Adieu au Langage (2014)

Wat visueel genot betreft, heb ik liever één Neon Demon dan Miami Vice , Public Enemies en Blackhat bij elkaar. Ik kan me er werkelijk niets bij voorstellen dat je dat pover kunt noemen en goedkope composities. Alhoewel, het feit dat je Blackhat zo roemt op visueel vlak zou dat aan moeten kondigen, dat we aan andere kanten van het spectrum staan. Blij vlagen bijzonder onooglijk geschoten film als je het mij vraagt, Mann onwaardig.

Maar, vond je dat pretentieloze hollywoodvermaak wat je met je neefje hebt gezien niet pover dan? Ga je me nu echt vertellen dat je Batman v Superman: Dawn of Justice (2016) , X-Men: Apocalypse (2016) en The Huntsman: Winter's War (2016) beter geschoten vond dan The Neon Demon? Of krijgen die een pass omdat ze in jouw beeld geen 'phony idioten' zijn? Ik moet zeggen, het komt lichtelijk komisch op me over dat je die films minder fake of leeg zou vinden. No offense.

Doel van die Hollywood blockbusters is om mensen te vermaken en wij hebben ons zeker vermaakt . Wat mij betreft zijn die producties dan ook meer dan geslaagd ! Wat poogt The Neon Demon (2016) te zijn ? Een arthouse auteursfilm ? Ik vind hem nergens artistiek en nergens origineel , maar vooral extreem pretentieus .

Natuurlijk zijn Hollywood bigbudget blockbusters zoals Batman v Superman: Dawn of Justice (2016) ( $ 250 miljoen !!! ) filmtechnisch gezien oneindig veel beter geschoten dan films van Refn . Ik ga je dan ook nergens van overtuigen , denk eens logisch . Stel die vraag maar eens aan een willekeurige professionele cameraman of editor ( filmmonteur ) .

Bij de arthouse films draait het vooral om de artistieke waarde en niet de filmtechnische waarde v/d productie. Hollywood blockbusters zijn filmtechnich gezien echt superieur aan alles wat buiten het Hollywood-systeem geproduceerd wordt . Het is echt een industrie , een goed geoliede machine .

Tenzij je GODard heet en filmtechnieken uitvindt ( zoals bij dit monumentaal meesterwerk 3D bewegingsparallax ) die Hollywood nog niet kent en die je dan op een perfecte manier uitvoert , op een dusdanige wijze dat het bijna onmogelijk maakt om dat nog een keer te doen ( herhalen ) . Als je in je eentje in staat bent om Hollywood te laten blozen , behoor je echt tot de allergrootsten der aarde !

Merci, ik kom er dus nu pas achter dat Mann zelf die film heeft geregisseerd. Ik ben er altijd -onterecht- van uit gegaan dat dat wel een of andere B regisseur moest zijn. Die ga ik dus binnenkort kijken want Mann kan zeker goed werk afleveren: The Insider vind ik een meesterwerk.

Dat schrijf ik ook niet. Ik had het over het feit dat ik Michael Mann niet tot de experimentele avant-garde arthouse vind behoren. Dan nog eerder Refn.

Films van Refn zijn inderdaad geen bigbudget Hollywood producties, maar sinds wanneer is dat een criterium voor Arthouse?

Het gemiddelde Hollywood publiek bloost al zodra er een tiet pontificaal in beeld komt, dus of dat nou zo'n wereldprestatie is. Verder worden je argumenten met de post hilarischer (zie Redlop hierboven). Je lijkt wel één of andere puberale fanboy die alleen maar naar het evangelie van Michael Mann en GOD(!)ard kan lullen. Het heeft daarnaast allemaal weinig met dit topic te maken, al helemaal als je ook nog eens uitgebreid je haat jegens Refn gaat lopen spuien.

Je kan het een dwars geluid noemen, maar in feite is het grotendeels totale onzin wat xgogax verkondigt. Hij gaat ook nooit werkelijk in op tegenargumenten maar gaat inderdaad gewoon verder met het verkondigen van zijn evangelie. Gelukkig is het meestal zo lachwekkend dat reageren niet meer nodig is.

Blackhat vind ik trouwens op bepaalde vlakken (cameravoering/montage) ook ongeëvenaard (of toch zeker up there), maar niet als geheel. Met deze Godard kon ik dan weer heel weinig. Een paar leuke trucjes, meer niet.

Het internet heeft er hetvolgende gezegde voor uitgevonden: "hyperbole much?"

Films van Refn zijn niet echt ' hybrids ' ( bigbudget Hollywood + avant-garde ) .

Laatste drie films van Michael Mann zijn dat wel. Ik ben niet de enige die van mening is dat Miami Vice (2006) een avant-garde bigbudget Hollywood meesterwerk is .

Ga nou eens voor de lol googelen naar "avant garde" "miami vice" . Je krijgt duizenden hits !!!

" creating a cinematic experience unlike anything that had come before. Despite being made on a budget of $135 million, Miami Vice often has the look of an experimental film; its technique of abstracting light using the pixilation of digital noise sometimes approaches the avant-garde. "

alternatetakes.co.uk

" I’m not exaggerating about the art. Some of the most captivating sequences have an abstract quality, as if Mr. Mann were paying homage to the avant-garde, anti-narrative cinema of Stan Brakhage in the midst of a big studio production. "

nytimes.com

" Blackhat isn't a failed action movie - it's a big-budget avant-garde film "

chicagoreader.com

Ik heb het gedaan. Ik heb ook gegoogled op "avant garde" "Neon Demon" Dat leverde nog meer hits op

Mann wordt m.i terecht bejubeld om zijn State of the Art camerawerk/cinematografie. Neemt niet weg dat ik zijn werk niet tot experimenteel arthouse vind behoren. Daar zijn de verhaallijnen te standaard voor.

Als ik me niet vergis was Collateral de eerste film waar nachtscènes met een digitale camera werden gemaakt. In dat opzicht zou je hem een voorloper kunnen noemen. Los van die techniek vind ik dat juist een zeer matige Mann.

Nogmaals , The Neon Demon is GEEN bigbudget Hollywood productie . Ik snap niet zo goed waarom je uitgerekend die mislukte film ter sprake hebt gebracht . Die film heeft absoluut helemaal niets te maken met monumentale films van GODard en / of ' vivid hybrid ' cinema van Michael MaNN . Er zijn duizenden mislukte amateuristische films zoals de films van Refn ...

Er is ook niemand die dat beweert. Je argumentatie is moeilijk te volgen.

Ik snap het probleem niet , want ik heb jouw vraag gewoon netjes beantwoord ...

Godard heeft ook niets met Mann te maken. Jij noemt de films van Michael Mann experimentele avant-garde arthouse maar dan met een big budget. Ik zie in Michael Mann geen Arthouse-regisseur. Ook niet in zijn Lower Budget film Thief.

Qua verhaalstructuur wijken Mann's films niet veel af van een doorsnee Hollywood actiefilm. Mann excelleert in zijn cinematografische zeggingskracht, daarmee ben ik het - nogmaals - geheel eens.

Als ik dan in het genre waar Mann zich bezighoudt (actie/drama, groot publiek) een regisseur zou moeten noemen die qua vertelling meer afwijkt van de Hollywood-norm, en in dat opzicht eerder Avant-Garde genoemd kan worden denk ik aan Refn. Dat probeerde ik duidelijk te maken.

Maar klassieke lineaire verhaalstructuur en avant-garde sluiten elkaar niet echt uit . Films van Robert J. Flaherty zijn qua verhaalstructuur ook erg klassiek lineair , desalniettemin zijn films van Flaherty avant-garde te noemen . Meesterwerken van Sergei M. Eisenstein zijn qua verhaalstructuur ook lineair , maar toch zijn diens films ook avant-garde .

Het gaat niet zozeer om de vertelling , maar om de technieken die je toepast : de reis ernaartoe .

Net als bij GODard zijn de laatste drie films van MaNN extreem ABSTRACT . Artistieke composities & fotografie , plus de (Sovjet)hypermontage hebben veel meer zeggingskracht dan een verhaalstructuur .

GODard heeft heel erg veel gemeen met MaNN op het gebied van Sovjethypermontage en abstracte vertelling door middel van artistieke composites en een vloeiende ' stroom ' van abstracte beelden ( & geluid ) die elkaar in sneltempo ( Sovjethypermontage ) afwisselen en die veel zeggingskracht ( symboliek) met zich meedragen ...

JM gelooft het wel...

Kon het antwoorden gisternacht/vanmorgen zelf niet meer opbrengen, maar nu eigenlijk nog steeds niet, merk ik. Murw. En McSavah, OH en Redlop hebben de belangrijkste gedachtes die bij me ronddwarrelden al gezegd, dunkt mij.

Totaal geen mening over deze film, niet gezien maar de manier waarop je xgogax de hele tijd de naam van Godard tikt is wel erg irritant om te lezen.

Maar het gaat ook niet alleen maar om de techniek, hetgeen jij beweert. Verhalen als Miami Vice of Blackhat zijn redelijk conventioneel. Een verhaal als Neon Demon een stuk minder ook al vind je het pretentieuze bagger.

De laatste Mann die ik gezien heb was Blackhat en ik kan me geen artistieke composites en een vloeiende ' stroom ' van abstracte beelden herinneren eerlijk gezegd. Ik vond het zelfs een Michael Mann-onwaardige film. Een slap aftreksel van Heat.

Bij momenten pijnlijk om te zien. Vooral (audio)visueel teleurstellend: de lelijke shots vliegen je echt in sneltempo om de oren. Godard pakt veelvuldig uit met allerlei goedkope filtertjes, maar de enige fascinatie die uit zijn verwoede gestuntel voortkomt is hoe de ene poging nog afzichtelijker kan zijn dan de ander. Het plot - if any - wist me dan ook nog eens geen moment te boeien waardoor de geringe 70 minuten maar stroefjes voorbij tikte.

Ik heb hélemaal niets tegen het concept van een audiovisueel gedicht. Sterker nog, een film als Container behoort tot één van mijn absolute favorieten. Maar dit vond ik gewoon amateuristische bagger in het kwadraat. Zoals al eerder gezegd kwam de film over als een krampachtig probeelsel van een oude man die niet zo met z'n tijd is meegegaan. 1* omdat het ontegenzeggelijk wel uniek is.

Visueel wordt er met de camera kunstzinnig behoorlijk op los gefreakt met dikwijls mooie resultaten,

maar nogal onsamenhangend wist de film mijn aandacht verder moeizaam vast te houden. Een

euvel wat ik wel vaker heb met de films van Godard van wie de eigenzinnige benadering bij zijn

films valt te prijzen, maar levert het bij mij dikwijls helaas een storend effect op.

Het is jammer dat Godard een meester in zijn tijdsperiode was en nu hard en diep moet zoeken naar iets om te vertellen en relevant te zijn, althans zo voelt het. Desalniettemin zien we hier toch flarden van zijn genialiteit. Misschien dat ik het door een te iets roze bril bekijk (vanuit zijn vroegere werk) maar toch.

In zijn een-na-laatste langspeelfilm laat Godard de filmwereld nog één keer op zijn grondvesten schudden zoals alleen hij dat kan. Experimenteel is vaak synoniem voor pretentieus en dodelijk saai, maar Godard verrast keer op keer met plotselinge overgangen qua beeld, geluid (en geluidsvolume) en filmtechnieken waarbij hij de modernste filmcamera’s omarmt. Er zijn twee hoofdstukken (Nature en Metaphor) en er zijn twee koppels (Josette [Heloïse Godet]/ Gédéon [Kamel Abdelli] en Ivitch [Zoé Bruneau]/Marcus [Richard Chevallier], maar een knappe gast die hier een plot uit kan destilleren. De film wordt sowieso gestolen door de hond die beide segmenten verbindt.