F.C. De Kampioenen - Kampioen Zijn Blijft Plezant (2013)

Inderdaad, de humor is eerder beperkt (al zijn er toch een paar bijna-hilarische momenten, onder andere de verwijzingen naar Le Gendarme de St. Tropez (1964) ). En dat het budget beperkter is dan voor de gemiddelde Hollywoodfilm, dat tonen de 'stunts' wel heel duidelijk aan.

Toch heeft 'Kampioen Zijn Blijft Plezant' me aangenaam verrast. Een heel andere aanpak, een heel ander soort verhaal, en een heerlijke locatie hebben er een sfeervolle bedoening van gemaakt - daar waar ik verwachtte dat ik na een half uur zou uitkijken naar het einde.

Een pluim voor de acteurs; die hebben toch wel voor een heel groot deel het succes van De Kampioenen gedragen. Marijn Devalck houdt er mee op, en is in de politiek gestapt. Jammer, want ik heb een donkerbruin vermoeden dat hij 't als acteur beter deed.

Ja, toch best leuk. Als kleine meid keek ik samen met mijn pa naar de Kampioenen en lazen we de stripverhalen. We namen alle afleveringen op (Nostalgie met die VHS banden). Samen hebben we alle seizoenen, op de laatste 3 á 4 na, allemaal gezien. De meeste afleveringen zelfs meerdere keren.

Helaas ging het niveau van de serie omlaag. DDT was weg, Bernard was weg, en Costermans ging maar niet weg. Tot 2007, 2008 heb ik vrijwel alles nog gezien (niet meer altijd even geslaagd), maar toen was de lol er vanaf. Toch was ik nieuwsgierig naar de film.

Helaas haalt de film niet het niveau van de eerste seizoenen, maar is het redelijk trouw gebleven aan de laatste seizoenen. Hoewel de humor niet altijd even geslaagd is en het een voorspelbare herhalingsoefening is die de doorgewinterde serie-kijker al van buiten kent, heb ik me toch vermaakt. Zelfs mijn vriend, die niet eens van het bestaan van de serie af wist, heeft zich er best mee geamuseerd.

Er blijven toch een paar personages uitspringen, net zoals in de serie ook het geval was. Boma met zijn vettige lach, Kieken Vertongen, de loveable Xavier (Wat zou ik die man graag knuffelen) en zelfs Carmen, hoewel ze vaker irritant is dan grappig, was weer ouderwets aanwezig. Zij hebben voor mij ook echt de film gemaakt.

Toch had ik graag een ander soort verhaal gezien omtrent 'mijn' kampioenen. Ik zie ze liever in de eigen, vertrouwde omgeving. Dat hele Frankrijk slash 'Kampioenen op reis' gebeuren vind ik gewoon niet zo interessant.

Desalniettemin: Nostalgie ten top.

Totaal wat ik ervan verwachtte.

Op commercieel vlak is deze langverwachte film een succes, maar als film duidelijk een (grote) flop.

Althans, de eerste 90 minuten van de film.

Deze duren echt veel te lang, met een aanéénschakeling van flauwe grappen die wel heel ondermaats zijn waardoor je je gaat ergeren. En hierdoor duurt de film echt veel te lang...

in de 30 laatste minuten wordt het dan toch nog leuk. Het verhaal blijft natuurlijk erg zwak, maar nu zijn er wel een aantal grappige momenten.

ps: het feit dat An Swartenbroekx heeft meegeschreven aan het scenario was geen goede zet.

Voor fans van de Kampioenen is dit een aanrader. Je wordt getrakteerd op 115 minuten (hoezo 90 min?) FC de Kampioenen. Hoewel de film een opstart probleem heeft komt deze na een minuut of 20 goed uit de verf. De film is eigenlijk een lange aflevering uit de serie en daarmee voor fans een genot.

Moeten mensen die FC de Kampioenen niet kennen niet kijken? Absoluut niet, maar de film komt het meest tot zijn recht bij het ''eigen'' publiek. Misschien de serie eerst kijken en dan pas de film.

Geen aanrader.

Flauwe verderzetting van de laatste seizoenen. Als je de laatste seizoenen niet goed vond, kijk de film zeker niet want dat is nog een grotere flop. Alles kwam zo geforceerd over, er zat nauwelijks humor in de film. Met de serie lag ik geregeld dicht van het lachen. Markske, Pol, Boma en Xavier waren altijd geweldig, in de film waren ze precies hun gevoel voor humor kwijt.

Never change a winning team, jammer dat dit wel gebeurd is door oa nieuwe regisseur voor de laatste 3 seizoenen en de film en An Swartenbroekx die mee aan het scenario schreef. Leuk dat de Kampioenen een reunie hadden, maar die film erbij hadden ze voor mij echt niet moeten maken.

Grootste misverstand in de Vlaamse televisiegeschiedenis, en dan heb ik het helaas niet alleen over het plot. Het ging al een tijdje bergaf met de bekendste Vlaamse typetjes, maar eindigen doen ze helaas bij een dieptepunt waar je volgens mij nog amper onder kan. Verwacht je aan een honderdtwintig minuten durende komedie zonder een vorm van humor van aanvaardbaar niveau. Telkens wanneer je mondhoeken zouden moeten opkrullen krommen je tenen, want dit slot van wellicht de meest memorabele VRT-televisiereeks ooit is pijnlijk, héél pijnlijk.

F.c. de kampioenen was en is nog altijd heerlijk voor een half uurtje humor op de vlaamse buis maar het verwerken naar een film is toch niet echt geslaagd.

Over het plot ga ik het niet hebben want dat is waardeloos ze hadden toch echt wel met iets beter kunnen afkomen en wat de humor betreft ik heb toch wel een keer of 2 echt plat gelegen van het lachen maar voor de rest is was het allemaal niet echt goed om dan nog te zwijgen over het feit dat sommige grappen die al niet geslaagd waren te herhalen.

Ondanks dat het plot en de humor soms ver te zoeken was blijft dit wel een leuke film om naar te kijken en is die 2 uur (die toch iets te lang is voor dit soort film) snel voorbij.

Al bij al was het ok om een keer te zien maar meer ook niet.

2,5*

De eerste seizoenen heb 'k vaak gezien, maar na een zoveelste herhaling ben 'k afgehaakt. 'k zag deze film in de bib liggen en me er toch eens aan gewaagd.

Tja, de film lag wel in de verwachtingen. 'k vond het een vermakelijke famliefilm voor jong en oud. Het niveau ligt in de lijn van de afleverigen, je kan zo al voorspellen wat er allemaal gaat gebeuren of hoe de film zal eindigen, maar storend vond 'k het niet.

De cast was goed op dreef en er kon zeker af en toe een lachje van af.

Tja, voor de fans van de reeks is hij zeker de moeie waard om te bekijken, zelf vond 'k het een prima film om eens mee te pikken via tv of dergelijk, maar om hem in de bios te zien valt hij misschien iets te mager uit qua humor.

Flauwe vertoning.

Voor iemand die "de kampioenen" kent van de TV-reeks en met de personages vertrouwd is, zal wel tot het besluit gekomen zijn dat de halfuur durende afleveringen beter uit de verf kwamen dan deze langspeler, maar wie ze nu voor de eerste keer zag, die moet toch de knop hebben omgedraaid of de zaal verlaten.

Flauwe, onmogelijke grappen stapelen zich in absurditeit gedurende de ganse film op, een beetje spankracht ontbreekt en zelfs echt plezierige momenten zijn er niet, terwijl we ook best het acteerwerk vergeten en eigenlijk de ganse film.

De film staat los van de serie die maar liefst 21 seizoenen lang de huiskamer vulde. Althans, dit moet je in gedachten houden als je de film bekijkt. Ik ben een zeer trouwe fan van de kampioenen, maar ik vind de film niet geslaagd. De acteurs worden natuurlijk ook een dagje ouder en dat merk je, maar hoewel het verhaal op zich wel leuk is, kan ik me niet vinden in de toch wel langdurige prent. Het zijn ook de details die me storen, zoals het karakter van Carmen. Dit toont weinig gelijkenissen met de serie. Pascale's haar is na 21 jaar totaal anders en ook dat stoort me. Klinkt raar, maar dit kunnen enkel de echte fans begrijpen. Ook Boma was totaal anders. Verder is het allemaal wat langdradig en bij momenten lijkt het wel of de acteurs met tegenzin hun rol speelden. Denkend aan de tweede film die eraan komt, ben ik toch eens benieuwd wat dat zal geven. Ik geef de kampioenen toch net voldoende, maar meer dan 2,5 kan ik dit niet geven. Jammer, want het is toch het vervolg van één van de best bekeken series in België. Hopelijk wordt de tweede film stukken beter.

Niemand had verwacht dat de filmversie van Vlaanderens populairste sitcom een onmisbaar stukje filmgeschiedenis zou worden. Maar niemand had ook dit rampscenario verwacht. Iedereen die iets met dit wanproduct te maken heeft, al is het maar in de verste verte, zou zich moeten doodschamen. De infantiele plot vertoont meer gaten dan de verdediging van De Kampioenen, de dialogen zijn om van te huilen (geen wonder dus dat de acteurs er allemaal zo verloren bijlopen) en iedere 'grap' zie je niet alleen van kilometers afstand aankomen, we hebben ze ook allemaal al eens gezien, in afleveringen van de serie of in goeie ouwe dijenkletsers met een dikke en een dunne grapjas of een opvliegende Fransman. En die marteling duurt dan nog eens twee volle uren, die langer aanvoelen dan Titanic, Gone with the Wind, Out of Africa en Jeanne Dielman sámen. En dat voor een reeks die in zijn beginjaren heel wat fijns te bieden had, maar waar de personages en de grappen van toen naartoe zijn, dat weet niemand. Laat ons dus maar zeggen dat ik deze film bekeken heb om een voorbeeld te zien van hoe het niét moet. En dat Johan Museeuw destijds de juiste keuze heeft gemaakt door wielrenner te worden, en geen acteur. Ons belastinggeld vloeit naar een familie luieriken in een paleis, afwezige parlementariërs en supersonisch speelgoed voor grote kinderen die te veel Risk hebben gespeeld, maar ook naar een film als deze. Ik weet niet wat ik het ergste vind.

Rommel van eigen bodem waarvan ik gezworen had hem tot het einde der tijden de mijden, maar ik werd spijtig genoeg verplicht hem te kijken.

Ik nam me voor heel goed te zoeken naar positieve punten in de film, maar ik heb die helaas niet gevonden. Wat ik wel zag:

- De acteerprestaties zijn bij de meeste ‘acteurs’ dieptreurig en op de meeste kan ik al jaren niet meer kijken. Niet alleen spelen ze irritante figuren, de acteurs zijn ook irritante figuren. Enkel Johny Voners doet het aanvaardbaar/goed.

- Het plot rammelt langs alle kanten is helemaal niet realistisch.

- Het PP begon ergerlijke vormen aan te nemen. De serie had er amper last van (ook omdat een café sowieso volgestampt zit met logo’s), maar op een gegeven moment in de film lijkt iedereen een verslaving aan ‘Royco Minute Soup’ te hebben.

- Geeneen moment in de film was grappig, of kon ook maar even een glimlach op mijn gezicht toveren. En laat dat nu de hoofdbedoeling te zijn van een komedie. In dat opzicht is de film dus al compleet geflopt in z’n opzet.

Dat alles tezamen kan ik enkel de minimumscore uitdelen.

0,5

Idem commentaar als bij het vervolgdeel (of omgekeerd). Past goed bij de serie, niet meer, niet minder.

je moet van dit soort films houden de humor is erg flauw maar dat past bij dit soort films.

Ik kijk altijd nog graag naar de serie van F.C De kampioenen en daar zit ook dit soort humor in. Je kan wel zeggen het is voorspelbaar en we kennen het nou wel maar er wordt gewoon goed geacteerd. Sommige Zullen zeggen wanneer stoppen ze nou eens met F.c De kampioenen het wordt nou wel een beetje te veel van het goede. ik denk als de belangrijkste personages er mee stoppen. Ze hebben er zichtbaar nog veel lol in. ga hem gewoon kijken

De beste van de drie films denk ik al is de definiëring van "beste" daarom nog niet gelijk aan "goed". De reeks blijft goed, zeker de seizoenen met Jacques Vermeire (zonder Carry Goossens en Walter Michiels). Het is een uitgemolken film - als de seizoenen dat al niet waren. De film voegt erg weinig toe aan de reeks en is zo voorspelbaar.

Na dik twintig seizoen is alles al eens de revue gepasseerd en dat is eraan te zien. Gewoon eens een andere locatie dan het verloederde café. Het snoepreisje bracht het nodige volk naar de zalen. Fans van het eerste uur wellicht. De humor is verouderd en de personages lijken precies een anachronisme.

Wel eens plezant om te zien, maar zeker niets meer. Markske blijft een leuk personage, maar Carmen blijft erg irritant (die roepstem alleen al). Het nonnencomplex van Doortje past binnen haar persoonlijkheid, maar is te expliciet. En het plot rammelt net iets té veel. Een gemiste kans...

Ondanks mijn lage verwachtingen toch maar gekeken en was aangenaam verrast: beetje ontroering en veel humor: heel geslaagd vond ik