The Wolverine (2013)

The Wolverine,

Het begin van deze film is erg hoopgevend, de eerste 20-30 minuten laten je geloven dat er iets anders gemaakt is dan we eerder gezien hebben. en dan, weer hetzelfde liedje als altijd en totaal niks bijzonders verder. film duurt mede hierdoor ook gewoon een half uur te lang. De laatste actiescene sloeg ook bijna nergens op en de villain is ook niet om over naar huis te schrijven. Ze wilden een samoerai film maken, dat is niet echt gelukt. De film is verder wel best entertaining, zoals de meeste zomer blockbusters is er wel actie, en het gegeven dat The Wolverine een keer zwakker is was ook interessant, maar had allemaal veel beter gekund.

Hugh Jackman doet het nog aardig maar in zijn geheel mist het orginaliteit en verrassende plotwendingen. Gemiste kans, en nutteloos in 3D. 2,5 ster voor de moeite.

Een doodsaai epos over een onsterfelijke man die uitschuifbare klauwen in zijn handen heeft bevestigd. Hoe dit mechanisme precies werkt en wat er aan vooraf is gegaan bleef me onduidelijk maar voor de badguys was het in ieder geval belangrijk om deze klerenkast in te rekenen. Logan wordt bijgestaan door twee Japanse dames en hij krijgt vele nachtmerries omtrent zijn overleden vrouw Jean. Ik vond er echt maar weinig aan. Vele clichés, weinig noemenswaardigs en dan blijkt de dame met het gif ook nog eens kaal te zijn en een slangentong te bezitten. De manier waarop Yashida dan uiteindelijk optreed met zijn metalen harnas viel ook tegen.

"Everyone you love dies."

Vanmiddag in de bios gezien en op zich is dit wel een lichte verbetering t.o.v. het eerste deel.

Alleen qua narratief stelt het helaas niet al teveel voor. Gelukkig helpt de Japanse setting veel, wat de film van enige charme voorziet. En daarnaast een paar geslaagde actiescènes.
Het begint wel goed, maar gaandeweg begin je als kijker in te zien dat de film eigenlijk nergens naartoe gaat en vol zit met de nodige clichés, vage motivaties en dingen die je al ver van tevoren ziet aankomen. Wat dat betreft had het wel een halfuur ingekort kunnen worden om het beter te kunnen behappen.

Gelukkig doet Hugh Jackman het prima als Wolverine, hij is gewoon Wolverine voor mij. Maar dat gegeven doet er niet aan af dat de overige personages wel erg mager zijn uitgewerkt. Mariko en Yukio hangen er maar wat bij en voegen vrij weinig toe, laat staan enige vorm van chemie. Viper (reptielenvrouw) is erg vaag uitgewerkt. Je komt helemaal niet te weten wat haar drijfveer is en hoe zij precies in het gehele complot steekt. Om het over Yashida al helemaal niet te hebben, wat een povere schurk zeg en ook nog eens vrij snel verslagen.
De droom sequenties met Jean waren dan weer wel een leuke toevoeging.

Tot slot miste ik gewoon het nodige bloed en afgehakte ledematen, ik bedoel waar zijn die klauwen anders voor? Het was allemaal vrij braaf voor een 16+ film, misschien komt het doordat er hier en daar een paar scheldwoorden voorbij vliegen. Maar dat was het dan ook wel. Echt jammer dat er ondanks al het geweld nooit bloed aan de klauwen van Wolverine zit.

Al met al kon deze film echt zoveel beter in zowat alle opzichten, wederom een gemiste kans voor één van de tofste personages uit het Marvel universum. Het 3D had van mij weggelaten kunnen worden, voegde ook totaal niks toe.
Trouwens wel even blijven zitten bij de eindcredits voor een extra scène waarin je Magneto en Professor X ziet.

2,5 Sterren.

Een goede bioscoopfilm, zoals het hoort in dit genre. Wel jammer dat ik niet wist van de scene na de eindcredits, die heb ik gemist. Jackman is heel goed gecast als Wolverine, maar dat was hij al bij X-Men natuurlijk. Enige kritiekpuntje dat ik echt heb is dat ze niet consequent waren met de talen. De ene keer spreken de Japanners Japans tegen elkaar en dan weer Engels.

4*

The Wolverine was een kleine verrassing. Niet echt in kwaliteit, maar wel in aanpak van het verhaal. Dit is volgens mij de eerste keer in het genre van de superheld dat niet het lot van een stad/ land/ planeet/ universum/ het Bestaan op het spel staat, maar dat het meer draait om een soort familieaangelegenheid waar Wolverine bij betrokken raakt. Het is bijna intiem, ware het niet dat er nog steeds veel actiescènes inzitten.

Daarbij is het ook voor het eerst dat er echt iets met de thema's gedaan wordt en dat de film in ieder geval ook echt probeert om een reflectie op een mogelijk eeuwig leven in verhaalvorm om te zetten. Het is wat te makkelijk gedaan allemaal om echt te overtuigen, maar het is voor het eerst bij Marvel dat ik zoiets als ambitie bespeur. Dat Darren Aronofsky hier aanvankelijk voor gevraagd werd is ineens niet zo verrassend meer. Een karakterstudie met een dun filosofisch randje en dan ook nog eens gecombineerd met Aronofsky's obsessie voor de breekbaarheid en vergankelijkheid van het menselijk lichaam hadden hem uitermate geschikt gemaakt voor deze film. Ik ben geen uitgesproken fan van de man, maar hij had eindelijk een Marvelfilm kunnen maken die zich onderscheidde. Het script was er immers al naar (al had hij hopelijk de climax aangepast). Helaas moeten we het nu doen met Mangold die gewoon in de Marvelhuisstijl filmt. Alle Marvelfilms zien er hetzelfde uit en verwarren mooie shots met veel CGI. Nu kunnen we alleen maar dromen over wat Aronofsky zou doen met de vele verwondingen die Wolverine hier oploopt, met de zelfoperatie van de held en met de vervelling van Viper. Nu zijn dat elementen die wel werken, maar weinig impact hebben.

Een voordeel van deze "kleine" aanpak is ook dat er relatief weinig mutanten zijn en we niet met het voor deze reeks gebruikelijke probleem van teveel personages zitten die allemaal tijd nodig hebben voor hun kunstje. Het script is strak en gestroomlijnd, een unicum voor de X-Men. Helaas blijft het wel voorspelbaar en zijn de laatste paar scènes gewoon erg slordig. Die robotsamourai levert alleen een cliché-eindgevecht en een onhandig verklaard plot op. Sowieso is het gebrek aan een pakkende actiescènes hier wel een probleem. Die treinscène schiet er echt uit en is erg vermakelijk en origineel, maar dat lijkt bijna ter compensatie van het gebrek aan eigenheid van de rest van de actie.

Oh, en alsjeblieft: breng donker gefilmde films als deze niet uit in 3D. Je mocht blij zijn als je nog wat zag. Één van de slechtste gebruiken van 3D tot nu toe, in een lange lijst.
2,5*

Wolverine in Japan, jeeeh! Niet echt heel hoogstaand allemaal, maar vermaken doen dit soort comicfilms mij nog steeds. De setting in Japan helpt ook een handje mee, dat zag er bij tijd en wijle toch heel stoer uit met die nachtscenes in Tokyo en samoeraishizzle. Het is niet een film die heel lang zal blijven hangen, 3D-gebruik was hier ook matig uitgevoerd, maar afgezien daarvan is The Wolverine toch goed voor een ruime voldoende .

Ok, ik heb mijn stem verhoogd naar 1,5.

Speciaal voor Hugh Jackman die als niemand anders Wolverine op het witte doek neerzet. Ik kan geen acteur bedenken die het beter kan. Het zegt ook een hoop dat bij de X-men-reboot (First Class) alle acteurs werden vervangen, behalve Wolverine.

En een half puntje voor de karakterontwikkeling van Wolverine, want zijn zielenroerselen werden wel goed weergeven.

Deze gisteren in Antwerpen gaan bekijken. Gekozen voor de 2-D versie, daar ik niet veel goeds hoorde over de 3-D variant.

Moeilijk deze te waarderen.
Begin vond ik vrij matig en op b-film niveau, maar vanaf het moment dat het verhaal zich in Japan ging afspelen wordt de film duidelijk stukken beter. Wolverin tussen samoerais en Yakuza klinkt hoopvol en wekte de nodige verwachtingen, die deels werden waargemaakt.

Behoorlijk aantal coole gevechts- en actiescènes, met als hoogtepunt de scene op het dak van de trein (al hoewel het me wel enigszins deed denken aan een gelijksoortige scene op het eind van Mission Impossible1).

Daarna ging het voor mij redelijk snel achter uit en vroeg ik mij af of ik nog wel naar een echte X-men film zat te kijken.
Diepte punt was toch wel het gevecht met die "robot", echt zo standaard en makkelijk. Totaal niet bijzonder of speciaal.

Ook was -als niet fan of X-men expert- mij totaal de beweegredenen niet duidelijk van die blonde, vrouwelijke mutant. Vond het erg vaag allemaal en het leek er op dat ze er louter in zat als excuus om nou eenmaal minstens nog een mutant in de film te hebben. Geen idee of zij ook in de comics en tekenfilms voor komt.

Fijn als "Famke Janssen fan" om haar nog even een paar keer in een gastrolletje voor bij te zien komen, maar verder had haar rol niet veel om het lijf.

Over het algemeen kun je concluderen dat deze The Wolverine gelukkig wel een stuk beter is als de eerste poging een solofilm te maken rond dit populaire X-men karakter, doch is bij lange aan nog niet echt geweldig, maar als primaire actiefilm wel aardig om te bekijken.

Een magere zeven, ofwel 3,5 ster.

1 ding moet gezegd worden: Wolverine gaat door tot hij er (letterlijk) bij neervalt.

Net van de bios terug en we hebben genoten. Goede actie, aardig verhaal (wel redelijk doorzichtig) mooie mensen. En gelukkig is het nooit een straf om naar mooie mensen te kijken. De muziek en de Special FX en CGI zijn prima in orde en de mooie omgeving van Japan maken het plaatje compleet.

Kan niet wachten op deel 3 van The Wolverine.

3.5* dik verdient en 0.5* extra voor onze Famke Jansen.

Vanavond toch naar de bios geweest ondanks de (vele) negatieve berichten hier.

En? Ik vond het dus wel een goede film! Lekker veel actie en een goede koppeling met vorige films van xmen en Wolverine.

3D was hier en daar niet echt sterk en het verhaal is behoorlijk voorspelbaar. En wat is mis aan een iets menselijkere mutant?

Het "eerste" einde vind ik niet erg sterk. De "tweede" wel heerlijk ouderwets en smaakt naar meer.

Ik ben erg benieuwd naar een/het vervolg.

Beetje jammer.

Waar was de charismatische, grappige Jackman? Ik heb hem niet gezien. Wat ik wel zag was een dertien in een dozijn verhaal, met acteurs die er niet altijd even veel zin in leken te hebben, waarschijnlijk door de grote berg clichés waar ze zich doorheen worstelen.

Helaas had ik al vlug door welke kant het verhaal op zou gaan. Nouja ik niet alleen, waarschijnlijk iedereen die in het bezit is van een paar ogen en oren. Dat het zo voorspelbaar is, hoeft niet storend te zijn zou dat hebben. Het was wel storend. Alsof de makers na elk voorspelbaar moment dachten; laten we eens wat actie er in gooien om de aandacht van het dunne verhaal af te leiden. "We hebben een trein, een vliegtuig en een dikke audi al gehad, dan nu nog een moment met een motor!"

De chemie ontbrak behoorlijk tussen dat Japanse grietje en onze Wolverine, maar enfin. Dat zoetsappige neem je wel voor lief.

Naarmate de film tot het einde liep had ik er wel genoeg van. Van dat vreselijk vervelende en totaal niet gelukte serpentenmens had ik graag een handtas gemaakt. Met haar hebben ze de plank volledig misgeslagen. Om maar te zwijgen over het eeuwige familie problemen gedoe....

Heel weinig toffe Wolverine momenten. Zonde. Ik ging tenslotte voor hem.

Na het uiterst vermakelijke deel 1 keek ik erg uit naar dit 2e deel.
Vol verwachting naar de bios gegaan, gelukkig in 2D, want 3D daar ga ik scheel van kijken:P

Waar deel 1 vlot was van tempo en lekker wegkeek, daar is deel 2 duidelijker wat langdradiger. Ik betrapte mezelf er ook op dat ik meerdere malen op m'n horloge keek om te kijken hoe laat het was en wanneer de film voorbij was.
De reden hiervoor is het tempo, te veel drama en pogingen om een diepgaand verhaal erin te gooien. En waarom? Wolverine is een beest, of zoals ze hem noemden " kuzuri". Ik begrijp dat ze een poging gedaan hebben om diepgang toe te voegen,hem menselijker te maken, maar mijns inziens falen ze hier erg in. Het is gewoon too much en er word te hard geprobeerd naar mijn gevoel. De scene waar Jackman en zn japanse scharrel samen aan de tafel zitten is hier een goed voorbeeld van. Wat willekeurig onsamenhangend gelul over eetstokjes?Nee,dit ging hem niet worden. Het lag er te dik op voor mij. Houd het luchtig jongens!
De kracht van deel 1 was de actie,het tempo en de humor van Jackman. Die was hier nauwelijks te bespeuren,helaas

Nee,ik vond hem matig. Dat ze Wolverine menselijk wilden maken, of zijn menselijke kant wilden laten zien, geen probleem mee,maar houd het een klein beetje geloofwaardig. En het feit dat Wolverine zo om en nabij de 29x bijna doodgaat, dat is voor mij ook niet echt bevorderlijk. Het acteerwerk is oké,maar ook niet meer dan dat.
Maar goed,smaken verschillen natuurlijk en mocht er een deel 3 komen, laten ze aub terug gaan naar de roots van deel 1.

Wolverine zegt fuck.

The Wolverine is een goede film met een paar vette actie-scènes en een Hugh Jackman die nu echt volledig één is geworden met zijn rol. Logan worstelt veel met zichzelf, en Jackman weet de tweestrijd tussen het beest en de man goed over te brengen.

De film werd in het midden inderdaad een tikkeltje langdradig, maar het laatste half uur maakte dat weer meer dan goed. De locaties waren erg fraai, net als de special effects; de Silver Samurai was een goede creatie, en Wolverine's klauwen leken hier iets massiever dan in Origins.

Dat meisje dat Yukio speelde was trouwens erg tof, en het zag er allemaal lekker spectaculair en overtuigend uit wat ze deed. Op IMDB staat slecht één andere (korte) filmrol, maar als ik haar hier zo zag gaat ze een goede toekomst tegemoet. Ook leuk om Famke Janssen af en toe langs te zien komen. Ze blijft een bloedmooie vrouw en een Nederlands actrice om trots op te zijn.

Het gebruik van 3D was in deze film gelukkig wel goed, afgezien van een paar lastig te volgen actiemomenten. Maar zeg nou zelf, de scène opde trein was wel super vet. Ten slotte zat er ook genoeg humor in de film: ik vond THE Wolverine leuker dan zijn lidwoord-loze voorganger, en ondanks een kleine inzinking in het midden heb ik bijzonder genoten.

Dit vond ik wel 1 van de slechste X-men aka Wolverine films !

Heb er niet echt van genoten!

Toch nog een 2.5 want de actie scene's vond ik oke anders had het een 1.5 t/m 2.0 gekregen helaas!

Als je met de ontploffing van Fat Boy begint, op zulk een manier, dan kan een film eigenlijk niet meer stuk. Toch wel, blijkt twee uur later. Want behoudens een behoorlijk begin verzandt de film in stroperigheid en filmclichés.

De film is namelijk traag, uiteraard is er een plot dat langzaamaan de geheimen prijsgeeft en is niets wat het lijkt en wordt verder heel weinig met de mutantenwereld en de persoon Wolverine gedaan. Op zich geeft de film enkele interessante vragen over eeuwig leven, maar buiten dat die vragen zo ongeveer letterlijk worden gesteld, wordt er niets mee gedaan. Jammer, want Jackman is een prima acteur die daar wel iets mee zou moeten kunnen en dat zou een heel interessante karakterschets kunnen opleveren.

In plaats daarvan is dit een plotgedreven film onderbroken door enkele actiescènes die overigens best aardig in beeld zijn gezet (alleen de camera is wat te schokkerig) maar nooit heel geweldig worden. Eigenlijk is alleen de fotografie echt mooi en sfeervol. En als Logan dan toch sterfelijk is en zijn wonden genezen niet, hoe kan het dat hij zijn klauwen zonder schade kan uitsteken (het deed immers toch pijn, aldus een vroegere X-Men-film)?

Al met al vermaakt de film redelijk, maar had veel beter gekund. Twee sterren en een halfje extra voor de atoombom. 2,5*

Ik vond het eigenlijk best een leuke actiefilm met ook een aardig maar wel eenvoudig verhaal. Qua superhelden zit er eigenlijk weinig in, maar qua actie zat er voldoende in en Yukio was in mijn ogen ook wel een superheldin. Zij vond ik eigenlijk het opvallendste in deze film en ze werd ook leuk vertolkt door de fraaie ietwat aparte Rila Fukushima. De uitvoering van het verhaal was mooi gedaan en visueel zag het er ook allemaal fraai uit. Zoals gezegd komen de superhelden hier zeer karig aan bod, maar ondanks dat was de actie dik in orde. Hugh Jackman vertolkte de rol van "The Wolverine" wederom prima en hij zorgde soms ook voor wat humor. De film is misschien wel wat aan de lange kant en met name het middenstuk is wat saai, maar al met al heb ik me goed vermaakt met deze film. En zoals het einde al aangeeft kunnen we weer een nieuwe "Wolverine" film verwachten

Ik ben weer eens een beetje Diablo aan het spelen.

In dat soort spellen kom je af en toe op een punt dat je terug moet naar iets dat je al gedaan hebt, om meer punten, meer geld, meer items te verzamelen - en op die manier hoop je dan sterker te worden. 'Grinding' heet dat, of 'farming' ook wel - afhankelijk van hoe groot de noodzaak is.

Zo komt deze film ook over. Grinding, om nog even wat meer gold te halen uit de X-Men serie. En even ongeïnspireerd als een rondje goud-en-items halen in Diablo, zo ongeïnspireerd komt deze film ook over. Ok, het is werk. Maar, het 'het-is-maandag-en-ik-moet-werken' straalt er wel aan alle kanten vanaf.

Jackman is op een volledig dood spoor qua inspiratie. Het verhaal geeft hem ook wat weinig ruimte om er wat van te maken, maar... als er met de originele strip dan toch al dichterlijke vrijheden genomen worden, dan had het toch wel ten goede verbeterd kunnen worden. De onzin die we nu te zien krijgen slaat nergens meer op. Okamoto Tao loopt maar een beetje rond te hangen, brengt niets over. Fukushima Rila is een echt te idiote sidekick zonder karakter, die als enige wapenfeit dan uiteindelijk de te suffe kill van Svetlana Khodchenkova mag maken. Jammerlijk.

Grinding. Kennelijk was het goud echt op.

Rare Marvel.

Totdusver wist Marvel z'n films redelijk goed te positioneren tegenover elkaar, dat mist eigenlijk volledig in dit deel. Losstaand en buiten wat gekeuvel aan het begin en het eind een redelijk episodisch deel waar ze er nog 10 van kunnen produceren zonder aan de hoofdverhaallijn (de X-Men en consoorten) te raken.

Hoofdprobleem dat Marvel wat mij betreft heeft is dat ze nooit de balans vinden om nonsenseverhalen als dit op een serieuze manier te brengen. Het is allemaal nogal gewichtig, maar op het scherm gebeurt vaak de grootste onzin. Het is een wankel evenwicht dat nog geen enkele regisseur kunnen herstellen heeft. Meermaals vraag ik me tijdens een film als deze af waar ik nu eigenlijk naar zit te kijken.

Ander probleem is dat wanneer Amerika naar Japan trekt ze blijkbaar enkel een B-list cast ter beschikking krijgen. Vraag me af hoe dat eigenlijk loopt, maar genoeg Japanse acteurs die een echte meerwaarde zouden kunnen betekenen in een film als deze (vooral omdat een aantal Japanse rollen toch wat uitgebreider zijn), maar de bekende kopjes komen vooral uit slechte dramas en TVwerk. Waar ze de rest vandaan halen weet ik ook niet.

De mix van Japans en Engels is wat gek op sommige momenten (het vader/zoon moment), maar het is al wat dat er aardig wat Japans gepraat wordt. In ieder geval biedt de setting wel een kleine meerwaarde, met vooral het typisch hongermomentje dat er bovenuit steekt.

Vond de CG weer erg pover. Was ook al zo bij de eerste Wolverine. Verhaaltje niet al te boeiend, personages deden me niks en het einde gaat er qua wansmaak ver over. Duurde ook veel te lang, maar dat hoort allemaal bij het Marvel pakketje. Zal er nooit fan van worden als ze niks veranderen aan hun formule, de Iron Man reeks dan even uitgezonderd.

1.5*

Qua setting best origineel, maar het verhaal is dat allerminst. Wolverine is chagrijnig, maar meer diepgang zul je hier niet vinden de liefde die opbloeit met die Japanse meid komt ook volledig uit de lucht vallen. Verder duurt de film te lang en is het einde vrij matig.

Doorgaans heb ik het niet zo op Jackman, maar een betere veelvraat kan ik me amper voorstellen. Ook een van de leukere X-men. Geen gek pakje en rare fratsen, wel een lompe, cynische rouwdouwer die net zo gemakkelijk zijn tanden als zijn klauwen ergens in zet. Daar kan je een film of voor mijn part een reeks omheen bouwen, zoals Iron Man dat doet rondom de flair en humor van Downey Jr.

Komt nog eens bij dat de setting en invulling hier mee zit. Van X-Men Origins: Wolverine is de scène op de boerderij me altijd bij gebleven als een van de betere. Met weinig andere mutanten om er een freakshow van te maken, zou dat contrast in Japan met z'n Yakuza, ninjas en samoerai ook moeten kunnen werken. Hier zit een stoere, bonkende film in, maar daar komt weer bitter weinig van terecht.

Slechts een paar keer dat Kuzuri mag grommen. Verder is het zuchten en steunen met kleuterdrama rond innerlijke demonen (hoi, Jean) en een dom verhaaltje over sterfelijkheid. Allemaal niet zo'n punt, ware het niet dat het scenario er zo'n punt van maakt. Als er al een keertje gelachen mag worden, is het schrikken en fronsen kan wanneer de Japanners ineens Engels tegen elkaar gaan praten.

De ernst gaat helemaal kopje onder als Mangold aan z'n actie toekomt. Het lijkt wat te gaan worden op de kogeltrein, maar al snel wordt het een hele malle bedoening. Geen slippertje, het is een voorbode op nog meer kolder en dat vloekt zo hard met de serieuze toon dat de kern van de film naar de vaantjes is. Ik kan me ook enorm storen aan de toeterende muziek als de Black Clan zich meldt.

Zoiets hoor je in stilte te doen met slechts het geluid van zwiepende, inslaande pijlen. Dat het slotstuk kul ten top is, zal binnen zo'n Marvel wel onvermijdelijk zijn, dus dat neem ik dan maar voor lief. Dat geldt niet voor de blondine. Rila Fukushima heeft tenminste nog een passend koppie, Viper is echt een complete aanfluiting. Verplichte harakiri voor degene die Svetlana Khodchenkova heeft gecast.

Redelijk goeie film, maar niet echt wat je verwacht van een superhelden film. Er speelt namelijk naast Wolverine, maar 1 andere mutant in mee. Helaas komt deze mutant niet helemaal goed uit de verf. Haar rol is niet erg sterk. Geen echte superhelden film maar dat wil niet zeggen dat de film slecht is. Het verhaal is best aardig, maar niet altijd even logisch. De actie is goed, de special effects prima en de film blijft spannend en is goed onderhoudend. 3.5

Pfffffff.

Dit was bijna niet te kijken, zo saai was het. Nou heb ik ook weinig met dit karakter (de vorige films rondom hem wel gezien, maar was er nooit onder de indruk van), maar de film is ook wel erg saai geworden. De intro beviel me nog wel, maar alles daarna was gewoon helemaal niks aan. Ondanks dat Hugh Jackman het weer behoorlijk doet is het personage Wolverine gewoon niks aan. Hij wint altijd, overheerst altijd en dat levert vooral hele saaie actie op. Verder duurde de film met 2 uur speeltijd een half uur te lang. Ik was blij dat het erop zat na twee lange, saaie uren.

1,5*

Aangename verrassing.


Het is vooral de pacing die enorm opvalt, en niet zoals je verwacht bij Marvel. Pacing is niet al te snel en met focus op spektakel maar kent een zeer fijne gedoseerd tempo, die nog verrassender niet werkt naar een aaneenschakeling van actiescenes. Mangold probeert ook echt een verhaal te vertellen met thema's die Wolverine altijd gekenmerkt heeft. Probleem is wel dat Mangold die niet goed uitwerkt en existentiële thema's naar voren brengt waar hij vervolgens niets mee doet.


Toch is The Wolverine door de wat ongeslaagde uitwerking toch een aardige film geworden. Met Jackman heb je natuurlijk de perfecte acteur om een film te dragen en hij is ook een ideale Wolverine. Dat zit 'm dan vooral in de scenes waar Logan's temperament naar boven komt maar ook in de stilzwijgende scenes waar Jackman toch een aardig bereik heeft tot communicatie.


Wat de film ook wel erg helpt is dat er voor gekozen wordt Wolverine's gaves uit te schakelen waardoor de spanningsboog toch wat groter wordt. Ook de live action versie van Viper kon mij wel bekoren, erg fijn vorm gegeven. Mangold heeft zijn prioriteiten op zijn plaats maar weet er nou net geen goede film van te maken maar met visie en uitwerking zou je zomaar een tweede HULK kunnen maken, met goed uitgewerkte existentiële thema's en veel esthetiek. Al weten we hoe dat toen is afgelopen.

Opvallend dat het beste wat Wolverine sinds X2, tien jaar geleden, heeft gedaan, een cameo van een paar seconden is geweest. De derde X-Men was niet best en zijn eigen X-Men Origins was ook niet bepaald een film om trots op te zijn. En dus kwam The Wolverine als een nieuwe poging om het karakter eer aan te doen. Toen Darren Aronofsky aan het project werd verbonden, was ik oprecht enthousiast. Maar het kon bijna niet anders dat een studio met een product als Wolverine niet zou samengaan met een eigenzinnige filmmaker als Aronofsky en hij werd vervangen. Erg jammer, keek erg uit naar wat hij met het karakter zou gaan doen. Het eindresultaat is nu, zoals ik al had gedacht, een best amusante actiefilm dat alleen nergens in uitblinkt en niets nieuws durft te doen.

We weten inmiddels wel dat Jackman een goede Wolverine neerzet en ook hier is hij weer prima. Maar het personage lijkt wel steeds meer een zeikerd te worden. Waar is de tijd gebleven dat hij zich zo kon uitleven op de soldaten van William Stryker in X2? Lekker woest, sarcastisch en niet elke vijf minuten emotioneel beschadigd door het verlies van een vrouw. Nee, de momenten dat Wolverine de bad-ass uit kan hangen, zoals in deze film in de korte sequentie in de kroeg, zijn toch duidelijk het leukst. Maar jammer genoeg wisselt de film teveel van oeverloos gezanik van een hoop karakters die niemand iets boeit tot vrij lelijke actiesequenties als op het dak van een snelle trein. Een hoop missers wat dat betreft, maar gelukkig heeft The Wolverine genoeg vermaak in huis om niet volledig te falen. En nu maar hopen dat X-Men: Days of Future Past weer een écht memorabel deel is voor de X-Men franchise.

3 sterren.

One eye on the past and the other on the future

Aha, de nieuwe Wolverine film. De eerste plannen waren er al in 2009 maar wegens meningsverschillen en dergelijke (plus zowel Darren Aronofsky als Guilermo Del Toro die het aftrapten) heeft het een aantal jaar geduurd eer de film op het grote scherm verscheen. Vier jaar later na X-Men Origins mocht Hugh Jackman nog eens in de huid van Wolverine kruipen voor een hoofdrol en de verwachtingen waren hoog gespannen. Vooral omdat de legendarische Wolverine comics uit 1982 (Chris Claremont en Frank Miller!) functioneerde als bronmateriaal.

Maar het resultaat is maar zozo. Een groot probleem aan The Wolverine is de speelduur. Nu heb ik wel de extended versie gezien maar die scheelt nu niet zo erg veel met de gewone versie. Het moge duidelijk zijn dat 2,5 uur gewoon te lang is en wat knipwerk had geen kwaad gedaan. Dan hadden ze misschien ineens de Yashido clan op zich deftig kunnen uitwerken. Geen idee wat Mangold en co hier heeft bezield maar wanneer je zowel Kenuichio Harada als Shingen Yashida introduceert (Kenuichio is eigenlijk de bastaardszoon van Shingen) dan blijf je best ook effectief trouw aan hun origine. Zeker wanneer de originele verhaallijn eigenlijk helemaal niet moeilijk te verfilmen is en het dus compleet onnodig is om dit te gaan veranderen. Naar het einde van de film blijkt dan ook dat we met een belachelijke mengeling tussen de wapenuitrusting van Kenuichio en een futuristisch staaltje robotics van Shin (die dan weer de zoon is van Kenuichio en genoemd is naar Shingen, zijn grootvader, maar hier voor de rest niet in voorkomt) opgescheept zitten en dan had ik het echt wel gehad. Het werd echter nog erger want dan bleek dat Yashida het grote brein achter alles is... Ik vat eerlijk gezegd niet waarom Marvel dit door de vingers heeft gezien maar bon, met Iron Man 3 bleek ook al dat ze er hun hand niet voor omdraaien om hun beste personages een andere draai te geven. Hetzij op een goede of een slechte manier. Gelukkig eindigt de film nog met een geslaagde scène na de credits waar de fundering voor Days of Future Past wordt gelegd dus ik eindigde de film met een goed gevoel.

Wat ook wel leuk was, was de toevoeging van Famke Janssen als Jean Grey. Jammer genoeg was ik al gespoilerd dat ze ging voorkomen in de film maar ze had een grotere rol dan gedacht dus dat was een mooie meevaller. Ook de twee cameo's van Patrick Stewart & Ian McKellen zijn heerlijk natuurlijk maar jammer genoeg vond Mangold het dan niet meer nodig om Stan Lee er in te verwerken.. Jackman is zoals gewoonlijk de perfecte man voor Wolverine maar het is de Russische nieuwkomer Svetlana Khodchenkova die een uitstekende incarnatie is van Viper. Ik vond Sandra Hess in Nick Fury: Agent of SHIELD al erg geslaagd maar ben aangenaam verrast door Khodchenkova. Hopelijk kunnen ze die nog wat verder uitwerken via HYDRA in Captain America. Rila Fukushima en Tao Okamoto zijn redelijk als Yukio en Mariko maar daarmee is alles gezegd.

Ik heb geleerd dat je met verfilmingen van een boek/comic moet proberen om beide media apart te zien maar Marvel slaagt toch wel de bal mis. Hier had zoveel meer mee gedaan kunnen worden en ik hou mijn hart maar vast voor wat Singer met Days of Future Past gaat doen. Jackman is wederom uitstekend en de cameo's van een paar bekende koppen doen toch weer smaken naar meer.

2.5*

De X-Men hebben me altijd wel kunnen boeien en Wolverine is daarvan altijd het meest interessante personage geweest. Nu was de eerste losstaande film over hem wel aardig, maar niet zo goed als de X-Men films. Daarom hoopte ik stiekem dat dit deel toch wat beter zou zijn, maar die hoop vervloog al snel, ondanks een veelbelovend begin.

Dat begin is uiterst explosief en behoorlijk goed. Mooie actie, maar dat blijkt op een leuke scenebovenop de trein na, gelijk ook het beste wat de film op dat gebied te bieden heeft. Na de opening wordt het tempo behoorlijk getemperd en wordt een verhaaltje verteld, dat lang niet altijd weet te boeien. Er wordt veel te veel tijd uitgetrokken om iets te vertellen wat in feite maar saai is, voordat men weer verdergaat met de actie. Daarnaast wordt Wolverine op de verkeerde manier geportretteerd. Met zijn speciale krachten en het mutant zijn wordt maar zeer weinig gedaan.

Ook qua acteren houdt het niet over. Jackman blijft de perfecte Wolverine, maar zijn tegenstanders zijn weinig indrukwekkend. Vooral het personage Yashida is bij tijd en wijle lachwekkend, waarbij het clichématige eindgevecht wel het dieptepunt was. Jammer dat men zo’n oninteressante en weinig vermakelijke film kan maken van Wolverine. Te weinig actie, totaal geen interessante personages en ik heb mezelf er op betrapt toch een aantal keren op de klok te hebben gekeken, hoever we al waren. Toch wel een grote teleurstelling dit, achteraf gezien.

1,5*

Mooie actie, prima SFX,

alleen een verhaallijn die voorspelbaar is.

Ben benieuwd naar het vervolg.... *3.0

Geweldige openingsscene, maar daarna ontpopt dit zich als een nogal wisselvallig Marvel-werkje. De plot is te karig om de lange speelduur te rechtvaardigen, zeker wanneer je de extended cut bekijkt, en er is gewoonweg te weinig aktie en spektakel. Vooral halverwege kakt de boel behoorlijk in. Op dat moment gaat de film qua sfeer richting zoetsappig romantisch drama, iets dat niet echt werkt in een film als dit. Zeker niet wanneer de dame in kwestie wel mooi is maar niet bepaald goed kan acteren. Tegen het einde gaat gelukkig de beuk er alsnog flink in en heeft het script een paar leuke verrassingen in petto, maar een beetje dubbel gevoel blijft overheersen. Jackman is wederom prima in de hoofdrol, maar zijn personage verdient een betere film dan dit.

Het toffe aan The Wolverine vind ik dat het eigenlijk best een kleinschalig verhaaltje is. Geen mutanten die de wereld willen vernietigen of mensen die mutanten willen gebruiken om de wereld te overheersen... sowieso maar heel weinig mutanten, eigenlijk. Het grootste gedeelte van de film loopt Wolverine zelfs zonder mutantkrachten rond! Dat bevalt me wel. Ik denk dat Wolverine een heel geschikt personage is om het klein en menselijk te houden. Dat gezegd hebbende, heeft de film wel behoorlijk wat mankementen. Ten eerste duurt hij gewoon véél te lang. Op een gegeven moment ga je je gewoon afvragen wanneer het eens is afgelopen. Dat komt ook (ten tweede) doordat het verhaal eigenlijk niet bijster interessant is. Ik juich het toe dat er eindelijk eens niet op wereldschaal wordt geopereerd, maar zorg dat wat je wél doet dan ook interessant is. De actiescènes zijn tenslotte niet bijster geweldig, en met name op het eind, met die robot, gaat het gewoon helemaal nergens meer over. Jammer, want dit is het gewoon net niet.