Enemy (2013)

Enemy is een raadselachtige film waarbij de spanning al snel wordt opgeroepen. Hoewel het ontmoeten van een dubbelganger niet direct voor de meest angstaanjagende momenten hoeft te zorgen, weet deze film de juiste vragen te stellen en te behandelen. Wanneer het verhaal de muziek eindelijk bij gebeend heeft, zal je dan ook niet kunnen ontkennen dat het een duistere film is en het ontmoeten van je dubbelganger behoorlijk wat onheil kan brengen.

Recensie Enemy

Fascinerende, hypnotiserende film, verfilming van Saramago's "The Double" die de Nobelprijs voor literatuur won. Een speciale en geen makkelijke film, die door het gegeven bleef boeien tot het einde. Het surrealistische kantje past er ook wonderwel bij. En of je de film nu bekijkt als een gewoon real life lopend verhaal met twee fysieke personen of als de hersenschimmen van maar één persoon in strijd met zijn onderbewustzijn en in de grip van zijn fantasieën ... maakt niet uit, zolang u er maar van geniet. Dat is de hele troef van de film.
Gyllenhaal is peinzend en verward, de filter geel en vuil, de dialogen onwerkelijk en de camera zweeft vaak boven het stedelijke decor. Enemy daagt het denkvermogen uit, verwart op een subtiele manier. Zeker ééntje om 's te zien.

Interessant. Vooral het einde is zeer goed, ondersteund door 'After the Lights Go Out' van The Walker Brothers. Het gegeven dat (leraar) Jake zich probeert te ontdoen van z'n innerlijke 'enemy', moet afrekenen met z'n affaire en terug wil naar z'n zwangere vrouw doet het prima op deze manier. Echter hou ik het op een gemiddelde score voor nu. Misschien een film om vaker te zien, voor nu vond ik het een beetje te afstandelijk qua emoties. Visueel prima in orde, (veel) leuke details waar op gelet moet worden - en regelmatig gemist zullen worden - en een prima Gyllenhaal weer.

was allemaal behoorlijk vaag,en de film leunde behoorlijk op de suspense soundtrack.

als je die weg laat( wat veel art achtige films doen) blijft er niet zo heel veel over.

ook ik heb de link Enemy EXPLAINED gebruikt,,,en dat is wel enigsins nodig.

want anders word het gissen. ten minste wat mij betreft.

maar zelfs met een verklaring is het een mooi gebracht art film idee.'

die in mijn ogen niet helemaal werkt.

Briljant!

Had na het kijken van de film een heleboel vraagtekens boven mijn hoofd hangen,

dus dat YouTube filmpje was erg fijn

Top film, fijne acteurs, dikke 4 sterren!

So... eerste keer bekeken, en werd toch redelijk flabbergasted achter gelaten...

Wat een heerlijke film, met recht de omschrijving Mystery gekregen.

Ik heb zo wel mijn theorieën, maar op dit moment ga ik bewust de uitleg bekijken.

Bovendien zijn met dit soort films meerdere uitleggen waar.

Ook al is het een andere uitleg dan die van de regisseur.

Eerst maar eens vier sterren, maar ik weet niet of het daar bij blijft... *4.0

Wat een film zeg. Tijden geleden dat ik zo'n mindfuck heb gekeken. De film werd voor mij naarmate de tijd vorderde een steeds groter wordend raadsel, het laatste shot laat je helemaal verbijsterd achter.

Ik denk dat haast niemand precies de bedoeling van Villeneuve begrijpt, maar naar mijn mening is dat ook helemaal niet interessant. Ik ben zeker van plan om het filmpje op YouTube te bekijken waar deze film nader wordt uitgelegd. Maar of dat de juiste uitleg is valt nog maar te betwijfelen. Ik denk zelfs dat er meerdere verklaringen zijn.

De film boeit ondanks het mysterieuze aspect zeer zeker. Ook al is lang niet alles duidelijk en kom je met steeds meer vragen te zitten, de film op zich is prima te volgen.

Gyllenhaal zet een schitterende prestatie neer, overtuigende dubbelrol. Hetzelfde geldt voor de twee vrouwelijke hoofdrolspelers.

De sfeer die geschept wordt, kwam me bekend voor. Ook in Prisoners hing er een grijze en grauwe sfeer, wat goed tot uiting kwam door middel van het camerawerk.

Zoals gezegd weet ik totaal niet wat ik met deze film aan moet, ook na het lezen van diverse meningen en recensies op internet en op deze site. Misschien dat ik deze film ooit nog wel eens ga herzien. Voor nu ruim voldoende, aanrader!

Interessante maar niet helemaal geslaagde film. Er wordt iets te veel geprobeerd apart te zijn, terwijl het verhaal eigenlijk heel simpel is. Als dit genegeerd wordt is het verhaal prima te volgen en had eigenlijk beter uit de verf gekomen dan nu. Aardige muziek trouwens, opvallend dat veel mensen een hoge score geven puur omdat de film verrassend is en je wellicht op het verkeerde been zet.

Mwah.

Zo'n films die steunen op zgn. mindfucks vind ik sowieso wat pretentieus en ook deze film heeft dat. Op het einde had ik weer maar eens het gevoel - en dit was het? Zoveel tamtam om iets eenvoudigs, dat in dat geval ook totaal niet ingewikkeld verteld wordt. Dat laatste is wel positief - hoe minder ophef en zgn. mysterie rond een "ultieme twist", hoe beter.

Jake Gyllenhaal acteert redelijk goed, al vind ik zijn twee rollen zo ver uit elkaar liggen dat het moeilijk is om hem subliem te vinden. De ene is ingehouden, de andere uitgelaten; hèhè.

Sarah Gadon - die mij tot nu onbekend was - komt het beste uit de hoek, zij heeft niets nodig om veel te zeggen.

Denis Villeneuve zorgt voor wat bevreemdende elementen - de gelige filter en vooral de soundtrack zijn geslaagd. Met de spinnen wordt een extra toets ingeschakeld om wat paranoia op te wekken en in dat opzicht vind ik het laatste shot wel geslaagd. Enkel de poeha die rond de film heerst is wat misplaatst - die is er vooral voor niks.

Kleine 3

Visueel weergaloos. Ongewoon intens. Ja, zelfs quasi ondragelijk spannend. Mysterieus, enigmatisch, psychoanalytisch, psychiatrisch? Beginnen over de inhoud van deze film is beginnen aan een oefening in verdwalen. ‘Enemy’ in één zin? Dat zou dan moeten zijn, euhm: “wat is hier verdorie aan de hand?” Euhm?

Ons hele functioneren is gedefinieerd bij de uniciteit van onze persoon. Eenmaal we die opgeven, storten we onszelf in een bad van onzekerheid. Zijn we wel wie we zijn? Kunnen we, misschien tegelijk, ook iemand anders zijn? Wat met onze geliefden: kunnen zij verliefd blijven op ons als zij beseffen dat zij ook (hadden) kunnen vallen voor een exacte kopie van onszelf? Zo ja, welke zekerheid blijft er dan over? Welk houvast? Kunnen we trouwens onze moeder nog voor eerlijke moeder aanzien, of herbergt ook zij een geheim?

Die ander. Anthony. Is die wel toevallig acteur? Een acteur onder een schuilnaam. Klinkt als: een construct van een leven dat Adam eigenlijk leidt. Adam, de gestoorde historicus, die doceert dat filosofen vreesden dat alles ooit een tweede keer zou gebeuren. Waarom heeft hij het zo moeilijk met die stof? Omdat hij zijn eigen leven ook een tweede keer over doet? Zo verregaand dat hij zich plots dissocieert van dat tweede leven, waarna de hele constructie fataal in elkaar stuikt?

In geval we niet uitgaan van de denkpiste dat Anthony eigenlijk een deel van Adam is, is het pootje baden in het magisch-realistische water. In welke mate biedt deze film dan nog oplossingen…wie weet is het Villeneuve in feite vooral om de sfeer te doen, en verder...weinig?

En wat met dat verlangen, die spin, die sleutel? Zomaar een droom, over hoe ver we als mens de giftige erotiek in ons onderbewustzijn begraven, achter menig gesloten deur? Dat lijkt te eenvoudig, maar toch, meer haal ik er eigenlijk niet uit.

* Na enkele meningen gelezen te hebben, toch een beter zicht op waar het allemaal waarschijnlijk om draait. Inderdaad houdt dat zinnetje van de moeder de oplossing in: dat hij zijn droom van een acteursbestaan maar eens moet opgeven. Daar zou de frank moeten vallen, maar dat deed 'ie vooralsnog niet. Bij deze. Zeker een film om te herbekijken trouwens, want wat een cinematografische hypnose die Villeneuve en Gyllenhaal (via Louise Bourgeois! En via José Saramago!) hier opwekken!

Om, tot slot, nog de schoolmeester uit te hangen: wat mij betreft schandalig lage quoteringen bij deze film.
4*, ook hier zeer zeker met kans op verhoging.

Matig. Ik wist niet wat ik hiervan moest verwachten en eerlijk gezegd had ik een ander type film verwacht. De film maakt gebruik van veel beelden van wolkenkrabbers, al die shots zijn ongetwijfeld als een cinematografisch hoogtepunt bedoeld maar ze konden me niet echt bekoren en begonnen op den duur zelfs te vervelen. Ook het tempo en de montage zijn niet echt bijzonder waardoor het verhaal ook niet echt boeiend wordt gebracht. De enkele beelden met de spin hebben iets surrealistisch, dat was op zich wel aardig.

Het verhaal zelf vond ik niet helemaal geslaagd (spoiler): Als je de film ziet krijg je het gevoel dat de personages niet normaal reageren op de gebeurtenissen, dat maakt de film wat minder fijn om te blijven volgen. Achteraf begint het kwartje te vallen over hoe de film bedoeld kan zijn geweest, de hint was de autoruit die na het ongeluk een barst heeft in de vorm van een spinneweb. Ik neem aan dat Adam een verhouding had (vandaar die eerste scène met de personage van Mélanie Laurent), ze samen tijdens een van hun escapades een ongeluk krijgen, en hij na het ongeluk (6 maanden?) in coma raakt, eenmaal ontwaakt heeft hij nachtmerries met een spin (vanwege die kapotte autoruit) en met de vage herinneringen uit zijn verleden van voor het ongeluk. Hij is niet meer dezelfde en werkt niet meer als acteur maar als docent, en dan komt langzaam zijn vorige leven weer terug (6 maanden eerder raakte zijn vrouw zwanger (en ze trouwden en zijn minnares komt erachter dat hij getrouwd is (de vorm van die ring om zijn vinger), zes maanden eerder zag de portier van het acteursbureau hem voor het laatst, de sleutel (van die seksclub neem ik aan) lag maanden op kantoor op hem te wachten, zijn collega-docent vraagt hem voorzichtig of hij van films houdt en tipt hem een film waarin hij zelf acteerde, etc.)

Op zich leuk bedacht, en het probeert alle elementen te hebben om een goede film te zijn, maar voor mijn smaak is het niet helemaal geslaagd (cinematografisch net niet, montage net niet, verhaal/twist net niet...). 2,5*

Best een maffe film was dit, waarbij het genre Mystery zeker van toepassing is. Ook overigens Thriller want na circa een uur wordt het zelfs wat spannend.

Ondanks dat het ietwat vage en tevens maffe verhaal traag verloopt (de opening was wel fraai) en eigenlijk ook behoorlijk langdradig is, wist de film me toch enigszins te boeien. Dat kwam mede natuurlijk door het aparte verhaal, welke leuk gevonden was en tevens door de uitvoering en de cast. Wat betreft het laatste heb ik deze film in eerste instantie gekeken vanwege het meespelen van de fraaie Sarah Gadon, die ik in mijn vorige geziene film,"Dracula Untold (2014)", nog heb zien spelen. In deze film doet ze het overigens verdienstelijk en is ze ook nog eventjes topless te zien in de douche.

Opzicht is de cast voor deze film best indrukwekkend met het meespelen van Jake Gyllenhaal (speelde zijn dubbelrol voortreffelijk en draagt eigenlijk deze film in zijn eentje), Mélanie Laurent (wel eigenlijk maar een kleine rol waarin ze ook eventjes topless is te bewonderen) en Isabella Rossellini (in een mini rol). De uitvoering is ook ietwat apart door de combinatie van de mysterieuze muziek en het veelvuldig toegepaste gele kleurfilter. Het einde met de partnerwisseling en het ongeluk (wat Adam Bell wel goed uitkwam) was wel aardig. Alleen het laatste shot met de enorme spin (in het begin kwam ook even een spin voor) was lachwekkend belachelijk

Hoewel dit zeker geen doorsnee film is en het ook geen film is met een hoog tempo, heb ik me er toch mee vermaakt.

Voor mij persoonlijk is dit een geweldige film. Het is echt het type film waar ik van hou. Het is zo ver verwijderd van het standaard plot en de clichématige voortgang dat het me heel makkelijk intrigeert. Het ontrafeld zich langzaamaan als een puzzel en heeft op het einde nog een lekker toetje om alles toch weer op z'n kop te zetten.

Het is een verhaal waarin je echt in het diepe wordt gegooid. Geen uitleg, weinig dialoog en de wereld wordt compleet geïllustreerd vanuit de visie van Gyllenhaal. Dit, samen met de beklemmende muziek en belichting, geeft een erg vervreemdend en geïsoleerd gevoeld. De emotie wordt voornamelijk overgebracht via de lichaamstaal. Hierin acteert Gyllenhaal overtuigend twee personen die elkaars tegenpolen zijn en die tegelijkertijd toch een aantal raakvlakken hebben.

Dit is geen film die je gelijk zal snappen, maar dat vind ik persoonlijk helemaal niet erg. We leven niet voor niets in 2015, een tijd waar alles te delen is, en waar alle antwoorden voor het oprapen liggen. Wat mij er wel van weerhoud om het een hogere beoordeling te geven is het feit dat het verhaal, op dit moment, voor mij nog niet helemaal klopt. Er zijn momenten in het verhaal die de theorieën, voornamelijk verkregen via YouTube, tegenspreken.

Ik vind dat er bij zulke verhalen wel echt een eenduidig, kloppend verhaal in moet zitten om dat "Oh Ja!" gevoel op te roepen. Op dit moment ben ik nog steeds aan het puzzelen. Wellicht wordt mijn cijfer in de toekomst daarom nog verhoogd.

Heerlijke film!

Alleen al voor de cinematografie en de soundtrack verdient deze film een 2,5 (anders heb je wat mij betreft weinig kaas gegeten van cinema). Schandalig ondergewaardeerd hier deze film Dat zoveel mensen moeite hebben met het verhaal, in welke tijd leven we ondertussen? Lynch maakt maar beter geen nieuwe film meer blijkbaar.

Gyllenhaal blijft ook elke keer weer een genot om bezig te zien.

Graag een tip voor iedereen die aan het eind net als ik dacht what the fuck?!... Ik vond het qua spel, decor, muziek en mysterieus intrigerend verhaal al een dikke 8, maar wat moet je met dat einde? Gelukkig vond ik via ImdB deze link http//shoton35.wordpress.com/2014/06/05/enemy-depth-analysis/ Wat hier volgt is een zeer uitgebreid expose (kun je gerust even voor gaan zitten) maar dan valt echt alles op zijn plek en wil je de film onmiddellijk Nog Eens zien. Doen ! (maar niet uit nieuwsgierigheid voor de film; bederft dan veel plezier)

Hm, 'k had hier eigenlijk wel iets meer van verwacht. De film is wel mysterieus, maar het tempo vond 'k toch te traag en er gebeurde toch iets te weinig naar m'n mening. 'k had de symboliek ook niet echt door.

De cast deed het wel prima, zeker Jake Gyllenhaal met z'n dubbelrol.

Misschien na het lezen van de uitleg dat 'k de film (als 'k hem ooit nog eens her bekijk) iets meer zal appreciëren, alleen jammer dat je dat dan eerst moet doen.

Helemaal mijn soort film.

Eindelijk weer eens een echte Mystery film, die zijn mysterie ook daadwerkelijk de volledige speelduur aanhoud. Nogal een vreemd, loom sfeertje, dat me in de eerste instantie wat aan The Machinist deed denken. Dit alles wordt ondersteund door een geweldige, intrigerende soundtrack, knappe visuals, en een aantal gave surrealistische scenes.

Uiteindelijk niet een heel moeilijk te begrijpen film vond ik. De symboliek is goed gevonden, en hoewel het einde me even versteld deed staan, viel het daarna op zich wel vrij snel op zijn plaats. Verder is Gyllenhaal erg aangenaam. Vond ik vroeger niet zo'n sterk acteur, maar lijkt de laatste paar jaren toch wat betere films uit te kiezen.

Geweldige film dus. Mysterieus, uitermate sfeervol, en zo nu en dan zowaar zelfs erg spannend. Iets wat ik nog maar weinig meemaak bij films. 4,5*.

Een goede mysterie/thriller film...

Prima verhaal...

(wel raar verhaal voor "einde" plots, dus mysterie)...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Jake Gyllenhaal...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld....

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Bovenstaand bericht doet mij besluiten mij (eindelijk) in te schrijven op deze site.

Lees al enige tijd mee met deze discussie, en ben me ervan bewust dat smaken verschillen. Maar de vraag "Waarom wordt dit gemaakt?" gaat mij toch te ver - en nee, ik ben geen typische cultuur liefhebber.

Ik heb genoten van deze film. De beklemmende sfeer, de prachtige verstilde scenes, het genuanceerde acteerwerk van met name Jake Gyllenhaal en Sarah Gadon... geweldig.

Heb de film al meerdere keren gezien (bios en DVD) en hij verveelt me nog steeds niet. Sterker nog: ik ontdek steeds nieuwe details. Symboliek? Mysterie? Ja, zit erin en had voor mij ook wel ietsje minder gemogen, want het maakt het uiteindelijke verloop van de film er niet duidelijker op. Maar anderzijds: juist de symboliek zorgt ervoor dat je je hoofd erbij moet houden en dat is in deze tijd van 'hapklare brokken' ook wel eens verfrissend.

Is Enemy een kunstwerk? Voor mij wel, en zo te lezen voor vele anderen. Door de film af te doen als "afgrijselijk" en vervolgens Nijntje er ook nog bij te halen, geloof ik niet dat je er veel van begrepen hebt.

Enemy is een uitstekende en boeiende thriller, met een goede rol van Gyllenhaal. Maar Laurent mag ook een compliment krijgen. Na Inglourious Bastards krijgt deze Franse actrice steeds meer rollen aangeboden wat zeker goed uitpakt.

Het verhaal is eingelijk vrij simpel, maar weet toch te boeien. Dit komt waarschijnlijk door het mooie sfeertje, die vanaf minuut één al voelbaar is. We volgen Adam Bell, een docent geschiedenis, die een vrij monotone leven lijdt. Tot dat hij een film bekijkt, waarin een acteur speelt die wel heel erg op hem lijkt..

De regie van Villeneuve is wat mij betreft prima. De spanning weet hij op een prima manier in beeld te brengen door het verhaal rustig te vertellen en de spanning rustig op te bouwen. Hierdoor wacht je bijvoorbeeld steeds op de confrontatie van Adam en Anthony.

Ja, een dikke voldoende voor deze goede psychologische thriller, 3,5*. Zeker voor herhaling vatbaar!

Uitstekende film waarin een geschiedenisleraar erachter komt dat er een dubbelganger rondloopt. Een ingewikkeld, origineel en vaag plot. Er wordt een spannende en vooral mysterieuze sfeer gecreëerd (mede door het trage tempo en de soundtrack) die continue aanwezig blijft. Jake Gyllenhaal zet een goeie dubbelrol neer met kleine nuances.

Een hele simpelle review:

Het is een film zonder plot twist, je kijkt de film en je ziet gewoon een verhaal. Verhaal klaar en je hebt je eigen mening erover. Als je de film laten we zeggen nog 2x kijkt, of als je heel analytisch bent (of je kijkt even op internet). Realiseer je je dat er een keiharde plottwist in zit, maar die je de door prachtig vertellen van het verhaal helemaal gemist hebt.

De film is voor mij echt een aanrader en super orrigineel. Echter als je een film zoekt die je hand vast houdt en uitlegt wat er aan de hand is, moet je deze film zeker niet kijken!!!

Want anders ben je klaar met de film en dan denk je, nja was niet zo heel veel speciaals. Terwijl je de helft gemist hebt.

Na het ijzersterke Prisoners en Incendies had ik veel te hoge verwachtingen van Enemy. Gyllenhaal speelt zondermeer uitstekend twee verschillende karakters maar wat een psychologisch geweldig spannend en origineel drama had kunnen worden, werd een zich traag voortslepend verhaal waarin de hoofdpersonen zich nauwelijks ontwikkelden na met elkaar te hebben kennis gemaakt te hebben. Het ten uitvoer brengen van een afspraak tussen de dubbelgangers levert nog enige spanning op maar verder kabbelt het maar voort en wordt de film abrupt afgebroken met een symbolisch bedoelde scene die -voor mij althans- geen enkele boodschap met zich meebrengt. Teleurgesteld deed ik de dvd-speler uit....

Consistente film. De score, grauwe panorama's en door de hele film gelig-bruine kleurtonen sloten goed aan op het vervreemdende plot.

De sterke openingsscène was eigenlijk al een duidelijke voorbode van een 'Lynchiaans' filmpje, maar 't was toch pas een dik kwartier voor het einde dat ik echt doorhad met een surreële parallelverhaallijn (of hoe zeg je dat) te maken te hebben. Ik heb nog geen youtube-analyse gezien, maar ik kon vanaf dat moment wel een vrij eenduidige interpretatie geven aan de film, namelijk die waarin Adam/Anthony eigenlijk één identiteit is die een seksuele/relationele worsteling doorgaat. De spinnen vormen hierin voor mij dan de 'enemy' van zijn innerlijke 'jager'. In de openingsscène datgene dat dus vertrapt dient te worden door een verleidelijke deerne, in de eindscène datgene waar zijn leven met een hoogzwangere vrouw voor terugdeinst.
En uiteraard, Gyllenhaal, zulke rollen zijn hem op het lijf geschreven; daar kan ik niet meer woorden aan vuil maken.

Qua thematiek doet het me nogal denken aan Lost Highway van Lynch, sfeergewijs nogal aan Under the Skin; maar voor beide films moet hij toch onderdoen. Misschien iets te snel 'afgerond' en tikkeltje obvious. Maar alleszins zeer geslaagd.

Chaos is order yet undeciphered

Enemy is een vreemde en hallucinerende film die onder je huid gaat zitten, in je hoof blijft hangen en je bijna net zo paranoïde maakt als Adam/Anthony. Dit is ook een film waarvan ik zeker weet dat het niet bij deze ene kijkbeurt blijft en ik denk dat ik er alleen nog maar meer waardering voor ga krijgen. Denis Villeneuve laat met Enemy zijn veelzijdigheid zien als filmmaker. Enemy is duidelijk een passieproject van de Canadese regisseur en dat is aan alle kanten te zien. Na Incendies en Prisoners is Enemy het eigenzinnige broertje die lekker doet wat hij zelf wil.

Het verhaal over Adam (Jake Gyllenhaal) die in een film zichzelf (of iemand die heel, heel erg veel op hem lijkt...) ziet en op onderzoek uitgaat is goed te volgen en alleen de eerste tien minuten moest ik er even inkomen. Na de litteken scene (eigenlijk al eerder als Adam en Helen (Sarah Gadon) op een bankje zitten en net als hij buiten beeld wegloopt de telefoon wordt opgenomen door "Anthony") was het voor mij wel duidelijk hoe de vork in de steel zat. De symboliek van de spinnen, de moeder, "the pattern that repeats itself", het vreemdgaan etc. Het enige waar ik nog een nachtje over moest slapen was de rol van Mary (Mélanie Laurent) in het verhaal. Was zij een hersenspinsel van Adam of een echt bestaand persoon? Volgens mij is dat nog steeds een beetje voor meerdere interpretaties vatbaar maar dat maakt de film ook zo goed en bijzonder. Gyllenhaal acteert fantastisch en ook Gadon deed het geweldig. Laurent vond ik zelf iets minder maar krijgt ook niet heel veel te doen. Het geel/bruine/beige kleuren die gebruikt worden zijn geen succes en geven de film een wat goedkope indruk. De muziek is wel prachtig en geeft de film net dat beetje extra spanning en mysterie. Enemy maakt het de kijker niet gemakkelijk en je moet dan ook geconcentreerd blijven kijken om alle "easter eggs" op te vangen en de symboliek te doorgronden. En dan nog is een tweede kijkbeurt waarschijnlijk noodzakelijk. Wie dat doet wordt getrakteerd op een ingenieus en complex verhaal met sterke acteurs en mooie muziek.

Enemy is geen film voor iedereen maar vanwege de bijzonderheid een kijkbeurt waard, maar er had veel meer ingezeten in deze gelige film met veelal treur muziek en het idee hebbende dat er verder niemand anders is dan twee koppels.

Het gegeven is interessant. Je ziet je evenbeeld en wil alles over hem weten. Of juist niet. Zelf heb ik ooit zo'n ervaring gehad in de trein van Nijmegen naar Arnhem. Een korte rit waarin ik aan de linkerkant een jongen zag zitten die mijn evenbeeld was. Hij zat daar met zijn vriendin. Het gekke was dat ik oogcontact zocht maar de twee keken nooit richting mijn kant. Kan je zeggen na jaren nog steeds hele vreemde ervaring.

Daarom is het wel jammer dat er zo weinig gehaald is uit deze film. De opbouw is goed. De kennismaking ook maar verder gebeurt er bar weinig. Het plot had wel wat spannender gemogen maar het bleef doorkabbelen op een muziekdreun. Het eind is verrassend maar het gevolg minder.

Film doet een beetje aan als in Drive. Maar die was een stuk beter. Jake heeft betere films gemaakt. Oh ja mij een raadsel waarom deze film Enemy moest heten?

Vaag en Spannend. That's my kind of movie.

Wat een film is dit zeg. Een typisch voorbeeld van een film die het publiek ontzettend verdeeld. Ik vond ‘m fenomenaal. Lange tijd geleden dat een film zo lang in m’n hoofd bleef rondspoken. Fantastische, ijzingwekkende sfeer en visueel erg sterk met een bijzonder passende filter.

Natuurlijk is Jake Gyllenhaal weer op dreef, wat is die man toch een geweldenaar. En Sarah Gadon

Dan die eindscène, wow. Ik kan er nog wel verder op ingaan, maar er zijn genoeg interpretaties te vinden en ik zou vooral gewoon zeggen: ga het zien.

Wat een bijzondere en aparte film. En dit bedoel ik op de positieve manier; niet op de manier dat de moeder van mijn beste vriendin vroeger weleens zei dat ik een aparte kledingstijl had.

Ik kijk zelf eigenlijk vaak naar films met een ‘what you see is what you get’-principe. Het was daarom best lastig voor mij om een omschakeling te maken naar het type film dat Enemy is. Het behoefde wel even flink wat uitleg op het einde, vooral toen die megaspin opeens tevoorschijn kwam en ik compleet in de war was. Ik heb meerdere verklaringen gelezen op het internet, maar de uitleg die ik uiteindelijk als laatste las (of eigenlijk eerder keek en luisterde in een Youtube video) en mij het meest passend leek, heeft er wel voor gezorgd dat ik de film erg kan waarderen. De theorie hierin ging erover dat, heel kort gezegd, Jake Gyllenhaal één persoon is met erge bindingsangst voor het leven waar hij in terecht is gekomen. Hij voelt zichzelf vast zitten in een saai, voorspelbaar leven met zijn zwangere vrouw en is bang dat hij de controle verliest (representatie van de spinnen en het web waarin hij vast zit). In deze film vecht hij tegen zichzelf en probeert dit overspelige deel van hem te vernietigen. Op het einde accepteert hij dan dat hij er geen controle meer over heeft. Dat is uiteindelijk voor mij de interpretatie van de film. Het heeft me wel tot denken gezet en ervoor gezorgd dat ik het toch wel een interessante film vond. Ik vind het wel altijd jammer dat het voor mij dan in de film niet naar boven is gekomen en ik daarna pas de puzzelstukjes bij elkaar heb gelegd door het lezen van verklaringen en theorieën. Op zichzelf staand was het voor mij namelijk iets te diep, kaal en onsamenhangend.

Voor nu een *3.5, maar het heeft nu eigenlijk wel een herziening nodig waarin ik met compleet andere ogen ernaar zou kijken. Grote kans op een verhoging dan.

Redelijke mysterie/thriller. De film is wat traag maar blijft desondanks toch boeien. Dit is mede te danken een de ijzersterke rol van Gyllenhaal. Het verhaal lijkt duidelijk maar door enkele fragmenten wordt je toch flink aan het denken gezet en is enige uitleg niet overbodig. De sfeer van de film wordt goed neergezet door Villeneuve. De wat kleurloze beelden passen daar prima bij. Niet voor iedereen even verteerbaar. 3.5