300: Rise of an Empire (2014)

Er is een zeker publiek dat zich heeft vergaapt aan 300 terwijl het niets meer was dan een natte testosterondroom voor opgefokte tienerjongens en anderen die op overgestileerd, zinloos macho-achtig bloedvergieten kicken. Gebaseerd op Frank Millers “Xerxes” en geschreven door Kurt Johnstad en Zack Snyder beschrijft dit de nasleep van de slachting van de 300 Spartanen onder leiding van Leonidas. Tussen de halfnaakte spierbundels lopen deze keer ook enkele vrouwen rond met de duivelse Generaal Artemisia [Eva Green] als kampioene eindeloos bloedvergieten. Veel spierballentaal, weinig acteertalent, veel CGI-bloedvergieten, weinig reden om dit ook maar één minuut de kans te geven om de tijd te verspillen.

zwak vervolg. Testikels heeft geen uitstraling en Eva Green is een miscast met haar altijd sappige onderkaakschuddende manier van praten.. Als je haar jopen wil zien is dit je kans, maar zij is gewoon niet gevaarlijk of angstaanjagend. Xerses loopt er weer als een genderneutrale transsexueel met een flinke keelontsteking doorheen. Verder is het bloed zo nep dat het niet eens meer in de strakke visuele stijl past wat de eerste 300 zo goed maakte. Nee erg teleurstellend.. Ook na 2e keer gezien te hebben... De bootscenes hebben allemaal.zo'n Hobbit achtige CGI blur waardoor het wel heel erg kunstmatig overkomt.. Nee deze hoef ik niet meer te zien.

Ik heb echt genoten hiervan. Ik lees in veel reacties dat het tegenviel. Over the top, te grote klodders bloed, rommelig enz.

Ik denk dat het sowieso je genre moet zijn. Als dat niet zo is dan laat je deze film toch gewoon, en zeik je het dan ook maar niet af.

Vermoedelijk genoot ik zo van deze film omdat ik het bekijk als een stripboek. Als je het "over the top " ding gewoon accepteerd, blijft een schitterend spektakel over. Visueel een echte topper. Verhaallijn kon wat beter.

Leuk vervolg , maar dit deel kan echt niet tippen aan deel 1 . Deel een was iets nieuws , een spektakel en alle spartanen waren beesten in vergelijking met de soldaten van deze film . Het is een gave actie film , maar geeft niet het wauw effect van deel een vond ik zelf . Ik zit wel met smart te wachten op deel 3 als die nog komt . ( hopelijk )

"You fight much harder than you fuck.”

‘Murro’ moest van goede huizen komen om dit vervolg op het succesvolle ‘300’ bij te benen. De film was echter praktisch al wel afgeschreven voordat ik hem bekeek, niet zozeer dat ik er al afkeurend inging en zo alleen maar negatief naar de film ging kijken want, wat dat betreft stond ik nog compleet open voor deze film en was ik best benieuwd naar de film maar, de vele negatieve woorden die ik hier alleen al in de berichten zie en het lage cijfer beloofden gewoon niet echt iets goeds. Na het kijken heb ik mij zeker wel weten te vermaken maar, dat was eigenlijk alleen wanneer er wat actie in te pas kwam. Het begon overigens veel sterker, en veel belovends alleen daarna kwam al gauw dat gene naar voren waar ik ook veel mensen hier over hoor klagen; buiten het vechten om is de film gewoon weg saai.

Iets waar deze film natuurlijk al de mist mee in gaat is de cast. Niet dat de cast zo ongelooflijk slecht is maar, wel slecht gecast. In de zin, dat een ‘Sullivan Stapleton’ een prima acteur is en ik ook best vaak kan genieten van zijn werkjes maar, hier word toch wel duidelijk dat de beste man niet voldoende charisma heeft in een rol als oorlogsheld te schitteren en al helemaal niet om in de voetsporen van ‘Gerard Butler’ als 'Leonidas’ te treden of zelfs te volgen. Het gevoel was er gewoon niet, de charisma niet en al helemaal de sfeer niet die er juist bij had moeten zijn, en dat was echt een minpunt in deze film. Voor de rest viel de cast wel mee qua spectaculaire namen, ‘Lena Headey’ was leuk om weer te zien en ook ‘Eva Green’ was prachtig om naar te kijken, alleen daar was het allemaal ook wel weer mee gezegd.

Het grootste waar ik mij aan irriteerde was wel het feit dat er zo ongelooflijk veel bloed rond vloeit maar, niemand echt smerig werd. Had het dan realistischer zitten maken en laat die mannen onder het bloed door vechten en dat is misschien wel de valkuil van deze film. De film is te gelikt, het moet allemaal net iets te mooi en te verzorgd waardoor je niet in die drastische sfeer van oorlog terecht komt, ook al is het een fictief verhaal, het had wel wat mooier gemogen. En daar struikelde ik overigens wel vaker over, je merkt dat ‘Murro’ veel aan de ‘CGI’ overlaat wat in mijn ogen te overdreven was en hierdoor toch weer de film verder verpest. Zie bijvoorbeeld ook die momenten met de boten maar in het algemeen al.

Dan is deze film me toch te erg tegen gevallen. Heb hem oprecht met moeite uit moeten zitten en dat vond ik niet echt wat. De actie was het leukste maar, daaromheen was de film gewoon saai te noemen. Script was saai, verhaal was niet boeiend en men tracht hier toch voornamelijk weer succesvol te worden zoals deel één maar, ik denk dat, dat deel juist geen vervolg verdiende en al helemaal niet nodig had.

Je moet tegen wat (nep)bloed kunnen bij het bekijken van deze film. Het spat van het scherm af. Oorlog is nooit een romantisch gebeuren in werkelijkheid ook niet in de tijd van speren en zwaarden. Goed verhaal en dito actie met sterke rollen van vooral Stapleton en Green.

Met dezelfde formule als in de eerste film - zijnde het visueel aspect en de 'gespierde' Spartanen.

Het wauw-effect is helaas weg en de rol van Eva Green komt niet geloofwaardig over...

Don't get killed on the first day" en "I won't let this wound slow me" en "You fight harder than you fuck" Deze zinnen dekken redelijk de lading van de gehele film waarin de zeeslag van Salamis, waargebeurd ong. 26/27 sept. 480 BC., wordt weergegeven op een geheel eigen bloederige wijze. Veel gevechten weinig diepgang met de uiteindelijke confrontatie tussen Green en Stapleton, waarbij Themistocles wellicht zijn eigen nakomeling doodt bij de levensbeëindiging van Artemisia. Veel duidelijke "computerart" wat afbreuk doet aan de film net als de zgn. vonkjes van de kampvuren die onophoudelijk als vuurvliegjes door de film heen vliegen. Respect voor Green die uit de kleren durft te gaan in wellicht de meest menselijke scene van de film.