The Wolverine (2013)

Op sommige punten een verbetering ten opzichte van de vorige, maar op sommige punten ook weer een stukje minder. Aller eerst is dit weer de zoveelste film die te lang duurt. Ze willen het bioscooppubliek waar voor hun geld geven met films van minimaal 120 minuten. Dit kan prima zolang je er maar geen overbodige rommel instopt Je merkt hier echt dat ze het geheel rekken. Vooral halverwege de film zakt het te veel in...

Ok, de scene dat hij gewassen wordt.. Leuk, maar als er een versie komt zonder deze scene dan zou ik hem ook maar geen seconde missen. En zo zijn er nog wel een handjevol voorbeelden. Ook zitten er echt belachelijke momenten in wat met een beetje creativiteit beter en anders opgelost had kunnen worden. De scene waarin hij zijn buik opensnijd en gaat liggen graaien om een spinachtig dingetje wat aan zijn hart vastzit, weg te halen. Prima vondst om iets te bedenken dat zijn krachten reduceren, maar die hartoperatie is een heel slecht idee geweest. Oja, en dan de moderne ninja? Waarom komen zij met motors van de daken afrijden????!!!! Waarom doen ze überhaupt de moeite? Als het nou nog een functie zou hebben ok, maar dit is werkelijk waar hilarisch belachelijk.

Maar ik ben de lulligste niet en als ik dit alles niet met een theelepeltje zout zou nemen, dan kreeg deze film een 0,5. Ik heb genoten van een aantal strakke actiescènes en aangezien dit een belangrijk onderdeel is, scoort de film hier punten mee. Wolverine is weer stoer op de emotionele momenten na en uiteindelijk is het gewoon weer Wolverine waardig. (maar natuurlijk niet vol overtuiging)

3,5*

Meer een thematische aflevering in een serie dan een film.

De film opent vermakelijk met een chagrijnige Logan die een teruggetrokken leven leidt en dan verhaal komt halen in een kroeg. Luttele seconden later is hij in Japan om zich te mengen in een ruzie rond een oude kennis, zijn nalatenschap, zijn familie en een duistere clan.

Alles aan The Wolverine voelt aan als een aflevering van een serie in plaats van een film die het karakter van Wolverine verder uitdiept. Maar misschien valt er sinds X-Men Origins: Wolverine wel niks meer uit te diepen. In deze stijl kun je nog wel een paar films maken, steeds in een ander land. Wolverine Down Under. Wolverine in Amsterdam. Wolverine goes Russia. Wolverine in Paris. Wat dat betreft had deze film beter "Wolverine in Japan" kunnen heten ofzo. Want ook de overige karakters die in de film voorkomen stellen niet zoveel voor.

Hoe dan ook, de film biedt volop actie en kent niet zoveel slechte momenten, behalve het inspiratieloze gevecht met de eindbaas, die ook nog eens gemaakt was met lelijke CGI. Het gevecht op de bullet-train was visueel ook niet overdonderend mooi, maar wel erg origineel en daardoor spectaculair en vermakelijk.

Toch heeft het personage Wolverine een zekere charme over zich en blijft het boeiend om naar hem te kijken (en voor de vrouwen is het ook leuk om naar Jackman te kijken).

3 sterren

The X-Men reeks was er een die z'n weg moest zoeken, maar gelukkig kon teren op enkele sterke elementen. Eén daarvan was Wolverine, een personage dat tenminste goed was uitgewerkt en door Hugh Jackman overtuigend werd neergezet. De zijsprong X-Men Origins: Wolverine miste de omkleding die het personage nodig had, maar Jackman zelf was gelukkig nog goed genoeg. Niet moeilijk dat er opnieuw een spinoff kwam: The Wolverine. Helaas loopt de film rond als een kip zonder kop waarbij het niet goed weet waarnaar toe te gaan. Vrij saai verhaal, actie dat niet goed in beeld wordt gebracht en nergens echt sprankelend. Zowel scriptschrijvers, regisseur als acteurs doen puur een gevraagde job zonder ook maar enige energie uit te stralen.

Jackman kan er nog deels gehavend uit geraken en ik hoop hem in een volgende X-Men film terug te zien. Maar nog één zo'n spinoff met hem van dit niveau en we kunnen het personage voorgoed begraven...

Jammer, Wolverine is een fantastisch personage en ik kan me weinig acteurs voorstellen die hem zo goed kunnen neerzetten als Hugh Jackman, maar het heeft tot nu toe nog niet in een fascinerende solofilm geresulteerd. Buiten het feit dat ik toch de hele tijd mezelf heb zitten ergeren aan het feit dat Wolverine's rijke achtergrond in Japan nergens uit de doeken wordt gedaan en hij kennelijk ook geen Japans spreekt (dat is in de strips toch wel anders), wordt de film gewoon nergens echt opwindend. Wolverine loopt wat rond en kijkt wat knorrig, vecht tegen random henchmen en redt tot vervelens toe het meisje, maar intrigeren doet het nergens. Vermaken ergens wel, maar dat ligt puur en alleen aan Jackman's aanwezigheid dan dat hetgeen hem overkomt echt spannend is.

Het valt nu toch ook steeds meer op dat de bloedeloosheid van films waarin de hoofdrolspeler mensen aan stukken hakt met zijn klauwen, me toch echt tegen begint te staan. Ik begrijp dat men een groot publiek in gedachten moet houden, maar het komt zo allemaal toch wel erg makjes over, Wolverine is toch echt stoerder dan dat.

Uiteindelijk is het allemaal wel uit te zitten en begint en eindigt de film best spectaculair, het middenstuk is echter vooral saai. Samen met Iron Man 3 voor mij toch wel de grootste tegenvallers van Marvel dit jaar.

De setting in Japan, enkele actiescènes en het acteerwerk van Hugh Jackman zijn nog wel de moeite waard. Dat neemt echter niet weg dat Wolverine een slap en weinig bijzonder plot heeft, waardoor de film niet echt kan boeien. De tegenstanders van Wolverine zijn bovendien totaal niet interessant. Niks bijzonders, een van de mindere films uit de X-Men serie.

Slapjes.

The Wolverine is geen compleet hersenloze blockbuster. Althans, de aanpak wil toch net even anders zijn, rustiger en beheerster. Het openingskwartier gaf me een Batman Begins-gevoel, maar uiteindelijk blijft alles veel te gezapig. De speelduur - zeker die van de Extended Cut - is veel en veel te lang, het plotje is weer ontzettend slap en de finale weinig geïnspireerd.

Hugh Jackman is uiteraard een certitude in z'n meest (en enige) iconische rol, maar zelfs hij kan er niet veel van maken. Het script mist pit en inspiratie en dan kan een acteur weinig doen.

De andere castleden zijn hetzelfde leven beschoren. De twee Japanse deernes lijken mekaar wat in de weg te lopen en waar ze die Viper gehaald hebben is ook een mysterie.

Verder is het spijtig dat een degelijk regisseur als James Mangold z'n tijd hiermee verdoet. De actie is bij momenten oké, maar veel wordt verpest door de spuuglelijke CGI, waardoor de zwakkere versie van Wolverine ook al niet tot z'n recht komt.

De after credits-scène is leuk, maar daarvoor twee slopende uren verspillen is het eigenlijk niet waard.

2

What they did to me, what I am, can't be undone.

Ondanks dat "The X-Men" nooit mijn favoriete superhelden waren, kon deze film me toch boeien. Het script rammelde wel hier en daar en je stelt je wel een enorm aantal vragen bij sommige situaties. De originele X-Men film heb ik in het ver verleden gekeken. En uiteraard is "The Wolverine" het meest tot de verbeelding sprekende personage. Niet voor niets dat er blijkbaar een aantal spin-offs zijn uitgekomen over hem. Door Japan als locatie te kiezen , was de inmenging door de Yakuza een logisch gevolg. Positief gevolg is de soms flitsende en uiterst onderhoudende actie-momenten waarbij de mengeling van "Martial Art" beoefenaars en het betere hak en snijwerk van "The Wolverine" een uitstekende combinatie is en spannende filmmomenten oplevert. Spijtig genoeg zijn deze momenten uitermate schaars te zien. Jammer.

Hugh Jackman speelt de rol van "The Wolverine" schitterend. Een legendarisch rol die hem op het lijf geschreven is. Sinds hij het moet stellen zonder andere mede-mutanten heeft hij de moeilijke taak om de hele film te dragen. Dat doet hij dan ook, maar spijtig genoeg is het niet voldoende om er een echte super-helden epos van te maken. Komt daar nog bij dat de focus ligt op de zielenroerselen van Wolverine en het verwerken van de dood van Jean Grey, zijn geliefde, waaraan hij blijkbaar zelf schuldig is. Door het gebrek aan enige voorkennis van het hele X-Men gebeuren, waren deze flashbacks voor mij nutteloos en niks bijbrengend. Verder was de rol gespeeld door de voor mij onbekende Rila Fukushima als Yokio een sublieme aanvulling van de hoofdfiguur. Haar soms vreemd gevormd gelaat maakten van haar een bizarre partner. Maar het is vooral de actiedelen met haar flitsende bewegingen waardoor het aangenaam kijken was.
Tao Okamoto als Mariko was noodzakelijk voor het totaalbeeld, maar verder vond ik het maar een zielige vertoning. Vooral het amoureuze gedeelte dat verplichte kost was waarschijnlijk, vond ik eigenlijk maar niks.

Het verhaal op zijn eigen was niet echt bijster origineel, en zoals al eerder vermeld, rammelde het nogal aan alle kanten. In een notendop kan je het als volgt samenvatten : Yashida, een Japanse industrieel magnaat die bij de atoomaanval op Nagasaki van de dood wordt gered door Logan, is hem eeuwig dankbaar hiervoor en nodigt hem uit als het einde nadert om hem nog eens te bedanken. Om Logan te verlossen van het eeuwige leed en leven, stelt hij voor dat deze hem het eeuwige leven schenkt. Logan weigert en krijgt door de assistente van Yashida (die ook een mutant is blijkbaar) een soort pacemaker ingeplant in zijn hart, waardoor zijn zelfhelende krachten langzamerhand verdwijnen en hij kwetsbaarder wordt.

Uiteindelijk blijf je met onverklaarbare vragen zitten. Was het niet zo dat de klauwen van Logan niet te vernietigen waren ? Het boren in de knokkels van Logan zorgt blijkbaar ervoor dat de zelfhelende krachten oversijpelen naar Yashida, die dan ook zienderogen jonger uitziet, maar toch enige tellen later sterft door een steekwonde. Raar ! Van waar kwam Viper ? Wat doel had ze voor ogen ? Ze is een soort mutant die geweldig is met giftsoorten en een slangentong tevoorschijn kan toveren als het haar uitkomt. Zou het dan niet logischer zijn dat ze Logan zijn krachten laat afnemen d.m.v. gif i.p.v. een futuristisch soort parasiet te implanteren bij zijn hart ? En hoe heeft ze in godsnaam dat ding erin gekregen ? Door die intense tongzoen? Waar diende die vervelling eigenlijk voor ? De doe-het-zelf hartchirurgie van Logan was een beetje overdreven ? Hoe is hij in godsnaam langs zijn ribben geraakt ? De achtervolging op de hogesnelheidstrein tart, zelfs al ben je een superheld, alle wetten van de natuurkunde. En mijn grootste vraag was : Als Yashida echt de krachten wou overnemen, waarom het risico nemen dat Logan door zijn verlies van zijn zelfhelende krachten zijn kaars zou uitgaan? Ik veronderstel dat je dan ook naar die krachten kan fluiten.

Ruwweg gezien blijft er een zoveelste superhelden film over, waarin de superheld eerder een triestig geïsoleerd individu is, wiens superkrachten een beetje achterwege blijven en daarna ook nog eens ongewild weggenomen worden. Je blijft wel op je honger zitten voor wat actie tot aan de begrafenis van Yashida. Maar als dat moment losbarst zit je wel aan je beeld gekluisterd. Spijtig genoeg komt dat gevoel niet meer echt terug en kan je alleen nog maar verder kijken naar een toeristische uiteenzetting van Japan waarbij alle cliché aspecten van dat land de revue passeren. Het einde is ongeloofwaardig en somtijds ronduit belachelijk.
Entertainment maar niet van exceptioneel niveau.
Niet bijster super dus !

2,5*

Na het sterke begin in Japan vinden we onze depressieve mutantenheld ergens terug in de bossen in de VS. De scene in het café werkte bij mij haast als een déjà vu naar de vorige Wolverine en wat een lelijke beer zeg, verzin dan iets anders.

De reis gaat weer terug naar Japan en hoewel kijkbaar oogt het allemaal als even gauw cashen van de X-Men formule met speciale aandacht voor de Aziatische markt.

Matig.

De minste x-men film tot nu toe, zag deze film na het geweldige 'first class' en vergeleken met die film viel deze toch wel redelijk tegen.

Het begin in Japan is nog aardig en ook het stuk in de Verenigde Staten vond ik redelijk goed. Wanneer het verhaal zich opnieuw verplaatst naar Japan wordt het mijn inziens wat minder interessant. Het verhaal vond ik niet zo goed en zelfs voorspelbaar. Toch bleef het allemaal vermakelijk met enkele zeer goede actie-scenes. De special effects zagen er heel goed uit. De personages vond ik, op Wolverine na, wat minder leuk.

Ik heb me niet verveeld, maar voor mij hoeft er echt niet nog een spin-off van Wolverine te komen, geef mij maar een film over de x-men in het geheel (zoals first class)

The Wolverine hadden ze beter een andere titel kunnen geven om verwarring met de voorganger te voorkomen, hoewel de film net zo inwisselbaar is als X-Men Origins: Wolverine. Wolverine in Japan was geen slecht idee; het klinkt een beetje knullig, als een zoveelste uitgave in een strip- of boekenreeks.

Inwisselbaar dus. Hierboven werd ook al opgemerkt dat de film bijster weinig met Wolverine van doen heeft. Als de plot eens wel om hem draait, is dat meestal helemaal niet logisch; ikkegoemikke hierboven heeft dat mooi beschreven. Het script rammelt behoorlijk en het verhaal raakt eigenlijk kant nog wal. Wolverines sidekick had een boeiender personage kunnen zijn als ze wat beter was neergezet. De love interest en plichtmatige romance kon ik dan weer helemaal niet waarderen. Wat ik nog het best vond waren de flashbacks met Famke Janssen, en het stukje halverwege de aftiteling - blijven zitten dus!!!

Toch is The Wolverine geen totale mislukking. Hugh Jackman doet wat hij kan met het magere verhaal. De openingsscène in Nagasaki is erg mooi; erg jammer dat de film dat niveau niet vast heeft kunnen houden. De actie ziet er over het algemeen ook goed uit; weliswaar absurd en compleet ongeloofwaardig (de trein, hahaha...) maar wel érg leuk om naar te kijken. Alleen als er tegen het einde een enorme Iron Man-achtige robot op het toneel verschijnt, wordt het echt te veel van het goede.

Hier had meer in kunnen zitten. Omwille van Magneto's cameo tijdens de aftiteling toch nog drie sterren in plaats van tweeënhalf. Van X-Men: Days of Future Past verwacht ik wel wat meer!

De tweede spin-off van X-Men en voor de tweede keer gaat het over the Wolverine. Wolverine is een heel interessant personage, wat helaas niet te zien was in de eerste spin-off. Dit deel is echter veel en veel beter. Veel interessanter verhaal, maar vooral ook meer, explicieter geweld. Dat doet de film goed. Een hele spannende finale doet de rest.

Een leuk opwarmertje voordat het geweld met alle X-Men weer gaat losbarsten, waar ik heel veel zin in heb!

Strike your claws!

Veruit het populairste personage van de x-men populatie gaat hier voor de tweede keer solo, wat inhoudt dat Jackman wederom zijn klauwen voor zichzelf mag laten spreken. Dit pakt redelijk uit, maar veruit het grootste mankement is hier de speelduur die gewoon veel te lang is voor een verhaal wat maar weinig om het lijf heeft.

ik heb het hier met name over de eerste helft, die erg uitgesponnen aanvoelt en veel compacter had gemogen. Japan als setting spreekt mij ook totaal niet aan en er gebeurt in de eerste helft gewoon veel te weinig om de interesse gewekt te houden. Waar je sommigen kritiek hoort hebben op de finale vond ik dit juist het moment waarop de film terugsloeg, en waar mijn doorzettingsvermogen dan ook dubbel en dwars beloond werd. Wel een kritiek puntje vind ik de censuur die soms een beetje scheef is. Zo zie je enerzijds vijanden in een machine terecht komen waarvan er enkel een plas bloed overblijft, maar anderzijds zie je de klauwen van Logan, amper schade aanrichten bij de vijanden zelf. Het blijft Marvel ( en dus komt er zo min mogelijk bloed voorbij) maar bij een personage zoals de Wolverine zou dit toch echt wel wat meer mogen, zeker ook omdat deze titel is gekeurd voor 16 jaar en ouder.

Er komen in finale echter vermakelijke en sterke actiemomenten voorbij wat ook mede mogelijk wordt gemaakt vanwege het feit dat Logan hier ook weer volledig op krachten is. het is alleen jammer dat het allemaal zo lang moet duren voor je op dit punt aanbeland bent en het verhaal tot op dit punt niet genoeg weet te boeien en een beetje nietszeggend is, net zoals de vijanden waar Logan gedurende de speelduur door belaagd word. Het personage van Svetlana Khodchenkova trok de aandacht wel, maar het duurt behoorlijk lang voor je als kijker meer van haar te zien gaat krijgen. daarbij bleven de rollen van Tao Okamoto en Rila Fukushima ook niet echt hangen. Famke Janssen komt als Jean Grey ook nog even voorbij, maar haar rol voelt eigenlijk een beetje overbodig.

Onaardig is het allemaal niet, maar de film wordt met name gered door zijn finale omdat met name de opstart een beetje makjes en met momenten zelfs ronduit saai is. De scené tijdens de aftiteling maakte mij wel alvast nieuwsgierig naar de nieuwste telg binnen de x-men reeks: days of future past.


3,0*

Wolverine blijft in mijn ogen één van de meest intrigerende personages van de X-men. Jammer genoeg is het verhaal van The Wolverine film te slap om de (te) lange speelduur te blijven boeien. Ondanks het feit dat Hugh Jackman een uitstekende Wolverine is kwam de film nooit op hetzelfde niveau als zijn acteerwerk.

Natuurlijk zitten er wel een paar toffe actiescenes in, maar ook hier verloor ik meer dan eens het overzicht door het chaotische camerawerk. Zonde, want Japan (en de samoerai's) leent zich bij uitstek voor vechtscenes.

Niet gebracht wat ik ervan verwacht had maar toch een voldoende. En uiteraard de aftiteling ook even blijven kijken. Het blijft toch Marvel

3*

6/10 (IMDB)

X-men en Japan. Een leuke combi. Me likey. Of toch niet?

Jawel. Toch wel. Al is het verhaal hier niet bijzonder te noemen. We volgen hier Wolverine die nog maar eens een film met zijn eigen naam heeft gekregen. Zolang dat verhaal dus enigszins vermakelijk is geschreven kan ik me meestal ook wel vermaken met de X-men.

Positief was het dat het niet alleen maar bestaat uit actie. Als je hem zou spitsen tussen scenes met en zonder actie kom je volgens mij wel enigszins gelijk uit. Het zou ook jammer zijn om daarop te steunen bij de X-men, die, vind ik sinds vroeger, best wel wat achtergrond hebben gekregen. Al valt het nu wel mee met het in het verleden van Wolverine vroeten. Maar dan heb je altijd de verschillende karakters van de X-men nog. Hoewel je dat ook kan zien als een soort boyband ding voor de verkoop, maar met X-men vreet ik dat dan toch wel.

Japan geeft weer een leuke backdrop voor dit verhaal. Ik mag hun invloed altijd wel. Of het nu alleen bestaat uit cliches of meer dan dat. Hier gaan ze niet veel verder dan wat er standaard wordt geboden als het om Japan gaat en ik vind dat eigenlijk wel jammer. Maar het voldoet net.

Dat geldt eigenlijk ook voor de rest van het verhaal met de lovestory en wat Wolverine in deze film voor taken heeft. Het voldoet net. Maar ik had graag wat boeienders gezien.

Jackman zit nog steeds lekker in zijn rol. Ik moet steeds meer moeite doen om hem los te zien van zijn karakter. Al moest ik een ander wel even uitleggen wie hij speelde in Les Mis, zodat daar ook het kwartje viel. Geen vuurwerk wat de film naar een hoger niveau had kunnen tillen. Hij leek gewoon op zijn gemak. Misschien iets te op zijn gemak.

Verder viel Fukushima me positief op. Niet alleen door haar knalrode haar, maar ze heeft wel iets en zette een prettig karakter neer in deze film.

De rest van de cast speelde op het niveau van het verhaal van deze film.

3*

Aardige film waarin Wolverine naar Japan afreist om een oude vriend uit de oorlog te bezoeken. Deze zoveelste superheldenfilm blinkt zeker niet uit in originaliteit of vernieuwing. Echter kijkt het wel gemakkelijk weg en ziet de film er gewoon goed uit. Ook nog een aardig verhaal dat niet leunt op non-stop actie. Een goeie 3.0 sterren.

Uitstekend actie/avontuur/sf/thriller film...

Spannend verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Hugh Jackman speelt goed...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Heerlijk genoten...

Uitstekende actiefilm die op geen enkel ogenblik verveelde.

Leuk dat Japan als actiescene werd gekozen

Een steevast vervolg op X-Man Orgins: Wolverine?

Wederom weer een erg toffe epos, die ook nog beter word doordat het gecombineerd wordt met het Yakuza-thema. De opening met Nagasaki was echt meer dan verbluffend, en hier wordt de film ook meer persoonlijker als het om Wolverine gaat, die ook weer keurig is neergezet door Hugh Jackman. Met persoonlijk bedoel ik: Logan kampt nu toch wel echt met een hoop traumatische flashbacks en nachtmerries, waar we in de eerste X-Man al een klein beetje van hebben meegekregen, en onze superheld ondervind nu een leven als kluizenaar in de Canadese bossen. Ondanks zijn superkrachten, houd de machteloosheid hem altijd nog zwak. Maar dan wordt hij inene vergezeld door de mysterieuze maar sexy Japanse Yukio, die hem aanspoort om naar Japan te komen om afscheid te nemen van Yashida, de man waar Wolverine in 1945 zijn leven hebt gered. Wolverine doet het echter, vanwege zijn nare herinneringen, met een flinke tegenzin, maar uiteindelijk lijkt hij voor wel meer dingen nodig te zijn.

En zo wordt The Wolverine een erg vermakelijke film die lekker pendeld tussen de Yakuza/Ronin-thema, en superhelden-film... alhoewel, het lijkt erop alsof The Wolverine ineens van zijn onsterfelijkheid is ontnomen, dit dankzij Viper, een slangenvrouw die hier magistraal wordt neergezet door Famke Janssen. Maar Wolverine geeft uiteraard niet op om in actie te komen en de bedreigde dochters van Yashida te beschermen, met een hoop toffe actie-scene's, waaronder die memorabele gevecht op het dak van de Shinkansen met 420 km/u op de koop toe.

Ja, ik heb me weer prima vermaakt met dit hoofdstuk. Laat de rest maar komen.

4,0*

Zoals ik al aangaf in men recensie enkele jaren geleden kon het zijn dat ik na een nieuwe kijkbeurt mijn quotering zou verhogen en inderdaad, van een 4 naar 4,5. vind het echt volledig passen binnen het sterke universum van X-men. Enerzijds is de relatie tussen hem en Jean helemaal gerechtvaardigd en ook afgesloten, anderzijds merk je ook de technologische vooruitgang in de film die ook in DOFP een invloed zou hebben. maar de film heeft een opzichzelfstaand goed verhaal en tijdens de film merkte ik ook wel veel invloed van de James Bond serie qua stijl, verhaal, actiescènes etc, de scène op de trein is wel heerlijk maar wat ik waardeer aan deze film is dat de actie compact gebleven is, geen overvloed aan actie maar gewoon 3(4) lange scènes die vol zitten van actie en de rest toespitsen op het verhaal. Jackman speelt overduidelijk z'n beste Wolverine van alle keren en is puur Bad-ass

The Wolverine is een sterke film met een goed, solide verhaal, een paar heerlijke actiescènes en een Jackman op z'n best.

Tegenvallende film.Alleen de actiescène op de trein was erg spectaculair en ook de Japanse locatie was verfrissend maar verder vond ik het allemaal erg standaard.Inclusief het verhaal en de totaal niet verrassende ontknoping.Gelukkig zet Jackman wederom een sterke Wolverine neer anders was het helemaal niks geweest.Dat ik tegen het einde om de vijf minuten op de klok zat te kijken zegt eigenlijk al genoeg.

Overbodig. Dat gevoel bekroop me. Wederom veel actie, zoals we dat in deze franchise immer gewend zijn, maar in tegenstelling tot bij de origins-film een vlak script dat karakterontwikkeling miste. Hugh Jackman mag vechten en grimmig kijken. Af en toe passeren wat droomsequenties de revue, maar die weten eigenlijk enkel op de zenuwen te werken.

Mangold stond qua setting op een potentiële goudmijn (Japan met een samoerai-tintje, altijd goed), maar haalde daar voor mijn gevoel veel te weinig uit. Het verhaal was me te standaard en in een te grote mate rond de actie gecentreerd. In het kielzog van Jackman volgt daarnaast een handvol personages dat van boordkarton en slecht acteerwerk aaneen hangt.

Ik dacht al bijna dat het hele X-Men wereldje me wat tegen was gaan staan, maar de post-creditverschijning van McKellen en Stewart bevestigde dat het toch echt aan deze stand-alone lag. Alhoewel er niet eens zoveel gebeurde, was dit voor mij het leukste stukje van de film.

Hopelijk wordt Logan beter.

Het loopt prima, het verhaal en de verfilming, maar .....toch lijkt het veel op voorgaande in dit genre.

We hebben van de Marvel reeks in de X-men serie ze bijna allemaal al gezien en het is vaak meer van hetzelfde. Men breit er een verhaal omheen en wij als kijker(s) smullen wederom van een nieuwe aflevering. Misschien ligt het aan ons dat we door "de bomen het bos niet meer zie" maar onderlinge films zijn voor ons vaak herhaling van hetzelfde.

En ondanks de kritiek hiervoor van onze persoontjes, lusten we er nog wel een paar in dit genre.

Zoals al gezegd hiervoor, bijna allemaal of allemaal hebben we ze al gezien, dus nu is het weer wachten op de volgende "herhaling".

We hebben er bijna geen geduld voor .

Een 7,5 voor deze film!

Matig.

Wolverine in Azië is soweiso een interessante combi om te doen, al werkt het niet altijd. Soms wel, maar dit is duidelijk een film waarbij het niet werkt. Ondanks de effecten en een rauwere manier van actievoeren is The Wolverine toch niet geslaagd.

Vooral Mariko acteert lachwekkend, het karakter wat ze speelt is soweiso niet een karakter dat ik graag zie maar dit niveau is echt bedroevend. Jackman is wel redelijk omdat hij weer wat uitstraling heeft die hij miste in X2. Yukio mist ook het chemie wat ze hoort uit te stralen en de vechtscenes waren kort en saai.

Verder wel redelijk, acteerwerk matig, effecten redelijk en inhoud redelijk. Locatie is ook wel mooi, omdat je wel een gevoel erbij krijgt, maar als het acteerwerk niet zo slecht was had deze zijn voldoende echt wel gehad.

Ik heb de eerste drie originele X-Men films en First Class hier al enige tijd op dvd liggen. Om de één of andere reden kwam er altijd wel iets tussen, waardoor ik ze tot op heden nog niet gezien heb. Over een tweetal weken dan toch maar eens van plan de eerste film uit uit 2000 een kans te geven. Al moet ik zeggen dat deze spin-off, die toevallig op de Engelse tv langskwam, daar niet meteen toe uitnodigt.

Het probleem dat ik tegenwoordig heb met dergelijke superheldenfilms is dat ze niet blijven hangen. Het kijkt allemaal wel oké weg, maar een week later ben ik de helft of meer alweer vergeten. The Wolverine is daar geen uitzondering op. Het acteerwerk vond ik in orde en de actie is, hoewel behoorlijk over de top, ook best geslaagd te noemen. Het zegt me allemaal alleen ontzettend weinig. Ik voel geen band met de hoofdpersonages en ook de schurken weten weinig indruk te maken.

Uiteindelijk is het dan ook niet meer dan een vlotte wegkijker en zelfs daar zijn betere films voor te vinden. Ik heb een vermakelijke avond gehad dankzij deze film, maar ik zou 'm niet snel nog eens hoeven te zien. Benieuwd of de X-Men films me wat meer weten te bekoren.

2,5*

“What kind of monster are you?”

“The Wolverine!”

Wolverine en Japan, een interessante en uiteindelijk ook geslaagde combinatie. Je ziet hier al een beetje de Wolverine zoals we hem zagen in Logan. Net zoals in Logan is Wolverine in het begin van de film nog wat chagrijnig en depressief, maar uiteindelijk doet hij toch weer het goede en redt de jonge vrouw. Of de vrouw redt hem, in deze film gebeurd het allebei.

De Japanse setting werkt goed, alhoewel er nog meer mee gedaan had kunnen worden. Het einde is jammer genoeg ook erg matig. Maar wat The Wolverine uiteindelijk toch een sterke superheldenfilm maakt zijn de sterke personages naast Logan. Aziatische acteurs en actrices zoals Yun Lee, Okamoto, Fukushima en Sanada weten allemaal hun karakters wat kleur en een persoonlijkheid mee te geven.

Tja... het gaat dan wel om Wolverine, en het motief van zijn mutatie zit wel in de plot, maar toch voelt dit voornamelijk aan als een variant op het gegeven van de Westerse actieheld die het in een Aziatisch land vol exotische gebruiken en rituelen moet opnemen tegen een hele bende (The Yakuza, Black rain, The last samurai, en dan moest The great wall nog komen). Kortom, deze X-Men-film lijkt meer een excuus voor een actiefilm vol zwaardgevechten en martial-arts, en als Hugh Jackman hier geen zin in had gehad hadden ze het zonder al te veel problemen als een vehikel voor Jason Statham kunnen herschrijven.
        Er zijn compensaties : een aardige set-up, mooie momenten met Jean Grey, fraai camerawerk en set-design, een paar grappige momenten (Wolverine die door twee Japanse dames gefatsoeneerd wordt, het liefdeshotel) en wat uitstekende actie tijdens de begrafenis en op (letterlijk) de trein, maar daar staat dan weer tegenover dat de vrouwelijke heldinnen vrij oninteressant zijn, dat het slotgevecht te uitgebreid en te plastic is om lang boeiend te blijven, en dat de Silver Samurai eruitziet als Robocop met een samoerai-rokje. Nee, ik verwachtte meer van deze franchise en van deze regisseur.

Echt een film die je met je ogen dicht kunt zien want het sounddesign is dik in orde met hier en daar verbluffende samensmelting van omgevingsgeluid en klank in een ritmisch geheel.

Ben niet echt fan van superheldenfilms. Enkel voor Spiderman en als het kan Wolverine, durf ik wel een uitzondering te maken. Niet dat de film of het plot geweldig is, maar ik vind het personage Wolverine tot de verbeelding spreken. Zeker als kind en eigenlijk is dat nooit verdwenen.

Neem daarbij de Japanse setting waarvoor ik in films steeds een boontje voor heb en je komt aan een leuke combinatie. Leuke spin-off die perfect op zichzelf kan bestaan zonder perse linken te moeten leggen of zoeken bij de X-men franchise. Jean is eigenlijk de enige link die moeilijk te leggen valt als je de rest niet kent, dus de slotscène was eigenlijk overbodig.

Fijne actie, goed in beeld gebracht. Weinig op aan te merken. Uiteraard hier en daar er wat over, maar het stoorde me niet. Nadeel van een zoveelste spin-off of vervolgfilm is ook vaak dat ik ze op de duur niet meer uit elkaar kan houden. Het mist soms wat identiteit om zich echt te onderscheiden van de rest.

Tijdje terug alweer dat ik deze zag, en nu dan aan de beurt in de X-MEN reeks met de wetenschap dat dit één van de minderen, zoniet de minste van de negen films is.

The Wolverine gaat nochtans interessant van start met de Fat Man op Nagasaki. Tevens wordt daar ook meteen een fout gemaakt door iets te willen tonen dat niet getoond kan worden. De bom werd namelijk op bijna 10 km hoogte afgeworpen en detoneerde 500 m boven de grond. Het toestel zo laag als dit te zien grenst aan kolder en domme onwetendheid. Dan is er het erg matige verhaal met het zogenaamde afscheid met de doorgestoken kaart, en de ontknoping van de man in het pak. Het is allemaal weinig verrassend nog interessant. Het is de totaal niet boeiende achtergrond, en al die inwisselbare Aziatische karakters, die de rest doen. Net als het niet bijster interesante Yakuza plotje. Slechts Hiroyuki Sanada is dan wel weer herkenbaar en acteert degelijk als altijd. Dan is er de speelduur van de film die eigenlijk te lang is voor het getoonde en de merkwaardige fout met de eetstokjes.

Is het dan helemaal kut? Nee dat ook weer niet. Het geweld en de actie is prima te noemen net als het interessantste fenomeen waarom Wolverine niet geneest en zijn lichtvoetigheid mist. Visueel zien sommige dingen er verbluffend uit zoals bijvoorbeeld het besneeuwde dorpje op het einde. Dan is de muziek nog wel waard te benoemen en Viper die ik niet als karakter herken uit de Comic maar wel fijn wordt neergezet door de Russische Khodchenkova. Spannende dame die Viper.

Het maakt The Wolverine tot iets vermakelijks, maar zeker niet tot iets groots. En het is andermaal de voorliefde voor X-MEN en het hele circus er om heen dat ik een hoger cijfer dan het verdient. Een drie dus, waar een tweeënhalf eerder op zijn plaats zou zijn.

The Wolverine een film uit de reeks die qua karakter door Jackman ontzettend goed wordt vertegenwoordigd. Het Japan maakt hier een prima combinatie. Zeer geslaagd verhaal wat zijn grondslag kent door deze combi.

X-Men spin-off richt zich nadrukkelijk op de Aziatische markt door te beginnen met het werpen van atoombom op Nagasaki, waarbij Logan/Wolverine [Hugh Jackman] het leven redt van bewaker Yashida [Ken Yamamura]. Decennia later is Logan zijn leven beu en verlangt hij naar hereniging in het hiernamaals met Jean Grey [Famke Janssen] wanneer hij een uitnodiging krijgt om naar Japan te komen voor een ontmoeting met de inmiddels hoogbejaarde Yashida [Hal Yamanouchi]. Al gauw raakt Logan betrokken bij een familievete tussen Yashida, diens zoon Shingen [Hiroyuki Sanada] en kleindochter Mariko [Tao Okamoto], waardoor hij doelwit wordt van de Yakuza en ontdekt dat hij een vergiftiging heeft opgelopen die zijn onkwetsbaarheid aantasten. Jackman is goed in een rol die hem vanaf het begin op het lijf geschreven was, maar het oppervlakkige scenario en het weinig originele verhaal maken dit tot één van de zwakkere films uit de X-Men franchise.

Beste "X-Men universe" film die ik tot dusver zag, simpelweg omdat deze gewoon meer kan entertainen. Toegegeven, perfect is het niet. Het laatste deel vind ik ietsje minder en misschien is er een antagonist te veel. Veel actie, een beetje overdreven zelfs maar kom binnen dit genre is de synopsis al overdreven, dus maakt dat voor mij niet zo uit. En als het de stijl ten goede komt mag het wat mij betreft zeker. Setting hier met Japan ligt mij ook wel, dus dat helpt zeker en vast ook. Ook ietsje meer gefocust in vergelijking met de ensemblefilms, al mag het eigenlijk zelfs nog een beetje meer gefocust. Regisseur Mangold weet zeker hoe hij dat soort films moet aanpakken. Belooft veel goeds voor Logan.