Delivery Man (2013)

De film is niet een komedie waar ik op gehoopt had.

Het had meer weg van een feelgood movie.

Af en toe een humoristische kant aan het verhaal, maar niet teveel.

Verder een prettige film om eens gezien te hebben, maar daar houdt het dan ook wel op.

Een zeer ontspannen film die je 's avonds als er niets anders te zien is rustig op kunt zetten.

Een typische Vaughn film.

Hij komt er qua teksten altijd goed voor de dag en dit levert altijd veel komische momenten op. Uiteraard zitten er ook leuk geschreven personages in, zoals zijn beste vriend(en advocaat) met vier "irritante" kids. Jammer dat Vaughn zijn love-interest verder wel weinig boeide. Dit komt vooral doordat de focus niet op hun relatie ligt en haar introductie in de film dan ook niet goed doordacht leek.

Uiteindelijk duurt het allemaal net wat te lang en levert de film vanwege het kleffe gebeuren naar het einde toe toch een half puntje in.

2,5*

Ik heb me wel vermaakt, kijkt prima weg en het is ook wel grappig. Alleen wel jammer dat je bijna alle leuke grappen al gezien hebt wanneer je de trailer kijkt.

Matige komedie.

Het verhaal doet niet meteen denken aan een komedie, eerder aan een dramafilm. Zo had ik constant ook het idee dat de regisseur niet helemaal wist welke kant hij met deze film op wilde. Voor een komedie is het aantal grappen en leuke momenten niet al te best en weinig grappen slagen echt, qua dramafilm bevat het naar mijn idee genoeg om dat ook best te kunnen zijn. Film valt tegen en zeker met een betere uitwerking had het veel meer kunnen worden.

Een feelgood-komedie met Vaughn als de ultieme vader in de hoofdrol.

Het is een sympathieke film. Zoals ik net al zei is het niet echt een satire - adult comedy maar meer een ''feelgood'', wat we nu al wel van Vince gewend zijn. Ik hou echt veel van dit soort unieke films, een film waar het verhaal zo vervreemd is, dat je jezelf er niet in kan plaatsen en dat maakt dit een komedie. Een film met een zeer aangename soundtrack. Het enige nadeel vond ik, is dat alles heel erg voorspelbaar is. Dat moet je dan voor jezelf uitmaken, natuurlijk.

Het is meer een dramafilm dan een echte komedie. Als je van echte droge humor houdt, moet je hier niet zo erg veel van verwachten. Het geeft je toch echt een thuis- en warm gevoel. Leuke cast en een origineel verhaal. Heerlijk, maar niet zo goed als ik verwacht had.

3*

Aardig en helemaal niet zo slecht, al is het zeker niet continu lachen, gieren en brullen, maar het is wel een film met een hart.

Het is dan ook zeker geen volbloed komedie. Het drama is ook zeker aanwezig en vooral dat gedeelte werkt ook het best. Vaughn is hier trouwens prima op zijn plaats. Dit soort “Average Joe” rollen passen prima bij hem en weet hij ook geloofwaardig neer te zetten. Het komt in het begin wat langzaam op gang, maar toch mijn aandacht wel vast houden. Ik vond het wel geinig om te zien hoe hij enkele van zijn kinderen opzoekt en sommige ook probeert te helpen. Ondanks dat de valkuil richting het einde groot is, wordt het gelukkig nergens te sentimenteel en blijft het prima genietbaar.

Het concept is opzienbarender dan de film, maar toch is dit een prima film om opzetten. Je moet geen pure komedie verwachten, maar meer een komedie/drama, dan zul je op dat punt in ieder geval niet teleurgesteld gaan worden.

3,0*

Redelijke film waarin een man erachter komt dat hij de vader is van 533 kinderen, nadat hij 20 jaar geleden sperma heeft gedoneerd. Een onnodige remake van de twee jaar eerder verschenen Starbuck. Bijna shot voor shot hetzelfde en ook nog eens van dezelfde regisseur. Het blijft wel een leuk verhaal dat een film oplevert met een lach en een traan. Vince Vaughn is goed gecast en stelt ook niet teleur.

Vince Vaughn zet weer een degelijke acteerprestatie neer in een film die iets meer naar drama als naar komedie neigt .

verder jammer dat de verhaallijn toch weer uitkomt op het cliche : onverantwoorde man komt tot inkeer , en is de relatie met zijn vriendin 1 van de zwakkere punten van deze film .

zijn vriend en advocaat levert juist weer de kleine komische momenten op die de film hard nodig heeft en ook de verschillende kids verhaallijnen zijn wel redelijk bedacht .

Prima remake, van de 2011 franstalige "starbuck". De hollywood versie is zeker niet slecht, prima film op zichzelf, maar dan gemaakt voor een meer Americaans / Internationaal(?) publiek. Als je de orginele een keer tegenkomt, kijk die ook eens, die vond ik dan net iets beter.

Leuke comedy met grappige scenes erin die een glimlach op je gezicht weten te toveren. Vince Vaughn zet een aardige rol neer, maar om nou te zeggen dat ik heb liggen rollen van het lachen met tranen over mijn wangen ( nee dat zeker niet ). Deze film is gewoon leuk tijdverdrijf.

Had gister zin om even een lekkere simpele comedy te kijken, dus had ik Delivery Man maar is opgezet.

Maar wat was dit een verschrikkelijke film zeg. Absoluut geen comedy maar eerder een erg saaie oninteressante drama film. Heb hem echt met moeite afgekeken.

Vreselijke film.

1,0*

She must have been surprised to find out that you had a male lover.....No. She said she always suspected it. She told me we would make a lovely couple.

Gewoon een vermakelijke komedie van Ken Scott...

Het verhaal is in orde en komt ook zo over, Vince Vaughn acteert gewoon zoals we van hem kunnen verwachten en de overige cast sluit hier prima bij aan...

Wel redelijk. Heb het plot of de trailer niet gezien dus dat hele gebeuren met die kinderen kwam bij mij wel als een verassing. Apart verhaal en een typische rol voor Vince. Hier en daar wat gelachen, maar er zat ook wat drama bij. Keek makkelijk weg.

Een film moet niet altijd te veel willen. Als we dit soort films gaan vergelijken met de Shawshank Redemptions en Godfathers van deze wereld, zijn we snel klaar. Ik bevind me echter in het midden van een behoorlijk drukke examenperiode en wil me met een film enkele uren volledig ontspannen. Dan zit je niet te wachten op complexe verhaallijnen, maar wil je gewoon even goed achterover leunen en de batterijen enigszins herladen. Daar is deze film behoorlijk in geslaagd. Een dwaas onderwerp met dwaze personages, maar wel met de nodige dosis humor. Op één of andere manier, krijg je dan toch altijd een serieus gedeelte, maar dat bleef gelukkig beperkt. Leuke wegkijker met enkele hilarische momenten en grappige figuren. Het moet niet altijd weergaloos zijn, soms moet je binnen het genre kijken en binnen het genre van onzinnige komedie doet deze het best goed.

Comedie met een apart verhaal, erg origineel, maar de film zelf is een stuk minder origineel. Grappen zijn redelijk standaard en de film voelt aan als een product om even geld te verdienen. Leuke film, maar er zijn een stuk betere comedies.

'k dacht dat de film nogal een bedenkelijk niveau ging hebben qua humor, maar dit viel reuze mee Het is zeker geen super grappige film, eerder een feel good film.

Vince Vaughn vond 'k ook erg goed, meestal ben 'k niet zo voor deze acteur, maar hier viel hij reuze mee.

Misschien wat serieuzer dan dat je zou verwachten bij deze film, maar mij stoorde het alvast niet.

'k heb het me alvast niet beklaagd.

Deze film zou ik zelf onder de categorie drama / komedie zetten.

Het dramagedeelte en het komische gedeelte wisselen elkaar af, maar vloeien niet 'fijn' in elkaar over (ik kan er even geen beter woord voor vinden...) en daardoor krijg je een wat hak-op-tak effect.

Op zich is het verhaal wel redelijk en de film ook wel, maar toch wist de film door bovengenoemde reden niet echt te boeien.

Dit is dan ook de reden dat ik net niet een voldoende ga geven, maar om deze te bestempelen als mislukt vind ik ook te ver gaan.

Waardeloze komedie met een irritante rol van Vaugh, die iemand speelt die zijn zwangere vriendin in de steek laat maar tot in extremis klaarstaat voor 'zijn kinderen'. Ondertussen hoeft hij niet meer te werken ofzo (?) en probeert een vriend (bedenkelijke rol van Pratt) hem wat sense in te praten. Dit levert enkele komisch bedoelde scenes op met de kinderen van die vriend die eerder tenenkrommend zijn. Humor zit er verder niet in waardoor het in alle opzichten een mislukking is.

Deze film krijgt van mij het voordeel van de twijfel. Spermadonor heeft 533 kinderen. Het verhaal is ongeloofwaardig en ook erg over de top. Erg Amerikaans en moralistisch glad en voorspelbaar vormgegeven ook. Maar toch heb ik wel genoten van deze film. Er zit leuke humor in en ondanks de ongeloofwaardigheid is het wel een leuk verhaal met leuke personages en een leuke opbouw. Ik lees nu dat dit dus een re-make is van notabene zijn eigen film. Starbuck (2011) Dat is wel een bedenkelijk gegeven. En die film is ook nog eens pas maar twee jaar ouder. Nou gelukkig had ik die informatie niet van te voren en heb ik dus toch objectief genoten van de film.

Hoeveel moordenaars zouden er tussen 533 gestoorde millenials rondlopen? Dit en vele andere vragen blijven onbeantwoord in een tergend sentimentele draak. In ieder geval wel 1 drugsverslaafde. Maar wel een heel lief en mooi drugsverslaafd meisje. So cute.

Even over Brutti, Sporchi e Cattivi... wanneer maken jullie Italianen eens de troonopvolger? Ik bedoel de Yanks poepen de ene na de andere romcom (of reboot) uit de aars!!!!!

Zo'n rol is Vaughn redelijk op het lijf geschreven. Hij speelt zijn personage overtuigd. Enkele encounters met z'n kids die hij op zijn zoektocht tegenkomt zijn leuk, maar naarmate het verhaal vordert gaat het allemaal wat slepen en zichzelf teveel herhalen. De climax is er net over ook.

Niets zo vervelend als films die pijnlijk niet-grappige humor combineren met een prekerig moraliserend toontje. In die categorie is dit bovendien nog eens een extra vervelende omdat Vaughn gewoon echt niet leuk is. Geen grap komt aan en met de boodschap kan ik ook weinig. Dan blijft er maar heel weinig over.

Charmant tussendoortje met een leuk uitgangspunt. Ik ben doorgaans geen fan van Vince Vaughn, maar in deze film komt hij met een bedachtzame vertolking goed voor de dag. Heel aardig.

De originele film Starbuck (2011) ken ik niet, maar ik vind het wonderlijk dat een regisseur binnen een kort tijdsbestek twee keer dezelfde film maakt. Zo bijzonder is het plot nu ook weer niet.

een leuke film om eens te bezien

Delivery Man

Een man met 533 kinderen. Dat is op zich een interessant uitgangspunt voor een waanzinnige komedie. Maar Delivery Man is vooral saai en inspiratieloos, en natuurlijk heb je weer een verhaallijn over een man die eindelijk volwassen moet worden. Het is allemaal belachelijk, maar de film brengt het met de serieusheid van een arthouse drama. Alleen Chris Pratt weet de juiste toon aan te slaan. Het sentimentele en zoetsappige einde kan je uittekenen.

Ik vond Delivery Man eigenlijk nog wel verrassend goed. Niet alleen is Vaughn lekker op dreef als nietsnut, maar vooral de slonzige Chris Pratt steelt de show.

Wat echter een onverwachte bonus is, is dat de film onder de flauwe premisse toch best wat feelgood sentiment herbergt waardoor je met een prettig gevoel naar de aftiteling kijkt.

3,5 sterren.

Absoluut geen komedie, gewoon vervelend om naar te kijken, slaapverwekkend.

Verhaal is goed. Uitwerking ook. Vince Vaughn is perfect voor de rol en de kinderen doen het goed. Natuurlijk zijn er betere films, maar zie niet echt hoe ze dit anders hadden kunnen doen. Dikke 4.

Een ongeloofwaardig geheel met een Vaughn op automatische piloot, die toch al niet tot mijn favoriete acteurs behoord. Gooi er nog wat irritante bijrollen tegenaan en je hebt een zeer middelmatige 'comedy'. *2.0

Kon me totaal niet boeien, flauwe humor.

Aardig. Het origineel niet gezien, dus geen mening over de verschillen of het gebrek daaraan. Het uitgangspunt is natuurlijk bizar, dat iemand door spermadonatie vader van meer dan 500 kinderen blijkt te zijn. Er wordt een aardige komedie omheen gebouwd, die het vooral moet hebben van de hoofdrolspeler. Het is allemaal niet helemaal geloofwaardig, met name hoe karakters onderling reageren op het uitgangspunt, maar de film houdt het lichtjes en heeft niet teveel pretenties, waardoor dat niet veel uitmaakt. 3*.

Het leven van veertiger David [Vince Vaughn] komt op zijn kop te staan door twee ontdekkingen. Zijn vriendin [Cobie Smulders] is zwanger, maar heeft geen vertrouwen in David als vader. En uit de donaties die hij 20 jaar geleden onder het pseudoniem ‘Starbuck’ deed bij een vruchtbaarheidskliniek blijken 533 kinderen te zijn geboren. Een aantal van hen bereidt zelfs een gerechtelijke procedure voor om de identiteit van hun biologische vader te onthullen. Remake van de Canadese komedie Starbuck uit 2011 is gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Vaughn is minder kinderlijk dan gebruikelijk in een rol waar hij zelfs wat emotionele diepgang aan verleent, maar het scenario wordt steeds minder geloofwaardig en Scotts poging om een ontroerende ontknoping te verwezenlijken, doet geforceerd aan.