

Deze film had wel een heel vreemd effect van mij. Ik vond namelijk veel scènes aan de ene kant heel flauw en zelf slecht, maar aan de andere kant ook weer sterk. Het probleem met de film is denk ik dat Lynch af en toe een beetje te veel op effect richtte en daarom zijn film maar leek vol te stoppen met weirde personages en onnodige zijverhaaltjes. Dit zorgt ervoor dat de film een soort bijna eindeloze aaneenschakeling wordt van vreemde situaties waarvan ruim de helft niks toevoegt en de film vooral onnodig lang maakte.

Aan de andere kant kan ik niet ontkenning dat de scènes wel degelijk werken: ze geven een vervreemdend gevoel. En dat lijkt me precies Lynch' bedoeling. Toch zat er genoeg in dat van mij niet hoefde. Neem bijvoorbeeld de sterfscène van Stanton. Die is gewoon vooral weird gemaakt om echt weird te zijn, maar het slaat gewoon helemaal nergens op en voelt dan ook geforceert aan. De verwijzingen naar The Wizard of Oz had Lynch sowieso beter weg kunnen laten. Zelden zoiets onnodigs in een film gezien. En leuk is het ook niet.

Net zo afwisselend als de kwaliteit van de scènes zijn de acteerprestaties. Nicolas Cage doet het wel weer goed in zijn hoofdrol, maar de rol van de moeder van Dern was werkelijk niet om aan te zien. Zij zorgde voor zeldzame neigingen om de tv uit te zetten en naar bed te gaan. En Dafoe die hier door iedereen geroemt wordt vond ik ook wel erg flauw, maar toch stiekem een beetje amusant. Dern doet het wel aardig. Ik vraag me verder wel af waar die gigantische lading aan bijrollen voor nodig was. Een lekker vreemd figuurtje hier en daar is zeker leuk, maar deze film had er meer dan goed voor hem was. Uiteindelijk hielden ze het verhaal vooral op. Ik lees hier een aantal keer dat Twin Peaks-fans het vooral leuk vonden om tussen de bijrollen de Twin Peaks-acteurs te herkennen, maar voor iemand die niet bekend is met de serie heeft dit natuurlijk geen enkele toegevoegde waarde.

Gelukkig is de sfeer goed in orde: mooie beelden en dito muziek zorgen ervoor dat deze film prima te bekijken en te beluisteren valt. Uiteindelijk weet ik nauwelijks wat voor cijfer ik de film moet geven. Ik zou zowel 2,5*, 3 als 3,5* kunnen verantwoorden. Ik geef de film het voordeel van de twijfel en ga voor de 3,5*, met zowel kans op verhoging als verlaging.

Het leuke is dat ik het ambivalente gevoel wat jij be de film hebt ook had de eerste keer dat ik de film zag, ben dezelfde avond weer gegaan en de film staat sidsdien hoog in mijn top 10. Er is dus nog hoop.

Ik vind het wierde sfeertje vol met gekke scenes en personages echt geweldig, Ik ken bijna geen een film met zoveel unieke en memoriabele scenes als deze. Als liefhebeer van geweld, horror, zwarte humor, musicals en surrealisme kom ik hierbij volledig aan mijn trekken.

Geweldige soundtrack.

5*

Aparte film die vol zit met droge kleine rolletjes, als mensen die ineens rare bewegingen of geluiden maken. Een paar harde scene's afgewisseld door sex scene's. Die scene met dat hondje met die hand in zijn bek was wel grappig. En er wordt wat af gepaft in de film.

Door de trage scene's kom ik niet verder dan: 3*

Geweldige film. Vooral de Jingle Dell scene deed het me bescheuren van het lachen. Ik kwam echt niet meer bij daarvan.

Een echte David Lynch film............tja je moet er van houden, maar het waarschijnlijk ook leren eten...... Dit zijn voor mij de films waar ik in eerste instantie soms van denk wat een prul en na een half uur de neiging krijg om op stop te drukken. Maar ik kauw me er toch door heen en het meesterlijke van de film blijkt aan het eind dan tot me te zijn doorgedrongen. Dan kijk ik nog een keer en zie ik in dat Wild at Heart gewoon een kunstwerkje is waar je de schoonheid echt van moet ontdekken. Blue Velvet kreeg me iets eerder te pakken en ik vind die film persoonlijk net iets mooier, toch kan ik Wild at Heart niet echt als minder goed beoordelen dus ........4*.

Vind het een van de betere van Lynch, goed te volgen en vol met prachtige scènes die niet alleen door hemzelf (in lost highway bijvoorbeeld) maar ook door anderen zijn nagedaan. Heeft ook in zeker opzicht wel filmgoeroes als Tarantino beinvloedt

4*

Ik was verrast door deze film, vond hem mooi en raakte me op de een of andere manier. (liefde die onvoorwaardelijk is)
Sommige stukjes vond ik minder (zoals die heks op die bezem) andere waren ijzersterk (de scene waarin ze betast word door bobby peru); kortom mooie film!

Wild at Heart is een zeer, zeer mooie film. Nicolas Cage en Laura Dern zijn op hun best, de bijrollen worden goed ingevuld. Het is zeker geen makkelijke film en hij staat ook bol van de verwijzingen en symboliek, maar dat maakt het juist speciaal om naar te kijken.

Ik had er al stukken van gezien, nu helemaal gezien, en het einde vond ik zeer goed, net als het begin.

Nicolas heeft echt de juiste kop voor deze rol, hij is een beetje gevoelig met een paar duistere trekjes.. Lula is daarentegen juist een beetje meer 'lief,' maar ook met scherpe kantjes..

Bij nader inzien, moet ik eerlijk zeggen, dat het wel een rauwe film is, vooral aan het begin is het flink 'rauw,' en die sfeer blijft de hele film wel hangen.

Echt een film om meerdere keren te zien, je word dan wel steeds weer opnieuw verrast en gegrepen door wat je aan beelden ziet.

Heb het einde een paar keer gezien, nu.. en ik moet zeggen, dat ik Lula's reactie erg goed kan begrijpen.. Zóó prachtig vind ik dat moment! Super mooi gedaan ook.

Lynch z'n midlifecrisisfilm.

Cage draait aan het radioknopje, 'ruige' rock muziek weerklinkt, Cage koprolt uit de wagen en maakt een paar karatesprongen terwijl Dern als een non staat te headbangen. Rustig Dave, tijd voor een jongere vrouw, een Harley en na een jaartje is het weer over

Extreem storend in de film is de muziek. Ofwel fakeharde rock, ofwel vreselijke ouwe popmeuk. Op de pijnlijkste momenten (zoals het einde) gezongen door Cage zelf. Acteerwerk is ook ondermaats. Cage is slecht, Dern is slecht, die ma is slecht en ook Dafoe bakt er eigenlijk helemaal niks van. Misschien waren het gewoon crappy typetjes, zou ook kunnen, maar bij momenten niet om aan te zien.

Wat de film vooral mist is sfeer. Bij Mulholland Drive viel me laatst nog op hoe belangrijk het geluid in Lynch z'n films is, en dat verknoeit hij hier als geen ander. De weirde personages zijn er wel, maar de slechte soundtrack en de brakke montage doen weinig goed. Het merendeel is maar saai en slaapverwekkend.

Zelfs de titel ... Wild At Heart. Lynch kerel, je bent geen macho. Gelukkig is hij het later ook gaan beseffen.

1.5*

Wie is Denn..?

Ik weet zeker dat Oliver Stone deze film heeft gezien, zie je heel duidelijk terug in "Natural Born Killers." Malory (Juliette Lewis) heeft in die film exact hetzelfde accent als Lula (Laura Dern) in deze ! Niet dat ik wil zeggen dat Juliette Laura heeft gekopieëerd, maar toch, de vergelijking is er .

Bijzondere ervaring, dit! Standaard verhaaltje, uitgewerkt tot iets héél vreemds, ik ben benieuwd hoeveel van die vervreemding er in het boek is terug te vinden. Lekker freaky personages, hoewel ze hier soms ietwat geforceerd leken. In de montage leek het alsof ze er iets te vaak waren ingepropt, maar niet echt hun plaats wisten te vinden, het vertraagde de film ietwat. Maar echt erg vond ik het niet.

Ik geef een vier en een half.

Dit is juist een van de gaafste scenes, ik heb er echt keihard om gelachen. Ik zie de humor hier wel van in.



Ik vind dat Cage hier geweldig acteert, alleen al de manier waarop hij zegt This is a snakeskin jacket, gewoon te gaaf. Laura Dern zet gewoon precies het type neer dat ik me voorstel van zo'n country lowlife. Willem Dafoe bakt er niks van? Die rotgrijns met die rotte tanden van hem, dat vieze lachje, geniaal gewoon.



Ik vind die korte stukjes rockmuziek met daarbij beelden van de voorbijrazende weg en Cage's maffe moves de film precies de goede sfeer geven. Chris Isaak's Wicked Game vind ik ook perfect passen bij midden in de nacht door dead valley rijden. Love me Tender aan het eind is gewoon te gaaf.

Lynch wekt bij mij hier minstens even sterk als bij mulholland drive weer dat gevoel van een vervreemd absurdistisch realisme op. Slow-motion propellor, Cage's hoofd vervormd, de maffe personages.

Ik vind de film ook heel mooi gefilmd, denk maar aan die scene aan het eind als hij wordt benaderd door die bende of de on the road scènes.

Een van m'n favoriete films.

Vijf sterren.

In dat geval hangt het er natuurlijk vanaf of je de sfeer van die korte stukjes rockmuziek kan pruimen . Ik heb er jammer genoeg een pesthekel aan.

Vond het verschrikkelijk grappig.

Met Raising Arizona zijn beste rol.

Heb me er rot om gelachen. Misschien ook wel zijn beste rol.

Huh? Vind dit een van de meest sfeervolle films die ik ken.

Grappig, ik van dit qua geluidsbeeld misschien wel de beste film van de jaren negentig. Ik was er destijds onderstebovenvan. (En er een analyse over geschreven, bijvoorbeeld).

Pfoe, wat zijn we het oneens.

Vele malen gezien. Het einde kan me niet bekoren, anders kwam ie op vijf sterren.

Ik vind ook het eind geweldig, met z'n gebroken neus Staat dan ook hoog in m'n top 10

Wat is er mis met het einde? Het einde is juist een prima afsluiting van de film. De cirkel is als het ware rond gekomen. Ik ben benieuwd waarom je het einde niet zo leuk vind...

Vond het einde geweldig. heerlijk over the top, net zoals de rest van de film.

Ik vond het dramatisch te makkelijk. Beetje "en toen kwam er een olifant met een grote snuit en die blies het hele verhaaltje uit".

Ik blijf het te gaaf vinden, Nicolas Cage die over auto's rent en op de motorkap van z'n vrouw Love me Tender gaat zingen.

Ik denk eerlijk gezegd, dat je dan niet echt hetgeen begrepen hebt, wat er eerder is voorgevallen . Maar je moet niet vergeten dat het een soort sprookje is, en sprookjes hebben nou eenmaal de gewoonte om goed te eindigen..

Een goede film. Sterk geacteerd door Cage en Dern, maar ook Dafoe schittert in deze film. Verder een sfeervolle en vermakelijke roadmovie met een mooie soundtrack.

Een dikke 3.5*