Soldaat van Oranje (1977)

Inderdaad, de restauratie van Spetters was ook aardig geslaagd, al zat er wel wat 'noise' in de donkere shots en zat er alleen een mono soundtrack bij.

En als ze dan toch bezig zijn, ook maar meteen Turks Fruit, Keetje Tippel, de Vierde Man en de films van Alex van Warmerdam om maar wat te noemen. Flodder is al wel op Blu-Ray uit (in Duitsland).

De rechten van Spetters liggen bij MGM. Die van Soldaat e.d. liggen bij Rob Houwer. Die doet weinig (lees: niets) op dat gebied, de dvd van Soldaat is zelfs out of print. Volgens mij is er in de VS ooit wel een 2K master van Soldaat gemaakt (door Anchor Bay). Maar goed, die zeg ik uit mijn hoofd, ik weet het niet zeker.

Fijne vent die Rob Houwer.

Hij heeft geld zat, ik weet ook niet waarom hij zo weinig doet, er is denk nog best geld mee te verdienen. Ik heb het wel eens aan hem gevraagd of hij Soldaat op Blu ray wil uitbrengen. Hij zei iets van "doen we", maar het was meer uit beleefdheid vrees ik.

Zeker genoeg geld, heeft een van de duurste huizen in Amsterdam aan het Vondelpark. Mocht je Houwer nog eens spreken fris zijn geheugen even op..

Met een heruitgave is zeker geld te verdienen! Daarbij hoort Soldaat van Oranje , hét belangrijkste stukje Nederlands filmcultuurgoed, gewoon een mooie release te krijgen. De Duitsers, Fransen en Italianen behandelen hun klassiekers wel met egards. Zoals het hoort.

Aanvankelijk zowat heel YouTube afgestruind zonder succes, maar na lang gezocht te hebben dan eindelijk Soldaat van Oranje: Revisited (TV Movie, 2002) gezien en intens genoten!

Rutger Hauer: "Als je nou zo'n verleden achter je hebt; je hebt er een boek over geschreven en die jonge hond zegt dan: ik vind het een beetje padvinderachtig.., dan kan ik me voorstellen dat je even moet slikken" Haha. Prachtvent.

Dat is mooi om te horen.

Hij verliest helaas bij mij zijn 4* bij herziening vandaag. Maar eens, dit moet absoluut wel een blu-ray release krijgen als erfgoed.

Ik zag een oude advertentie (eind 1977) waarop stond: "nu vanaf 12 jaar". Het lijkt wel alsof er dan eerst een andere versie was (bij de première in september 1977). Ik heb de film een paar jaar geleden in Eye gezien en dacht dat er kleine dingen anders waren dan op de dvd. Weet iemand of er meerdere versies in Nederland in de bioscoop zijn geweest?

Zoals het nu lijkt komt er nieuwe documentaire over de film. Als er ik meer weet, zal ik dat melden. Als anderen meer weten dan hoor ik dat ook graag.

IMDb vermeld alleen deze. Ben ook benieuwt, hoop dat je wat vind.

Ik ken alleen de verkorte Spaanse versie, maar die is jou natuurlijk ook bekend.

Dat zijn verschillende versies van de film. Dit zou gaan om een nieuwe docu, met de muziek van SvO ook opnieuw ingespeeld.

Die link naar IMDb was een reactie op je eerdere bericht

Ik heb ooit (2013) SvO bij Eye gezien en dacht toen al dat er kleine verschillen waren. Dat zou het verschillen tussen de 16+ en 12+ versie uit 1977 kunnen zijn.

Op 22 september 1977 beleeft een van de meest bijzondere producties uit de Nederlandse geschiedenis zijn première in het Tuchinski theater in Amsterdam. Producent Rob Houwer en regisseur Paul Verhoeven hebben de handen ineen geslagen om Soldaat van Oranje, het verhaal van verzetsstrijder Erik Hazelhoff Roelfzema, grootse wijze naar het witte doek te vertalen. De film betekent de internationale doorbraak voor zowel hoofdrolspeler Rutger Hauer als Verhoeven. Het verhaal gaat over een groep studenten in Leiden die van het leven genieten als de Tweede Wereldoorlog ons land bereikt. De meesten van hen gaan in het studentenverzet, maar ze zijn niet allemaal even succesvol. Erik besluit om samen met zijn vriend Guus via een gevaarlijke boottocht naar Engeland te vluchten, waar ze in opdracht van Hare majesteit koningin Wilhelmina worden terug gezonden naar Nederland voor een levensgevaarlijke opdracht.

Helemaal waarheidsgetrouw is Soldaat van Oranje niet gebleven. Zo wijken de namen af. Zo zien we Erik Lanshof in plaats van Erik Hazelhoff Roelfzema en Guus LeJeune is het resultaat van drie personen uit het boek van Roelfzema die gecombineerd werden. Desondanks is en blijft het nog steeds een geweldige film die behoort tot de beste Nederlandse films ooit gemaakt. Later werd de film ook nog als mini-serie naar het kleine scherm vertaald. De muziek werd verzorgd door componist Rogier van Otterloo, bekend van Turks Fruit, en de beginklanken zullen bij velen herkenning oproepen. Met deze soundtrack overtrof hij zichzelf en bewees hij zich als de Nederlandse tegenhanger van Ennio Morricone.

Hoewel de film technisch perfect is, heeft deze de tand des tijd niet helemaal doorstaan. Zo mankeert er wel het een en ander aan de film. Natuurlijk heeft dit te maken met de techniek van toen, maar ook met het budget dat een groot epos als dit kreeg. Zo zien we maar twee bommenwerper overvliegen als Nederland wordt binnengevallen door de Duitsers. Maar ook de knulligheid van het slachtoffer met een been, waarbij soldaten een schilderij van de Koningin in veiligheid brengen is vandaag de dag gewoon niet om aan te zien. Toch brengt dit ook wel weer enige charme met zich mee. Vele scènes zijn briljant verfilmd en dat is dan ook waar de kracht van deze klassieker ligt.

De meest sublieme scène uit de film is als Jan gevangen is genomen en in de duinen bij de Waalsdorpervlakte wordt geëxecuteerd door de Duitsers. Op de prachtige klanken van van Otterloo’s Waalsdorpervlakte zie je hoe Jan ten neergeslagen voor zich uit staart en een blinddoek weigert. Dit is met zo verschrikkelijk veel gevoel gefilmd en maar een van de vele prachtige scènes die aanhalen. Het geeft maar aan wat voor meesterwerk Soldaat van Oranje tot op de dag van vandaag is gebleven en het mag dan ook een wonder heten dat de film naast de Oscar voor Beste Buitenlandse film greep.

Toch waren de critici in Nederland verdeeld. Zo noemde de krant Het Parool Erik en Guus flapdrolhelden en merkte Trouw op dat dit films waren die men in het buitenland dertien in een dozijn vindt. Toch werd de film in de Verenigde Staten goed ontvangen en bewezen Verhoeven en Houwer hiermee het ongelijk van de critici in eigen land. Dat de film door ex-film criticus en producent Steven Schneider zelfs genoemd wordt als een van de 1.001 films die je gezien moet hebben voor je sterft zegt eigenlijk al genoeg natuurlijk. Het geeft nog maar eens aan hoe minimaal wij deze klassieker in eigen land hebben ontvangen. Gelukkig is die mening in de loop van tijd wel veranderd.

Soldaat van Oranje is tot op heden de beste film die de Nederlandse filmindustrie heeft voortbracht. Dit is te danken aan onder andere het prachtige camerawerk, de sublieme soundtrack en natuurlijk het pakkende verhaal over liefde, vriendschap en verraad. Bijna ieder jaar wordt de film rond 4 mei op televisie herhaald. Ook is er natuurlijk de recordbrekende musical, die al meer dan 6 jaar nog steeds met veel succes te zien is op Vliegbasis Valkenburg. Over de film kunnen we na bijna veertig jaar nog steeds kort en krachtig zijn: aangrijpend en briljant.

Soldaat van Oranje

Beetje een dubbel gevoel na het zien van Soldaat van Oranje. Ik snap dat mensen het zien als een monument van de Nederlandse cinema, maar echt een briljante film kan ik het niet noemen. Zeker, de film ziet er mooi uit en Hauer en Krabbe zijn geweldig. Daarnaast is de muziek indrukwekkend en heeft de film een aantal spannende momenten. Soldaat van Oranje is meer een avonturenfilm met Hauer als moderne Kuifje dan een oorlogsfilm. Dat is niet heel erg maar het geeft wel een wat vreemde kijkervaring. Het ene moment zit je te kijken naar Joodse mensen met sterren op hun jas en het andere moment naar schijtlollige studentenballen.

Buiten Hauer en Krabbe zijn er een aantal hele slechte acteerprestaties en de dialogen zijn soms lachwekkend slecht. De manier waarop de dialogen uit de monden van de acteurs komen is ook niet natuurlijk. Het leek soms wel op een Amerikaanse film die nagesynchroniseerd is voor Duitse televisie. Erg amateuristisch en goedkoop. De regie van Verhoeven is degelijk maar oogt zeker in het tweede gedeelte wat fragmentarisch. Het verhaal over een aantal vrienden die allemaal te maken krijgen met de oorlog en er anders mee omgaan, is op zich interessante materie maar door de slecht uitgewerkte personages (buiten Hauer) heeft het einde weinig impact. Een Duitse miniserie als Unsere Mütter, Unsere Väter deed dit toch een stuk beter. Soldaat van Oranje is zeker geen slechte film maar een meesterwerk kan ik het ook niet noemen.

Met recht een klassieker, en wel eentje waar weinig op aan te merken valt. Het studentenverhaal aan het begin vond ik wel het minst interessant, maar wanneer de oorlog zijn intrede doet neemt de kwaliteit toe. Visueel was ik best verbaasd over de hoge kwaliteit van de beelden, gezien de reacties van anderen hadden ze wellicht 4K verwacht, maar voor een film uit de jaren '70 heeft het een uitstekende beeldkwaliteit die nog steeds goed meekan. Ik heb de versie van dik 150 minuten gezien, en ik moet zeggen dat de tijd goed wordt benut, nergens zakt de film in of gaat het vervelen. Achteraf had ik nog wel een langere versie willen zien waar het verhaal wellicht beter tot zijn recht komt.

Soldaat van Oranje is geen Hollywoodproductie met spionnen die spannende stunts uithalen e.d., of epische gevechtscenes gesteund door bombastische muziek, maar juist een film over gewone mensen die in een ongewone situatie belanden. Het focust zich op een kleine groep vrienden en vertelt het verhaal vanuit hun situatie, in die zin deed het me denken aan een film met een soortgelijke aanpak maar dan van de Duitse kant: Unsere Mütter, Unsere Vater (2013). 4*

Het antwoord is na al die tijd gevonden: in het begin zit de scene met de afgeschoten voet/onderbeen. Dat was voor de filmkeuring in september 1977 de reden voor 16 jaar. Rob Houwer heeft vervolgens deze scene (5 seconden) er in december 1977 uit laten halen. Kon de schooljeugd zo vlak voor de kerstvakantie vanaf 15-12-1977 toch naar de Soldaat. Handige jongen die Rob Houwer.

Ander leuk weetje: de 18 (!) 1 miljoenste bezoekers mochten met Rutger Hauer naar de premiere in Londen.

Nog een paar weetjes:

- het is altijd de bedoeling geweest de film in tweeen (najaar 1976 en voorjaar 1977) te draaien (in tegenstelling tot wat Rob Houwer in latere jaren beweert). November 1976 geeft Rob Houwer (na de eerste draaiperiode) aan dat ze keurig op schema liggen.

- de kosten van de film werden voor de start (november 1975) geschat op 5 miljoen. In 1978 verklaart Rob Houwer dat het 5,5 miljoen is geworden. Van grote kostenoverschrijding is dus geen sprake.

- Rob Houwer beweert in het voorjaar van 1978 dat er al 2 miljoen Nederlandse bezoekers zijn geweest. We weten beter....de 2 miljoen heeft de Soldaat nooit gehaald in Nederland.

- na de premiere is er een special van 40 minuten op de tv geweest (bij de Tros, ooo, wat zou ik die graag willen hebben....)

Ik had er toch meer van verwacht, dit stukje cultureel erfgoed. De gehele film had ik nog nooit gezien, maar de grote lijnen waren bekend. Hauer acteert sterk, maar verder kon ik me maar lastig inleven in de personages en bleef het verhaal soms te oppervlakkig. Boeiend is het beeld van Nederland in de oorlog, verschuift de focus naar de overkant van het kanaal dan zakt het toch allemaal wat in. Na deze film gezien te hebben begrijp ik overigens goed waarom Soldaat van Oranje een hit is geworden in het theater (of was het theaterstuk er eerder?). De film leent zich uitstekend voor theaterbewerking, maar dat was gevoelsmatig ook deels de reden dat het verhaal me maar niet meetrok. Net iets te veel Neerlands drama, op een (aldus) theatrale en soms ook wat karikaturale manier. Verre van een persoonlijke favoriet, maar de klassieke status is begrijpelijk.

Stel dat Criterion dit juweel ooit een behandeling mag geven

Earth samen lobbyen?

Graag, maar het blijft een rechtenkwestie vrees ik. Ik heb de suggestie gedaan.

Je kunt de e-mail sturen naar: [email protected]

OK ik ga ook mijn plicht doen.

Ha, ha. Mooi zo. Ik heb meteen de contactgegevens van Rob Houwer er bij gedaan.

Houwer kennende wil hij vast alleen het complete 'Verenigde Nederlandsche Filmcompagnie' pakket slijten (inkluis pareltjes als De Zeemeerman), in plaats van een enkele film.

De Anchor Bay box 2001 was ook alleen PV: Wat zien ik, Turks Fruit, Soldaat van Oranje, Keetje Tippel en Vierde Man. Er is nog hoop.

Zou ik wel blij mee zijn. Ondanks dat een paar producties waardeloos zijn, zou ik ze Graag sllemaal willen hebben. Mooi brok filmhistorie!

Aardig populair als musical, maar nog steeds niet op Blu-ray verkrijgbaar. Bol.com durft voor de DVD inmiddels € 50 te vragen, maar dan wel portovrij...

De beste Nederlandse film aller tijden. Ik ben het er alleen totaal niet mee eens. De bijzonder slechte beeldkwaliteit is het eerste dat opvalt. Dat is iets van die tijd, Turks Fruit heeft er ook last van, beelden met lelijke kleuren en die in het donker helemaal niet aan te zien zijn, meestal omdat er gewoon weinig te zien valt.

Het verhaal begint met een studentenontgroening en laat mooi zien waarom ik me nooit bij het studentencorps heb willen aansluiten. Walgelijk gedoe, maar je moet het er blijkbaar voor over hebben wil je ooit minister worden. Voor de rest een avonturenverhaal dat maar doorgaat en doorgaat, zonder dat er een duidelijke lijn is. Logisch, want hier wordt een biografie verteld, maar het had de film goed gedaan als er het één en ander uitgesneden zou worden. Regelmatig even gepauzeerd en dat is geen goed teken.

De enige joden die hierin te zien zijn eindigen niet in een concentratiekamp; er wordt met name een heroïsch beeld van de Tweede Wereldoorlog geschetst, wat waarschijnlijk voor menigeen aantrekkelijker is om te zien dan films over de Holocaust. Het is nu éénmaal fijner je te identificeren met verzetsstrijders dan met een joodse pianist in Warschau. De film toont het leven in een dictatuur, terwijl films over de Holocaust het leven in een dictatuur gebaseerd op een onmenselijke filosofie tonen. Om die reden spreekt deze film mij persoonlijk minder aan; het maakt stukken minder indruk.

Zoals in de meeste Nederlandse films zijn de blote tieten onvermijdelijk, wat het geheel nog wat banaler maakt. Normaal geen bezwaar tegen bloot, dat hoort bij het leven, ook in die tijd, maar ik vraag me toch af hoe passend het is bij het onderwerp. Wat de dames betreft was het momentje waarop de Engelse legersecretaresse met de gum van haar potlood een zoemende vlieg dooddrukt het meest memorabel. Verder het standaard Nederlandse acteerwerk dat altijd op z'n best een beetje houterig aanvoelt.

Is er dan niets positiefs te noemen? Jawel, de muziek van Rogier van Otterloo, hoewel het hoofdthema net iets teveel herhaald werd. 1*.