Koto no Ha no Niwa (2013)

Genieten.

Al heb je niks met het verhaal. Elk frame is waardig om te pauzeren. Detail is ongekend en Shinkai overtreft dik z'n eigen werk. De film ziet er uit als een plaatje, personages zijn steilvol en mooi geanimeerd, de omgeving is gewoonweg jawdropping.

Verder het typische romantische Shinkai gebeuren. Gaat hem veel beter af dan fantasy. Ook fijn dat het weer een veel kortere film geworden is, ook dat ligt Shinkai beter. Film is zo voorbij en nodigt eigenlijk meteen uit om opnieuw te kijken. Héérlijk sfeertje, al zullen twijfelaars hier weinig origineels vinden. Geen film die Shinkai nieuwe fans zal opleveren, maar z'n huidige aanhang kan alvast de vingers beginnen aflikken.

4.5* en een uitgebreide review

Typische Shinkai. Zoals verwacht zijn de beelden werkelijk oogstrelend en de muziek is grotendeels ook erg aangenaam, dus behoorlijk goed doorheen te komen. De korte speelduur is ook wel fijn, het wordt niet slepend. Ook een typisch niet al te diepgaand romantisch verhaal, dat me eigenlijk wel kon boeien, omdat er raakvlakken zijn met wat ik zelf heb meegemaakt. Het plot is in ieder geval stukken minder vervelend dan dat van zijn vorige film.

De climax is echter betreurenswaardig, of eigenlijk meer de wijze waarop het wordt uitgewerkt. Een van de personages houdt een monoloog, die niet bijster interessant is, waarbij de muziek aanzwelt om de kijker maar het gevoel te geven dat het wel erg gewichtig is wat er wordt gezegd. Vervolgens gaat de muziek over in het - ook typisch voor Shinkai - verplichte popnummertje, en ik zit als resultaat met een anticlimax in plaats van een climax. De volgende film zal wel weer hetzelfde zijn, ik betwijfel echt of ik Shinkai ooit nog de maximale score mag geven. Deze verdient in ieder geval 4*.

Mooi. Erg mooi zelfs. Nu ben ik op zich wel fan van Japans animatiewerk, al kijk ik dat veel te weinig. Deze regisseur kende ik dan ook totaal niet.

Er is om te beginnen een minimum aan plot met een jongen en een iets oudere vrouw die elkaar tijdens het regenseizoen steeds treffen in een schuilhutje. Ik zou ook eerder willen spreken van een sfeerimpressie dan van een verhaal. Twee mensen die ergens genegenheid tot elkaar voelen en de camera registreert het allemaal. Subtiel en bijzonder teder. En ondanks de korte speelduur van 46 minuten krijg je aan het eind wel het idee een volwaardige film te hebben gezien. Juist door de keuze een sfeerbeeld te geven en geen compleet verhaal te willen vertellen (waar Disney nogal eens last van heeft).

Maar het gaat natuurlijk om de tekeningen en die zijn werkelijk schitterend; tegen het fotorealistische aan soms. Zie de schittering op de natte tegels, de regen die valt, de panorama's van de stad en het groen van het park: allemaal even mooi. En juist de vele details in interieurs, treinen, scènes op straat geven een bepaalde magie die je nooit met computeranimatie krijgt. Je verwondering is er ten eerste door het technisch knappe tekenwerk, en daarna je verwondering omdat het ook esthetisch een bepaalde schoonheid krijgt (anders dan een Pixar dat vaak enkel technisch knap is). De mooie pianomuziek maakt het geheel af.

Blijft over dat het stemmenwerk me niet echt bevalt, zeker niet als ze beginnen te schreeuwen zo tegen het eind, alsook de getekende figuren die altijd wat onmenselijk lopen en bewegen en ze lijken ook nooit helemaal te passen in de schitterende achtergronden. En dat foute lied op het eind kan natuurlijk echt niet.

4,0* en eens wat meer van Shinkai opzoeken.

Classic Shinkai weer.

Beelden die wederom het bevriezen waard zijn. Persoonlijk vind ik dat hij met deze film zijn stijl wat verfijnd heeft. Iets wat me vroeger altijd opviel bij Shinkai waren de character designs die afstaken tegen de achtergrond, dit vond ik nu al iets minder. Ook viel het me op dat hij hier erg veel met scherpte/onscherpte werkt, alsof hij een echte camera vasthoudt, iets wat je zelden ziet bij anime, een mooie toevoeging aan de reeds adembenemende beelden.

Verder weer dat klassieke, ietwat puberale verhaaltje, maar Shinkai geraakt er makkelijk mee weg door zijn fenomenale stijl. En Vooral niet te vergeten... Dat popliedje weer! Al heb ik me er niet aan gehinderd, dat popliedje van 5cm per second wordt ook nog altijd met de kijkbeurt beter, misschien deze ook wel.

Stukken mooier dan zijn vorige film "Hoshi o Ou Kodomo". Een park heb ik nog nooit zo mooi in een animatiefilm gezien. Het groen oogde werkelijk schitterend.

Ik heb dit filmpje bekeken zonder ondertiteling omdat dat laatste afbreuk doet aan de prachtige animaties. Je kunt je namelijk moeilijk op zowel de ondertiteling als de animaties focussen. Daarom heb ik na het filmpje de vertaling van de tekst gelezen.

Ik vind deze Shinkai wat animaties betreft gelijkwaardig aan "5 Centimeters per Second", maar niet wat de score betreft. Die vind ik op "5 Centimeters..." stukken beter. En wat het popliedje op het einde betreft; ach ik heb ze slechter gehoord.

4,5*

Hoewel ik het fijn vind dat het zo kort is, vraag ik me af of het bij dit filmpje wel werkt. Ik vind dat er erg weinig inzit. Of het is de cultuurclash die ervoor zorgt dat ik de sentimenten allemaal niet zo voelde en begreep. In ieder geval kon ik vrij weinig met het verhaaltje. Maar goed, dat was ook niet de voornaamste reden dat ik 'm ging kijken. Het ging me in de eerste plaats om de stijl, die net als in 5 Centimeters Per Second weer prachtig is. Gedetailleerd, met een hele hoop sfeer. Om te bekijken is het mooi, maar het verhaal voegt voor mij eigenlijk niks toe. Zou dit ook zonder geluid kunnen bekijken, puur voor de beelden.

Dus een heel kleine 3,5*

Vond deze toch minder melig dan verwacht, wat het nog steeds een uitermate zoete bedoeling maakt, maar toch. Dat parkje is een wereld op zich en prachtig uitgewerkt, de details in de animatie schitterend. Muziek is erg doorsnee en werkt weer niet al te goed, en het verhaaltje was dit keer niet al te onaardig.. op de laatste 5 minuten na, toen stortte Shinkai zich weer vol overgave op een overdreven jankbui met een popliedje (zo eentje waar er dan telkens 1 engels woord in zit).

3*

Als het regent. Animatie van de bovenste plank, overweldigend en badend in de meest prachtige kleuren. Rijk gedetailleerde decors, vooral rondom het parkje is het volop zwijmelen met de diverse weertypes en Shinkai's dromerige modus. Elke still is een plaatje op zich. Tot en met de karaktertjes allemaal bijzonder aantrekkelijk en zolang zo'n romantisch verhaaltje binnen de perken blijft, zit dat ook wel goed. De intieme pianodeuntjes zijn effectief zonder al teveel de aandacht op zich te vestigen. Dat doet het slot wel wanneer Shinkai besluit om toch nog even dik aan te zetten. Dat sfeerbrekertje was niet nodig.

Wat een plaatjes, onvoorstelbaar mooi. Werkelijk elk shot uit de film zou je zo op een gigantische poster willen laten drukken en in je woonkamer hangen. Het deed me allemaal wellicht net iets minder dan het meesterlijke 5 Centimeters Per Second en ook de muziek was duidelijk een stuk minder memorabel dan deze voorganger, maar de rest was wederom om van te smullen. Heerlijk simpel, maar doeltreffend plot, goed sfeertje, mooie karakters en die plaatjes. Oh, die plaatjes! Schoner dan dat krijg je ze niet snel.

4 sterren.

Prachtige animatiefilm, dat moet gezegd worden.

Wat me gelijk van begin af aan al opviel, zijn de ongelooflijke details. Alles ziet er tot in de puntjes toe gedetailleerd uit en de animaties zijn echt prachtig. Qua vorm, maar ook qua kleuren is dit met zo veel zorg gemaakt. Zo zie je op een gegeven moment de zon schijnen, terwijl het regent. De regenboog die daardoor ontstaat is de mooiste, die ik ooit zag in animatievorm. Daarnaast zit er een sterke sfeer in. Er wordt niet altijd evenveel gezegd, maar juist daaruit haalt deze Garden of Words voor een groot gedeelte zijn kracht. De sfeervolle beelden van de regen die valt zijn een plezier om te aanschouwen.

Toch werkte het verhaal voor mij ook wel. Ik vond vooral de manier waarop het weer in het verhaal werd verwerkt, erg mooi gedaan. Ondanks de niet al te lange speelduur, wisten de personages mij wel te pakken. Ik hoopte op een gegeven moment ook echt,dat het weer zou gaan regenen. Het had voor mij allemaal ook nog wel langer mogen duren. Alleen het nummer bij de aftiteling vond ik een beetje vreemd klinken bij de rest van de film. Dat had iets subtieler en rustiger gemoeten.

Maar verder erg genoten. Getekende animaties zijn ook in deze tijd nog superieur aan computeranimaties. Daarnaast kunnen veel van de grote animatie studio’s hier nog een puntje aan zuigen, want op dit niveau heb ik er de laatste jaren geen eentje gezien.

4,0*

Korte (46 minuten) anime met een soort van romantische ontmoetingen tussen een scholier die spijbelt als het regent en een oudere vrouw.

De regen-scènes zijn erg mooi, het verhaal kan ietsje minder boeien. Over de climax zijn de meningen verdeeld, wat mij betreft was deze prima.

Vanwege de korte lengte kwam ik echter niet helemaal lekker in de sfeer, ondanks het feit dat de regen hier nu op het afdak tikt.

Zeggen dat dit een typische Shinkai is, doet uitschijnen dat de man altijd maar weer hetzelfde doet en enkel bandwerk aflevert. Als hij op dit elan verder gaat, heb ik daar geen probleem mee. Deze film is perfect qua lengte. Geen enkele scènes is hier overbodig. Wat vooral opvalt zijn de details. Dit is ongelofelijk prachtige animatie, waar Shinkai duidelijk meester in is. Maar misschien nog meer is de sfeer die gecreëerd wordt. De regen helpt voor een rustige gemoedstoestand. Maar dat in combinatie met een simpele mooie piano en de rustige vertelstem er bij. Terwijl je kijkt naar een schilderij kruipt de romantische sfeer in je gelederen. Deze film zal ik ongetwijfeld nog wel eens opzetten en doet me ook de andere werken van Shinkai (terug) te zien.

Mijn derde Shinkai die ik in korte tijd zag.

En opnieuw is het erg fijn. Een fijn verhaaltje met leuke ontmoetingen en een soort van romantisch plotje vermengd met prachtige en erg complexe animaties waarin vooral de belichting weer erg veel aandacht naar zich toe trekt. Ziet er schitterend uit en is wel een soort van kenmerk van Shinkai geworden. De film is genieten geblazen van begin tot eind. En hoewel de film toch behoorlijk kort is, is die speelduur perfect voor het vertellen van dit verhaal.

Misschien niet zo indrukmakend als "A Chain of short Stories...", maar toch weer mooie animatie met ook weer de romantiek als basisthema en met weer dat oog voor detail.

Uiteindelijk een gewoon verhaaltje van twee totaal verschillende mensen die elkaar ontmoeten. Zal het blijken of ze voor elkaar nuttig zijn ?

Idyllische plaatjes, met de regenval, de natuur, de sobere romantische muziekbegeleiding.

Zo'n korte, knappe animatie, een welgekomen afwisseling.

Na Spirited Away vermoedde ik dat dit soort anime filmpjes niets voor mij zou zijn. Uiteindelijk besloot ik deze, mede door de korte speelduur, een kans te geven.

En verrek, dit is me toch veel beter te pruimen. Het ziet er niet alleen prachtig uit, maar de film ademt sfeer. Zelfs het verhaaltje was fijn, en de climax was ontroerend.

Ik denk niet dat dit soort animatiefilms voor mij ooit een volwaardige filmervaring zal bieden, maar ik heb er toch stiekem wel van genoten.

3,5*

Erg mooi en kort animatiefilmpje. Fantastische animatie, naast een nogal simpel en braaf romantisch verhaaltje. Maar alles liep prima in elkaar over, en de korte speelduur hielp zeker mee om het verhaal interessant te houden en niet te lang uit te rekken. Weer eens wat anders dan de meeste animatie die ik doorgaans kijk. De regen scenes in het park gaven een fijne serene sfeer en waren erg mooi gemaakt. Met een rustige opbouw van het verhaal naar een mooie emotionele uitbarsting op het einde, ik kon het wel waarderen.

Visueel erg sterk, met prachtige beelden van regen, water en natuurlijk licht. Alleen inhoudelijk schiet het wat tekort, het verhaal lijkt van ondergeschikt belang. Kleine 3*.

Met deze animatie heb ik alle films van deze regisseur gezien, waarbij 5 Centimeters per Second (2007) (4*) en Your Name (2016) (4,5*) zowel visueel als inhoudelijk echte uitblinkers zijn.

Bijzondere korte film... Ik ben er nog niet helemaal al over uit: behalve dan de animatie: dit is het soort animatie wat echt fantastisch mooi is: echt verbluffend gewoon. Zoals alles weergegeven is: prachtig: alleen daarom al een kijkbeurt waart. Zelden zoiets moois gezien. Maar dan....

Dan de film zelf, het begint allemaal echt heel tof: elkaar ontmoeten bij regen, een gedicht. Het is wondermooi en ingetogen. Doet me denken aan de sfeer van Lost in Translation. De sfeer, die 'iemand aanvoelen op een dieper ziels-niveau'- vibe die er omheen hangt. De eerste helft - driekwart van de film is echt prachtig. En dan begint opeens de anime- japanse waanzin. Kan niet anders zeggen dat het zonde is.

Als deze korte film: de hele film die ingetogen vibe had vastgehouden: 5 uit 5, maar opeens in de laatste helft gaat er een knop om en moet er drama in ofzo. Echt super zonde.

Zowat elke recensie hier heeft het over de geweldige animatie. Deze is inderdaad verbluffend mooi. Ongelooflijk hoe minutieus en gedetailleerd de omgeving wordt weergegeven. Zelden gezien eigenlijk en ik ben nog steeds erg onder de indruk. In een beetje de Terrence Malick stijl worden veel screenshots genomen van de omgeving. De gedetailleerde omgeving komt haast perfect tot uiting, net zoals de overvloedige regenbuien, druppels, zonlicht en het bladerdek.

Ook het verhaal vond ik mooi passen in het geheel. Een soort van slow romance waarbij rust en ingetogenheid voorop wordt gesteld. Een romance die zich eerder focust op het gevoel en de innerlijke ziel. Er gebeurt misschien niet heel veel, maar dit lag volgens mij mooi in balans met het technische deel van de film.

Het einde viel dan weer wat tegen. De woedeuitbarsting na de afwijzing was overdreven en overheersend. Voor mij toch eerder een smet op de voor de rest evenwichtige film. Ook de slotmuziek had beter in de lijn gelegen van de sound van de eerste 35 minuten.