Rosemary's Baby (1968)

Werd je 5 minuten voor het einde weer wakker?

goed, genoeg:

Als filmliefhebber, wil je je toch eens gaan verdiepen in klassiekers. Even terug al Third Man en nu kwam ik dit eens tegen.
Ninth Gate ben ik altijd erg over te spreken, maargoed dit schijnt wel een buitenbeentje te zijn in het ouvre van de man. Niet zozeer thematisch, maar wel qua stijl.
Erg benieuwd was ik wel. De mensen die ik over de film sprak, waren er toch zeer over te spreken, dus enigzins verwachting had ik wel.

Het acteerwerk, oom maar mee te beginnen. Dit is natuurlijk wat verouderd, tsja.
Over het algemeen vond ik het nog zat meevallen. Verre van slecht, BEHALVE de persoon waar het allemaal om draaide, Rosemary. Vaak leek het net een standbeeld, waar op de momenten dat ze angst zo moeten uitstralen, ze nog niet verder kwam dan een enigzins verbaasde blik. Komisch was het wel, maar dat was gelof ik niet de bedoeling.
Als zo'n persoon de film moet draaien (in ieder geval de belangrijke scenes), is daar ook de kracht en uitstraling voor nodig. Die mistte ik volledig.

OP het moment dat je het hoofdpersonage niet voelt, doet dat gelijk heel veel voor de sfeer. Die was er naar mijn mening dus ook haast niet. Ik voelde nergens mee, zat nooit in spanning en leefde nooit toe naar de volgende scene. Het verhaal interesseerde me ook niet zo meer, terwijl dat nog best aardig in elkaar zat, denk ik.

Qua sfeer kan op visueel vlak, dan nog een hoop goedmakerij gedaan worden (voor mij dan), maar ik kom niet verder dan de sleutelgat scene , die ik dan wel weer gelijk heel sterk vond.
De soundtrack is herhalend, inmiddels overbekend, werkt ook vast uitstekend als sfeermaker als je de sfeer voelt, maargoed...

Ja, wat moet ik hiermee. Ik kon hier wel echt weinig mee. Vond het ook serieus slecht.
Helaas denk ik dat die 0,5* niet gelogen was dus.

edit: nee dat kan ik niet maken, het verhaal had het in zich om meer te zijn + die ene scene. 1*

hoe ze acteerde vind ik een stuk beter dan bij die films. dat die dames altijd zo driftig doen en zo overdreven gieren dat het gewoon irrietand word. ik vond dat ze best realisties angst had. want als je zelf zoiets mee maakt zal je ook met je ogen wijd open mond pot dicht en in shock gaan kijken.

Goed en uniek opgebouwd (horror) verhaal. Het begin moet aanvoelen als een soap opera, en dat is 't dan ook. Overigens niet storend, want Farrow en Cassavetes zijn een goed stel om naar te kijken.

De droomscene is heerlijk verontrustend, en luidt daarmee ook 't begin aan van een erg beangstigend tweede deel. Of Rosemary nou gewoon gek wordt, of dat ze echt de duivel in zich heeft wordt goed uitgespeeld. Vooral Rosermary's mentale conditie zie je steeds verder achtergaan, en wordt door Farrow erg goed neergezet.

Rest nog de heerlijk duistere conclusie die niks laat zijn, en toch alles in zich heeft. - Hier moet nou eens een les uit geleerd worden.

Puik werkje van Polanski.

Vind het moeilijk dit als Horror te zien. Rosemary's Baby is macaber, grauw en beangstigend, maar echte horror wil ik het toch niet noemen.

De film is heerlijk onduidelijk, en laat je continu op twee gedachten hinken. Mag wat vlotter beginnen, maar verder valt er niet zo gek veel aan te merken.

4*

Ik snap niet wat de hele hype is/was om deze film.

Ik heb aardig wat films gezien betreft horror of thriller.

Maar ik keek er naar zonder het gevoel te hebben wat de film inhoud.

Misschien had ik toen moeten zien, maar ik vind het persoonlijk niet een film om klassieker te noemen.

Ik kreeg geen gevoel bij deze film. Het kon me gewoon niet boeien, terwijl het verhaal wel goed is eigenlijk.

het is wel horror. ik bedoel niet in alle horrors komt geweld of bloed in voor. en bij deze film. geen 1 druppel bloed en toch is het een hele bekende horror geworden.

Ik had de film nog nooit gezien en heb hem dan maar meteen gekocht omdat het toch een klassieker is.

Gisteren bekeken. Helemaal niet teleurgesteld. Hij bleeft me vasthouden tot het einde.

Ik was blij dat het geen typische horror film was met veel geweld en bloederige scenes want dat kan wel eens tegenvallen met zo'n oude film.

Voor mij toch 4*

Mooie film, geen horror wel psychologische thriller die je toch mee op sleeptocht neemt.

Er bestaat meer horror dan alleen hak en snijwerk.

Boeiende en spannende film. Goed gespeeld door Mia Farrow.

Moeders liefde, of beter gezegd obsessie voor haar kind kan ver gaan. Rosemary's Baby combineert esoterie met psychologie, maar kan mij maar tot op zekere hoogte meekrijgen. Vond het eerlijk gezegd wat doorzichtiger. Rosemary's langzame groei naar hysterie is aardig weergegeven, maar vond alles eromheen soms te lang aanslepen en daarbij vond ik de climax nogal flauw. Had meer verwacht van de 'andere wereld', van het mystieke waar Rosemary zo voor vreesde. Moet nog even zakken, maar vrees dat ik hier maar gematigd tevreden over was.

Goede thriller, al kan men niet echt van horror spreken.

Wel een prima sfeertje.

nou ja je moet gewoon zo bekijken. het is wel horror een hele goeie zelfs. maar het is geen film waar bloed in voor komt. dus verwacht geen evil dead 2.

Dit is echt een hele spannende thriller maar absoluut geen horrorfilm.

Hij was niet eng en horror is toch wel eng of het moet een slechte horror zijn.

Oud maar mooi.

Al heeft e.e.a. niet geheel de tand des tijds doorstaan, deze klassieker behoudt zijn status. Op de droomsequences en enig schmieren van Farrow na blijft dit een goede, sfeervolle en spannende film. Het nadeel van een blauwdruk is dat het déjà vu-gevoel je soms bekruipt. Een typisch gevalletje van Abraham en de mosterd. Deze mosterd smaakt i.i.g. prima.

Zeer goed.

Deze film moest ik nog eens zien aangezien ik liefhebber ben van occulte zaken in een film.

De film viel me erg mee en deels ook tegen. Mijn grootste kritiek is dat de film ruim 2 uur duurt en eigenlijk een kleine anderhalf uur redelijk saai is op wat momentjes na. Dat anderhalf uur lijkt wel een vreselijke lange intro waarbij je maar heel soms het idee krijgt dat deze film over het occulte gaat. Af en toe komt er wat in beeld zoals met de kruidenketting en het moment van de verwekking maar ik vond het wel karig. Ik zat anderhalf uur naar 2 redelijk vervelende buren en een oninteressant stelletje te kijken.

Later in de film wordt het gelukkig een stuk boeiender als Rosemary over een eventuele samenzwering begint na te denken. Op dat moment ga je ook steeds meer nadenken of het nu echt is of dat zij gek aan het worden is. Altijd interessant, psychologische angst. Maar helaas vond ik de film nergens eng worden. Hij was interessant, maar zeker niet eng. Ik snap ook niet dat velen dit nou beangstigend vonden. Het einde geeft aan dat de kijker zelf kan bepalen wat er nu exact is gebeurd en gaat gebeuren maar gezien alle signalen geloof ik wel dat haar angst echt is. Trouwens wat ik me ook afvraag..hoe kan het dat Rosemary zon groot deel van 't appartement niet kent dat ze een grote gang met een hoop kamers nooit gezien heeft? Zoiets mis je niet lijkt me. Ook stupide dat ze juist iedereen daar samen laten komen, net achter Rosemary's woning die eigenlijk van niks mag weten. De hint daar naar toe was nogal duidelijk gegeven in 't begin van de film met de makelaar in de woning die een kast zag staan waar hij niet hoorde en die hij met Guy ging verschuiven.

Wel vond ik het acteerwerk prima. Zeker Rosemary kwam overtuigend over. Ook haar man, de buren en de dokter(s) deden het prima in hun rol, al vond ik dus niet elke rol even super.
Alleen de muziek...wat een crappy, cheesy theme zeg. Zal wel hip geweest zijn in 1968 maar het kwam op mij erg goedkoop over.

Kortom, interessante film die veel aan je verbeelding over laat maar het is niet de beangstigende topper geworden waar ik eigenlijk op hoopte.

3,5*

Geweldige film, ik ben totaal niet In To The Horror, dus was wel blij dat het niet de film is geworden waar ik op had gerekend. Het gaat vooral om het uiterst sterke en diepe verhaal. Ik snap best dat er mensen zijn die het begin niks aan vonden, maar ook daar zitten al veel verwijzingen in voor later in de film, en ik vond het dus wel erg interessant. De opbouw was rustig maar wel heel sterk. Dit soort complot films vind ik altijd wel wat hebben, en het is echt heel goed uitgewerkt. Eng vond ik het niet super, alleen het einde was wel wat creepy. De theme is ook goed, cheepy maar wel sterk. De droomscenes waren ook erg goed.

De cast is ook uitstekend. Natuurlijk Mia Farrow, zij paste met name door haar nogal aparte verschijning erg goed bij deze rol. Ook de rest van de cast is erg goed, vooral haar man en de buren.

4.5*

Ik ben het met je eens, behalve het feit dat ik wel een horror fan ben. Maar deze film vond ik zo goed, dat ik de volle 2 en half uur met plezier naar het scherm zat te staren. Er was geen bloed in of afgerukte ledematen, maar dat deed het hem juist. Een film die alleen afhankelijk is van de acteer kwaliteiten en de sfeer. In beide is het een erg geslaagde film geworden. Vooral als je weet dat het al in 1968 is uitgebracht, dan kan hij met gemak veel van de horror films van tegenwoordig achter zich laten.

Mia Farrow vond ik zo goed acteren. Ze lijkt zo onschuldig en wat een acteer talent heeft ze. Heb er voor de rest geen woorden voor, het is een film die je zeker zal bijblijven.

Dus mijn advies: A film to watch!

Tjemig, kom ie al uit '68?

Ben ik dan al zo oud, ik weet nog dat ik naar de premiere van deze film ging met mijn moeder, moeder lopend en ik in de zwarte kinderwagen.

Ik vind dat Polanski net als Hitchcock (met c-o-c-k) héél veel heeft betekend voor alles wat met thriller te maken heeft.

een geweldige film . echt een klasieker . hij was echt spannend. vooral voor die tijd. ik heb me geen moment verveeld.

Prima film van Polanski, alhoewel ik het gruwel-gehalte best mee vond vallen. Ik had waarschijnlijk ten onrechte iets meer daar van verwacht.

Fantastische film!

Wat een ontzettend goede film is dit zeg. Sfeervol, spannend en het zit psychologisch ook erg goed in elkaar. Het eerste gedeelte is puur bedoeld om kennis te maken met Rosemary, haar man Guy en de steeds opdringeriger wordende buren. De spanning wordt hier heel langzaam opgebouwd, met de droomscene als absoluut hoogtepunt. Hoever is Rosemary heen op dat moment, dacht ik. Is het allemaal droom, allemaal echt of slechts gedeeltelijk? Naarmate de film vordert draait dan ook alles om de vraag of Rosemary langzaam gek aan het worden is, of dat de mensen om haar heen toch anders zijn dan ze zich voordoen.

Uiteindelijk resulteert het allemaal in een spannende, macabere afloop en daarbij bewijst deze film maar weer eens dat het niet eens allemaal zo bloederig hoeft te zijn om echt spannend over te komen. Verder heeft de film een aardige onsteunend muziekje en is het acteerwerk van Farrow en zeker ook de buren erg sterk. Alleen Cassavetes kwam af en toe wat minder sterk over.

Een erg sterke film dus en de beste van Polansky, die ik tot nu toe zag. Wel een grappig foutje zat er in de film trouwens. Guy doet boven de telefoon in het stopcontact en Farrow kan gelijk met iemand praten, zonder dat de telefoon over hoeft te gaan, maar dat is dus eerder grappig dan storend. Topfilm dus van Polansky!

4,5*

Als er ooit een rol was die voor Mia Farrow geschreven was, dan zou het Rosemary's Baby zijn geweest! Wat een fantastische prestatie zet die vrouw hier neer als geteisterde, zwangere vrouw. Bovendien speelt John Cassavetes de echtgenoot en dat is sowieso al een held, vanwege zijn werk als regisseur. John Cassavetes is zo'n integer en innemend persoon dat je aan die ogen en dat lachje kunt zien dat er veel schuil gaat achter die ogen.

Enfin, de film! Roman Polanski op zijn best, prachtige sfeer, een onverwacht einde, een spannend verhaal. Het zit er allemaal in. Door de film heen, is het ook steeds erg onzeker hoe de afloop gaat zien. Je voelt absoluut niet aanvoelen welke kant het kwartje zal gaan voelen. Zeer spannend allemaal!

Inderdaad, een zeer spannende complot thriller, en voor mij ook 1 van de besten uit de film geschiedenis. Ook het jaren 60 sfeertje spreekt mij enorm aan.

Prachtige film. Wel wat anders dan verwacht, maar daardoor zeker niet minder. Fascinerend werkje van Polanski die met de tijd alleen maar beter gewaardeerd zal worden denk ik.

Ik hoor nogal gemengde reacties over de acteerprestaties, deze vond ik meer dan goed. Geweldige prestatie vooral van Farrow ook. De locatie - vooral het appartement waar de film zich afspeelt - werkt uitstekend en zorgt voor een sterke sfeer. Mooi dat veel scénes niet helemaal uitgelegd worden, maar dat Polanski vooral de kijker laat suggereren hoe het allemaal zit. Veel mysterie. De droomscéne dat Rosemary behekst wordt is (naast het einde) een absoluut hoogtepunt, prachtig, spannend en eng gedaan. Hierna wordt het alsmaar mysterieuzer.

Zo begin je je verschillende dingen af te vragen, waardoor de film voor mij absoluut geen moment saai werd. Wordt Rosemary nou gek? zit haar man (samen met haar buren) in hetzelfde schuitje? Daarnaast heb je nog die dokter en het gewichtsverlies etc. etc. Prachtige dingen om over na te denken, terwijl de film rustig doorgaat en op een geweldige manier naar een meesterlijke climax toeklimt. ''What have you done to his eyes, you maniacs!'' En wat gebeurt er nu? Dat mag je als kijker zelf bepalen. Heerlijk om daar verschillende interpretaties op los te laten.

Uitstekende film van Polanski dus. Hoe meer ik hier over nadenk, hoe meer zin ik heb om deze nu al te verhogen, maar dat moet herziening maar uitwijzen. Voor nu een dikke 4 sterren.

Blijft een goede thrillerklassieker. De film neemt rustig de tijd om te laten zien door welke stadia Rosemary gaat, hoe de omgang met de buren verloopt en hoe Guy steeds meer verandert in een op carriere-gerichte man die niets om zijn vrouw geeft. Mooie opbouw van verhaal en karakters. Niet eng, wel beklemmend, met een prachtige jaren '60 sfeer en acteerwerk en een bij vlagen bijna gekmakende soundtrack.

Klein minpunt vind ik dat er iets meer twijfel gezaaid had mogen worden: wordt Rosemary zelf gek, of zijn de duivelse sekte en bezwangering echt? De film geeft m.i. teveel aanwijzingen voor dat laatste en heeft teveel 'toevalligheden' om je echt in verwarring te brengen.
Was wel raar dat Rosemary, op het moment dat ze niemand meer vertrouwde, toch haar vermoeden aan Dr. Sapirstein vertelde, terwijl ze wist dat haar buren haar met hem in contact hadden gebracht en omdat ze hem al niet meer vertrouwde.

Herzien. Mijn probleem met de film is dat Farrow de hoofdrol speelde. Want het is een film met een sterke 'first person perspective'. En wanneer de 'first person' irritant is (SUBJECTIEF) dan wordt het moeilijke rit voor de kijker. Ondanks dat een heleboel zaken in de film best goed zijn. Polanski had qua camerawerk en vertelling meer afstand van zijn hoofdrolspeelster moeten nemen.