Rupan Sansei: Kariosutoro no Shiro (1979)

Ik zie ineens dat de verwijzing naar James Bond al eens is opgemerkt.

Moet er ook even bij zeggen dat de leeftijd van de film knap stand houdt in 2008.

30 jaar oud, dikke pluim!

Heerlijke film dit. Ik heb ooit in een oom Dagobert verhaal wel eens iets over Lupin gelezen, verder ben ik er eigenlijk niet bekend mee. Lupin is in ieder geval een erg charmant en sympathiek personage. Ontzettend snel en slim, maar soms ook wat onhandig, wat in deze animatiefilm tal van leuke situaties oplevert. De animatie mag er zijn, zeker als je beseft dat de film uit de jaren zeventig afkomstig is. Miyazaki geeft het verhaal een hoop vaart en actie mee, met geren, gevlieg, autoachtervolgingen, geschiet en ga zo maar door. Stiekem houd ik hier wel van want die snelheid zit ook in Laputa en dat is wat mij betreft nog altijd Miyazaki's beste. Deze mag er echter ook zijn. De muziek is mooi en vaak lekker rustig op de achtergrond aanwezig en versterkt de film alleen maar. Fijne Miyazaki dus weer, jammer dat dit mijn achtste al is en ik er helaas bijna door heen ben.

4,0*

Erg vermakelijke animatiefilm die ondanks zijn ouderdom nog steeds op hetzelfde niveau zit als Miyazaki's recentere films. Vooral de muziek, met zijn funky toontje, weet goed de ongedwongen sfeer van deze kleurrijke film neer te zetten. Verder ziet het er visueel ook nog knap uit voor een tekenfilm uit de jaren zeventig, maar de versie die ik gezien heb is dan ook redelijk goed opgepoetst volgensmij.

Net als anderen moest ook ik meteen aan een soort funky en cartoony James Bond adaptatie denken.

Lupin the Third is een erg leuke Miyazaki, die het in mijn ogen toch wel moet afleggen tegen moderner werk van de man. Animatie is uiteraard wat minder vanwege ouderdom. Maar de film is niet alleen op dat gebied een stuk rommeliger, of minder gelikt, dan latere films.

Maar goed, wat overblijft is gewoon een goede film. De setting is leuk en sfeervol. Lupin is geweldig als hoofdpersoon, erg grappig mannetje. Wat dat betreft past de soundtrack erg goed bij hem. Deze is lekker vrolijk en het is ook wel leuk om eens wat anders dan de deuntjes van Joe Hisaishi te horen in een Miyazakifilm.

3.5*

Da's een Fiat 500 hoor.

Erg vlotte film. Het is wel duidelijk dat Miyazaki hier nog niet zijn volle gang kon gaan omdat hij pas begon als regisseur, maar het resultaat is toch wel uiterst vermakelijk.

Castle of Cagliostro is niet alleen mijn eerste kennismaking met Miyazaki, maar stiekem ook mijn eerste kennismaking met Japanse animatie (of je dit al animé mag noemen, geen idee, ik ben een leek!). Ik heb niet bewust gekozen voor een oudje uit 1979 of omdat het een pre Ghilbi is, maar puur omdat het door een vriend werd aangeraden. Het feit dat dit een klein beetje Euro-orientated is, helpt zeker mee aan het feit dat het wat toegankelijker is voor mensen zoals ik.

Op het moment dat de film startte zat ik er eigenlijk al helemaal in. Hoe lang heb ik al geen tekenfilm (als in de echte zin van het woord) gekeken? Wat een nostalgie. Op het moment dat ik de openingscredits zag had ik al het fantastische gevoel dat ik naar iets heel moois, unieks zat te kijken. Kan dat eigenlijk niet beschrijven maar ik had zin om die hele film in 1 ruk uit te kijken.

Vooral de kwaliteit vond ik echt nog verrassend goed. Het contrast tussen de scherpe voorgrond en de geweldige achtergronden (vooral de natuurwonderen) zag er heel mooi uit. De hoofdpersonages waren ook goed vormgegeven.

De muziek is heerlijk. Beetje poppy/disco (het was nog steeds de 70's, alhoewel ik mij afvraag of ze in Tokyo ook met rolschaatsen de dansvloer over gleden, maar dat terzijde), en past perfect bij het heerlijke tempootje van de film. De achtervolging was erg goed, en de toon was gezet. Op het moment dat het betreffende kasteel van Count Cagliostro in beeld kwam hoopte ik op wat mystiek en stealth, helaas kwam ik hier ietsjes bedrogen uit. Het viel een beetje tegen toen de film opeens de 'Hollywood' kant opging, met gun blazing cops en massale shootouts. Stiekem had ik hier juist gehoopt dat Lupin en Jigen samen het geheim ontrafelen, zonder dat de Count er ooit achter is gekomen wat er precies is gebeurd. Ook had ik het idee dat de shootouts wat op visueel vlak inleverde (vuurwerkincidentje bijvoorbeeld). Ik zag hier al mensen die referenties naar James Bond (ik ben een absolute Bond fan), maar ik had juist meer het idee dat Bond wat waakzamer tekeer ging op zijn missies. In dat opzicht vond ik het einde wel een beetje tegenvallen.

Maar begrijp me niet verkeerd, mijn eerste kennismaking met Miyazaki was geweldig, en ga dan ook vol goede moed naar de volgende film! Deze film krijgt vooralsnog 3.75 sterren, dat kan nog veranderen afhankelijk van zijn ander werk.

Miyazaki zelf gaan niets om zijn lange-filmdebuut en het is ook duidelijk dat dit geen persoonlijke film is. De aandacht voor sfeerschepping en typische verhaalelementen die we aan de regisseur toekennen ontbreken hier nog. Gelukkig is dat geen al te groot probleem. Ik vind Cagliostro de minste Miyazaki (ik moet alleen Kiki's Delivery Service nog zien), maar tegelijkertijd heb ik nog altijd wel een zwak voor dit soort schelmenavonturen. Het was me al snel duidelijk dat dit een film is die een onderdeel is van een reeks door de manier waarop de relaties tussen de personages als vanzelfsprekend werd geacht, maar gelukkig mis je niet veel. Ik zou de reeks best willen zien, al schijnt deze film er iets van af te wijken. Hij zou luchtiger zijn.

Het is in ieder geval een kleurrijk avontuur geworden. Niet heel origineel of onvoorspelbaar, maar met genoeg leuke dingetjes om constant boeiend te blijven, waaronder de Spidermanachtige handlangers en de kennelijk eindeloze verzameling aan valluiken die het kasteel heeft (werkelijk, hoe paranoïde is de man die de opdracht heeft gegeven om schijnbaar overal zo'n leuk te laten plaatsen?). Ook een originele, gruwelijke dood voor de schurk, geperst tussen twee klokwijzers. Charmante karakters ook, zelfs al zijn ze simpel. Een erg leuk wegkijkertje kortom.
3,5*

De eerste Miyazaki en de laatste van hem die ik gezien heb. Veel belovend, want al z'n latere films gaf ik scores van 4* tot 5*. De verwijzingen naar James Bond deden ook hoopvol uitschijnen. Ik ben niet vertrouwd met Lupin, buiten de wetenschap dat hij een dief is en dat er al veel films, boeken en tv-series van hem verschenen zijn.

Wat me vooral opvalt is het kinderachtige in deze film en het slapstickgehalte. Miyazaki zorgt normaal voor prachtige beelden, maar hier is het meer een tekenfilmserie dan een mooie animatiefilm. Het verhaal is wel leuk en en af en toe lukt het wel om grappig te wezen. Maar over het algemeen is dit een kruising tussen Inspector Gadget en Bassie & Adriaan. Het is me wat te druk en de flauwe geluidjes doen me meer afschrikken van de film dan de scènes ondersteunen.

Rupan Sansei is bij deze mijn minst favoriete Miyazaki met voorsprong. Al vergeef ik het de man omdat het z'n eerste stapjes zijn. Bij opvolger Kaze no Tani no Naushika maakt hij alles goed en sindsdien is de kwaliteit gebleven. Misschien is avontuur en fantasy meer z'n ding dan een actiefilm als dit.

Dol en hartelijk avontuurtje. Ben altijd wat huiverig voor de term slapstick, maar bij Lupin de Derde en zijn capriolen past het allemaal uitstekend. Een schalkse, goedlachse dief met het hart op de goede plaats en superduper bakkebaarden. Toch is het vooral de soundtrack die de film in de zeventiger jaren plaatst.

Soms wat vreemde geluidjes, maar onder meer de vrolijke jazz deuntjes krijgen de overhand en geven het een dosis plezier, iets dat Miyazaki al vanaf de opening op beeld tovert met die volgepropte Fiat 500. Het verhaaltje doet precies wat het moet doen. Van de ene bokkensprong naar de andere en weer verder.

Best een bonte mix eigenlijk. Enerzijds klassieke elementen als een kasteel en bijbehorende hofhouding en best coole ninja achtigen, anderzijds een bende valsemunters waar Interpol op jaagt en kogels met enige regelmaat rondvliegen. De poster is wat dat betreft veelzeggend. Wonderwel werkt het allemaal ook nog.

Misschien dat Lupins sidekicks iets meer aandacht hadden kunnen krijgen en het heeft alles bij elkaar net iets te weinig animo om over de gehele speelduur op volle toeren te blijven draaien, maar het slot heeft wel wat met die enorme klok. Tamelijk grof wat die wijzers doen. Guitig en avontuurlijk debuut van de legende.

toen ik deze film keek had ik het vermoeden dat deze film op de eerste die hard film lijkt

en toen ik die hard 1 kijk had ik gelijk ook

deze film is een goed begin voor een legende

"Lupin! Don't you dare die before I get to arrest you!"

Hayao Miyazaki's eerste avondvullende animatiefilm. Als animator heeft Miyazaki samen met Isao Takahata al aan veel tv-serie's gewerkt, waaronder veel voor de westernse markt. Heidi is hier een goed voorbeeld van. Toen de tv-serie Lupin een speelfilm moest krijgen werd Miyazaki ingehuurd. De deadline was slechts 4 maanden en er werden een hoopwijzigingen in het verhaal gemaakt om de film op tijd af te hebben. Miyazaki verteld in interviews dat hij erg ontevreden is over het resultaat. Die mening deel ik niet.

De Engelse dub was wel aardig, al is het nauwelijks synchroon met wat er gezegd word. Het verhaal is gebaseerd op de legende en strips van de Franse Lupin (ook wel Wolf). Op het eerste oog lijkt het een soort geanimeerde James Bond maar het is veel meer. Spionage, Actie, Misdaad, Mysterie... heel erg divers. Van valsmunterij en interpol tot een geheime schat en een duistere orde. Zelfs de actie in de film is erg aardig, beetje over-the-top en slapstick maar dat is juist erg gaaf hier. Ik vond het een erg vermakelijk en goed verhaal.

De animatie was goed, erg mooi getekend allemaal. De achtergronden waren erg mooi en ook het artwork is allemaal geweldig. Deze film laad Miyazaki's waardering voor de Europese landschapen en cultuur duidelijk zien. Erg goede research is er gedaan door de animators, niet alleen het kasteel en de auto's maar ook alle landschappen en zelfs christelijke symbolen zijn perfect in de film verwerkt. Later in Proco Rosso en The Wind Rises zou Miyazaki weer een Europese landschappen gebruiken. Deze film is een goed voorbeeld van hoe cel-animatie er prachtig uitziet op blue-ray, ik blijf het zeggen; er bestaat geen beter medium om een verhaal te vertellen. Wat wel tegenviel waren de mondanimaties, al wat ze doen is open en dicht gaan en sommige personages praten enkel uit hun mondhoeken.

De muziek is een typisch product van de jaren '70. Yûji Ohno heeft goede muziek gecomponeerd, er is een leuke j-pop themesong en er zijn allemaal lekker kitscherige geluidseffecten.

Er zijn in Japan nog veel meer films over Lupin gemaakt en ook een hoop series maar die zijn allemaal veel minder goed getekend als deze prent.

Al met al vond ik het een erg goede film met voor ieder wat wils, humor, actie en avontuur. Het zou me verbazen als er geen Nederlandse dub is die op VHS in omloop is geweest. Zelfs een low-budget film voor de westerse markt maakt Miyazaki tot een meesterwerk. Een aanrader.

Ook eindelijk gezien. Ik had deze aanvankelijk overgeslagen omdat ik dacht dat de "III" in Lupin III sloeg op dat het een vervolg is. Na begrepen te hebben dat dat een misvatting is, heb ik onlangs met smaak de nieuwe serie van o.a. Koike gezien, en dan wordt het zien van deze film toch ook echt een must.

Een totaal andere sfeer, veel onschuldiger (hoewel ook hier doden vallen), meer gericht op de humor, en toch ook de hand van Miyazaki die duidelijk herkenbaar is. Dat zit hem niet alleen in de stijl, maar ook in de kleine dingen zoals hoe de chaotische wijze waarop auto's rijden, maar ook al eerder aangehaalde scènes zoals Lupin die van toren tot toren springt. Daar zit veel charme in die voor mij als typisch Miyazaki aanvoelt.

Verder een erg fijne avonturenfilm, die prettig wegkijkt, precies het juiste tempo heeft, en met veel chemie tussen de personages. Die personages zijn duidelijk onschuldiger en charmanter gemaakt, wat ook bijdraagt aan het gevoel dat dit toch echt een Miyazaki film is.

Soundtrack werkt erg goed, en op basis van de animatie had ik verwacht dat de film jonger is dan werkelijk het geval is. Ik moest overigens bij de kloktorenscène op het einde een beetje denken aan de Great Mouse Detective, die jonger is dan deze. Zou me niets verbazen als men bij Disney hier de inspiratie vandaan gehaald heeft.

Kortom, ik heb me erg vermaakt. 4,5*.

Aardige James Bond-achtige animatie, waar de stijl van Miyazaki hier en daar al doorschemert. Bijvoorbeeld de schaduwachtige bad guys, verder is bijvoorbeeld de toren van het kasteel erg mooi getekend. Wat verder opvalt is het tijdsbeeld wat de animatie fraai vastlegt, met typische auto's uit de jaren 70.

Inhoudelijk en qua stijl is het ook heel herkenbaar als animatiefilm voor kinderen uit die tijd, in die zin levert het aardig wat nostalgie op. En qua verhaal lijkt het wel een spannende stripboek. Minpuntje voor volwassenen is wel dat het een échte kinderfilm is, waardoor het in het rijtje van Miyazakifilms bij mij ergens onderin eindigt, maar voor kinderen lijkt me deze film weer wel erg leuk. Een ruime 2,5*.

Deze eerste film van Miyazaki was de enige van hem die ik nog niet gezien had. Een luchtige animatiefilm, waarin de gebeurtenissen elkaar in een rap tempo opvolgen. Hoofdrolspeler Lupin is een charmant en humoristisch personage, waarvoor wel de nodige sympathie valt op te brengen. De film kijkt door het aardige plot, het hoge tempo en de aardige tekenstijl zeer behoorlijk weg.

110 minuten actie en spektakel met dit knallende regiedebuut van Miyazaki! De vaart zit er vanaf minuut 1 goed in en men gaat in de hoogste versnelling naar het eind toe. Geen lange conversaties of een ingewikkeld verhaal, maar veel geestigheid, luchtigheid en actie. Het personage van Lupin wordt knap neergezet. Je kunt niet anders dan sympathiek voelen voor deze held. Ook Daisuke en Fujiko zijn mooie en vooral heel erg sympathieke personages.

De animatie is nog niet op het niveau van Miyazaki's latere films, maar desalniettemin van hoog niveau en uiterst sfeervol. De goed gekozen muziek maakt het geheel netjes af.

‘The Castle of Cagliostro’, is een animatiefilm uit 1979 en niet zomaar een tekenfilm het is namelijk de eerste animatiefilm met speelfilmlengte van Hayao Miyazaki. Hij maakte deze voor eigen rekening. En wat een film! Aanstekelijk en meeslepend en vanaf de eerste minuut wordt je in de wereld van de hoofdpersonen getrokken, en vervolgens niet meer losgelaten. De aanwezige personages zijn amusant, de gebeurtenissen kleurrijk, en het tempo is onverbiddelijk snel. Alles draait om de beruchte dief Lupin de derde, die samen met zijn partner Jigen verwikkeld raakt in een groots avontuur. Waarbij ook het kasteel van graaf Cagliostro een belangrijke plaats in neemt. De figuur van Lupin komt uit een boek van Franse Maurice Leblanc en was ook al in bewegende beelden vastgelegd middels een serie. En is voor ons zeer herkenbaar. De film is een no-nonsense avonturenfilm met volop actie die doet denken aan James Bond en Mission: Impossible-films. Een prachtige eerste film van Miyazaki, die misschien nog niet de diepgang kent als de films die nog gaan komen, maar waar verder ook maar weinig aan op te merken valt. Sprookjesachtig, humoristisch, en boordevol actie.

Compleet anders dan de rest van wat ik van Miyazaki ken en heb gezien. Minder sfeer en zeker visueel niet heel bijzonder. Het is allemaal een stuk minder gedetailleerd, al zijn de achtergronden soms nog wel fraai. Ook de actie is volstrekt ongeloofwaardig met auto's die over bergwanden rijden en mensen die reuzesprongen kunnen maken. Maar dat lijkt ook de bedoeling, bedoeld ook puur voor de fun. En dat doet de film zeker, want ik heb me de volle speelduur prima vermaakt. Goed tempo, geinig verhaaltje, leuke personages. Geen film die echt een diepe indruk achterlaat, maar wel erg leuk om eens gezien te hebben. 3,5*.

Erg leuke debuutfilm van Miyazaki. Een beetje een andere stijl dan zijn volgende prenten, maar zeer genietbaar en vermakelijk. De tijd vloog voorbij. De film deed me denken aan één of andere James Bondfilm waarbij een soort spion het opneemt tegen een invloedrijke gewetensloze schurk. En uiteraard mogen de mooie deernen ook niet ontbreken.

Lupin is een sympathiek humoristisch personage. De humor was geslaagd en de actie evenzeer. Meer dan degelijk plot ook dat nergens stilvalt. Kleurrijke andere personages ook zoals die ninjabewakers, de garde en de Graaf zelf natuurlijk. Geweldige openingsscène ook met de auto-achtervolging of het betere klim- en springwerk op en rond het kasteel. Fijn!

Een film waarbij ik meer dan andere films meteen weer het jongetje in mezelf op kan roepen. Dat koester ik. Ik huurde hem als dat jongetje ooit (ik denk zo tegen het midden van de jaren 90) op VHS bij de videotheek en werd geconfronteerd met een film in een stijl die helemaal buiten het Disney referentiekader wat ik toen had viel. Ik vond het geweldig en vind hem ook nu nog steeds erg leuk. Er zit een halve ster bij voor het jeugdsentiment.

Geen kaas gegeten van James Bond,niet zo. Toch iets gezien van deze meneer... Deed ietsjes denken aan hem ja.

Grappig genoeg. Maar Tototo Totoro* en zo, das wel beter. Dit is gewoon vrij experimenteel ofzo, heeft een bepaald sausje.

Niet slecht. Gewoon middelmaat.

Ontzettend leuk, idd een soort James Bond x Inspector Gadget slapstick-stijl. Plezier en creativiteit spat er vanaf en qua verhaal is het (al) duidelijk Miyazaki... Dat was direct al duidelijk een groot talent.

Sympathieke film, momenteel opnieuw (opgepoetst) in de bioscoop gezien. Vermakelijk verhaal en mooi getekend.