Chef (2014)

Feelgood movie met veel cameos van bekende acteurs. De film maakt gebruik van veel clichés maar dit is ook direct waarom het verhaallijn erg herkenbaar is voor ouders die het iets te druk hebben met hun carrière. Een echte aanrader!

Wist niet zo goed wat dit moest worden, en eigenlijk weet ik dat nu ik het gekeken heb nog niet echt.

Ik wilde eerst schrijven 'het is natuurlijk bovenal een film over eten', maar eigenlijk vind ik het bíjna een coming-of-age-film. Voor de jongen is best een grote rol weggelegd. Leuk hoe hij van zijn vader onvergetelijke herinneringen meekrijgt. Je ziet al voor je hoe hij als volwassene terugdenkt aan die ene zomer waarin hij met zijn pa meemocht op de foodtruck en zijn eerste mes (en biertje) kreeg.

In het begin stoorde ik me aan de prominente rol die weggelegd is voor Twitter en de tekstberichtjes in beeld - iets te vaak gezien in films de afgelopen jaren. In een wereld die al zo doordrenkt is van sociale media had ik er niet zoveel zin in dat het in films ook nog eens terugkomt, maar uiteindelijk werkt het wel in het geheel. Het is nu eenmaal de moderne realiteit dat internetexposure je kan maken of breken.

En dan natuurlijk het voedselaspect, dat ik behoorlijk origineel vind. Het speelt in op de hedendaagse trend van kookprogramma's en foodbloggers, maar dan in filmvorm. Mensen die van eten houden zullen dit zeker waarderen als een kunst op zich. Hoe het in beeld gebracht is, maar ook de passie waarmee erover gesproken wordt.

Daarnaast komt de luchtige sfeer met de collega van Carl erg goed over, leuke scenes zijn dat.

Ja, ik merk tijdens het schrijven van dit stukje dat ik eigenlijk positiever ben dan dat ik tijdens het kijken dacht. Ik wist soms niet wat ik met het geheel aanmoest, omdat er soms best 'awkward' stukjes inzitten. Het hele Robert Downy Jr. gedeelte sloeg totaal nergens op, net zoals oom agent die op de foto wilde met Carl. Maar afgezien van hier en daar wat dode momenten is het best een originele film. Qua sfeer (en vooral) thema heb ik nog niet vaak iets vergelijkbaars gezien.

Ben trouwens benieuwd hoe deze film over een jaar of 20 overkomt, want is allemaal erg '2014'.

4*

Leuke simpele feelgood movie!

Chef is een film met een razend tempo en mist daardoor de nodige diepgang. Daarnaast ligt het feelgood gevoel er wel heel dik bovenop. De acteer prestaties zijn goed, leuke grappen en natuurlijk al het lekkere eten zorgt ervoor dat Chef een leuke filmpje is voor een boring sunday night!

Chef - 3 sterren

Ik heb geen flauw benul van het verloop van de carrière van Jon Favreau, maar als je een film schrijft, regisseert en daar zelf de hoofdrol in speelt over een kok die de wereld van de haute cuisine verruilt voor een plek waar hij vrij is om te koken wat hij wil, is het voor de kijker lastig daar geen allegorie in te zien. Men zou zich ook geremd kunnen voelen om er een recensie over te schrijven, aangezien de film minstens één tirade tegen critici bevat. Gelukkig heb ik nog altijd vrijheid van meningsuiting, en bovendien spreekt Jon naar ik aanneem geen nederlands, en heb ik geen Twitter-account.

Hij lijkt zich met deze tirade alvast in te dekken, en dat is begrijpelijk, want Chef is meer dan een beetje 'self-indulgent'. Over de duur van de film geeft Favreau ons genoeg om ons aan te ergeren, van sterren-cameo's die geen zak toevoegen (m.n. Scarlett Johansson) tot waarschijnlijk grappig bedoelde maar verwarrende Judd Apatow-momentjes (die agent die een foto wil), tot zelfs een combinatie van beide (Downey Jr).

Favreau komt er een heel eind mee weg, gewoon door het hart op de juiste plek te hebben, locaties goed uit te kiezen, en een bij vlagen retestrak gevoel voor komische timing aan de dag te leggen. Chef is op de juiste momenten schattig en kleurrijk zoals alleen de beste feelgood-films kunnen zijn.

Het echte probleem ontstaat halverwege de film, als Favreau blijkbaar besluit dat zijn karakter wel genoeg te verduren heeft gehad, en we beginnen aan wat omschreven kan worden als een happy end dat drie kwartier duurt. Slechte beslissing: net íets meer conflict had deze film al naar een hoger plan kunnen tillen. De conclusie klinkt dan al snel als een flauwe mop: die film over die dikke kok, weet je wat ik daaraan miste? Dramatisch gewicht.

Vooraf las ik wat goede recensies over deze film en kreeg ik echt het idee dat het een leuke roadfilm zou zijn. Desalniettemin vond ik het ongelooflijke bagger; ongeïnspireerde nonsens. Ik vind eetfilms normaliter heel leuk, maar al die Twitter-ellende, Amerikaanse moraalridders met hun wijze zinnen, Hongaarse sloeries met een "Cubaans" accent en een wenkbrauwdikte van drie sigaren en iedereen die vriendjes met elkaar wordt... bah, ik krijg er een vieze smaak van in mijn mond en terwijl het zo'n leuke eetfilm had kunnen zijn.

1.0 of wacht: een 0.5 omdat ik er geen één leuke herinnering aan over gehouden heb.

Wat een Amerikaans geneuzel.

Alweer.

Chef is een prima feelgoodmovie met lekkere beelden van eten en aardige plaatjes. Het is echter niet de super goede film waar ik op hoopte en dat is wel jammer. Het eerste uur is wat te traag en er komen aardig wat cliché's langs. Daarnaast zijn er wat overbodige bijrollen en sloeg het stuk met Downey Jr. nergens op. Voor de rest wel gewoon een goede film, Favreau en Vergara beiden een prima rol maar met name het ventje doet het goed. 3.5*

Deze 'Chef' wordt nooit echt bijzonder maar kijkt behoorlijk lekker weg. Een ultiem tussendoortje, zo kan ik de film wel omschrijven.

Een aangenaam verhaal wat nooit te sentimenteel of te zwaar wordt. Aan de andere kant is het ook niet echt een komedie want ik heb geen enkele keer moeten lachen of iets dergelijks.

Favreau speelt ook nog eens de hoofdrol, naast z'n werk als regisseur, en doet dan niet onverdienstelijk. Met de rest van de cast is ook weinig mis, al is de rol van Robert Downey Jr. wel een hele magere.

Prima film, voldoende.

Het comedy-niveau vond ik niet zo hoogstaand, maar ik werd wel vrolijk van de film. Eigenlijk kan dat ook niet anders, eten, eten en nog eens eten. Misschien is de film beter omschreven met de term 'gezellig'

Een voortkabbelende film die niet echt een bepaalde richting in gaat, maar anderzijds ook niet vervelend wegkijkt. Het einde is wel flink afgeraffeld, maar de hoofdpersonages zijn redelijk sympatiek. Voor de verandering ook een kind dat mij niet irriteert in een film.

Hier ben ik het eigenlijk volledig mee eens!

Sympathiek filmpje. Goede rollen van het zoontje en Jon Favreau, die me nogal aan James Gandolfini deed denken.

Leuk idee en je merkt pas als het al te glad is afgelopen, hoe zeer je aan het stramien van de feelgood / coming of age vast zit. Ik verwachte eigenlijk nog dat moment dat alles tegenzit en ze toch door zetten en zegevieren. (ik tikte al bijna met hulp uit onverwachte hoek, overwinnen ze toch...)

Lekker vrolijke feel-good film waarvan je al precies weet hoe `ie gaat aflopen, maar zo'n film is soms ook wel eens fijn.

Uitstekende film waarin een chefkok gaat werken in een foodtruck na een slechte recensie. Een heerlijke film (niet alleen vanwege de smakelijke gerechten die voorbij komen) met een lekker vlot tempo. Leuke personages en een fijne cast. Met liefde en plezier gemaakt door Jon Favreau, en dat straalt ook in alles door.

[quote]principal2000 schreef:

Mee eens. Wel geen film om opnieuw te bekijken. 5/10

Wat een lekker wijf...

Zeer toffe feelgood film waar ik van genoten heb. Terug naar gewoon eten, geen kermis en torens op je bord , maar een goedeerlijk broodje warmvlees! Wat kan simpel toch lekker zijn!

Wat typisch Amerikaanse "feel good movie" die zoals eerder al gezegd geen enkele kant op gaat. Alles heel voorspelbaar.... Een keer gezien en zal hem zeker nooit meer willen zien. Zonde van mijn tijd!

Heerlijke film waarvan je spontaan honger krijgt. Aan alles is te zien dat Jon Favreau met veel enthousiasme deze film heeft geregisseerd en alle acteurs spelen met veel plezier hun rol.

film reviews in 100 woorden: Chef (in 100 woorden) - filmreviewsin100woorden.blogspot.be

Chef heeft zijn hart op de juiste plaats maar laat het verhaal hier en daar wat aanbranden. De sterkste momenten in deze film zitten in de eerste en de laatste 20 minuten. Het verhaal is dan misschien imperfect, maar de acteurs brengen deze film naar een hoger niveau en lijken er ook nog plezier in te hebben. Dustin Hoffman, Oliver Platt, John Leguizamo en (vooral!) John favreau zijn de perfecte ingrediënten voor “Chef” … wel wat teleurgesteld in Johansson en Downey Jr. Verwacht misschien niet te veel van deze film en je zult gegarandeerd 2uurtjes genieten van dit eenvoudige gerecht.

3.5*

Tot nu toen één héle leuke film, Het is eigenlijk geen komedie

(heel droog dan) maar meer een drama

Leuke film waarin voor de verandering eens goed het gevoel van het werken in een keuken wordt verfilmd. Met een koks en banketbakker diploma op zak zijn dit voor mij altijd must-see films, alleen al om te kijken of er op de details gelet wordt (de werkwijze, de positie van de vingers bij het snijden etc.). Dit en een (tikkeltje makkelijk) verhaal over de strubbelingen in een familie met uiteindelijk wel voorspelbare climax maakten het voor mij een lekker zondagmiddag filmpje.

Een lamlendige film. Nergens grappig, ongelooflijk voorspelbaar, mierzoet en opgevuld met rare bijrollen. De rollen van Robert Downey Jr, Dustin Hoffman en Scarlett Johansson hadden ook door het kantinepersoneel gespeeld kunnen worden. Ik had trouwens het idee dat Jon Favreau zijn hoofdrol probeerde te modeleren naar Louis CK in Louie maar dan met koks in plaats van comedians.

Ik irriteer me enorm aan de neiging van filmmakers om van ieder zoontje een vroegwijze brave engel te maken. In St. Vincent was dat ook bijzonder vervelend. En natuuuuuuuuurlijk weet zo'n manneke werkelijk alles van social media en alle filmapps. Alleen al dat filmpje aan het eind. Wie heeft dat gefilmd? Slaat nergens op.

Ook irritant: de zogenaamde indie-vibe van deze film. Alsof een niksaandehandverhaal, een gebrek aan ontploffingen en een zonnige camerafilter voldoende zijn om een tegendraadse film te maken. Ontzettende onzin. Dit was gewoon een belachelijk zoete verfilming van Ratatouille, maar dan gespekt van iedere vorm van kwaliteit.

Verder stoorde ik me heeeeel erg aan die scene waar Casper wegliep uit de keuken, toen als een razende een fantastisch gerecht begon te maken en toen deze maaltijd klaar was naar het restaurant racete om de recensent uit te schelden. Wat was het nut van het gerecht? Wilde hij niet eigenlijk dit voorschotelen aan de recensent om te showen wat hij kon wanneer hij niet vastzat aan het keurslijf van zijn voormalige werkgever? Wie gaat het opeten? En waarom is een recensent die iets negatief typt een klootzak? Echt, waarom? Is dat altijd iets persoonlijks? Onzin.

En wat was alles wat grappig bedoeld was toch ongelooflijk niet grappig. Een kok die doet alsof een stokbrood zijn piemel is. 'Sexual Healing' zingen waar je zoontje enigszins beschaamd naar kijkt, maar ook deels trots is op je hervonden levenslust. Die nare scene waarin een agent allemaal foto's wil want ja, dan kun je dat grappig monteren.

Uitstekende film in het feel-food genre!

Kijkt lekker weg. Niet moeielijk doen. Gewoon lekker wegkijken.

Zoet en niet grappig. Daardoor bij vlagen erg irritant. Het verhaal heeft verder niets om het lijf en kan de film ook al niet redden.

Heerlijk sfeervolle feel good film met een meer dan fijne soundtrack!

Het begint allemaal niet ontzettend boeiend bij Chef, maar het moment dat de setting en muziek veranderen naar Miami, neemt de sfeer het voortouw en dat brengt het eenvoudige verhaal van Chef naar een hoger niveau. De sfeer is absoluut datgene waar de film het van moet hebben, aangezien het een simpel verhaal is, waarvan je weet hoe het af gaat lopen. Dit is wel wat de makers goed hebben gedaan en dat maakt tot een film die heerlijk wegkijkt en waarvan ik een beetje swingend in mijn stoel ging zitten.

*3.5

Heerlijke film ! Echt een aanrader

een heerlijke feel-good familie-komedie. Favreau op z'n best als door koken bezetene kok, heerlijke bijrollen van Johansson, Vergara en Downey Jr, een leuke verhaal die je niet de guitige lach doet krijgen maar wel steeds met een smile doet kijken. een film die de volle vaart er zeker in houd door gevatte en sterk gespeelde dialogen.

Chef is éen van de rare films die tussen enkele genres invalt maar er in slaagt het tot een smeuïg geheel te krijgen.

Enorm sympathieke film. Geen overdreven drama voor de hoofdpersonen, gewoon realistisch. Leuk om over een periode van een aantal weken mee te kijken met de personages. 4 sterren.