A Cure for Wellness (2016)

Een idyllisch kasteel, gelegen op een heuvel. De duistere geschiedenis die dit macabere decor ademt doet denken aan een Bram Stoker-verfilming, wat binnen gebeurt hint naar Shutter Island, The Shining en Ex Machina. Gore Verbinskis psychologische thriller speelt zich af in dit medische kuuroord, waar de aanwezige patiënten paradoxaal genoeg alles behalve genezen worden...

Verder lezen: klik

"No one ever leaves."

Dit is een titel die ik niet zo snel achter Gore Verbinski had gezocht, maar het gaat hem verrassend genoeg goed af.

In eerste instantie lijkt de trip die een jonge effectenhandelaar maakt om zijn baas voor een zakendeal terug te brengen naar New York vrij simpel, maar er zitten nogal wat haken en ogen aan vast. Eenmaal aangekomen in het Zwitserse kuuroord - gelegen in een kasteel met een akelige achtergrond - zijn de eerste voortekenen al te zien dat een vertrek is uitgesloten; een onheilspellende sfeer, strikt personeel en een mysterieuze jongedame.

Wat volgt is een rustig voortkabbelende film met een intrigerende ontvouwing die tegelijkertijd surrealistisch, doch ziekelijk van aard is. Als kijker word je hierin helemaal ondergedompeld, net zoals Lockhart (sterke rol van Dane DeHaan). Hoewel plottechnisch niet alles even logisch overkomt, blijft de beklemmende sfeer over het geheel als een paal boven water staan.

'A Cure for Wellness' scoort met name punten op het audiovisuele vlak. Het is een enerverende belevenis hoe Verbinski speelt met de locatie, wat zich resulteert in prachtig gedetailleerde beelden en een treffende score. Hierdoor is de enigszins onevenwichtige pacing te vergeven, vooral omdat er met een bepaalde finesse toch een balans is gevonden tussen mystery en horror.

Al met al een indringende film die lang van stof is, maar het zal de liefhebber zeker kunnen bekoren. Helaas blijft een extra laag nagenoeg uit, ondanks enkele kritische boodschappen.

3,5 Sterren.

For sickness and in health

Iets te lang geëxperimenteer en geglibber om de film tot een voldoende te laten scoren.
Het deed me wat denken aan een medicijnencocktail van Shutter Island, Phantom of the Opera en een van de vele mad scientists films. De visuele vorm zag er fraai uit en ik moest bij sommige scènes ook wel even denken aan The Grand Budapest Hotel.
Maar het duurde onnodig lang en werd daarmee dus inderdaad langdradig.

Gore Verbinski jat elementen uit Shutter's Island, The Shining, One Flew Over The Cuckoo's Nest en [slecht idee!] Inception. De film is dan ook visueel overweldigend en bevat vele cinematografische hoogstandjes. Het verhaal is aanvankelijk nogal intrigerend, mede door het sterke acteerwerk van Dane Dehaan, maar na een uur neemt het verhaal en bizarre wending en sleept de film zich veel te langzaam toe naar een volledig ontspoorde, eerlijk gezegd nogal dwaze finale. Een typisch geval van veel stijl, weinig inhoud en gezien het grote talent voor de camera is dat een verprutste kans. Alhoewel, de acteurs hadden het script misschien tot het einde moeten lezen, wellicht hadden ze dan eieren voor hun geld gekozen.

Meest wazige film die ik in tijden heb gezien. De cover misleidt al een beetje. Want het horror-element in de film blijft zo goed als achterwege. Creepy is de film zeker, maar echte schrikmomenten blijven uit.

Halverwege de film, zo rond de pauze, dacht ik dat het verhaal eindelijk op gang kwam. Maar het verhaal bleef langdradig en ik zat geen moment op het puntje van de stoel. Na afloop zat ik vooral met veel vragen. Zoveel dingen in het verhaal rijmden niet met het uiteindelijke plot. Ja, het voelde echt als een slechte anti-climax.

Ook bevat de film best veel onlogische gebeurtenissen Er wordt een tand uit z'n gebit geboord, maar even later heeft hij de tand ineens weer terug. Huh? En hoe kan de chauffeur van de auto er vrijwel zonder kleerscheuren van af zijn gekomen na het ongeluk? Waarom wordt ook hij niet opgenomen in het huis?

De sfeerbeelden en creepy geluiden maken dat ik de film nog 2 sterren geef. Nee, dit is geen aanrader.

Een erg trage en nergens originele film. Eerst dacht ik dat het om een mystery /mindfck achtig iets ging, maar uiteindelijk bleek het verhaal gewoon heel brak te zijn en kwam daar de meeste verwarring vandaan. Het is juist vooral géén film om lang over na te denken. Ook vond ik de film een uur te lang duren. Er is gewoon te weinig verhaal. Cinematografisch zoals je verwacht van een dure hollywood film, geen uitblinker.... Helaas een misser...

Failed? Try again.

A cure for wellness is de eerste horror/thriller van Gore Verbinski sinds zijn remake van The Ring uit 2002. Aangezien ik deze destijds echt heel gaaf vond, waren mijn verwachtingen voor zijn rentree binnen het genre dan ook hoog. Hoewel zijn nieuwste wapenfeit op visueel gebied wel degelijk tot in de puntjes verzorgd blijkt te zijn en de titel op dit gebied aan alle verwachtingen voldoet viel het me verhaaltechnisch wel allemaal enorm tegen.

De grootste problemen hier zijn dat het verhaal veel te traag verteld word en dat de spanningsboog veel te laag is omdat het personage van DeHaan maar onrust in het instituut kan blijven veroorzaken zonder dat dit serieuze consequenties voor hem heeft. Hij wordt simpelweg betrapt, maar kan een dag later gewoon weer zijn gang gaan. Goed, uiteindelijk wordt zijn gebit een keer flink verbouwd en uiteindelijk krijgt hij de ''speciale behandeling'' waar het Volmer allemaal om te doen is, maar waarom er niet eerder voor deze drastische maatregelen werd gekozen of hij niet gewoon vermoord werd omdat hij zoveel trammelant veroorzaakte, was mij niet helemaal duidelijk. Hem alleen maar in leven houden voor het tegengif vind ik enigszins een slap excuus omdat het instituut niet bepaald een gebrek aan andere gasten had die weinig tot geen problemen opleverden. Hem vrij op het terrein rond laten lopen was daarnaast al helemaal een vreemde keuze. Net of ze hem alle mogelijkheden wilden geven om het mysterie maar te kunnen ontrafelen.

Als de uiteindelijk aap uit de mouw komt en de exacte reden voor het bestaan van het instituut boven water komt, kun je je als kijker echter nog steeds aangenaam verrast voelen. Dit is namelijk goed uitgedacht, en daarnaast ook nog eens heel origineel. Het is daarom des te jammer dat de opbouw hiernaartoe zo langdradig, en op den duur zelfs saai wordt. Als er dan ook nog de nodige zaken voorbij komen waar je je als kijker flink aan kunt gaan lopen storen zorgt dit er toch voor dat het kijkplezier drastisch naar beneden wordt gebracht. Zo stoorde ik mij bijvoorbeeld aan de uitgekauwde scené waarbij DeHaan naar de politie in een nabijgelegen dorpje gaat, die uiteraard ook in het complot blijkt te zitten. Deze twist is inmiddels zo uitgekauwd, dat ik mij er aan stoor aan iedere film waarbij ik dit zie. Ook begon ik mij steeds meer dingen af te vragen zoals de betrokkenheid van het personeel bij deze duistere zaakjes en hoe het kon dat een betrekkelijk grote groep werknemers hier allemaal in mee konden gaan. Dit vraagstuk werd volledig genegeerd. Ook het feit dat Lockhart in de laatste fase van de behandeling gehersenspoeld lijkt te zijn, maar als hij de ballerina van zijn moeder weer onder ogen krijgt, volledig bij zinnen komt en op geen enkele manier last lijkt te hebben van de vleesetende wormen in zijn lichaam. Toch best apart als je eenmaal weet wat voor een schade ze aan weten te richten. Heeft hij ze misschien uitgepoept?

Enfin, dit soort punten in combinatie met het trage verloop van de film begonnen mij na verloop van tijd steeds meer tegen te staan waardoor ik toch behoorlijk teleurgesteld de zaal uitliep. A Cure for Wellness mag dan visueel wellicht een topper zijn, op alle andere overige gebieden had het allemaal toch echt een heel stuk beter gekund.

2,5*

Even geleden dat ik zo heb gegruweld. Een zieke boel was het, letterlijk en figuurlijk. Het begint allemaal mysterieus met een verhaal dat wat traag op gang komt maar voldoende spannend blijft. Gezien er geen haast is om alles onmiddellijk uit de doeken te doen, zet men extra in op het aandikken van een donkere en onheilspellende sfeer die zo goed als de hele tijd aanwezig is en mede dankzij leuke camera- en filmtechnieken goed uit de verf komt.

Naarmate het hoofdpersonage meer geheimen ontdekt, wordt hij ook zelf het slachtoffer van de lugubere praktijken in het ‘wellnesscenter’. De film bevat genoeg ongemakkelijke en zelfs martelscènes, iets waar ik nogal gevoelig voor ben en die hun effect niet missen maar gelukkig nooit te lang duren. De film kent daarnaast veel wtf-momenten die niet verder verklaard worden en waarvoor je een oogje moet toeknijpen wil je niet té kritisch worden. Het draait allemaal om een groter gegeven dat eerlijk gezegd een beetje is afgezaagd en niet echt meer van deze tijd is.

Het laatste halfuur verraste me meermaals, telkens ik dacht dat het bijna afgelopen was werd er opnieuw een draai gegeven aan het verhaal en ik had dan ook het gevoel dat men niet goed wist welk einde men eraan wilde geven. De showdown paste niet volledig in het plaatje maar dat 'shining lachje' helemaal op het einde was wel grappig . Binnen het genre vond ik hem gewoon goed.

Lastige om de film goed op waarde te schatten. Deze film van Gregor Verbinski, regisseur van meerdere Pirates of the Carribean films, de bijzondere animatiefilm Rango en de Amerikaanse bewerking van The Ring, is visueel een waar plaatje. Dit wordt algauw duidelijk als het schitterende berglandschap haar intrede doet via het spiegelende oppervlak van een voortrazende trein. We zien Wes Anderson-achtige scenes, prachtige buitenlocaties, waaronder het prachtige Gotische kuuroord en een antiek aandoende set-design. Verbinski stapelt claustrofobische visioenen à la Polanski op klinische ‘body horror’ à la Cronenberg en gotische horror uit de Hammer-studio. Misschien is dit ook een manco voor de film omdat vele elementen lijken op wat we zagen in andere films? Echter is 'A Cure for Welness' een uur lang verbluffend mooi. Hierna stelt het laatste anderhalf uur helaas teleur. Om alle opgebouwde vragen af te ronden, grijpen ze naar bizarre en onlogische plotwendingen en dit doet de (minimale) spanning teniet. Zodoende begint het als een intrigerende gotische horror, maar eindigt het in melodrama met veel clichés waarvan enige logica ver te zoeken is. Er zitten ook een paar kritische boodschappen in verstopt. Een over de oppervlakkige Wall Street-mentaliteit, plus nog een over de hedendaagse obsessie voor gezondheid. Maar echt uit de verf komen doet het niet. Toch vermaakt de film van begin tot eind en zien we een kille Amerikaanse nachtmerrie van stress en medicalisering die ontaardt in een Europees Dracula/Frankenstein-cliché.

Saillant detail: De film werd niet opgenomen in Zwitserland, maar wel in Duistland, in Brandenburg waar ze het oude ziekenhuis van Beelitz-Heilstättenhebben hebben opgeknapt (een plek waar de Russen na de oorlog heel wat politieke dissidenten hebben omgebracht), alsook is er gedraaid in het Hohenzollern kasteel.

Te lang.

Verbinski is zeker niet het ergste wat er in Hollywood rondloopt. Visueel heeft hij nog zeker zijn eigen stempel. Vond dit ook best sfeervol in beeld gebracht. Erg strak, klassiek maar dan ook wel goed. Enige probleem wat deze film heeft is dat het eigenlijk niet gek veel meer is dan een simpele thriller. Denk aan Shutter Island of Eliza Graves. Maar Gore neemt zijn sweet time en maakt het allemaal net iets zwaarder dan gerechtvaardigd. Uiteindelijk is prima te doen als de boven genoemde films leuk vond. Maar volgende keer mag Verbinski wel veel meer bij de 90 minuten in de buurt blijven.

3 sterren.

Ietswat trage film maar ik heb me wel vermaakt.

Visueel een plaatje en ook het acteerwerk is erg sterk te noemen.

De film heeft inderdaad wat raakvlakken met andere films maar welke film heeft dat nou niet...zo kan je blijven miepen.

Er was genoeg eigenaardigheid te zien in deze film en dat vond ik zeer tof...beetje freaky

Misschien wel de sterkste film van deze regisseur in mijn ogen.

Een lekkere mysterieuze thriller met een aardig verhaal en een creepy sfeertje. De cast speelt prima, de special fx zien er goed uit en de setting maakt het geheel af. Ook zitten er hier en daar wat gruwelijke scènes in, eentje deed zelfs mijn haren te berge rijzen. Het einde had wel iets sterker gekunt maar dit was ook wel oké. Een heerlijke, haast sprookjesachtige thriller waar ik me prima mee vermaakt heb.

Visueel een lust voor het oog, laat dat maar aan regisseur Gore Verbinski over, maar inhoudelijk laat deze surrealistische thriller te wensen over. De plot is tevens te dun voor de behoorlijk lange speelduur. De film begint sterk en onheilspellend, maar naarmate de gebeurtenissen steeds maffer worden blijkt het lastig om de aandacht er volledig bij te houden. Naar het einde toe heeft de film dan ook grotendeels zijn kruid verschoten. Indrukwekkend qua vormgeving, dat wel.

A Cure for Wellness

Gisteren de film ‘A Cure for Wellness’ maar eens aangezet, destijds de trailer gezien onder de voorstelling van ‘ Resident Evil: The Final Chapter (2016) ‘ heb gezien. En tevens een zeer onverwachte film van onze Gore Verbinski die we toch gewoon kennen van de leuke Pirates of the Caribbean maar een net iets wat te lange ‘A Cure for Wellness’ aan ons heeft voorgeschoteld. Is het een saaie film? Dat zeer zeker niet maar, het had ook echt wel korter gekund en daardoor werd de films soms iets te moeilijk om uit te zitten en je concentratie er voor vast te kunnen houden.

‘A Cure for Wellness’ brengt zeker wel schot met zich mee, de mooie natuurlijke omgevingen geven toch een heerlijk sfeer een een prachtplaatje op. Ook het ‘kasteel’ waar men verblijft is zeker een lust voor het oog en zo neemt de film dat eigenlijk continu wel met zich mee. Denk dan bijvoorbeeld aan de geliktheid van de mensen die er rondlopen, allemaal in witte pakken, vermaakt en natuurlijk: “No one want to leave”. Ook het je lust voor het oog brengt echt een heel apart sfeertje met zich mee wat dan deze film weer goed weet te maken, of sterk en je door de tijdsduur mee kan slepen.

Het verhaal is lekker mysterieus en daar houd ik wel van, soms is het wat vaag om te volgen maar er sleept eigenlijk een hoofddoel mee in deze film: het doorgeven van de bloedlijn zoals hij in de mythes al word verteld door de taxichauffeur en zo mee werd genomen de film door. De mythe is eigenlijk het hoofd verhaal maar dit is natuurlijk lastig te onderbouwen want zo’n concept en onderwerp is niet zo speciaal als deze te volgen. Toch word het reten aantrekkelijk wanneer Lockhart zelf opgenomen word.

Het verhaal is wel gaaf maar te simpel bedacht waardoor hij ook onaantrekkelijk weet te zijn. Mr. Pembroke is een CEO van een grootschalig Amerikaans bedrijf maar zit opgesloten in een instelling in Zwitserland. Wanneer helaas de salesman een hartaanval krijgt op de werk vloer, is het helaas geen andere optie en sturen ze Lockhart op de toch naar Zwitserland om Pembroke weer op te halen. Wanneer hij daar eenmaal is en merkt dat Pembroke niet weggehaald gaat worden probeert hij tevergeefs te ‘ontsnappen’ uit het resort, wanneer hij dit doet verongelukt hij en word hierdoor zelf patiënt in het ziekenhuis. Hij kwam er vroeg tijdig achter dat er iets aparts in het water zat, een bepaald beestje. Nu draait de hele film om sidderalen dus ik denk dat het gewoon een mini sidderaal is geweest.

Toch wist het verhaal je wel prima te vermaken. Lockhart is tijdens zijn verblijf erg aan het hallucineren, waar Volmer vaak genoeg voor waarschuwde, is het een angst die Lockhart heeft gecreëerd? Daar ben ik natuurlijk weer niet achter gekomen. Volgens het ziekenhuis heeft Lockhart zijn been gebroken (waarvan wij al vanaf het begin zeiden: dat is niet gebroken). Terwijl hij als patiënt in het resort ligt gaat hij er achter aan wat er nou precies aan de hand is, waar is Pembroke en wat doen ze met al die patiënten. Hij komt er achter dat ze in een bepaalde couveuse gelegd worden, geplaatst worden en merkt hij dat het allemaal niet erg subtiel verloopt (Hij noemt ze ook wel: Zombies). Wanneer Lockhart hier achter komt wat er daadwerkelijk gebeurt probeert hij weer te ontsnappen en komt er inmiddels ook achter dat zijn been nooit gebroken is geweest.

Op het einde is nog een mooie (althans mooi…) scene geplakt dat je er toch achter komt dat Volmer de man in het verband is die een meisje mee draagt, dat meisje moet dan Hannah geweest zijn. Op het eind kom je er namelijk achter dat Volmer, Hannah wil verkrachten terwijl dit zijn eigen dochter is, dit door de mythe dat ze alles in bloedverband willen doorgeven en dit niet zo snel met andere doen. Dus dan heeft Volmer met zijn dochter een zeer sterke bloedband.

Toch wel leuke details dat het ziekenhuis wat gebruikt werd het Beelitz-Heilstätten ziekenhuis is, een nazi ziekenhuis. Het werd ik 1898 gebouwd en is zeker flink gebruikt in beiden wereld oorlogen. In 1916 heeft zelfs Adolf Hitler hier nog gelegen aangezien hij een wond had aan zijn been. En zoals eerder vermeld ergens hierboven is het overgenomen door de Russen na de oorlog en zijn er nog wat Russische teksten binnen te vinden. Ik kreeg ergens het advies, mocht je in Berlijn zijn of daar naar toe te gaan kun je een bepaalde trein pakken die je nog naar dit ziekenhuis brengt, je kunt er gewoon kijken en is zelfs een toeristische attractie geworden.

Ik kan de film nog wel verder uitspitten maar het leukste is gewoon om er naar te kijken en het op je af te laten komen, wel je verstand erbij houden want als je wegzakt (zoals ik soms deed) is het af en toe lastig om weer terug in het verhaal te komen. Voor de rest een zeer goeie zit maar echt spannend wist de film voor mij niet te worden, prima vermaakt. Toch is de lengte echt veelte lang waardoor de zit echt extra moeilijk gemaakt word. Daarbij is het verhaal wel leuk maar, eigenlijk totaal niet bijzonder. Ik zit in een dubio door de film.

3.0*

Mijn hemel, wat duurde dit lang en wat was dit langdradig. Door de lovende verhalen leek me dit wel wat, maar de film weet die verwachtingen nooit waar te maken. Toffe setting, maar inhoudelijk erg mager en onsamenhangend. Dat het richting het slot wel sterker werd was veel te laat en kan de film niet redden van een zware onvoldoende. Laat Gore Verbinski maar liever weer vermakelijke avonturenfilms maken, daar is hij goed in.

2*

Inderdaad een film met een lange aanloop. Het eerste uur heb ik me niet verveeld, maar het had allemaal wat dynamischer en effectiever gekund. Daarna word het beter en beter als Verbinski de fantasy en gekkigheid die de Pirates films zo leuk maakte ook hier toepast en op die manier toch nog een geslaagde film aflevert. Heb onlangs The Institute gezien, en daaraan kun je zien dat een film met als thema een instituut waar rare zaken gebeuren(hoe vaak hebben we dat al niet gezien?) makkelijk kan ontaarden in een heel slechte belevenis. Des te knapper dat Verbinski een originele, bij vlagen zelfs unieke prent heeft gemaakt, die ondanks de te lange speelduur zeker gezien mag worden, ook al omdat het er visueel werkelijk prachtig uitziet . Hoofdrolspeler DeHaan is met zijn ingetogen vertolking trouwens bijna ongemerkt goed en van Goth gaan we nog meer horen. .

A Cure for Wellness

Opmerkelijke film. Ik denk dat ik, nu ik zo door dit forum scrol, als een van de weinigen geen moeite had met de speelduur. Verbinski wist mijn aandacht gedurende de 2.5 uur prima vast te houden. Er is al aardig wat gezegd over deze film, mijn mening zal daar niet veel van afwijken.

Verhaaltechnisch is het eerste uur verreweg het sterkt. Verbinksi heeft duidelijk inspiratie opgedaan bij andere films van hetzelfde genre. De mystiek die hij daaraan toevoegt is uitstekend. Naarmate de plot vordert neem het waarschijnlijkheidsgehalte af en betreedt de film een gebied dat meer met fictie dan met realiteit te maken heeft. Dat is tevens het moment waarop het niveau van de film afneemt. Deze wending heeft echter ook een positieve kant: het zorgt voor originaliteit en is zeker onverwacht. Door deze wending zorgt Verbinski er voor dat de spanningsboog van de film niet te groot wordt. De drang naar het mystieke antwoord houdt je kijkende, ook al valt dat antwoord op zich dan wel een beetje tegen.

Dane DeHaan weet zich prima staande te houden in deze film. Hij heeft een vrij algemene, ietwat oppervlakkige speelstijl. Daar is op zich niets mis mee. Het enige punt daarmee wel is dat hij voor elke willekeurige andere acteur ingeruild had kunnen worden.

Jason Isaacs past wat dat betreft veel beter in zijn rol. Hij speelt natuurlijk vaker rollen met dit soort personages. Dit zie je in zijn spel terug. Prima en overtuigend. Hij wordt gaandeweg wel een beetje macaber en luguber.

Visueel weet Verbinski te imponeren. Dit is verreweg het sterkste deel van de film. Cinematografisch oogt het prima en steekt het goed in elkaar. Verbinski heeft een fijn gevoel voor perspectief en is vaardig in optische snufjes. Ook de sfeer zit er het grootste gedeelte van de film goed in, met name het eerste uur. Ook Benjamin Wallfisch moet daarbij genoemd worden, die fijne, subtiele muziek onder het geheel gecomponeerd heeft.

A Cure for Wellness is een prima film geworden. Zeker het kijken waard.

3.5*

Ondanks dat ik enigszins tegen de filmduur opzag, heb ik gisteren toch deze mysterieuze Mystery / Thriller film bekeken (min of meer direct na het uitvallen van Max Verstappen in de Grand Prix van Canada) en hoewel ik het hier en daar ook wat vaag vond, heb ik me er toch best goed mee vermaakt en wist het verhaal me eigenlijk ook nog te boeien van de eerste tot de laatste minuut (wel een lange zit).

In deze film draait het om een ambitieuze jonge werknemer, te weten Mr. Lockhart (gespeeld door Dane DeHaan), die de plaats in neemt van van iemand die pas is overleden (aan een hartaanval) om zijn werkgever Roland Pembroke (die de CEO is van een groot financieel instituut in New York) op te halen uit een kuurkoord in de Zwitserse Alpen, waar Henrich Volmer (gespeeld door Jason Isaacs) de directeur van is. Zodra Mr. Lockhart in het kuuroord arriveert, blijkt Roland Pembroke spoorloos te zijn en wordt hij door een auto ongeluk gedwongen om langer in het kuurkoord te blijven dan gepland. Tijdens zijn verblijf komt hij er dan achter dat er iets niet pluis is in het kuuroord en wordt hij tevens gedwongen mee te werken als proefkonijn.

Het sfeervolle verhaal is lekker mysterieus en alles wordt ook prachtig in beeld gebracht (zowel de omgeving als het kuuroord), waarbij er ook soms wat bloot te zien valt en dan van zeer oud tot zeer jong. Ook zit het met de uitvoering en de opbouw van het verhaal goed en dat ondanks dat ik het hier en daar wat langdradig vond en ook niet alles begreep (een collega op het werk heeft me uiteindelijk het één en ander verklaard). Zoals al eerder gezegd wist het verhaal me te boeien en is het zeker ook best spannend (omdat alles lekker mysterieus is) en de bizarre ontknoping (het proberen doorgeven van de bloedlijn) op het einde mocht er best wezen en zag ik ook niet echt aankomen. Hier en daar moest ik ook om bepaalde dialogen lachen en dat o.a. in het begin van het verhaal, als iemand van de directie, te weten de vrouw Hollis (gespeeld door Lisa Banes), tegen Mr. Lockhart zegt (omdat hij door iets wat hij gedaan heeft in de gevangenis kan komen):

"Hebt u ooit een grote zwarte pik in uw kont gehad ?"

Ook als Mr. Lockhart naderhand ruzie krijgt met een dorpeling en dan tegen hem zegt "Lazer op, Adolf", vond ik wel geinig.

Buiten dat het verhaal lekker mysterieus is, is het geregeld ook best bizar en met name als Mr. Lockhart in een speciale tank onder water ligt (simuleert namelijk een terugkeer naar de embryofase, die de geest en het lichaam moeten reinigen) en dan de man die op hem moet letten zich begint te masturberen. En dat namelijk op het moment dat er opeens een verzorgster (gespeeld door Annette Lober) de ruimte binnenkomt, die dan haar borsten (beter gezegd theezakjes) laat zien (als afleiding) aan de betreffende man, die er zichtbaar van geniet

Ook gaat het er soms best grof (tevens gedetailleerd in beeld gebracht) aan toe en vooral als Mr. Lockhart een tand uittrekt en er bij hem in en voortand wordt geboord (lekker vol van voren en zonder verdoving). Naderhand wordt er bij hem ook nog een kunststof slang in zijn mond en keel krijgt geduwd/geramd, waarna er via deze slang aal-vissen in zijn maag terecht komen. Ook de scene met de koe, waarbij haar buik wordt opengesneden en er dan aal-vissen en een kalf uitstromen , was niet bepaald smaakvol

De cast doet het overigens uitstekend en vooral de drie hoofdrolspelers in het verhaal, te weten Dane DeHaan (in de rol van Mr. Lockhart), Jason Isaacs (in de rol van kuuroord directeur Henrich Volmer) en Mia Goth (in de rol van meisje Hannah, die een patiënt is in het kuuroord en waar Henrich Volmer zich over ontfermd). Ondanks dat de laatste nu bijna 24 jaar oud is (dat heb ik opgezocht na het bekijken van de film), zag ze er zeer jong uit (rond de 16 jaar) in deze film en daarom vond ik het verrassend dat zij topless (tijdens de scene op het einde, waarbij ze op het punt staat om verkracht te worden door Henrich Volmer, die haar vader blijkt te zijn) te bewonderen is in deze film.

Al met al is dit een lekkere sfeervolle en mooi in beeld gebrachte mysterieuze Mystery / Thriller film, waar ik me goed mee vermaakt heb en dat ondanks de lange duur (duurt precies 140 minuten) en ik het hier en daar wat vaag vond. Van mijn mag regisseur Gore Verbinski gerust meer van dit soort films maken, i.p.v. de "Pirates of the Caribbean" meuk, die hij gelukkig ook niet meer maakt.

Eigenlijk is 3.23* nog een betrekkelijk lage score toch voor deze film. Waarschijnlijk voornamelijk door de speelduur, origineel is ie wel. Past ook uitstekend in het huidige wereldbeeld. Een aparte film als deze zal me in ieder geval langer bijblijven dan het 'verhaal' van een doorsnee actiefilm.

Dat deuntje van la la lalalalala kenmerkt ook de film. Dat is ook weer zo'n element dat bijblijft. Visueel erg sterk hoe Verbinski hier met de camera speelt. Qua lengte, ja, iets te lang. Ik had het lastig om er weer in te komen nadat ik gisteren zonder problemen 1u15 lang geboeid keek zonder te pauzeren. Het eerste uur had dus wel een erg sterke, mystieke sfeer en de traagheid stoorde me daarbij niet. In het vergevorderde middenstuk had ik het wat lastiger om mijn aandacht er bij te houden. Ik vond het verhaal nochtans uitstekend gevonden en hoewel je het einde misschien zou kunnen zien aankomen, kan je het beter gewoon op je laten afkomen. Het is speciaal, het is apart maar het zit goed in elkaar.

3.5* (halve ster erbij voor originaliteit en halve ster eraf voor de speelduur)
Wat ik me wel een beetje afvraag is wat die lach op het einde nu precies betekende? Zit er meer achter of betekende het gewoon dat hij het grappig vond dat hij zijn oversten de loef afstak.

Ik vond het echt wel goed; een geslaagde mengelmoes van thriller met enkele fantasy en horrorelementen; en uiteindelijk ook wat sprookjesachtig drama. De mysterieuze sfeer wordt heel lang vastgehouden en hield me in de ban, want er wordt geen clue gelost in welke richting de film zou gaan. Ik had wel vlug door dat het verhaal van de baron en zijn onvruchtbare vrouw er mee te maken hadden maar dan nog vraag je je af wat die kuur nu eigenlijk inhoudt. Prachtige setting die zich prima leent voor de krankzinnige atmosfeer van dit sanatorium met steriele en symmetrische decors, apatische patiënten en bizarre medische tools die de film op het randje van het surrealisme brengen. Ook het acteerwerk viel me niet tegen, al steunt het allemaal op slechts enkele personages. Enige minpunt was de lange speelduur; het uitstapje naar het dorp vond ik nogal overbodig. . Maar verder erg de moeite waard door de heel aparte sfeer. Dicht bij de 4*

Fijn.

Dat de film zo lang duurt was me eigenlijk helemaal niet opgevallen. Wat een kijkfestijn is het tenslotte. En niet alleen mooi van cinematografie, de hele vormgeving is ook geniaal sterk doorgevoerd. Fijn dat Verbinski daar zijn keuzes in heeft kunnen en durven maken. Mooi apart en absurd en hier en daar ver over de rand van gruwelijk.

Veel gerammel over dat het verhaal niet sterk genoeg zou zijn, maar dat vond ik nogal meevallen - ik heb me geen moment verveeld, geen brekende spanningsboog gevonden, en ik vond ook niet dat er onnodige zaken in zaten. Zeker ook mooi gespeeld, hoewel misschien niet echt acteren op de traditionele manier. Veel nonverbaal acteren tenslotte.

Net voor de helft is dit dan wel denk ik de mooiste film die ik dit jaar zag. Benieuwd of iemand dit overtreffen kan.

Ik moet er toch iets over kwijt, het blijft maar door mijn hoofd spoken.

Of is dat het wiegeliedje dat ik daar hoor?

Dat het er verbluffend mooi uitziet, was reeds langer duidelijk. Dat A CURE FOR WELLNESS er ook nog eens inhoudelijk staat, was een gehele surprise. Dik twee uur lang is geen seconde te veel en dit allemaal dankzij een prachtig samenspel tussen acteurs, regisseur en technici. Elk weet hoe dit verhaal te vertellen. Mia Goth had me al langer in haar macht, maar eindelijk leer ik ook Dane DeHaan kennen. Niet dat ik nu richting Valerian zweef, maar de man heeft me zeer aangenaam verrast. Deed me denken aan dat andere talent, Harrison Gilbertson genaamd. Jason Isaacs, hoe getypecast ook, is tevens heerlijk op dreef.

Het is straf hoe Gore Verbinski uitvoerig de tijd neemt ons rond te leiden in dat heerlijke sanatorium. Eender welk verstandige cineast had er meteen de knip in gezet, maar gelukkig gunt Verbinski ons dat bezoek waarbij we op ons dolle gemak kunnen rondkijken (en gruwen). Echte schrikeffecten zijn er niet te bespeuren, de mysterie en spanning primeren. Naarmate onze ontdekkingstocht vordert, kun je 1 + 1 bij elkaar optellen, maar er zijn genoeg zaken die je nieuwsgierigheid blijven prikkelen. Ben vooral verrast hoe een op het eerste gezicht simpel plot weet te fascineren gedurende een dergelijk speelduur. Met name Hannah is intrigerend en eigenlijk weten we maar heel weinig over het meisje dat ons nog zoveel lijkt te kunnen vertellen. Verbinski reikt ons simpelweg stukjes informatie aan waarop wij kunnen voortbouwen.

Ik hou het voorlopig hierop, al maakt ACFW het me niet gemakkelijk. Een herziening moet zelfs duidelijkheid geven over een verhoging en/of een plaats in mijn top tien. No kidding!

Eerst nog wat laten bezinken. En in Hannahs ogen verdrinken (hehe).

Dat ik intussen de film van het jaar ontdekte, hoef ik jullie ook niet te vertellen.

A Cure for Wellness is een Mystery/Horror die me op positieve wijze heeft verrast. De film verteld het verhaal van een jonge zakenman die afreist naar de Zwitserse Alpen om zijn baas terug naar New York te brengen. Zijn baas verblijft in een sanatorium en eenmaal daar blijkt er iets vreemds aan de hand te zijn.

De film begint nog even in de ultra-moderne setting van New York, maar die maakt al snel plaats voor een Zwitserland waar de tijd stil heeft gestaan. Een Gotische setting met sanatorium dat sinds de jaren '50 niet veranderd lijkt te zijn. Het mysterie bouwt zich langzaam op tot de film steeds fantastischer wordt. Uiteindelijk is het zelfs een echte Gothic Horror.

Op zich jammer dat de film in 16:9 is gefilmd, composities worden dan snel flets. Toch was de film wel erg mooi geschoten. De film speelt zich af in Zwitserland, maar is opgenomen in Duitsland en dat merk je toch wel. Zwitserse politieagenten verzamelen geen Pickelhaubes.

Erg vermakelijke en onderhoudende film van Gore Verbinski (Pirates of the Carirbean) met een fijne mysterieuze sfeer. Een van mijn favorieten van dit jaar.

Mysterieuze film met een goede opbouw waarbij de kijker geleidelijk aan antwoorden krijgt op de puzzelstukjes. Hier en daar misschien wat warrig naar de kijker gebracht, maar qua sfeer en beelden zit je goed. Degelijk acteerwerk en heel wat sfeervolle beelden. Verrassend zitten er ook enkele sterke gore scènes in de film die akelig over komen. Als je er van niets wetend in deze film in stapt, kan de film je aangenaam verrassen. 7/10

Het neemt je bij de kladden,En je word er totaal in mee genomen .

De mysterieuze beelden, haast psychedelisch op zijn tijd mag je wel zeggen .,Waarbij de heerlijk subtiele soundtrack ook zijn bijdrage aan levert.

Ben geen enorme fan van Gore Verbinski, met name de pirate films zijn totaal over de top , daar zie je afgezien van de wat lange speelduur niets van terug .

Je kan er uiteraard altijd wel wat op aanmerken, het einde vraagt veel van je verbeeldingskracht, ik zet daar ook zeker wat vraagtekens naar ,het is geen meesterwerk .

Maar het feit dat ik eindelijk weer eens in een film heb gezien die waar in ik me en verloor,komt helaas niet vaak voor.

vandaar voor mij een ruime voldoende, en een aanrader.

Begrijp me alsjeblieft niet verkeerd – ik ben er helemaal vóór, een zorgvuldige opbouw, een creepy sfeertje, lekkere Teutoonse koppen, suggestieve beeldflitsen, onsmakelijke beestjes, mogelijke waanvoorstellingen en een hoofdpersoon die wordt geloofd door niemand behalve de kijker, maar bijna tweeëneenhalf uur is voor mij toch echt te veel voor dit dunne verhaal, zeker wanneer het tempo zo laag ligt. Kudos voor de mooie fotografie, de aalgladde Jason Isaacs als de sympathieke Volmer, en de hoofdrol van Dane DeHaan (die wel met Leonardo DiCaprio wordt vergeleken, maar ik moest zelf zowel qua gezicht als qua stem ook aan Karl Urban denken).

Boeiende film die lange tijd in het ongewisse laat waar je nu precies naar zit te kijken (bijna satirisch sociaal commentaar of toch horror). De speelduur had korter gekunt, op een gegeven moment heb je ook wel erg veel alen/slangen gezien. maar ik heb me niet hoeven te vervelen. De soundtrack is wat inconsequent, begint met synth geluiden die daarna niet meer terugkomen. Mooie beelden, zeker in het begin. Doet denken aan Shutter Island. Ondanks de lange duur laat het einde toch nogal wat losse eindjes over:
wat was er mis met het water, waarom die watertanks met (hoe?) levende lichamen en waarom de uitdroging/gebitsproblemen?

Matig.

Verbinksi gooit een hoop genres en ideetjes op één grote hoop en hoopt dat er uiteindelijk een goede film uit komt gerold. De realiteit is echter dat het een mengelmoes van gemiste en half gemiste kansen is, die nooit echt weet te beklijven.

Het ergste is misschien nog dat het ook nooit echt verveelt. Die 150 minuten gaan redelijk vlot vooruit, maar achteraf blijft er vooral een "meh" gevoel hangen. Het is nooit echt freaky genoeg, goor genoeg (behalve misschien die tandboor?), spannend genoeg, fantasierijk genoeg, mysterieus genoeg ... nochthans wil de film dat alles wel erg graag zijn.

Ook visueel viel het mij een beetje tegen. Zitten best mooie shots in, maar het hangt als los zand aan elkaar. Sommige shots zijn zelfs zo opzichtig dat ze op een vervelende manier afleiden, allicht ook omdat ze onnodige speelduur aan een toch al te lange film toevoegen. Soundtrack is ook maar brak, Hollywood kitsch van het hoogste soort.

Een betere editor had deze film niet gered vrees ik, een betere regisseur wel. 't Is één van Verbinski's betere films, maar gezien de rommel die hij al geregisseerd heeft zegt dat ook niet veel. Geen ramp er jezelf een keertje doorheen te ploeteren, maar ook eentje die niet lang zal blijven hangen.

2.5*

Aardige film over een man die naar Zwitserland afreist om zijn baas terug te halen zodat een fusie kan plaatsvinden. Een mysterieus verhaal dat zich langzaam ontrafelt (mede door de behoorlijke lengte sleept het op sommige momenten wel wat). De film ziet er prachtig uit met mooi camerawerk en een sfeervolle aankleding. Met gemak 3.0 sterren.

De film is een soort mix van Dracula, Shutter Island en Get Out (al is Get Out van een jaar later) en dat zou een heel boeiende film hebben kunnen opleveren maar dat doet het niet. Immers, de film wordt eigenlijk al gelijk aan het begin weggegeven want al direct voel je aan je water (pun intended!) wat er aan de hand en waar de film heen gaat en dan zijn 146 minuten wel lang om dat alleen nog bevestigd te zien. Het verhaal is ook erg ongeloofwaardig. De film weet echter toch nog wel in enige mate te vermaken.