The Wolf of Wall Street (2013)

Ik heb mij kostelijk vermaakt met deze film. Een klassiek rise and fall verhaal, niet bijster origineel, maar is dat erg? Nee, ik had er in ieder geval totaal geen problemen mee. De kracht van deze film schuilt hem dan ook vaak in zijn oppervlakkigheid. Het is een drie uur durende achtbaanrit vol met bizarre escapades waar ik met open mond naar heb zitten kijken. Ik geef toe, het is vrij makkelijk scoren met veel drugs, seks en mooie vrouwen, maar nogmaals; op deze manier is dat stiekem wel erg lekker.

Bovendien wordt er erg goed geacteerd. Leonardo zet beangstigend goed zijn rol neer als geldwolf en "sekte-leider". Jonah Hill is ook geloofwaardig als partner in crime. Dat de samenhang in de film soms even zoek is en dat er wel iets scherper geknipt had mogen worden, ach, ik kon er mee leven.

Verder een grote pluim voor de keuze van de bluesmuziek van Howlin' Wolf. Die had van mij de hele film wel mogen klinken. Jammer dat er hier en daar wat dertien in een dozijn-emorock uit de kast werd getrokken, dat sloeg voor mij de plank behoorlijk mis. Maar nogmaals, het zijn kleine puntjes. Als totaalproduct vind ik The Wolf geslaagd en weet het heel veel te benutten (sommigen zullen zeggen "uit te buiten") wat mogelijk is met het medium film.

Maar je beseft je dat veel mensen, vooral van de oudere generatie, al vrij veel moeite hebben met basis Engels? En nu weer ontopic.

Die komen niet of nauwelijks naar de bioscoop. Laat staan voor dit soort films. Desnoods maak je twee versies. Net zoals met teken-/kinderfilms vaak gedaan wordt.

In een film als deze mis je gewoon heel veel grappen als je afgaat op de vaak belabberde pogingen om de grap in het Nederlands te laten slagen.

Ik was het dan ook alleen eens met zijn met het onbegrip hebben van de goddelijkheidsverklaring van Scorsese. Al komt dat gewoon door persoonlijke preferenties. Dat heb ik ook min of meer, al sta ik wel wat hoger met Scorsese dan mwoeb doet.

Als je je huiswerk beter had gedaan had je geweten dat ik juist volledig begrijp dat er mensen zijn die helemaal niets kunnen met de film. Daar bovenop komt nog - en helaas een open deur - dat geen enkele film of cineast - vanuit objectief oogpunt 'goed' is.

Los daarvan zou ik niet weten waarom een regisseur niet goed zou kunnen zijn, omdat die niet de diepte in gaat? Is Alfred Hitchcock (om maar gelijk een van de grootste te noemen) opeens geen goede regisseur, omdat zijn film vooral ter vermaak zijn en niet om er een moraal o.i.d. uit te halen? Zijn de Leone-westerns opeens niet meer legendarisch, omdat het simpele avonturenfilms zijn?

Tuurlijk, zo bedoel ik het ook niet. Al haalt Scorsese wel te weinig uit de thema's die hij behandeld imho.

Mijn god wat een gemiddelde weer????

Nah die vond ik juist hartstikke tof... Maar verhaaltechnisch gebeurde er even helemaal niets, gewoon een herhaling van alles. Meh. Ik vond het meh.

Eén van 's wereld's beste regisseurs slaat de handen nog maar een keer ineen met één van de beste acteurs van Hollywood. Een gouden combinatie wat nog nooit is misgegaan, maar The Wolf of Wall Street overtreft mijn stoutste verwachtingen. Ik snap helemaal niks van de stock market en vind het daarom maar een saai gebeuren. Maar Scorcese weet de boel zo vlot in beeld te brengen dat elke minuut van de 180 de moeite waard is.

Gebaseerd op het echte verhaal van Belmont neemt DiCaprio je mee in een avontuur vol rijkdom, macht, seks, drugs en feestjes, en dat in hoog tempo. Enorm fascinerend dat je van helemaal niets zo snel, zo rijk kan worden. Maar dan niet helemaal legaal natuurlijk. De prettige vertelstem van DiCaprio praat de geschiedenis van zijn Stratton Oakland aan elkaar waarbij de scenes in rap tempo aan elkaar worden gerijgd. Het leven van Belmont is een modern sprookje, maar dat uiteindelijk resulteert in een harde fall.

De cast is werkelijk fantastisch. DiCaprio speelt zoals gewoonlijk de sterren van de hemel als ongelofelijke gladjakker met een kort lontje die het liefst elke minuut een snuif of een pilletje neemt. Sidekick Jonah Hill is inmiddels ook uitgegroeid tot een A-acteur en van Margot Robbie had ik nog nooit gehoord, maar wat is dat een lekker ding zeg. Maar naast de grote rollen, zijn ook de kleine rollen overtuigend. Alles klopt en is enorm boeiend.

Zelfs al wordt er soms alleen even gepraat; dan nog zijn de conversaties vaan geniaal. Een beetje Tarantino-achtig. De film is geen dijenkletser, maar bevat wel een aantal scenes die enorm komisch zijn zoals het moment dat DiCaprio zijn dochtertje wakker maakt als ie in het zwembad valt, of de absolute uitschieter, de scene waarin hij en Hill de Lemmon 714's innemen. Totale chaos en enorm goed geacteerd.

Ik heb me enorm vermaakt. Met DiCaprio lijk je altijd een schot in de roos te hebben. De film dat zelfs nog wel even door mogen gaan. Nu al de beste film van 2014?

De effectenmakelaars van The Wolf of Wall Street leven als rocksterren: veel geld, luxe auto's, mooie vrouwen en heel veel drugs. Wat dat laatste betreft steekt deze film zelfs de moeder van alle drugsfilms, Fear and Loathing in Las Vegas, naar de kroon. Ik vind het erg bewonderenswaardig dat Scorsese, met hulp van Jonah Hill en Leonardo DiCaprio, nog zo weet te verrassen met deze komische toevoeging aan zijn oeuvre. Het dramatische gedeelte werkt juist minder goed en voelt eerder onvermijdelijk dan noodzakelijk. Scorsese kan een man die zo veel regels heeft gebroken als Jordan Belfort natuurlijk niet ongestraft weg laten komen.

Langere recensie kun je hier lezen: Recensie: The Wolf of Wall Street (ZUBB.nl)

Bij sommige films worden ook wel eens termen gebruikt die ik niet ken. Dan vind ik ondertiteling juist wel fijn. Ook door het gebruik van verschillende accenten in films kan het lastig zijn om überhaupt te verstaan wat ze zeggen.

Ik vond het een goeie (vooral leuke) film, maar ben ook weer niet zó onder de indruk. Had er toch wel wat meer van verwacht. Eigenlijk is vooral de eerste helft bijzonder vermakelijk. Lekker wervelend en maf, ook al wordt het soms wat té kolderiek. De fall is niet bijster anders dan wat we van Scorsese gewend zijn, maar is verder degelijk uitgevoerd.

Best lollig qua humor ook, maar bij vlagen werd het wel iets te veel van het goeie. Vooral tegen het einde werd het er iets te veel aan. Wel goed vond ik de rustigere fases van de film. Scenes zoals op die boot en met die tante van z'n vrouw waren raak.

Goed genoeg, maar geen meesterwerk. Ik zie ook niet zo wat deze speelduur zou verantwoorden.

Zelf ben ik fan van Scorsese en waardeer zijn 'vakmanschap' enorm: zag ook laatst in Gent de tentoonstelling en ik hou wel enorm van regisseurs waarbij je ziet dat alle scènes in storyboards reeds uitgetekend zijn. Waarbij het filmen eigenlijk louter de 'afwikkeling' is van een idee dat zo ingebakken zit, is prachtig. Maar ik begrijp wel het standpunt van Naomi Watts, denk ik.

Volgens mij -correct me if I'm wrong- stelt hij eerder openlijk de vraag waarom nu net hij één van de grote is en de geschiedenisboeken zal vullen. Feit dat hij al zoveel (goede) films heeft gemaakt is opzich geen argument, want dat is eerder het resultaat/wisselwerking van de bewondering: door zijn status krijgt hij ook 'makkelijk' het geld bij elkaar. Ik denk dat Scorsese gewoon de juiste man op de juiste plek was, en zichzelf ook gewoon beter wist te verkopen dan anderen.

Vergelijk het een beetje met de literaire 'canon': Het is ook een soort van 'jury' die beslist/besloten heeft welke schrijvers en boeken daarin staan, wat ervoor zorgt dat schrijvers zoals oa Boon nu nog gelezen worden, en ook sterk aangeprezen worden. Is hij daarom een meester? Persoonlijk lees ik dat graag, maar er zullen ongetwijfeld nog sterke schrijvers geweest zijn die nu vergeten worden, wiens oeuvre niet herdrukt wordt en ergens stopt.

Doet dat afbreuk aan Scorsese en zijn films? Nee. Is het jammer dat anderen vergeten worden? Waarschijnlijk wel.

Je snapt 'm Ridgemont. Zijn tentoonstelling ook toevallig gezien tijdens FilmFest Gent. Al heb ik me misschien niet zo handig uitgedrukt maar aan de andere kant gaf ik gewoon aan dat ik het een vakman vond. Wat daar laatdunkend aan was ontging me ook nogal.

Ik moest lachen toen ik in de IGN-recensie zag staan dat het "de Goodfellas van deze generatie" zou zijn, maar wat blijkt: er is geen woord van gelogen. Wát een film! Ik heb doorgaans wat moeite met lange films, maar deze 180 minuten vlogen werkelijk voorbij. Scorsese doet wederom wat hij al vaker zo geweldig deed: een verhaal op zo'n manier vertellen dat je de hele rit aan zijn lippen hangt. Dat kunnen er echt maar heel weinig, in mijn ogen. En Leo: wat moet je er nog over zeggen? Dit is nu de derde keer in iets meer dan een jaar tijd dat hij een wereldfilm op eigen kracht draagt. Ongelooflijk dat die man nog niet door de hele wereld op handen wordt gedragen.

Geen liefhebber of kenner van Scorsese. Gangs of New York vond ik een superslechte film. Waartoe dan toch het besluit om dit te willen zien?

Het antwoord ligt besloten in Leonardo DiCaprio, die inderdaad ook in Gangs of New York zit. Jeugdheld sinds mijn vroege tienerjaren. Hij zal altijd wel een beetje aan Titanic blijven plakken voor mij. Hoeveel jaren er ook voorbij zijn gegaan sinds die tijd.

Ugh. Ik ben maar wat blij dat ik nog redelijk normaal denk en een tikkeltje verstand heb. De excessieve levensstijlen, het drugsgebruik, het vervulde me met afkeer en, mag ik wel zeggen, onbegrip tot aan het plafond. Dat iemand voor deze stijl van leven kiest, mijn hemel. Ik ben dan wel inmiddels veranderd in een dreadlock, maar ik zal nooit, en dan bedoel ik ook echt nooit van heel mijn soms suffe leven, één teen zetten in de richting van iets wat lijkt op echte drugs. Ik ben maar wat blij dat ik inmiddels geen nicotine meer oprook in de mate die ik kon doen. Ik houd het maar bij koffie en thee. Om die reden kon ik dan ook al niet in die kant van de Wall Street wolf meegaan, en zat ik me in stilte best wel te ergeren. Ook al kon ik soms een lach niet binnenhouden.

Wel een intrigerende film verder, het wordt wel redelijk goed in beeld gebracht, al is de speelduur echt iets te lang, er had heel veel in geknipt kunnen worden. Ik heb verder echt medelijden met zowel de echte Jordan als de film-Jordan. Hoeveel geld je ook hebt, hoeveel je ook kunt feesten, in het einde draait het maar om één ding. Liefde. Pure, schattige, goede liefde. En die is niet voor al het geld en goud ter wereld te koop. De mooiste dingen kun je niet kopen. Het kan goed zijn, om minder te willen, al heb je nog zoveel geld. Hoe makkelijk geld het leven ook kan maken, diep in je hart ben je alleen maar gelukkig als je liefde kent of hebt gekend. Dat geloof ik oprecht. Ik geloof niet dat geld, hoeveel makkelijker het ook is om het te hebben, werkelijk iets bijdraagt aan werkelijk geluk. Het leven en de liefde draait om zoveel meer, en om die reden denk ik dan ook, dat Jordan Belfort in wezen helemaal niets heeft, al heeft hij nog zoveel.

Ik sluit mijn ogen voor al deze misstanden, een volle kracht met ergernis, en ben maar weer eens blij dat ik een supersaaie doos ben, helemaal in vergelijking met alles hier. 3*. Vermakelijk op een bepaalde manier, het is intrigerend, maar ik zat me wel een partij te ergeren aan onder andere dat hele drugs gebeuren. Het mes snijdt aan twee kanten, dat wel, en het is goed om bepaalde dingen onder ogen te zien, maar manmanman, Jordan Belfort zijn is geen pretje.

Met 'The Wolf of Wall Street' wil regisseur Scorsese toch wel duidelijk proberen het succes van 'Goodfellas' te evenaren. In deze film wordt op dezelfde manier uitgebreid stilgestaan bij de introductie van de protagonist. Leuk bijkomstigheid dat deze zichzelf deels introduceerde, terwijl het plot gewoon doorliep. Daarna zien we de successen en de uiteindelijke teloorgang. Binnen het criminele milieu voor Scorsese een makkie. Toch lijkt dit gezien Goodfellas simpeler gezegd dan gedaan. Om te beginnen snap ik de casting van Leonardo DiCaprio vanuit mezelf gezien niet zo heel erg goed. Als het op vertolken van drugstypetjes gaat, heeft hij zeker overtuiging gewonnen door zijn rol in de film ' The Basketball Diaries". Voor de rest vind ik DiCaprio na zijn succes met 'Titanic" niet zo'n heel sterkte acteur. Het grootste probleem is zijn ego, waar dit bij Brad Pitt ook het geval is. Bij deze acteurs heb ik constant het gevoel de acteur te zien i.p.v. het personage. Ray Liotta had het geluk nog geen grote rol van betekenis te hebben gespeeld. Daar vind ik qua beleving een groot verschil zitten, Vanuit Scorsese snap ik het wel aangezien ze met 'The departed' al een verleden hebben opgebouwd. Verder is DiCpario wel een acteur die met veel energie het hoge tempo van het beurs Walhalla goed weet neer te zetten. Bij de casting van Jonah Hill gingen mijn haren in eerste instantie ook rechtovereind staan. Je denkt direct; hoe moet ik een acteur bekend uit films als 'Superbad' en '21 Jump Street' serieus nemen? Aan de andere kant weet je na het zien van 'Moneyball' dat hij het in zich heeft. Zo is hij dan ook zeer geslaagd als rechterhand van The wolf. Vergelijk hem als Joe Pesci in 'Goodfellas'. Snel kunnen schakelen in humor versus serieusheid zoals dat bij Scorsese in hoog tempo elkaar aflost. Buiten de keus van de cast vind ik het plot tussen introductie en teloorgang te saai om de lange speelduur te kunnen rechtvaardigen. Er zitten zeker rake grappen in, maar het weet me niet de volle tijd te boeien. Enkele geslaagde scenes zijn zeker in het vliegtuig waar the Wolf wordt vastgebonden, de verlammingsverschijnselen van de drugs en de nasleep daarvan en de rekening van 26.000 Dollar. De kracht van de overtuiging, de schone schijn en het onschendbare droomwereldje het is er allemaal. Toch valt alles enkel terug op seks, drugs en alcohol. Sorry maar ik heb het na een tijdje wel gezien. De film weet wel zonder bombarie in stijl te eindigen en dat vind ik dan wel subliem. Al met al zeker een geslaagde film maar in vergelijking met eerder werk van Scorsese een deceptie.

Verder werd er in het begin van de film gerefereerd naar de beurscrash van 29, en viel er het woord Tsunami. Dat woord werd in de jaren tachtig helemaal niet op die manier gebruikt, en kreeg pas naamsbekendheid na de ramp van 2004. Verder heb ik Scorsese niet echt op foutjes kunnen bespeuren. Alhoewel the Wolf ook rondreed in een Lamborghini zonder kentekenplaten.

Omdat 't een auteur is en geen vakman! Of vind jij Refn of Korine ook vakmannen? Dat jij minder met Scorsese hebt, of geen lijn in zijn werk wil of kan ontdekken, wil niet zeggen dat Scorsese's werk geen dikke handtekening bevat. Of terugkerende thematiek. Of een expressie is van hoe Scorsese de wereld ziet. Ga er een analyse over lezen, mits 't je interesseert natuurlijk. Om over de impact en invloed van Scorsese's werk nog maar te zwijgen. Kijk eens naar wat Besson te zeggen heeft over The Family of hoe een Oscar kanshebber als American Hustle in sommige reviews al 'een Scorsese film niet geregisseerd door Scorsese' wordt genoemd.

1e uur heb ik met een grote smile ademloos zitten kijken

Scorsese had goud in handen..

Maar dan.. Marty die vervelende 'massa-please grappen' kunnen die niet achterwege?

- die ridicule en té uitgesponnen drugsscene

- die vervelende bootscene

Ook denk ik dat de film in 150min. sterker zou zijn

Desalniettemin complimenten.. gelukkig ben ik geen director

* * * 1/2

[Taxi Driver en Goodfellas blijven op eenzame hoogte]

Leo heeft zojuist een Golden Globe gewonnen in de categorie: beste acteur in een comedy/musical.

Dat bewijst maar weer hoe fenomenaal hij heeft geacteerd in TWOWS.

Golden Globe for best actor in a comedy/musical: Leonardo DiCaprio

Had er meer van verwacht. DiCaprio speelt weer erg goed, maar je weet eigenlijk al hoe de film gaat aflopen en daardoor wordt het wel een lange zit. Conversaties waren ook niet van erg hoog niveau en sommige scènes werden veel te lang gemaakt.

Beste scene v/d film Daddy tease

Reacties hier zijn wat mij betreft ver overtrokken. Zo geweldig is de film eigenlijk niet. Hij deed me veel denken aan project x (wat een uitermate slechte film is)want er word eigenlijk enkel maar gesnoven, gezopen en gefeest en geneukt. Wellicht had de film beter project gggg genoemd kunnen worden of project wallstreet omdat het daar plaatsvind. Natuurlijk was deze film wel beter dan project x, maar ik vond hem toch erg tegenvallen. Wat was er nu zo bijzonder aan dan?

Ging echt enkel over snuiven, neuken, geld, feesten, drinken. Meer niet hoor.

Natuurlijk heb ik de diepere betekenis ( die er echt niet is hoor) absoluut gemist en snap ik het wederom niet.

Aaardige film maar echt niet veel bijzonders.

Inderdaad! Aardige film maar geen uitbijter in positieve zin.

Wat een heerlijke grote poppenkast van een film. Een grote (om niet serieus te nemen) geromantiseerde puinhoop. Maar wel uiterst vermakelijk!

*3.75

Moet wel bekennen dat ik heb gelachen bij de drugs scène waarbij DiCaprio niet meer kon lopen.

Ja dat vond ik ook. Erg sterk die scené!

Dat maakt ze uiteraard niet opeens goed..

Heb je het boek gelezen? Wil eigenlijk wel weten wat wel is gebeurd en wat niet en in hoeverre het allemaal is aangedikt..

Wist ik niet. dank voor de info