Spring Breakers (2012)

Mede door Auke Briek en Naomi Watts deze film laatst gaan kijken (zo'n pr-machine maakt toch nieuwsgierig:P)

Vind het een bijzondere film, die zeker meer aandacht (nouja, vooral 'andere' aandacht) verdient dan het nu krijgt. Hoewel ik de liefdesverklaring van een aantal in dit topic niet begrijp en eigenlijk ook wel erg ver vind gaan voor een film die volgens mij een vrij uitgekauwd thema behandelt, sla ik de film ook hoog aan.

De leegheid van de Spring Break wordt prachtig benadrukt door het contrast met de voice-over van Selena. Volledig escapisme dat ervaren wordt als een spirituele droom. De ridiculisering van de hedonistische levensstijl van de pseudo-gangster gaat echter net iets over de top naar mijn mening. Punt is gemaakt, uiteindelijk werd de herhaling wel een beetje irritant. Of hij is niet goed genoeg uitgevoerd om hypnotiserend te werken.

Had eerst een 4 gegeven, maar ik merk inmiddels dat de film te weinig beklijft. Ik lig er niet wakker van, het maalt niet door mijn hoofd. Daarnaast zijn er eigenlijk maar 2 stukken die ik nog echt terugkijk (aankomst in Florida met de voice-over van Selena & Britney Spear met Everytime).

Daarom een 3,5*

Leuke opzet, stijl ook maar het verhaal stelt niet veel voor. Wat komen die chicks er goed mee weg zeg, echte die hard criminelen!
Verder een leuke rol van Franco, maar het eindeloos depressief geleuter over vrijheid van minderjarige bakvissen doet de film de nek om.

Toch de helft 2,5*

"So nice to get a break from reality once in a while."

Eigenlijk was ik niet van plan deze film ooit te gaan kijken, de namen Selena Gomez en Vanessa Hudgens in combinatie met een Project X-achtig verhaal trokken mij totaal niet.

Maar, door het horen van verschillende verhalen (en het lezen van reacties hier), besloot ik me er toch maar aan te wagen.

En mijn verwachtingen bleken dus totaal niet te kloppen:

De Project X-elementen zijn er zeker, maar worden hier op een bijna satirische manier neergezet.

De sfeer in de gehele film is behoorlijk trippy, de vage slowmotion beelden gecombineerd met de fluorescerende beelden en de teksten die steeds herhaald worden (al dan niet fluisterend, gaaf ook dat ze vaak te horen zijn terwijl de persoon in kwestie niet praat - als jullie begrijpen wat ik bedoel), zorgen er voor dat de film op sommige momenten meer weg heeft van een soort hallucinatie/droom (of misschien is "trip" toch wel de beste omschrijving).

En dan hebben we uiteraard het hoogtepunt van de film: de scene met Everytime van Britney Spears op de achtergrond... jezus christus (sorry), ge-ni-aal.

Helaas haalt de rest van de film dit niveau niet, en vind ik 'm hier en daar zelfs een beetje saai. James Franco doet het wel ontzettend goed in zijn rol.

Misschien dat ik 'm nog een x zal moeten kijken, voor nu krijgt ie 3 sterren

Bikini's & blacklights.

Audiovisueel wordt een ietwat simpel misdaadverhaaltje naar een hoger plan gelift. Het verhaal over vier ontsporende jongedames, die het liefst continu in bikini's rondlopen, doet denken aan de strandfeesten van MTV die in de jaren negentig het TV-beeld van die zender deels bepaalden. Nu is de jeugd heden ten dage misschien niets wilder dan weleer, door de coole montage en het fraaie camerawerk doet de film hallucinogene gevoelens oproepen en ontstaat er een onheilspellend sfeertje. Vooral als 'wigger' James Franco een verschrikkelijk Britney Spears-liedje ten gehore brengt. Dat foute gevoel zit overal in deze aparte flick verwerkt, zelfs ondersteunt door blacklights, maar het werkt wel.

Zeer goed.

Spring Breakers

De tweede film waar ik in 2013 erg naar uit keek. Tieten, chicks, party: het recept voor een filmpje vol volksvermaak. Geen hoogstaande drama natuurlijk, maar erg plezant om naar te kijken toch? Ook denk ik dat na deze film menig fapmap is aangevuld met foto's van Gomez, Hudgens, Korine en Benson. Het zijn beminnelijke dames, om het maar even diplomatiek te verwoorden. Toch schrijf ik met een beetje angst mijn review. Er wordt vel gediscussieerd en je wilt natuurlijk geen gezichtsverlies lijden.

Nu steek ik dan toch echt van wal. Deze film heeft natuurlijk geen hoogstaand plot. Feesten en partijen en dan heb je het wel gehad. Hier val je dan ook direct mee binnen. In slow-motion een gigantisch strandfeest. Je weet gelijk wat je aan de film hebt, voor mij positief. Daarna krijg je een stukje met de vier dames waarin zij hun vakantie voorbereiden. De weg waarmee ze hun geld vergaren is een zeer zwakke. Het is echte de manier waarop die het hem doet. Ik had het gevoel dat Korine als regisseur nogal de draak met zichzelf stak en het is prachtig om naar te kijken!

De uiteindelijke Spring Break is leuk om naar te kijken en de minuten vliegen voorbij. Na een vooral voor Selena, zwaar moment neemt de film een andere wending, die ik psychologisch een stuk interessanter vind. Drug en criminaliteit gaan altijd hand in hand en hier wordt dat vanuit een positieve invalshoek bekeken. Dit leidt tot een wel degelijke originaliteit en het is leuk om naar te kijken.

Het einde is dan weer qua opzet zwak, maar ook hier weet Korine weer met de manier van uitvoeren het tot een komisch geheel te leiden. Erg leuk om naar te kijken.

Bij het acteren denk ik dat we als eerste Gomez maar even moeten belichten. Zij speelt een wat serieuzere rol in de film als gelovig meisje. In het begin vond ik het een beetje irritant, maar een wat wijzer (als je het zo mag noemen) personage in het geheel van druggebruikende alcoholisten is ook wel een leukere afwisseling. Daar komt bij dat ze het als actrice helemaal niet verkeerd doet en gewoon zeer overtuigend overkomt.

Hudgens en Benson spelen bijna dezelfde rol. Als dolle hondjes gaan ze van feest naar feest en met Franco er bij is het helemaal te bond. Het heeft een hoge amusementswaarde maar op acteer niveau niet heel hoog.

Korine speelt het allebei een beetje. Haar vond ik er dus ook bovenuit steken. Ze weet twee totaal verschillende kanten neer te zetten. Erg knap.

Franco speelde een geweldige creep, maar het wordt nu al een lang stuk dus ik ga proberen het kort te houden.

Spring Breakers is als film echt heel knap in elkaar gezet. De monteurs en regisseur hebben echt een knap staaltje filmmanskunst neergezet. Flash-back, flash-forwards en de huidige tijd lopen door elkaar, maar zijn bijzonder overzichtelijk weergegeven. Ook de herhaling van veel zinnen was erg goed.

Bovendien komt het er nog bij dat alle feesten chaotisch overzichtelijk zijn weergegeven. De slow-motion is echt een meerwaarde in deze film. Chapeau!

Zoals ik al zei was dit één van de films waar ik naar uitkeek dit jaar. Omdat ik hem in de bios gemist had moest ik even op de uitgave wachten, maar ik vond het meer dan het wachten waard. Ik geef Spring Breakers dan ook gewoon de volle pot. Een geweldige film om naar te kijken!!!

5*

Deze film was oersaai. Er gebeurde te weinig en er werd weinig gesproken. Je moet het met deze film hebben van de slow-motion strandfeesten en de muziek, als je dat leuk vindt.

Dit is serieus één van de meest slechte films die ik gezien heb... wat een drama acteerwerk. Film begon goed met qua geluid & beeld. Daarna was het echt te slecht voor worden. Zelden zo'n slechte film gezien....

0,5 omdat ik geen 0,0 kan geven.

Spring Break, de voorjaarsvakantie waarbij miljoenen jongeren naar een zonnig vakantie-oord gaan om het varken uit te hangen. Die 4 onschuldige meiden, die oorspronkelijk meevaren in de zee van schijn en oppervlakkigheid, worden vlug met hun benen op de grond gezet wanneer ze in de cel belanden na betrapt te zijn op drugsgebruik.

Het tweede deel, waarbij ze onder de invloed vallen van een drugdealer (meesterlijke rol van James Franco) vond ik beduidend minder en werd door de makers gebruikt om hun lesje moraal door de strot te duwen. Het leek bijna op een voorlichtingsfilm over de gevaren van de "spring break" uitspattingen en daar gaat de film totaal de mist in. Verder worden de meisjes ook naar de achtergrond gedrongen en zuigt Franco -- behalve twee geladen pistolen -- alle aandacht naar zich toe. Het einde waarin de meisjes zichzelf ontdekken door gangsters overhoop te schieten is ronduit achterlijk. Weer dat moraliserend gedoe dat nergens op slaat en dat best toogfilosofie mag genoemd worden.

Spring Break is gelukkig maar een halve puinhoop. De toon is best erg kritisch tegenover een hedonistische jeugd die vlugge pleziertjes opzoekt en in een artificiële realiteit belanden waar ze liefst in zouden willen blijven. Zeker de eerste helft brengt die bijna verdwaasde jeugd goed in beeld. Een ander hoogtepunt was de scène waarin Franco een nummertje van Britney Spears opvoert met piano en de maskers eventjes afvallen. De film gaat even op de rem staan, en van zo'n momenten hou ik wel. De fluo-stijl laat de film er best jeugdig uitzien en past wel bij de hipheid die hier in de verf gezet wordt. Daarentegen zijn de vele vervelende dialoogherhalingen een pijn in de reet bvb hoeveel keer ze Spring Break Spring Break Forever zeggen... alsof dat zo poëtisch is

Veel onzin, een beetje moraal, heeft ook goede kwaliteiten maar uiteindelijk komt het bij mij even artificieel over als het wereldje van de spring breakers. Kleine 3*

Audio en vidueel is de film een plaatje.
Schiterende beelden, absurde soundtrack en geweldige montage van beelden en geluid.
Echter was dit niet voldoende om mijn volledige aandacht de volle 90 min. vast te laten houden.
Want qua verhaal en personages heeft de film namelijk bar weininig om het lijf.
Minimale symphatie wist ik op te brengen voor de maincast en waren bepaalde plotweningen niet (in hoevere je dit zo mag zeggen) logisch.
Toch wist de film mij na de tweede helft erg onconfontabel voelen. Onderhuidse spanning en niet weten waar het allemaal op uit zou draaien.
Voor mijn gevoel werd de spaning hoger opgebouwd dan dat de climax uiteindelijk was.
Cast is mijn inziens leuk en goed gecast.
Eind oordeel:
Jammer dat de film je zelf iets te veel laat nadenken waarom bepaalde situaties zo lopen en dat de personages zelf weinig diepgang hebben of karakter ontwikkelingen ondergaan hiermee doel ik op..van het ene moment een bleu kippetje en op het andere moment een bad-ass bitch.
Daarnaast is er genoeg lust voor het oog met betrekking op (overbodig) naakt van alle sekses en pikante alla " wild things" scenes.
Qua verhaal aan de magere kant en niet overal even snel (trage opbouw en veel scènes die waarschijnlijk voor de regisseur een diepere betekenis heeft, maar voor de (doorsnee) film kijker als storend of overbodig bevonden kan worden).
Maar aan de andere kant is de film een ware trip om naar te kijken op het (zoals ik net al aangaf) gebied van montage, geluid en editing. Tevens een ware uitdaging voor je blu-ray speler en HD televisie, want de kleuren springen letterlijk van het scherm af.
Van mij krijgt deze film op dit moment een 3,5*
Zeker geen slechte film maar als je een " highschool, american pie achtige film verwacht, kom je zeer zeker bedogen uit ( de naam van de film het het plot zetten mij ook wat op het verkeerde been)
Een film die je moet ervaren en wat voornaam is...echt zin in hebben. Zeker geen film die je even voor de (misschien dom uitgedrukt) lol aan zet.

Een relaxte film met voor mij een teleurstellend eind.
Ik vond dit best wel een aardige film, alleen het had van mij allemaal wel wat pittiger
mogen zijn,wat minder bikini's en feesten en wat meer spanning.
Het gangsterachtige sfeertje bleef nu op de achtergrond en had van mij wat
meer op de voorgrond mogen staan.
Ook vond ik dat er te vaak in herhaling werd gesproken.
Op het einde werd het te zweverig en het had van mij wat spectaculairder mogen
eindigen met wat meer spanning.
Zo had op het eind de schietpartij spannender gekund door meer tegenslag,het ging
de dames nu wel heel makkelijk af.
Het had geloofwaardiger geweest als de dames waren doorzeefd met kogels.
Niet slecht dat niet maar er had volgens mij meer in kunnen zitten.

De stijl van filmen met veel neon en hallucinante beelden is in orde maar, in tegenstelling tot andere kijkers vind ik niets utopisch of heerlijks aan het door de heer Korine geschapen universum. De meisjes ontvluchten hun burgerlijke leven waaruit ze sowieso dagelijks proberen te ontsnappen door drugsgebruik of het geloof.

Een nihilistisch en leeg bestaan volgt in St. Petersburg, gericht op instant behoeftebevrediging, wat mij betreft zo’n beetje de hel. Eigenlijk wordt nauwelijks aandacht besteedt aan het fenomeen Spring Break en de daar geldende mores omdat de meisjes zich volledig storten op de uitwassen. De lijntjes coke die daarbij worden gesnoven zijn overigens van kinderachtig kleine omvang.

De meisjes zijn omringd door ééndimensionale, volstrekt oninteressante figuren die in feite precies bij ze passen en die inhoudsloze kreten slaken die tot vervelens toe worden herhaald.

Ik zie de film dan ook meer als een trip naar het niets en dat is best sterk gedaan. Je zou er depressief van worden en dat is ook wat gebeurd met de meisjes. Op de terugweg, murw gebeukt door de volstrekte leegte (was dit nou het beloofde land?) nemen ze zich voor weer wat van het leven te gaan maken.

Just my two cents.

Redelijk.

Scarface meet Britney Spears.

Met leuke felle kleuren en een paar lekker botte grappen, een paar grappige en goed gelukte scenes. Met goedkope en dunne maatschappijkritiek, een flauw en banaal contrast tussen de brave gelovige tieners en de bad girls dat gelukkig niet echt uitgewerkt wordt. Slecht acterende dames, en Franco is niet veel beter - alleen de scene waarin hij z'n huis laat zien gaat dan net wel goed.

Vernieuwend of bijzonder wordt het eigenlijk nergens, moet ik dan tot mijn spijt zeggen. Het komt op mij vooral over als een flashback naar MTV eind jaren 90, begin 2000. De gangsta rap, cribs, dat soort. Echt iets nieuws heeft het nauwelijks te brengen daarmee - als je dan de cynisch beschouwende die de film hier en daar inneemt als vernieuwend noemt, dan had die toch wel wat harder uitgewerkt kunnen worden. Tenslotte, dat er bij de gangsta rap af en toe eens een dooie valt is zelfs op MTV nauwelijks nieuws.

De soundtrack valt in dezelfde categorie. Te makkelijk, te mainstream voor me. Of misschien ben ik er te oud voor - ik kom uit de generatie van Scarface. Die zonder moeite korte metten maakt met dit hele zaakje neppe bitches en wannabe gangsters - geen moraal, geen diepgang, geen karakter.

Leeg en artificieel, zegt Yeyo. Helemaal mee eens.

Ik vind wel genoeg inhoud in deze film. Met name op het gebied van verleidingen, groepsdenken, construeren van de werkelijkheid voor mensen. Vind het mooi hoe deze regisseur altijd met een zekere compassie films maakt over mensen aan de randen van de maatschappij. Het is niet te oordelend. Er wordt een schoonheid in lelijkheid getoond.

Mijn kijk is dat de droom die de hoofdpersonen najagen kortzichtig is, omdat ze niet veel beter weten dan de standaard lege mainstream droom die voorgeschoteld wordt (dit is bij Kids zo, bij Gummo, etc., van dezelfde regisseur). Er is een onwetendheid over alternatieven, want de meeste daarvan die te zien zijn, komen ook vaak maar dom over. Een niet echt heel diepgaande, duurzame droom is het, die wordt nagejaagd. Maar wel diepgaand voor mensen die nog weinig henzelf en van daaruit anderen plus de wereld om hen heen hebben kunnen verkennen, kunnen exploreren, weinig extase of gevoel van eenheid hebben kunnen vinden. Voor hen is het een eerste, in het moment haast onvermijdelijke stap. De mooie kanten van deze droom worden dus enigzins getoond. De negatieve kanten ook in principe: niet echt veel diep inzicht bij de personages, geen ultieme rust, geen diepgaande contacten worden gelegd. Wat mij betreft prima, snel weergegeven. Het einde voelde alleen een beetje afgeraffeld, maar wat daarvoor is neergezet vind ik al knap. Vaak heel kunstzinnig gedaan. Belicht een hedonistische kant van de mens in deze tijd op zowel lichte als donkerdere wijze. Was voor mij bij momenten als het ervaren van een David Lynch film, vooral die scene met Britney Spears muziek op de achtergrond, alleen eindigt Lynch zijn films meestal net wat mooier voor mij. Geweldige film niettemin.

Fans van Enter the Void zullen qua visuele stijl zeker wild enthousiast worden van Spring Breakers, want qua kleurgebruik en stijl doet Spring Breakers hier nogal eens aan denken. Vooral de steeds terugkerende roze neonachtige kleur doet hier behoorlijk aan denken. Korine probeert vermoedelijk de kijkers in een soort van hallucinerende trip te krijgen. Een trip, die veel mensen bij de strot grijpt en je blijkbaar even wegtrekt uit de werkelijkheid. Ben je hier echter niet gevoelig voor, dan prik je door de luchtbel heen en zie je dat SB niet zo heel veel voorstelt. Het is allemaal erg oppervlakkig qua inhoud, verhaal en dialoog en met wat hippe kleurtjes en veel bloot is het vrij gemakkelijk om een hoop mensen voor je te winnen.

Regisseurs moet je nooit meteen afschrijven. Gezien de vele positieve reacties had ik nog wel een klein beetje hoop dat dit misschien nog wat zou zijn, maar Spring Breakers blijkt net zo’n regelrechte draak te zijn als Gummo en Korine blijkt er in die vijftien jaar dus niet op vooruit te zijn gegaan. Als ik dan toch wat positiefs moet benoemen, is het die roze gloed, die ervoor zorgt dat de film er af en toe nog best mooi uit ziet. Toch komt het verder vooral allemaal erg leeg over. Spring Break moet een fantastische week zijn, als je de verhalen zo hoort, maar het oogt allemaal erg saai. De lege beelden van feestende, zuipende, halfnaakte, seksende mensen ademen voor mij geen enkel gevoel uit. Korine probeert het onderwerp op een komische manier te bekritiseren, maar het cynisme en de humor zijn ook duidelijk niet aan mij besteed.

Een ander euvel, die de boel uiteindelijk erg vervelend maakt en ervoor zorgt dat de speelduur veel langer aanvoelt dan het is, is de constante herhaling van bepaalde zinnen en het eindeloos in beeld brengen van feestende tieners en andere van dat soort momenten. Ik vond de vrouwen ook niet sterk acteren en hun bordkartonnen personages stuk voor stuk vervelend. De enige die het nog wel aardig deed was James Franco en toegegeven; bij de uitleg van zijn naam moest ik zowaar even glimlachen.

Ik had geen hoge verwachtingen van Spring Breakers en die zijn zelfs niet gehaald. De constante herhalingen, de inhoudsloze platte personages en het totale gebrek aan humor, zorgen ervoor dat er bijzonder weinig te genieten viel. Ik kon er bijzonder weinig mee en heb me bijzonder vaak verveeld en geïrriteerd. Sorry voor de fans, ik heb het nog een keer geprobeerd, vooral uit nieuwsgierigheid naar dit project, maar Korine is echt helemaal niets voor mij, dat is nu wel gebleken.

0,5*

Dreaming the dream

Lange tijd keek ook ik erg naar deze titel uit. Het thema sprak mij erg aan en toen er later meerdere malen werd aangehaald dat deze film qua stijl aan Enter the void deed denken raakte ik alleen maar meer enthousiast. Ten tijde van de bioscoop release was ik niet in de gelegenheid om een bezoekje aan de bios te brengen waardoor Springbreakers een beetje in de vergetelheid begon te raken, maar eindelijk heb ook ik hem dan alsnog kunnen bekijken. Verwachtingen die de poster en trailer opwekken dat we hier te maken hebben met een project X achtige opzet bleek voor veel mensen een valkuil te zijn toen bleek dat er hier sprake is van een totaal andere insteek. Doordat ik deze verwachting niet had en er als het ware onbevangen in stapte had ik verwacht positief verrast te worden en meegenomen te worden op een reis die zijn weerga niet kent. Maar helaas behoor ook ik tot de categorie kijkers die zich niet op kon laten nemen en mee kon laten voeren.

Pluspunten die ik wel aan wil halen zijn het camerawerk, de dromerige muziek en natuurlijk (niet geheel onbelangrijk) de looks van de dames. Met name Gomez en Hudgens zagen er bijzonder appetijtelijk uit. Echter ben ik niet iemand die een hoge beoordeling gaat geven op basis van alleen deze elementen want iets moet voor mij ook inhoud hebben en mij mee kunnen trekken in het verhaal. En hoewel de niet doorgaans arthouse achtige stijl de film zeker zijn charme geeft was het toch meer de inhoud die mij tegen viel. Het hele escapisme idee dat hier achter zit als wel dat de regisseur de opzet heeft gehad de kijker mee te willen nemen in dezelfde rush/trip/droomwereld waar de meiden zich in bevinden was mij wel duidelijk, maar het greep mij niet. Dit kwam onder andere omdat de personages mij te eendimensionaal en in sommige gevallen ook te karikaturaal waren. Ook de spanningsboog lag hier erg laag. Er gebeurde wel veel, maar het leek allemaal geen betekenis te hebben, doordat ik niet in dezelfde wereld kon komen als de personages. Ik had dan ook het gevoel als kijker constant op afstand te blijven, en er bleef dan voor mij als kijker nog maar weinig over om goed te vinden. De hele film heeft gewoon weinig diepgang en wordt daarnaast ook nog eens nodeloos gerekt. Gesprekken tussen personages zijn enorm herhalend en komen constant op hetzelfde neer. Ook moest het personage van Franco net iets te vaak laten doorschemeren hoe cool hij was wat na verloop van tijd irritant werd.

Hoe erg ik mijn best ook gedaan heb om enthousiast over Spring breakers te worden, het mocht niet baten. Als ik mij op een gegeven moment begin te vervelen tijdens een film en zit te wachten tot deze afgelopen is noem ik dat namelijk geen goed teken. Ik vond het geen hele slechte titel omdat ik met name de camera voering en het kleur gebruik erg sterk vond maar een voldoende vind ik het echter niet waard.

2,5*

Spring Breakers; echt zo'n film die wel op mijn 'nog-zien-lijstje' staat, maar steeds werd uitgesteld. Dat hele SpringBreak gebeuren trekt me eigenlijk niet, de cast stond me tegen en het quasi-intellectuele geneuzel wat hier dagelijks voorbij kwam werkte ook al niet echt mee. Na Hans Teeuwen's fragment (Zomergasten) van Korine was mijn nieuwsgierigheid toch gestegen en besloot ik met deze te beginnen.

En dat bleek een goede keuze! Want Spring Breakers is mij zeer goed bevallen en heeft gezorgd voor een geweldige filmervaring. Beetje bij beetje werd ik in de film gezogen, tot ik op een gegeven moment helemaal in de (gewenste?) vibe opging. Visueel is de film echt prachtig en bijna alle shots lijken even treffend. De zeer mystieke en buitengewone sfeer is er één die mij uitstekend lag, mede ook door de soundtrack die uitstekend matcht met de beelden. Soms lijkt het zelfs andersom en waan je je in een uitgerekte videoclip. Allemaal geen probleem, als het je zo aanspreekt!. Komt nog eens bij dat ik eigenlijk geen dubstep(Skrillex)liefhebber ben. Laat staan van Britney Spears. En hoe kan het dan toch dat die Spears scène een kippenvelmoment oplevert?!

Inhoudelijk deed Spring Breakers mij niet veel. Wat Korine hier nou mee wil zeggen (als hij dat al wil) werd mij niet duidelijk en interesseert me verder ook weinig. Daar vind ik het de film ook niet naar. Ik zie gewoon het verhaal van vier studenten die willen ontsnappen uit hun alledaagse sleur, waarbij de stijl uitstekend aansluit op de substance; een fantasierijk geheel waar ik door werd gegrepen. Maar dan puur op sferisch gebied. Ook het acteerwerk vond ik in orde trouwens, iets dat me positief verraste.

Ik kan hier toch echt wel 4,5 * aan kwijt. Al is het alleen al door de vreemde vibe waar ik na de film in bleef hangen en het feit dat het Korine gelukt is om van zoiets oninteressants als Spring Break een dergelijk fijne filmervaring te maken. Herziening kan ik me dan ook zeer goed voorstellen. NW lijkt toch wat minder gek, dan ik in eerste instantie dacht

Dat dit van de maker van Gummo is.. echt totaal anders. Tenminste in visueel opzicht want de plot stelt opnieuw bar weinig voor; dit keer een vlucht uit de werkelijkheid maar dan wel een dromerige vlucht doordat het naadloos verweven is met de soundtrack en het kleurgebruik; erg mooi samenspel.

Het eerste stuk, het (pré-)sprink break gedeelte, valt wel tegen (op de beroving na). Vind het een krampachtig neergezet sfeertje, bijvoorbeeld het veelvuldig en té expliciet in beeld brengen van blowen, bongs en snuiven. We weten wel dat het daar een big deal is. Eenmaal in aanraking gekomen met Alien (gaaf personage, die overtuigingskracht.. die tanden en een mooi geschoten scène wanneer de meiden hem tegemoet lopen), gaat de film er meteen op vooruit.

Er is meer ontwikkeling, een afbrokkeling van de droom van de meeste hoofdpersonen. Jammer dat de tweeling weinig screen time heeft, maar het is een goede keuze om Faith daadwerkelijk naar huis te laten gaan, ik voelde een verhaaltje opkomen over het onschuldige meisje dat tegen haar zin in stoute dingen blíjft doen. Die valkuil wordt mooi vermeden (al is haar naam wel erg duidelijk symbolisch).

De laatste twintig minuten zijn helaas weer minder zodra het tempo omlaag gaat, eigenlijk vanaf de 'four chicky piano scène', en het steeds meer een overdrijving wordt en ik eruit raak. Het einde vind ik ook niet sterk (buiten de fluorescerende kleuren in de nacht om). Wel benadrukt het dat het allemaal geen platte registratie is maar dat er (mede vanwege de uitvergrotingen) onder andere vragen worden opgeroepen omtrent de platheid van Spring Break, het gevaar van gangsters / 'loverboys' en drugsfeestjes, de naïviteit van jonge meiden, de risico's van het nastreven van The American Dream, etc.

Behalve dat het wagenwijd openstaande deuren zijn, strookt het ook niet met de manier waarop alles geportretteerd wordt en dan vooral tijdens het slot, namelijk een soort ophemelende coolness. Vind het een vreemde paradox, eigenlijk een contradictie. Het lijkt me ook geen toeval dat de van meet af aan onbevreesde en stoerste meiden uiteindelijk een hele bende neerknallen en als een soort survivors overblijven . Het laat me met een frons achter, maar de prettige en toch vrij bijzondere kijk-ervaring blijft staan. Alles bij elkaar dan maar net iets boven de gulden middenweg (3*).

(PS Ik moest vaak denken aan die oude MTV-Spring-Break-programma's waarin meiden met een maatje van maximaal 36 vreselijk onnaturel op een rijtje in een zwembad staan te dansen voor de camera ; in Spring Breakers is dat al net zo gechoreografeerd.)

Supervette spetterende film! Heel knap gemaakt.

Je treedt echt een andere dimensie binnen, buiten de normale realiteit die appelleert aan alle verlangens, verwachtingen en fantasieën die bij de wereld van opgroeiende jongvolwassenen hoort. Niet realistisch, nee godzijdank niet.

Spring Breakers heeft duidelijk meerdere gezichten.

Maatschappijkritiek, verpakt in een moordende tempo, weergaloos kleurgebruik en dito camerawerk. Wat kan je nog meer vragen van een film? Helaas bij vlagen veel te excessief en daardoor, ondanks dat dit duidelijk een functie heeft in deze film, onaangenaam om naar te kijken. Ik sluit me aan bij bovenstaand bericht dat Korine deze ingeslagen weg mag voortzetten, zij het dat de volgende film wat mij betreft een minder hinderlijk onderwerp mag raken.

Hij krijgt van mij vier sterren om hem bij deze opdracht aan te moedigen.

Een overdetop amorale vertoning, die naar mijn mening juist veelte doorzichtig een morele boodschap wilt overbrengen.

Wat mij toch telkens weer verbaast is het grote aantal discussies over deze film die voor mij slechts oogt als een 1½ durende videoclip, waarbij het volgens mij puur gaat om het audiovisuele waaraan het verhaal totaal ondergeschikt is. SB die ik nu voor de derde keer heb bekeken komt bij mij in ieder geval over als een surrealistische film, waar geen plaats is voor een moraal en waarin elke logica ontbreekt. Een boodschap heb ik in deze film in ieder geval niet kunnen ontdekken. Dat hoeft van mij ook niet bij SB waarvan ik de indruk heb dat het niet meer is dan de op het doek geprojecteerde fantasie van Korine 'himself'. Wel erg mooi gebracht, dat wel, zeker met het oog op het schitterende kleurgebruik en camerawerk. Behalve dat die meiden - ik zeg het nogmaals - er lekker uitzagen valt er verder voor mij eigenlijk weinig meer te zeggen over deze film die voor mij slechts amusementswaarde heeft. Inhoudelijk stelt SB namelijk helemaal niets voor. Voor mij heeft het een diepgang als van een roeiboot. Het grote aantal discussies over SB in dit topic vind ik daarom ook schromelijk overdreven.

Waardering; nog net een 3,5*

Style over nothing

Uit nieuwsgierigheid eerst maar eens gekeken wie dit nu hoog waardeert en dan zie ik - niet verrassend - weer veel namen uit het bekende style over substance clubje. Verder uiteraard een grote hoeveelheid pubers/adolescenten die op de blote borsten vallen, maar hun mening vind ik niet zo interessant. Wat ik nog steeds niet begrijp is dat juist deze film zoveel discussie teweeg brengt (en wat me verbaast is dat OH als "leider" van dit clubje deze film niet gezien heeft).

Anyway, voor mij is het inderdaad het niemendalletje wat ik verwachtte, nadat ik vooraf de recensies van de meer down to earth users had gelezen. Gewoon wat mooi belichte tieten op een strand in combinatie met een zoutloos misdaadverhaaltje. Meer viel er niet uit te halen en meer zit er imo ook niet in. De setting is blijkbaar zo'n 10-15 jaar terug, als ik afga op de muziek en de afwezigheid van smartphones. Een tijd die ik bewust heb meegemaakt en me deed denken aan mijn eigen bezoek aan Salou. Misschien is het inderdaad Harmony Korine's eigen droom zoals iemand hierboven suggereerde.

Maar wat valt hier nu verder over te discussiëren? Beats me! 1* voor het bloot en 1* voor mijn Salou flashback.

Ik vond dit persoonlijk een afschuwelijk slechte film.

Ik ben liefhebber van tiener/highschool films en dacht dat deze film ook van hetzelfde genre zou zijn.

Toch nog een 1 voor James Franco zijn acteerprestaties, wat een geweldige acteur !

Ondergewaardeerd.

Nochtans moest ik zelf ook de eerste keer dat ik Spring Breakers tegenkwam niets van de film hebben: ik zag de titel van de film en zag de hoofdrolspeelsters, en trok vervolgens mijn conclusies. Maar toen ik toevallig een keer op het profiel van Finisterra klikte en zag dat hij de film 4.5* gegeven had raakte ik nieuwsgierig. Toen ik vervolgens zag dat Benoît Debie de cinematografie verzorgd had werd ik nog een paar stappen nieuwsgieriger. En toen ik kort daarna de film maar gewoon probeerde moest ik mijn ongelijk toegeven: Spring Breakers is namelijk gewoon een audiovisueel meesterwerkje.

Met name in visueel opzicht is de film fenomenaal: het kleurgebruik, het camerawerk en de montage zijn vaak echt geweldig. De muziek (pop) spreekt me een stuk minder aan, maar die sluit wél heel goed aan bij de belevingswereld van de personages, dus het gebruik van popmuziek is zeker verdedigbaar; en in combinatie met de beelden slaagt het er vaak zeer goed in om energie en impulsiviteit uit te stralen.

Waarom geef ik dan toch slechts 3.5*? Ten eerste balanceren een aantal scènes op het randje van kitsch. Ook dat past uiteraard bij de persoonlijkheid van de personages, maar ik vond het evenwel storend (de voice overs, de everytime-scène, etc.). Soms zijn zelfs die scènes op hun eigen, clichématige manier behoorlijk indrukwekkend (de everytime-scène is daarvan een goed voorbeeld), maar helemaal op mijn gemak voel ik me er niet bij. En ten tweede zijn de personages gewoon ontzettend onsympathiek: het zijn egocentrisch, amorele tieners die vooral - de één wat meer dan de ander - bezig lijken te zijn met de bevrediging van hun onmiddellijke verlangens en er geen problemen me hebben om anderen te schaden als dat nodig is om dat resultaat te behalen. Aan het einde schiet Spring Breakers naar mijn visie ook wel érg ver door: moet ik nu echt geloven dat een paar behoorlijk hebzuchtige tieners binnen één week veranderen in sadistische, roofzuchtige massamoordenaars zonder enig spoor van een geweten?

Maar ondanks deze minpunten vond ik Spring Breakers over het algemeen gewoon indrukwekkend. Nee, het is niet geloofwaardig; nee, de hoofdpersonages zijn niet sympathiek; en het is inderdaad af en toe wat kitscherig. Maar als een audiovisuele belevenis is Spring Breakers gewoon erg sterk. 3.5* dus

Ps: ik heb de film een paar maanden geleden gezien, maar ik had nu zin om een recensie te schrijven.

"Spring breeeaaak....for...ever!"

Wat een film, en wat een fatale schop naar al die bro's en ho's clips met neppe rappertjes en stoerdoenerij. Beetje in de categorie Windowlicker van Chris Cunningham (alleen dan niet met chicks met baarden, gelukkig) Sterker nog, we krijgen nu de tieten eens een keer bloot te zien, want dat is toch wat iedereen zo graag wil? Daar kan Miley Cyrus met haar "oh zo expliciete" Wrecking Ball nog een hoop van leren.

Waar moet ik beginnen, nouja, laat ik alvast openen met het volgende: Deze film is gewoon één grote, gewaagde, knipogende klassieker dat er gewoon heerlijk ingaat als een milkshake. De film opent een wel hele losgeslagen parodie op een willekeurige videoclip dat zo irritant en cynisch mogelijk moet zijn, waar de tieten en konten je om je oren vliegen en jongemannen hun blikje bier op de plek van hun geslacht laten leeggieten in de monden van de meiden. (juist) Met ook dat ontiegelijke kutmuziek van Skrillex erdoorheen. Vervolgens maken we dan uiteindelijk kennis met de 4 meiden die ons beloofd worden op de filmposter waarvan ik ze toch stuk voor stuk een behoorlijke toffe rol vind neerzetten. Zo zijn dan niet alleen Vannessa Hudges (Candy), Ashley Benson (Brit ) en Rachel Korine (Cotty) stoer en gewaagd... Ik had eerst al die tijd gedacht, WTF doet Selena Gomez (Faith) hierin? Maar die gedachte is nu helemaal van de baan. Wat vond ik haar toch een prachtige rol neerzetten, ik denk zelfs dat ze nog de beste was van de vier, en ze heeft nog een aardig lief koppie ook. Waarom ik toch zo ben bewonderd leg ik later uit. Let trouwens wel... de hele film door lopen ze in een bikini rond. Afin... Ze ondervinden een saai leventje op een katholieke universiteit maar wanneer de studentenfeestjes er zijn doen ze, samen met alle anderen schoolgenoten, dingen die god verboden heeft en het jaarlijkse Spring Break zit eraan te komen. Voor de dinnetjes lijkt dat er helaas niet op te zitten, want ze zitten wel erg krap bij kas. Geen probleem: We zijn jong en de hele wereld is van ons, dus laten we Bad gaan, door al onze adrenaline te gebruiken om een wegrestaurant te overvallen en zo het geld bij elkaar te halen. De vakantie kan beginnen.

Spring Break is ook weer het stereotype resort (Zie het als een soort Texel, Spaanse Kust, of Sunny Beach in Bulgarije) waar 1000den jongeren naartoe gaan om helemaal los te gaan, en waar comazuipen, snuiven, blowen, slikken, crack-roken, neuken of geneukt worden, het uiterste manier van experimenteren en bloedirritante mainstream muziek bovenaan staat. In de "vrije" tijd nog eventjes Florida verkennen op de scooter, middelvingers opsteken naar voorbijrijdende ouders, en elke avond helemaal naar de klote voor geluidsoverlast bezorgen op straat. Vervolgens belanden ze in de cel, nadat de politie inval deed bij een van de huis feesten en samen met 100den andere jongeren worden gearresteerd, waarbij ze nog in bikini ( ) voor het gerecht komen, en worden vrijgekocht door de Pimp in tha Town en tevens de dj van Spring Break: Alien. Nu word het helemaal geweldig, want nu hebben ze nog een van de rijkste gasten van Florida ontmoet met zijn blingbling en zijn tata's en zijn dure auto, villa, en zijn slaapkamer vol schietijzers. De vakantie kan nu al helemaal niet meer stuk...alhoewel???

En zoals ik net al zei, naarmate de film vind ik Selena Gomez steeds beter en overtreffender worden, aangezien ze als eerste nadenkt. Nadat Faith er even aan word herinnerd hoe ze (waarschijnlijk in een black out) tekeer ging tegen onschuldige burgers in dat wegrestaurant, en beseft dat ze eigenlijk helemaal niet zo is heeft voor haar al de lol verpest en ze weet dat hier wel erg sterk neer te zetten. Die scene tussen haar en Alien was ook gewoon om bijna eng te noemen. Wanneer ze uiteindelijk toch vertrekt, zou je je als hersenloze feestganger wel denken: wat een laffe sufkut, ik denk gewoon, eigenlijk ben je er gewoon nog veel beter af, want eenmaal in het wereldje van Alien, gaat het nog wel even veel verder dan alleen maar Spring Break. Met alle gevolgen van dien.

Wat ik aan Alien zo mooi vond: eerst is hij de pimp in town en trots op al zijn geld en elke dame die hij per dag kan krikken, maar ook hij begint gevoelens te krijgen, wat ook heel verrassend uitpakt en ook niet zo snel zou verwachten bij dit soort mensen. Denk dat de naam "Alien" wel niet voor niks was, want dit is geen normale houding in tegenstelling van al die rijke nigga's, die rijke tata's.

Het misdaadthema hier is ook erg geinig maar ook vrij kil neergezet.

Ben ik klaar??.....ja, nu de conclusie: wat was dit een prachtige film die zelfs nog een beetje betoverend aanvoelde. Van Harmony Korine heb ik verder nog niks gezien. Heb wel begrepen dat het best een weirdo was die zelf ook een beetje speelt in zijn hoofd, waarmee hij overduidelijk ook graag zijn voeten veegt aan die zuigende commerce, en dat doet hij met de magistrale Spring Breakers, waarmee hij overduidelijk met heel veel plezier te werk is gegaan. Naast zijn knipoog overgiet hij de film ook met prachtige trippy beelden en de bekende indie-stijl (dat nog best wel apart werkt met dit thema). Ook de soundtrack (op Skrillex na) is oorstelend mooi. Ook heb ik persoonlijk hier ondekt dat Korine misschien nog een beetje de zelfte associaties heeft als mij als het gaat om infrastructuur. Dat stukje bijvoorbeeld waarbij Cotty huiswaards gaat met de bus wil Korine overduidelijk aandacht besteden aan die brug waarover die bus rijd. Zo heb ik weer een soortgelijke inspiratie bij de Martinus Nijhoff-brug (waar die brug ook best wel op lijkt) Ja, als iemand met dezelfte interesses herken ik wel wat associaties van Korine. Man, man, man wat werkte deze film als een soort drug op mij. Korine weet nog een beetje gevoel in te brengen in zo'n uitzichtloze mainstream wereldje, en Selena Gomez.... wat is zij er, achteraf gezien, beter van af dat ze van dat pisventje af is Ze zou een overstap moeten maken in de indie-filmwereld. Ik kan het gewoon blijven zeggen: Wat een film.

Wou ook nadat ik hem gezien heb meteen kopen, maar is deze nu al out of print? In geen enkele winkel heb ik hem kunnen vinden terwijl nog geen paar weken geleden er stapels in de schappen lagen. Nouja straks nog effe op zoektocht gaan.

Een film waar MTV van moet kotsen.

5,0*

Meh.

Bevestigd wel het beeld dat Korine een hack is eigenlijk. Omringt zich met best capabele mensen maar echt een goede film creëren lukt niet. Het is een fragmentarische film, die erg weinig te melden heeft. Vooral Franco zijn deel is vrij belachelijk en haalt de sfeer ver omlaag. Het spring break deel is dan weg en de karakters krijgen totaal geen gezicht meer, het blijven wat domme wichten waarvan er soms eentje uitstapt. De film probeert wat poëtisch te zijn maar er ontstaat niks. Het boeit niet, het pakt je niet omdat het een te schizofrene film is, waaruit ik toch haal dat Korine maar wat aankloot. Het is los zand. Het einde is misschien als je er heel veel tijd in wil steken ook best dubieus. De blanke gangster met zijn blanke dames vermoord alle neger gangsters...maar goed ik snapte sowieso tegen die tijd helemaal niet meer waar de film eigenlijk heen wou en ik vermoed ernstig dat Korine dat ook niet meer wist.

Debie heeft ook een Noe nodig. Werd hier ook wel duidelijk. Hij kan wel plaatjes schieten maar hij heeft toch een goede visie nodig. Neem nou het begin, daar zie je hoe matig Korine is als regisseur. Heb je het nummer van Skrillex, met een duidelijke bridge waarna het nummer los gaat. Maar na dit stuk blijft hij dezelfde montage hanteren en negeert vrijwel totaal de wijziging in muziek.

2 sterren. Voor het begin, en wat sferische shots, maar overal een mislukking. Ligt vrijwel helemaal aan Korine. Zonde heb je een geinige cast met meiden die wel een beetje zin hebben in experiment doen ze het met deze clown.

Dromerige vakantie van een groep vriendinnen waarin ze na een aantal dagen feesten in de gevangenis belanden en vervolgens via een borgsom vrij komen. Zo belanden ze bij een 'gangster' die de meiden volledig inpalmt met zijn koele charmes: rasta's, tatoeages, glimmende tanden, wapens, heel veel geld en niet te vergeten gladde praatjes. Het is wat nieuws voor de dames en deze levensstijl bevalt ze wel dus blijven ze kleven aan hun nieuwe bondgenoot. James Franco vult zijn rol weergaloos in en de bekende chicks horen hier ook thuis.
Verder heeft het me niet zoveel geraakt, merendeel vond ik gewoon logisch. Het vele praten over het beeld zou denk ik wat meer diepte moeten creëren (zoals de telefoongesprekken die onder willekeurige scènes zijn gemonteerd) maar ik vind het niet zoveel toevoegen. Zo lijken ook bijvoorbeeld die gele bikini's en de roze villa wat te nadrukkelijk aanwezige pogingen om het geheel naar een hoger level te tillen (in een fluorescerend hemd wordt je natuurlijk wel wat sneller afgeknald). Daarbij is er veelvuldig gebruik gemaakt van slow motion zoals in videoclips vaak gebeurt. Verder is het op zich wel mooi dat er op het einde nog een zekere vastberadenheid van de dames wordt getoond (nadat Alien is neergeschoten) maar echt veel effect had deze shoot-out niet op mij.
Emoties, keuzes, vertrouwen, het komt er allemaal in terug. We staan echter nergens bij stil en de regisseur durft de kijker niet te confronteren met pijn en realiteit en zo blijven we vrolijk rondzweven in een verbloemende neerwaartse spiraal.

Als je van tieten en lekkere wijven houd moet je hem zeker gaan kijken!
Ik zelf begon het beetje saai te vinden naar een tijdje (Het verhaal).

Maar gelukkig, ging Selena Gomez al vroeg tijdig uit de film YES!

3.5* vind ik hem meer dan genoeg waard!

Tegenvallende film waarin vier meiden een restaurant beroven om hun voorjaarsvakantie te financieren. Een nogal wazige film waarbij vooral de manier van monteren me nogal tegen stond. Op zich zien de beelden er wel mooi uit en ook de rol van James Franco wordt vermakelijk neergezet. Harmony Korine zal niet mijn favoriete regisseur worden.

Een matige misdaad/dramafilm...

Redelijk verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Flauw...

Drugs is niets....

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Te snel camerabeweging...

Geen moeite waard...