Koto no Ha no Niwa (2013)

Ik ben benieuwd! Het goede nieuws is wat mij betreft dat componist Tenmon er kennelijk uit ligt bij Shinkai, want de soundtrack van deze film is gecomponeerd door Daisuke Kashiwa. Hopelijk is dat meer mijn smaak.

The Garden of Words - Trailer [English Subbed] (YouTube)

Ziet er wel enorm mooi uit! Shinkai lijkt echter weinig te leren op muzikaal vlak, en het lijkt ook weer een beetje op een 'verliefde tienermeisjesfilm' uit te draaien.

Hopen dat dat liedje weggemoffeld wordt tijdens de aftiteling.

Ik houd absoluut niet van de typische Japanse tekenstijl, maar Shinai's films zijn als eye candy voor mij. Maakt me niet uit hoe zoetsappig het verhaal en de lieve piepstemmetjes.

De details (vooral in het licht) zijn zo ontzettend knap, dat ik me 1,5 uur a 2 uur lang zit weg te dromen en me te vergapen.

In deze film draait het om een 15-jarige jongen die verliefd wordt op een vrouw van 27 .

Opzich een verhaaltje met potentie. maar met Shinkai's reputatie in het achterhoofd zal dit wel weer een uitermate melige bedoeling worden. Toch blijven we het proberen.

En natuurlijk een Japans popliedje om af te sluiten. Vintage Shinkai!

Genieten.

Al heb je niks met het verhaal. Elk frame is waardig om te pauzeren. Detail is ongekend en Shinkai overtreft dik z'n eigen werk. De film ziet er uit als een plaatje, personages zijn steilvol en mooi geanimeerd, de omgeving is gewoonweg jawdropping.

Verder het typische romantische Shinkai gebeuren. Gaat hem veel beter af dan fantasy. Ook fijn dat het weer een veel kortere film geworden is, ook dat ligt Shinkai beter. Film is zo voorbij en nodigt eigenlijk meteen uit om opnieuw te kijken. Héérlijk sfeertje, al zullen twijfelaars hier weinig origineels vinden. Geen film die Shinkai nieuwe fans zal opleveren, maar z'n huidige aanhang kan alvast de vingers beginnen aflikken.

4.5* en een uitgebreide review

Hoe is de soundtrack? Ik lees Daisuke Kashiwa (!)

OMG! Alsof ik nog geen reden genoeg had om dit te bekijken.

Vond het weinig opzienbarende soundtrack. Mooi, maar bekend terrein dat weinig weet te verrassen en weinig individualiteit kent. Het werkt allemaal goed, maar het is niet hetgene wat ik mij herinner van deze film.

Als ik van zijn album April.#02 uit mag gaan is dit inderdaad iig één reden om deze film te gaan zien!

En dat is dan nog eens een van zijn minste albums. Probeer eens aan 'Program Music I' te komen.

Die ken ik ook zeker, maar April blijft me persoonlijk het meest bij

Maargoed, on-topic!

Typische Shinkai. Zoals verwacht zijn de beelden werkelijk oogstrelend en de muziek is grotendeels ook erg aangenaam, dus behoorlijk goed doorheen te komen. De korte speelduur is ook wel fijn, het wordt niet slepend. Ook een typisch niet al te diepgaand romantisch verhaal, dat me eigenlijk wel kon boeien, omdat er raakvlakken zijn met wat ik zelf heb meegemaakt. Het plot is in ieder geval stukken minder vervelend dan dat van zijn vorige film.

De climax is echter betreurenswaardig, of eigenlijk meer de wijze waarop het wordt uitgewerkt. Een van de personages houdt een monoloog, die niet bijster interessant is, waarbij de muziek aanzwelt om de kijker maar het gevoel te geven dat het wel erg gewichtig is wat er wordt gezegd. Vervolgens gaat de muziek over in het - ook typisch voor Shinkai - verplichte popnummertje, en ik zit als resultaat met een anticlimax in plaats van een climax. De volgende film zal wel weer hetzelfde zijn, ik betwijfel echt of ik Shinkai ooit nog de maximale score mag geven. Deze verdient in ieder geval 4*.

Niet alles is getekend/geanimeerd toch? Sommige van de natuurbeelden lijken me toch gewoon in realiteit geschoten. Of bedreigen mijn ogen me dan?

Ja.

Mooi. Erg mooi zelfs. Nu ben ik op zich wel fan van Japans animatiewerk, al kijk ik dat veel te weinig. Deze regisseur kende ik dan ook totaal niet.

Er is om te beginnen een minimum aan plot met een jongen en een iets oudere vrouw die elkaar tijdens het regenseizoen steeds treffen in een schuilhutje. Ik zou ook eerder willen spreken van een sfeerimpressie dan van een verhaal. Twee mensen die ergens genegenheid tot elkaar voelen en de camera registreert het allemaal. Subtiel en bijzonder teder. En ondanks de korte speelduur van 46 minuten krijg je aan het eind wel het idee een volwaardige film te hebben gezien. Juist door de keuze een sfeerbeeld te geven en geen compleet verhaal te willen vertellen (waar Disney nogal eens last van heeft).

Maar het gaat natuurlijk om de tekeningen en die zijn werkelijk schitterend; tegen het fotorealistische aan soms. Zie de schittering op de natte tegels, de regen die valt, de panorama's van de stad en het groen van het park: allemaal even mooi. En juist de vele details in interieurs, treinen, scènes op straat geven een bepaalde magie die je nooit met computeranimatie krijgt. Je verwondering is er ten eerste door het technisch knappe tekenwerk, en daarna je verwondering omdat het ook esthetisch een bepaalde schoonheid krijgt (anders dan een Pixar dat vaak enkel technisch knap is). De mooie pianomuziek maakt het geheel af.

Blijft over dat het stemmenwerk me niet echt bevalt, zeker niet als ze beginnen te schreeuwen zo tegen het eind, alsook de getekende figuren die altijd wat onmenselijk lopen en bewegen en ze lijken ook nooit helemaal te passen in de schitterende achtergronden. En dat foute lied op het eind kan natuurlijk echt niet.

4,0* en eens wat meer van Shinkai opzoeken.

Ik zou 5 Centimeters per Second eens kijken als ik jou was.

Daarvan was ik erg onder de indruk, waar ik deze nieuwste "alleen maar mooi" vond.

Maar het is moeilijk te zeggen of dat komt omdat 5 cm per second mijn eerste kennismaking was.

Classic Shinkai weer.

Beelden die wederom het bevriezen waard zijn. Persoonlijk vind ik dat hij met deze film zijn stijl wat verfijnd heeft. Iets wat me vroeger altijd opviel bij Shinkai waren de character designs die afstaken tegen de achtergrond, dit vond ik nu al iets minder. Ook viel het me op dat hij hier erg veel met scherpte/onscherpte werkt, alsof hij een echte camera vasthoudt, iets wat je zelden ziet bij anime, een mooie toevoeging aan de reeds adembenemende beelden.

Verder weer dat klassieke, ietwat puberale verhaaltje, maar Shinkai geraakt er makkelijk mee weg door zijn fenomenale stijl. En Vooral niet te vergeten... Dat popliedje weer! Al heb ik me er niet aan gehinderd, dat popliedje van 5cm per second wordt ook nog altijd met de kijkbeurt beter, misschien deze ook wel.

Stukken mooier dan zijn vorige film "Hoshi o Ou Kodomo". Een park heb ik nog nooit zo mooi in een animatiefilm gezien. Het groen oogde werkelijk schitterend.

Ik heb dit filmpje bekeken zonder ondertiteling omdat dat laatste afbreuk doet aan de prachtige animaties. Je kunt je namelijk moeilijk op zowel de ondertiteling als de animaties focussen. Daarom heb ik na het filmpje de vertaling van de tekst gelezen.

Ik vind deze Shinkai wat animaties betreft gelijkwaardig aan "5 Centimeters per Second", maar niet wat de score betreft. Die vind ik op "5 Centimeters..." stukken beter. En wat het popliedje op het einde betreft; ach ik heb ze slechter gehoord.

4,5*

Hoewel ik het fijn vind dat het zo kort is, vraag ik me af of het bij dit filmpje wel werkt. Ik vind dat er erg weinig inzit. Of het is de cultuurclash die ervoor zorgt dat ik de sentimenten allemaal niet zo voelde en begreep. In ieder geval kon ik vrij weinig met het verhaaltje. Maar goed, dat was ook niet de voornaamste reden dat ik 'm ging kijken. Het ging me in de eerste plaats om de stijl, die net als in 5 Centimeters Per Second weer prachtig is. Gedetailleerd, met een hele hoop sfeer. Om te bekijken is het mooi, maar het verhaal voegt voor mij eigenlijk niks toe. Zou dit ook zonder geluid kunnen bekijken, puur voor de beelden.

Dus een heel kleine 3,5*

Vond deze toch minder melig dan verwacht, wat het nog steeds een uitermate zoete bedoeling maakt, maar toch. Dat parkje is een wereld op zich en prachtig uitgewerkt, de details in de animatie schitterend. Muziek is erg doorsnee en werkt weer niet al te goed, en het verhaaltje was dit keer niet al te onaardig.. op de laatste 5 minuten na, toen stortte Shinkai zich weer vol overgave op een overdreven jankbui met een popliedje (zo eentje waar er dan telkens 1 engels woord in zit).

3*

Als het regent. Animatie van de bovenste plank, overweldigend en badend in de meest prachtige kleuren. Rijk gedetailleerde decors, vooral rondom het parkje is het volop zwijmelen met de diverse weertypes en Shinkai's dromerige modus. Elke still is een plaatje op zich. Tot en met de karaktertjes allemaal bijzonder aantrekkelijk en zolang zo'n romantisch verhaaltje binnen de perken blijft, zit dat ook wel goed. De intieme pianodeuntjes zijn effectief zonder al teveel de aandacht op zich te vestigen. Dat doet het slot wel wanneer Shinkai besluit om toch nog even dik aan te zetten. Dat sfeerbrekertje was niet nodig.

Wat een plaatjes, onvoorstelbaar mooi. Werkelijk elk shot uit de film zou je zo op een gigantische poster willen laten drukken en in je woonkamer hangen. Het deed me allemaal wellicht net iets minder dan het meesterlijke 5 Centimeters Per Second en ook de muziek was duidelijk een stuk minder memorabel dan deze voorganger, maar de rest was wederom om van te smullen. Heerlijk simpel, maar doeltreffend plot, goed sfeertje, mooie karakters en die plaatjes. Oh, die plaatjes! Schoner dan dat krijg je ze niet snel.

4 sterren.

Prachtige animatiefilm, dat moet gezegd worden.

Wat me gelijk van begin af aan al opviel, zijn de ongelooflijke details. Alles ziet er tot in de puntjes toe gedetailleerd uit en de animaties zijn echt prachtig. Qua vorm, maar ook qua kleuren is dit met zo veel zorg gemaakt. Zo zie je op een gegeven moment de zon schijnen, terwijl het regent. De regenboog die daardoor ontstaat is de mooiste, die ik ooit zag in animatievorm. Daarnaast zit er een sterke sfeer in. Er wordt niet altijd evenveel gezegd, maar juist daaruit haalt deze Garden of Words voor een groot gedeelte zijn kracht. De sfeervolle beelden van de regen die valt zijn een plezier om te aanschouwen.

Toch werkte het verhaal voor mij ook wel. Ik vond vooral de manier waarop het weer in het verhaal werd verwerkt, erg mooi gedaan. Ondanks de niet al te lange speelduur, wisten de personages mij wel te pakken. Ik hoopte op een gegeven moment ook echt,dat het weer zou gaan regenen. Het had voor mij allemaal ook nog wel langer mogen duren. Alleen het nummer bij de aftiteling vond ik een beetje vreemd klinken bij de rest van de film. Dat had iets subtieler en rustiger gemoeten.

Maar verder erg genoten. Getekende animaties zijn ook in deze tijd nog superieur aan computeranimaties. Daarnaast kunnen veel van de grote animatie studio’s hier nog een puntje aan zuigen, want op dit niveau heb ik er de laatste jaren geen eentje gezien.

4,0*

Toch ligt het tegenwoordig denk ik wel iets complexer. Shinkai een beetje kennende (maar kan er niet direct iets over terugvinden) komt ook deze film volledig uit de computer gerold.

Het verschil ligt er voornamelijk in of er met de hand (en dat kan dan al tekenend of gewoon via de computer) geanimeerd wordt, of geautomatiseerd door middel van wiskundige algoritmes.

Het ziet er in ieder geval uit alsof het hand getekend is. Het loopt veel vloeiender en daardoor lijkt het allemaal net wat echter, iets wat je ook vaak bij handgetekende animaties ziet. Bij de meeste computeranimaties zie je het er vaak toch aan af. Dat zou dan inderdaad aan die algoritmes kunnen liggen.

Verder ben ik ook niet zo heel bekend met alle manieren van tekenen en zo.

Wat Shinkai volgens mij doet is gewoon alle frames op de computer "tekenen". Geeft hem de mogelijkheid om toch wat meer met effecten ed te spelen (allicht ook wat achtergronden sneller te kopiëren). Maar uiteindelijk werkt hij de film wel frame per frame uit.

Bij CG animatie is het typisch zo dat men meer bezig is met het uitstippelen van fysica om zo tot realistischere animatie te komen. Hoeft men de poppetjes nog maar te maken en kan met verder wat dollen met de camera.

Mijn voorkeur is ook duidelijk, al vind ik het wel raar dat je handmatige animatie "vloeiender" vindt, 't is toch net daar waar CG (en computers) zich in onderscheiden.

"vloeiender" is ook niet het juiste woord. Ik bedoel meer in de lijn van natuurlijker. Ik vind vooral getekende mensen altijd natuurlijker, oftewel echter ogen, dan CG en computers, uitzonderingen daargelaten. Maar dat zal ongetwijfeld ook met smaak te maken hebben.