Être et Avoir (2002)

Iedereen die enigszins in het onderwijs zou willen maar twijfelt zou deze documentaire moeten zien! Heeel mooi gemaakt.

Toch voelde ik mij ook ietwat ongemakkelijk als ik moest lachen om het gedrag van de kinderen. Het voelde toch een beetje als aapjes kijken. Het zal wel aan mij liggen want elke recensie die ik las, was juist zo lovend over de integriteit ervan en de afstand tot het subject.

Het is weergaloos mooi gefilmd. Veel close-ups, de natuur en de beweging ervan en in een oogwenk ervaar je weer wat je als kind zag en beleefde in al die vormen en kleuren en de bewegingen.

Je voelt de gevoeligheid van de kinderen, hun hardheid ook, hun eeuwige 'goeddoen' en dat wat ze meekrijgen vanuit hun familie.

Het indrukwekkendste is toch de leraar, meneer Lopez. Hij is een strenge maar rechtvaardige man die ruimte en aandacht g/heeft voor elk kind. Ik snapte gelijk dat zoveel kinderen in zijn klas op de vraag wat ze later wilden worden, antwoordden: meester.

Na het zien van deze film had ik zoiets van: ik word leraar. Zeer vertederend.

Gezien op het IFFR dit jaar. Hartverwarmende, ontroerende en met veel liefde gemaakte documentaire. Prachtig.

Prachtige documentaire. Echt de tijd er voor genomen, geen gehaast gedoe. Bijna geen interviews en toch leer je de leraar en een aantal kinderen goed kennen.

hoe mooi kan de werkelijkheid worden vastgelegd en hoe mooi kan die werkelijkheid werkelijk zijn? Zo mooi als in deze film? Was dat maar waar..

Schijnbaar kinderlijk eenvoudig, simpelweg prachtig en volkomen authentiek.

4eneenhalve ster!

Mooie film... Jammer van de rare stijlbreuk... of eigenlijk juist stijlbevestiging... dat interviewtje met de leraar. Heel vertederend... op het laatst wilde ik wel graag die leraar wurgen.

De Franse documentaire Etre et avoir heeft dit weekend zijn honderdduizendste bezoeker getrokken. Dat heeft distributeur Contact Film maandag bekendgemaakt. Het is voor zowel een Franse film als voor een documentaire zeer uitzonderlijk zoveel bezoekers naar de bioscoop te krijgen. Contact Film heeft daarom het aantal kopieën waarin Etre et avoir in de theaters draait verdubbeld. Een woordvoerder constateert dat de film nog steeds overal volle zalen trekt en rekent de komende maanden op nog eens 100.000 bezoekers.

De productie kostte amper één miljoen euro en werd ondersteund door het Franse ministerie van Onderwijs.

De film won het afgelopen jaar al verscheidene grote prijzen, waaronder een Europese Oscar voor beste documentaire. Niet alleen in Nederland is de film een groot succes. In Frankrijk, Engeland en Italië trok Etre et avoir miljoenen bezoekers, een record voor een Europese documentaire.

De vorige Franse productie die in Nederland zoveel bezoekers trok was het sprookje Le fabuleux destin d'Amelie Poulain van regisseur Jean-Pierre Jeunet uit 2001. De film werd uiteindelijk bezocht door meer dan 350.000 mensen.

De best bezochte documentaire die de afgelopen twintig jaar in de Nederlandse bioscopen draaide, was de André Hazes-film Zij gelooft in mij uit 1999. Deze trok uiteindelijk 150.000 bezoekers.

bron: Oene Kummer nieuwsbrief

100.000 bezoekers en nog maar 15 stemmen hier, da's toch erg merkwaardig.

Eigenlijk wordt er niet veel nieuws gebracht in deze documentaire; het is voornamelijk de rust, menselijkheid en herkenbaarheid die het hem doen. 3,5 *

De leraar die centraal staat in de Franse documentaire Etre et avoir eist in een rechtszaak 250.000 euro van de maker Philibert en de producenten. George Lopez, inmiddels met pensioen, vindt dat zijn persoon wordt gebruikt 'zonder toestemming'.

Etre et avoir was dit jaar een groot succes in Europese filmhuizen en gaat over een piepklein schooltje op het Franse platteland, waar Lopez de enige leraar is voor een klas van dertien kinderen in de basisschoolleeftijd.

Volgens de advocaat van Lopez is de docu een 'reproductie' van de klas en is de klas een creatie van de docent.

bron: NOS tt 424

Knullig gedaan, prijzen inleveren dan.

Volgens mij begrijp je het verkeerd. Het is een registratie van de klas van Lopez, en Lopez is er ook gewoon Lopez.

Hij ruikt geld nu het zo'n (commercieel) succes is geworden.

dan zijn de contracten toch niet goed geregeld ?????

Denk het ja. Of de man heeft een contract ondertekend waar hij nu met terugwerkende kracht onderuit wil. Ben benieuwd wat de rechter beslist.

Ik las het ook ja, vreemd verhaal, want in de docu leek het toch een erg sympathieke man. Vreemd dat je eerst toestaat dat er een half jaar gefilmd wordt en dan veel later opeens geld gaat eisen. Nou ja, z'n pensioen zal ook wel niet al te hoog zijn...

Vanavond gezien in de bioscoop. Zelfs bij zo'n documentaire zitten er dan mensen die bij elk grappig moment een soort lachtoeval faken.

Maar dit terzijde. Ik vond deze "prachtige" documentaire niet om aan te zien. De onderwijzer verstaat zijn vak niet en is van een saaiheid en ongeinspireerdheid die zijn weerga niet kent. En de natuuropnamen tussendoor zijn er met de haren bijgesleept en zooo traag.

Mij verbaast het gdrag van deze monsieur Lopez, burgerman met samengeknepen billen, niets. Geef mij maar een docu over een zwarte school in Amsterdam West.

Anderhalve ster voor JoJo.

Met dat laatste ben ik helemaal eens!

Geef 's een voorbeeld van het eerste als je wil.

Een voorbeeld van pedagogisch onvermogen is bijvoorbeeld wanneer Mr. Lopez de ruzie tussen die twee grotere jongens wil "uitpraten". In plaats van hen zelf aan het praten te krijgen vult hij zelf alles in zodat die jongens er eigenlijk heel gemakkelijk afkomen.

Ik heb nog eens nagedacht over het succes van deze film. Kan het een soort nostalgie zijn naar vroeger van voor de bidonvilles of in nederland de zwarte scholen etc.

Nee, het is gewoon een hele mooie documentaire, daarom is het een succes. Dat jij dat niet ziet vind ik echt heel jammer voor jou. Je argumenten tegen deze film slaan ook nergens op. Ten eerste is kan het feit of de docent wel of niet goed is geen argument voor of tegen deze docu zijn, je geeft alleen een oordeel over hem en niet over de film, een non-argument dus. Dat over die zwarte scholen slaat ook nergens op, deze film gaat daar helemaal niet over. Dat is net zoiets al zeggen dat de docu over Andre Hazes slecht is omdat hij niet over Koos Alberts gaat. Beoordeel de film op wat hij is en niet op wat hij niet is.

Wat een koning inderdaad, Jojo rocks! Ik heb er alleen wel wat bij gedaan voor de rest. Ben het niet eens met het pedagogisch onvermogen van de leraar. Ik denk dat hij de situatie goed gelezen heeft en dat hij het dan verwoordt voor zijn leerlingen die verbaal nog niet zo sterk zijn maakt hem juist een goede leraar. Zo ook bij dat gesloten meisje dat naar de 'grote school' gaat. De persoonlijke aandacht voor alle leerlingen is 1 van de sterke punten in deze film.

Nee, ik had ook niet het gevoel dat dat didactisch onjuist was wat meneer Lopez daar deed met die twee jongens. Ik vond het uitermate goed gedaan door hem. Dat ene jongetje in die ruzie vond ik trouwens ontzettend ontroerend. Maar dat was ook een van de ingredienten waardoor ik er een voyeuristisch gevoel bij kreeg; die ruziende jongetjes hebben niet gevraagd om een camera op hun lip. Als meneer Lopez recht heeft op een deel van de opbrengsten van de film, dan geldt dat evenzeer voor de kinderen.

Ik denk ook dat deze documentaire het moet hebben van een soort romantisch gevoel bij veel mensen, plattelandsnostalgie ofzoiets.

Ik vond 'm ook veel minder ontroeren dan ik had verwacht. Iemand schreef ergens dat sommige mensen heel erg gingen lachen als iets een beetje grappig was. Die neiging had ik soms ook, moet ik bekennen. Zoals kinderen bij een heel slechte jeugdvoorstelling soms heel overdreven gaan reageren op wat er gebeurt, in een poging tot ontlading.

Renske, over het educatieve vermogen van mijnheer Lopez zijn we het dan oneens. Maar voor het overige, de plattelandsnostalgie, het voyeuristische gevoel, ben ik het helemaal met je eens.

En Zavo, wanneer een documentaire helemaal inzoomt op een persoon, in dit geval de leraar, en die persoon heeft niet zoveel te vertellen, dan heeft een documentaire daar wel degelijk onder te lijden. En die beelden van het landschap dan, de seizoenen, brr wat vervelend.

Mijn No. 5 van 2003!

ik vond die leraar zo emotioneel afstandelijk! het komt geloof ik 2 keer voor dat er een kindje huilt en dan zit hij er zo zenuwachtig naast... alsof ie niet weet wat ie moet doen! terwijl hij, zo zegt hij, al 35 jaar in het vak zit. dan moet je toch weten hoe je moet omaan met zo'n situatie? leg op zijn minst je hand op de schouder van zo'n kind! ik irriteerde mij daar wel aan, die houding, alhoewel ik verder vond dat hij het wél goed deed hoor, het vele herhalen van de lesstof, en hij besteed veel persoonlijke aandacht aan de leerlingen (al had ik een beetje het gevoel dat hij Jojo voortrok! maar dat is ws omdat hij een van de leerlingen was die het meest gefilmd werd). De leerlingen gaan goed om met de camera.

Alles bij elkaar 3,5 sterren

Beoordeel je nu de leraar of de documentaire?

alles bij elkaar, daar bedoel ik de hele documentaire mee

Tsja, ik snap die hang naar een plattelands schooltje met zo'n fijne leraar wel. Als je tegenwoordig een leraar bent op een van de vele scholen in een grote stad als Amsterdam of Den Haag dan loop je de kans om een kogel door je kop te krijgen.

Dan krijg ik opeens wel een erg warm gevoel om zo'n eenvoudig, ongecompliceerd schooltje in Frankrijk te zien, waar alles nog goed lijkt, waar de leraar om je geeft en waar-ie nog een soort natuurlijk overwicht lijkt te hebben.

Zonder te overdrijven de beste docufilm die ik ooit gezien heb. Een docu zonder irritante voice over en laat gewoon zien zoals het zich afspeelt. Komisch, maar ook dramatisch. De film laat het normale leven zien, zonder dat je dus echt het gevoel hebt dat je naar een documentaire aan het kijken bent. Alles voelt oprecht en realistisch aan. Knap gefilmd dus en ik neem aan dat hetgeen in de film verwerkt was maar een fractie is van het totale beeldmateriaal. En dan die leraar... Als kind kun je blij zijn met zo´n onderwijzer.

Dus... 4,5*

Misschien ligt het eraan dat ik nog te jong ben om nostalgisch naar mijn basisschooltijd terug te kunnen kijken, maar ik vond het maar een saaie en overbodige film. Het overgrote deel van de film plaatst simpelweg een camera in een klaslokaal en laat zien wat daar van dag tot dag gebeurt, en dat is nu niet bepaald zoveel anders dan wat ikzelf acht jaar lang heb gezien. Toegegeven, hier zitten leerlingen van alle klassen in hetzelfde lokaal, maar juist dat aspect wordt vermeden (het wordt één keer terloops opgemerkt, maar op de problematiek die dit voor de leraar meebrengt wordt niet ingegaan).

Wat betreft de keuze van materiaal heb ik het idee dat relatief meer nadruk wordt gelegd op de treurige aspecten (met een aantal pijnlijke situaties voor de leerlingen, waarbij ik maar zeer betwijfel of ze wel allemaal persoonlijk hun expliciete toestemming hebben gegeven voor opname in deze documentaire), maar daarbuiten is het weinig opmerkelijk. Er zit nagenoeg geen opbouw in de film (slechts het natuurlijke verloop van winter naar zomer), en de film slaagt er ook niet in verbanden te leggen tussen de gebeurtenissen (de conflictresolutie-scenes waren waaarschijnlijk nogal gehinderd door de 'dwingende' aanwezigheid van de camera).

Beter was het geweest als de film wat interviews met de leerlingen zou bevatten (hoe moeilijk dat ook is met zo'n leeftijd), zodat er wat meer van hun personage naar boven kwam (het interview met de docent - het enige in de hele film - vond ik veruit de interessantste scene). Zoals het nu is, is het slechts een oppervlakkige registratie van wat onsamenhangende gebeurtenissen. Ik heb ergens nog wel een video liggen van mijzelf in groep 2, en ik zie eigenlijk weinig verschil met deze documentaire. Nu ja, dat was één dag, en deze film beslaat een heel jaar, maar dat maakt de film alleen maar minder samenhang hebben.

Dhr. Lopez is ontegenzeglijk een toegewijd en betrokken docent, maar dat is geen verdienste van de film. Philibert hing er alleen met zijn camera wat omheen, wat ieder ander persoon ook had kunnen doen (mits ze de apparatuur hadden, natuurlijk); ik zie daar geen enkele verdienste in. Enige lichtpuntje waren de mooie natuuropnames tussendoor, al hadden die geen enkele functie voor of relatie met de rest van de film. Toch vormden die een aangename afwisseling, dus daarvoor 1 *.

De kracht van de film zit 'm in de eenvoud.

Ik vind een sobere registrerende documentaire niet per definitie minder waardevol dan een documentaire die vol zit met interviews, eerder meer waardevol.

De natuurbeelden dienen om een context aan te geven en te laten zien in welk gebied de kinderen leven. De romantiek van het kleine schooltje wordt daarmee nog eens versterkt.