A Cure for Wellness (2016)

Prima film, maar geen hoogvlieger.

ondanks een hele lange zit die naar mijn mening nooit kon eindigen, is dit toch wel een boeiend sfeertje. Met een verrassend sterk acterende knaap (DeHaan) en een prima bijcast zoals de vriendin van LeBouef. (als ik het goed schrijf )

De nare sfeer die toch elke keer weer boeiend blijft zorgt ervoor dat je als kijker toch blijft kijken. De mysterieuze mensen die verblijven, de WC knop, de vissen in het water. Geen hint die weggegeven wordt, als kijker kan je dan mooi puzzelen.

Ik zal zeggen dat het niet zozeer een echt Horrorfilm is. Meer een Mysterieuze thriller, met vlagen grenzend tegen Horror en Drama aanzit. Een prima film, lange speelduur, maar leuke ervaring om weleens gezien te hebben.

Ik verbaas me erover dat deze film redelijk veel slechte recensies heeft gekregen. Hierdoor ging ik er met weinig verwachtingen naar kijken, maar werd ik in ieder geval positief verrast. Het verhaal op zich is boeiend en intrigerend en hield hierdoor ook m'n aandacht vast tijdens de hele speelduur (die misschien iets te lang is). Het acteerwerk is overwegend prima in orde en deze film doet in ieder geval wat een goede SF/mystery moet doen: mysterieus zijn. Helaas vliegt A Cure For Wellness naarmate het einde nadert een beetje uit de bocht, maar dat mag de pret niet volledig drukken.

3,5*

7/10 (IMDB)

Fantasierijke, horrorachtige thriller. Een mysterisch sfeertje houdt de kijker wel in spanning naar de uitkomst van het gebeuren en er zijn wel enkele visueel goed opgezette scènes, maar het verhaal is toch wel heel dun om van een geslaagde film te spreken.

Een goede drama/fantasie/horror/mysterie/SF/Thriller film...

Prima verhaal...

Zou maar nooit doen naar de vreemde gebouw...

Mooi landschap achter bergen Zwitserland...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek met Dolby Digital...

Prima camerabeweging..

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Jason Isaacs en Dane DeHaan ...

Naar deze keek ik al een tijdje uit en nu eindelijk eens bekeken. Ik vond het wel een mysterieuze film die me kon boeien van begin tot einde. De cast deed het prima en ondanks de langere speelduur verveelde hij niet. Verder zag de film er prima uit.

Vond het wel een leuke film.

Raar hoor.

In feite best een vermakelijke film. Toch wordt er van het vele potentieel nooit volledig gebruik gemaakt. Het kan zijn dat de lange speelduur om meer rechtvaardiging vraagt, want sfeer, setting, mooie plaatjes en verhaal komen nooit tot volledige bloei.

Lange tijd blijf je toch hopen op een wending die het verhaal een minder voorspelbare richting uitduwt, maar Verbinski blijft maar traag en doelbewust zonder enige verrassing voortkabbelen.

Onderwijl kun je je aan een handvol mooie shots vergapen en het sanitarium is met een onthaaste camera al snel sfeervol genoeg vast te leggen om je niet te vervelen, maar ook dat wekt de illusie dat Verbinski ergens naartoe aan het bouwen is. Als de film dan precies het pad volgt dat je verwacht, en ook in het laatste half uur niet nog wat extra versnellingen bij weet te zetten, komt het nogal gelaten over de eindstreep.

Je hoopt de hele film op meer en Verbinski voedt die verwachting zonder het uiteindelijk in te kunnen lossen, waardoor er weinig overblijft om de lange speelduur te rechtvaardigen en je met een halfslachtige tevredenheid achterblijft. 2,5*

Gemengde gevoelens.

Visueel nochtans best de moeite. Best fraaie beelden, zowel binnen als buiten. Maar ik had achteraf een beetje een vervelend gevoel overgehouden. Er valt namelijk niet te duiden wat voor een soort film het is. Thriller? Drama? Mystery? Fantasy? Van alles een beetje, maar daardoor op geen enkel gebied goed uitgevoerd. En met dat einde kon ik echt helemaal niks.

2,5* voor de fraaie beelden.

Zoals hier ook al meermaals aangehaald, heeft deze film wel wat weg van Scorsese's Shutter island. Niet dat de plotwendingen hier zo centraal staan, maar wel de goed neergezette sfeer en de zweem van mysterie zullen beide films wel aan elkaar kunnen linken. Het helpt ook wel dat de hoofdrolspeler Dane DeHaan - deed me niet direct een belletje rinkelen hoewel ik hem blijkbaar wel al een paar keer aan het werk zag - best wel wat fysische gelijkenissen heeft met (de jonge) DiCaprio.

Met zijn bijna 2 en een half uur best een vrij lange film, kon eventueel korter, maar Verbinski slaagt er toch in de spanning en sfeer vast te houden. Dit komt door de mysterieuze knappe locatie hoog in de Zwitserse Alpen. Een kuuroord dat er binnenin uitziet als een verouderde psychiatrische instellingen met zijn lange sobere gangenstelsel voeden de mysterieuze sfeer alleen maar. Het contrast met de vrije uitgerokken vergezichten is immens.

De film houdt ook van details en probeert zo het plot te voorzien van de nodige spanning. Zo was de ene bewaker - toen Lockhart in de silo lag - een boek aan het lezen van Thomas Mann, Der Zauberberg (De toverberg) aan het lezen over een soortgelijk plot.

Ik ervoer ook een maatschappijkritische ondertoon met de rat race waarmee we allemaal wat te maken hebben. De acteerprestaties waren goed en vooral ook filmtechnisch is er weinig aan te merken op de film. Het plot zelf is interessant en is gebaseerd op een legende. De onthulling zelf was misschien iets te vluchtig/makkelijk en het einde werd snel afgeraffeld, maar voor de rest een prima film. Niet alles was me even duidelijk, maar dat hoeft ook niet.

Prachtige beelden, prachtige muziek, heerlijke sfeer. Er is genoeg om over na te denken, de thema's en verschillende lagen liggen voor het oprapen en achteraf is er nog best wat te herkauwen terwijl het muzikale thema van de film door je hoofd blijft spoken.

Het tempo ligt laag, precies goed zou ik zeggen en de lengte geen enkel probleem. Ik zou maar weinig scenes willen schrappen om het nog beter te maken. Op het einde zijn de scenes met de experimenten misschien wat veel. Mooi aan deze film zijn de interessante korte scenes: Zelfs een kleine scene als de botsing met het hert is indrukwekkend. Een andere geweldig kort shot is het onder water zwemmen van de dikke dames in badpak, echt geniaal gedaan.
Dank je Patjée voor je review, hij gaf weer een extra dimensie aan het verhaal. Alleen die duivelse grijns van Lockart op het einde? Zou dat de wraak van zijn moeder zijn van het verlies van haar man?

Het meesterwerk van Thomas Mann - De Toverberg ligt absoluut aan het filmscript van Haythe en Verbinski ten grondslag. Ik ben het naar aanleiding van eerdere keren kijken (heb de film nu een keer of 4 gezien) gaan lezen en behalve dat het een zeer goed boek is, ga ik wéér met andere ogen naar de film kijken.

Ondanks het feit dat The Ring van Gore Verbinski mij na herziening wat tegenviel (en A Cure for Wellness min of meer een terugkeer naar zijn 'roots' zou zijn), was ik toch wel nieuwsgierig naar deze film. Ik ging puur op de poster en de plotomschrijving af, dus ik liet mij graag verrassen.

Gelukkig bleek mijn voorgevoel juist: dit is wel een film waar ik van houd. Ik houd van mysteries en deze film zit er barstensvol mee. Ik ben zo te lezen niet de enige die meermaals moest denken aan Shutter Island, al zou die film uiteindelijk wat meer indruk maken. A Cure for Wellness schiet namelijk op een aantal momenten uit de bocht. Tegen het einde gaat de film volledig over the top en daar heb ik gemengde gevoelens bij. Enerzijds zat ik met een glimlach op mijn gezicht, want de film toont wel lef. Anderzijds bekroop mij wel een 'too much' gevoel. Het sloeg wellicht iets te ver door en door de snelheid waarmee uiteindelijk belangrijke vraagstukken beantwoord worden zorgt ervoor dat de film een ietwat afgeraffelde indruk achterlaat en minder geloofwaardig is. Je kunt je dan ook afvragen of er niet iets beter met het lange speelduur omgegaan had kunnen worden.

De film laat dus in het laatste gedeelte wat steekjes vallen. Dat is jammer, want het betreft hier wel de laatste indruk die een film op je maakt. Driekwart van het lange speelduur wist de film mij namelijk in zijn greep te houden. Stukje bij beetje kom je als kijker meer te weten over wat er zich in het instituut voordoet. Bepaalde plottwisten kwamen niet als een verrassing (met name die omtrent Hannah), maar de film kent wel een zeker shockelement. Echt full-on horror zou ik de film niet meteen willen noemen, maar er was zeker sprake van een beklemmend gevoel. Alleen al die scène waar Lockhart zelf die glibberige vriendjes krijgt toegediend... Brrr. Overigens is het acteerwerk naar behoren. Dane DeHaan is een fijne protagonist, Mia Goth draagt op geslaagde wijze bij aan het mysterie en Jason Isaacs is fenomenaal als griezel.

En dan is er nog de vormgeving. De gekozen locaties zijn perfect: het resort oogt indrukwekkend en ademt vanbinnen de sombere sfeer uit die hier zo essentieel is. A Cure for Wellness wist mij in ieder geval moeiteloos te boeien. Het is enkel zonde dat aan het einde rit een volwaardig gevoel van overtuiging ontbrak en daardoor kan ik de film ook nét geen vier sterren toekennen. Dit lijkt me overigens wel een film om nog eens te herzien. Er komt inhoudelijk veel aan bod, waardoor ik geheid wat zaken gemist zal hebben. Verre van perfect, maar wel een goede film.

3,5*

Sterke mysterieuze thriller met wat horror elementen. Het verhaal zit goed in elkaar en wordt sterk uitgewerkt door Verbinski. Langzaam aan wordt duidelijk wat er precies speelt. Helaas is de ontknoping wat over the top en voelt een beetje als afgeraffeld aan. Het had best wat meer ingetogen gemogen. Maar dat drukt de pret niet. De film blijft heerlijk om naar te kijken en bevat veel spanning en bevat een paar aardige horror scènes. Verder ziet de film er visueel prachtig uit met verbluffend goed camerawerk. Ook het acteerwerk is dik in orde. Dehaan zet een prima rol neer en Isaacs is weer duivels goed. Redelijke topper. 4.0

Sinds ik 'Hotel California' (1976) van de Eagles leerde kennen, heb ik altijd een fascinatie gehad met verhalen over plekken waar je niet uit raakt wanneer je erin komt. Of zoals ze zelf zingen: ''You can check out any time you like. But you can never leave!" En laat het niet toevallig zijn dat ze het zo specifiek over een hotel hebben. Een plek die zo uitnodigend oogt omdat er voor je gezorgd wordt en je alledaagse beslommeringen en je levensbeslissingen worden uit handen genomen. Als je er echter te lang in blijft hangen ontstaat het unheimische besef dat je ook iets van jezelf aan het verliezen bent. Jouw leven is niet meer van jou.

Gore Verbinski's 'A Cure for Wellness' (2016) speelt effectief in op die dualiteit tussen een plek waar er voor je gezorgd wordt en de horror wanneer je je controle over lichaam en geest verliest. Ook zo mooi gekoppeld aan het water-thema, wat doorheen de prent steeds voelbaar wordt. Het is een fraai gestileerde film (in de geest van 't Duitse expressionisme) vol schitterende shots van spiegelingen, labyrintische paden en groepen mensen in perfecte synchronie. Helaas is 't in grote lijnen allemaal een beetje te voorspelbaar en de climax steekt wat gewoontjes af bij de surrealistische beelden. Het suggereert meer diepgang dan dat 't heeft.

Een intrigerende film die je aandacht trekt en visueel best wel uitblinkt, maar dan helaas nooit echt een climax kent. De drie hoofdrolspelers zijn best wel goed en de muziek is leuk. Je zit met de gepaste ingrediënten en toch blijf je op je honger zitten. Jammer, want dit heeft best wel de potentie om een sterke film te worden.

De film doet heel de tijd denken aan andere films met soms gelijkaardige ideeën, ook al kan ik niet meteen zeggen welke titels dat zijn. Het kijkt dus als een goedgemaakte déja-vu. De moeite dus, maar toch lukt het niet om memorabel te worden.

De opnames vonden voor een groot deel plaats in kasteel Hohenzollern in Hechingen, Duitsland. Dit ondanks het feit dat het verhaal zich in Zwitserland afspeelt. Alle bergen op de achtergrond werden tijdens de postproductie met behulp van CGI toegevoegd. Het gebouw van het sanatorium, is oorspronkelijk gevestigd in Beelitz-Heilstätten. Beter bekend als een oude tuberculosekliniek. Het gebouw van het sanatorium maakt deel uit van een voormalig ziekenhuiscomplex. Tijdens de Eerste Wereldoorlog verbleven er veel gewonde soldaten, waaronder Adolf Hitler. Het gebouw en de omgeving zijn volledig gerenoveerd, nadat het decennialang een ruïne was geweest. Ruim 750 ramen, 350 deuren, 1.200 vierkante meter muren en vele andere dingen moesten worden vervangen of gerepareerd om de oorspronkelijke uitstraling van het gebouw te herstellen. Het kasteel Hohenzollern was van 13 juli tot 24 juli 2015 gesloten voor het publiek wegens opnames. De film werd binnen vijf maanden tijd opgenomen. De opnames in de grot zouden in Wenen worden opgenomen, maar kort voor aanvang werden deze plannen geannuleerd. De filmstudio in Babelsberg moest daarom zelf een hele grot van 2000 vierkante meter bouwen. De titel van de film, is een woordspeling op het woord “Aquifer” dat wordt gebruikt om de patiënten “beter” te maken. Oorspronkelijk werd Hans Zimmer benaderd voor de soundtrack, maar hij stopte om zich op Dunkirk te concentreren. Hij werd vervangen door Benjamin Wallfisch. Dit was de eerste horrorfilm voor actrice Mia Goth.

De verhaalstructuur is vergelijkbaar met de romans van Ira Levin. Denk hierbij aan Rosemary's Baby en The Stepford Wives. De film bevat een scène naar The Ring, die eveneens door Gore Verbinski werd geregisseerd. Het verhaal is lekker donker en mysterieus. Dit zorgt er al snel voor dat je als kijker de aandacht niet laat afdwalen, en op zoek bent naar een verband of verklaring. De eerste helft van de film is hierin geslaagd. Met name door sterke acteerprestaties en schitterend camerawerk. De tweede helft is matig uitgewerkt. Het mysterieuze plot wordt minder sterk, en dat is een gemiste kans. De tijdsduur had wat mij betreft ook iets korter gemogen. Ondanks deze kritische punten, bevat deze film toch nog genoeg ingrediënten voor een onderhoudende en spannende avond.

3,0 *

Vanaf het begin werd ik helemaal in het verhaal gezogen. De sfeer en cinematografie in deze film zijn uitstekend. Er zitten wel enkele foutjes in, zoals sommigen van de Zwitserse bevolking die onder elkaar Engels spreken (de meisjes in het toilet). Na de film bleef ik met enkele vragen zitten. Waarom die 'Jack nicholson' grijns op het gezicht van Lockhart als hij met Hannah wegfietst? Hoe wist zijn moeder dat hij niet zou terugkeren van het sanatorium? Waarom werden zijn tanden eerst verwijderd en dan weer hersteld? En wat waren die drijvende lichamen in het waterbassin?

Er zijn volgens mij enkele verklaringen mogelijk: Lockhart was op het einde Volmer die zijn gezicht als masker draagt en op de fiets met zijn dochter ontsnapt. Lockhart was op het einde gek en evil geworden door de behandelingen, vandaar de evil smile op zijn gezicht. Lockhart is gek (mogelijks door het aanschouwen van de zelfmoord van zijn vader) en de hele film is zijn hallucinatie (zijn collega's zien blijkbaar geen meisje achteraan op de fiets zitten). Lockhart is gestorven tijdens het auto ongeluk en de film is zijn laatste droom/beproeving. De Lockhart die op de fiets ontsnapt is een kloon, de echte Lockhart is gestorven door de behandeling met de palingen en de lichamen in het waterbassin zijn de klonen van de andere patiënten. Of de hele film is een droom/hallucinatie van de moeder op haar sterfbed (Hannah is de dansende ballerina met gesloten ogen waarover ze met haar zoon sprak).

Ik denk dat de vele mogelijke interpretaties interessanter zijn dan de film zelf, of tenminste het bedenkelijke einde van de film. Vermoedelijk is er geen logische verklaring voor de evil smile van Lockhart en is hij gewoon opgelucht dat hij samen met Hannah aan het sanatorium is ontsnapt. Of hij lacht zijn collega's in hun gezicht uit en neemt afstand van zijn job en de onbegrensde ambitie die zo slecht is voor de gezondheid. Getuige hiervan zijn collega en 'employer of the month' die tijdens het overwerk iets aan zijn hart krijgt. En dat is tenslotte wat Pembroke in het zwembad aan Lockhart vraagt: "Is dit wat je drijft (pun intended): ambitie?"

Een soort van Shutter Island, maar dan anders. DeHaan doet het prima in een soort DiCaprio light (Mia Goth is fenomenaal zelfs) en de regie van Verbinski is sterk. De fotografie is werkelijk verbluffend mooi en de spanning bouwt zich erg goed op. En hoewel de film, ondanks de lange speelduur, nauwelijks inkakt werkt het plot naar het einde toe toch steeds wat minder en is het ietwat onbevredigend.

3,0*

Sfeervolle film, mooi aangekleed en in beeld gebracht. Echt een fijne film om op een brakke zondag te kijken.
Het mysterie is ook best tof, de film zit goed in elkaar en laat je niet afschrikken door de lange speelduur. Of moet ik zeggen de tegenwoordig gemiddelde speelduur? Enfin. Het is overigens bekend dat palingen lijken versmaden ik heb dit zelf ook eens van dichtbij gezien.

Deze film heeft me positief verrast. Verbinski lijkt weer helemaal terug na de twee verschrikkelijke Pirates vervolgen. Hier laat hij weer zien dat hij een goede regisseur is. Hij heeft duidelijk veel naar andere Psychologische films gekeken, daar er veel de revue passeert wat we eerder in andere films als Shutter Island ook al zagen. Hij maakt er hier een fijne mix van. Het verhaal is onderhoudend genoeg om de hele speelduur geboeid te blijven. Het enige jammere is, dat je al snel weet hoe de vork in de steel zit. Dat haalt de spanningsboog uit de film en maakt dat opvolgende scenes en het einde iets minder impact hebben.

Waar de film vooral punten scoort, is in het audio/visuele. Zwitserland als locatie is perfect gekozen. Er komen enkele hele mooie shots voorbij met reflecties in het water, in ogen. Dat shot met de trein ongeveer op 10 minuten in de film. Er is een hoop moois te zien. Perfect ondersteund door een hele fijne sounddesign. En de muziek draagt enorm veel bij aan de sfeer. Ook het acteerwerk is goed. Isaacs is perfect gecast. Maar ook Goth en DeHaan zijn lekker op dreef.

Een gruwelsprookje in de moderne wereld, waarbij mysterie wordt gekoppeld aan een soort van wellness welke zorgt voor het voortbestaan van de eigenaar. Goed geschoten kaders in de gebouwen hetgeen de sfeer vergroot. Al met al verrassend en ontluisterend tegelijk. Goed acteerwerk van Goth, de Haan en Isaacs.