Bad Santa (2003)

Vermakelijke kerstfilm.

Beetje grof maar dat is juist wel fijn want vormt zo een fijne tegenhanger van al die zoetsappige familie kerst-films.

Why don't you wish in one hand, and shit in the other. See which one fills up first.

Heerlijk politiek niet correcte, lompe, harde kerstfilm over een asociale, criminele kerstman. Erg vermakelijk en met een glansrol van Billy Bob Thornton die helemaal los kan gaan. Nou moet ik wel zeggen dat de film ondanks dat het soms grof is niet echt buiten de lijntjes kleurt, echt over de grens gaat het niet, maar leuk is het zeker. Wat fijn dat er ook kerstfilms zijn die eens wat anders dan al die andere kerstfilms doen. De speelduur is met anderhalf uur gelukkig ook niet overdreven lang, zodat er ook niet al te veel overbodige verhaaltjes in de film zitten. Thornton, zijn donkere dwerg en dat dikke kind zijn leuk genoeg.

3,5* (was 3*)

Al twee keer eerder gezien, maar nog niet eerder een bericht geschreven. De eerste keer vond ik de film hilarisch, de tweede keer merkwaardig genoeg een stuk minder, maar misschien was dat omdat ik hem destijds met familie keek, waardoor de omgevingssfeer wat anders was. Deze keer weer alleen gekeken en dat hielp erg.

Genoeg leuke rollen in de film. Thornton heeft zelf al een beetje een uitstraling van een zuiplap, dus is perfect gecast. Lauren Graham kende ik eigenlijk alleen als de moeder uit de Gilmore Girls, waar haar "fuck me, Santa!"-rol hier haaks op staat wat het alleen maar grappiger maakt. "Huiself" Cox is meer een aangever, maar kan op momenten heerlijk vuil gebekt zijn, en de gortdroge rol van Bernie Mac hier maakt het alleen maar betreurenswaardiger dat hij relatief jong is heengegaan. Maar misschien is de rol van Brett Kelly wel de mooiste van allen, zoals hij zijn rol van een (ogenschijnlijk) naïef jochie met een hart van goud neerzet.

Al met al genoeg humor en door het jochie ook niet compleet plat waardoor de film normaal ruimschoots op 3,5* uit zou komen. Echter deze film blijkt voor mij als klassieke muziekliefhebber nog iets meer in petto te hebben: een sublieme keuze van klassieke stukken die perfect passen bij de sfeer van de scène en vaak zelfs nog in de pas lopen met de beelden, met als hoogtepunt het aambeeldkoor van Verdi uit Il Trovatore waarbij Thornton op de kluis en Cox met een golfstick op de benen van een paspop slaan op de maat van de aambeeldslagen in de muziek. Om deze reden toch een halfje meer, 4* dus.

Niet echt een film die beter voor mij wordt bij een herziening, het personage van Billy Bob Thornton komt wel goed uit de verf maar het verhaaltje zelf weet nooit echt te boeien.

Het is aan de ene kant met sommige scenes best wel gewaagd, maar valt aan de andere kant in te veel saaie clichés. Het einde slaat ook nog eens een hele andere kant op wat het geheel ook niet veel goed doet.

Billy Bob Thornton red voor mij de film nog wel een beetje, hij doet mij erg denken aan Hank Moody maar het verhaal had best wat minder standaard mogen zijn.

3,5 sterren gaf ik hier 6 jaar geleden aan, maar inmiddels kom ik helaas niet verder dan 2,5*

Fout.

Een behoorlijk foute film dit, die daarom dus ook zeker niet door iedereen gewaardeerd zal worden in zijn vorm van humor. Billy Bob Thornton is best leuk als de foute kerstman of Willie en weet ook met zijn rol wat charme mee te dragen.

Wel grappig, al was het nergens hilarisch. Vooral dat ventje helpt hier en daar ook wel aan een komische noot mee, maar de film kan ik niet bepaald vlot noemen. 91 minuten duurde eigenlijk nog wel behoorlijk lang in deze film.

En dat is ook een beetje het pijnpunt, want voor de rest is dit een redelijk grappige film die wel een leuk idee heeft. Een vervolg hierop was ook niet nodig geweest, dit is 1x leuk en dan heb je het wel weer gezien. Wel leuk om een keertje gezien te hebben.

“You are really Santa, right?”

“No, I'm an accountant. I wear this fucking thing as a fashion statement, alright?”

Een vrolijke kerstfilm met een Kerstman die samen met zijn side-kick kinderen blij maakt met cadeaus en opbeurende woorden. Bad Santa is alles wat je als kind leuk vond aan kerst en de Kerstman... als je tenminste als kind dronken Kerstmannen die constant schelden te gek vond. Dan is deze film voor jou. Ik heb er in ieder geval wel van genoten, en Billy Bob Thornton is geweldig.

Deze film nog maar eens bekeken en alweer goed gelachen met de vuilbekkende Santa en dat dikke ventje dat hem zo naïef aanbidt. En soms ook best pakkende momenten.

Bad santa? Bad movie!

Ik heb deze film ongeveer zo'n 50 minuten uitgekeken om dan tot de conclusie te komen dat ik geen een keer luidop heb moeten lachen.

Nochtans zijn er genoeg elementen die het een voor mij vermakelijke film zouden moeten maken, maar het wilt gewoon niet werken voor mij.

Dan maar weer een familie film opgezet voor mevrouw...

Vreselijke mensen die vreselijke dingen doen in een film met een vreselijk verhaal.

Ik heb wel wat gelachen om Lauren Tom en Tony Cox. Wat Lauren Graham hier aan het doen was weet ik nog steeds niet. Billy Bob Thornton zet zich in voor de rol, maar door zijn trieste acties is het bijna onmogelijk om een band op te bouwen. De jongen was wel charmant.

2*

En ook deze eeeindelijk gezien tijdens de kerstdagen. Het viel helaas een beetje tegen, ik had meer verwacht, maar toch vermaakt.

Ik vond het nergens heel grappig, maar wel een leuk alternatief voor de zoetsappige en cheesy kerstfilms die we normaal voorgeschoteld krijgen. Het personage Willie is goed neergezet en ook de andere personages vormen een leuke combinatie. Ik denk dat ze vooral proberen te choqueren dan dat het echt een lachfilm is. Er zit wel één scene in en dat is wanneer Willie zichzelf in de auto opsluit en zelfmoord wil plegen. Dat raakte me wel, vooral omdat je merkte dat de sfeer in de film heel anders werd en daarna weten ze het weer met een grappige insteek te vervolgen. Dus die combinatie van grappigheid en treurigheid (het leven wat hij leidt, de persoon die hij geworden is door zijn slechte jeugd) vormen een goede combinatie. Je gaat er ook enigszins over nadenken en medelijden krijgen, maar daarna weer totaal niet.

De derde titel van de kerstfilm stapel die op zaterdagmiddag aan de beurt was betrof deze Bad Santa die mij enkele weken terug nog aangeraden werd als erg leuk. Ik had de film perse al die jaren redelijk ontweken omdat het mij niet echt aansprak en dat gevoel klopte achteraf wel waar dit mij niet echt kon bekoren.

Het verhaal mag duidelijk zijn met recidivist en kruimeldief Willie die het met zijn partner vooral moet hebben van de jaarlijkse kraak rond de feestdagen. De rol als kerstman en elf is in die zin niet meer dan een dekmantel en het moet gezegd dat dit best leuk bedacht is maar of dat nu verder ergens heen gaat is de vraag. Want het beeld rond Willie is toch vooral die van een vicieuze cirkel, uiteraard is dit wel als opbouw bedoeld voor een verandering verderop in de film maar dit laat wel ontzettend lang op zich wachten en eerlijk gezegd zie ik heel weinig leuke humor in de film.

Behoorlijke pleister op de wonde is de mooie Lauren Graham en verder heeft de uiterst cynische Willie zo zijn momenten wanneer hij met kinderen op schoot zit. Kantelpunt is natuurlijk het jongetje Thurman die het nodige in Willie losmaakt maar zoals al de conclusie was duurt het wel erg lang voordat Willie eindelijk een beetje in de spiegel kijkt en geweten kweekt. Verder wil het voor mij niet bepaald met deze film waar Willie geen karakter is om sympathie voor te krijgen, Sue niet weet wat ze doet verknipt als ze is dus daar heb je ook niets mee, en Bernie Mac is negen van de tien keer een ergernis om naar te kijken.

Het idee is ongetwijfeld dat je zwelgt en mee gaat in de badness en vet aangezette slechtheid, of in ieder geval de humor ervan inziet, net als het betreft rond het karakter Bloom in Nightcrawler waar ik ook veel moeite mee had. Afijn, not my cup of tea.