Spring Breakers (2012)

Harmony Korine herkauwt zijn bekende formule, maar heeft deze keer een groter budget voor zijn nihilistische en ronduit stomvervelende visie op de verworpen moraal van de Amerikaanse jeugd. Het is dan ook geen verrassing dat dit misdaaddrama grotendeels bestaat uit halfnaakte tienermeisjes en gespierde tienerjongens die zich in slowmotion laven in het hedonisme van Spring Break onder de klanken van een stampende soundtrack. Het verhaal is amper genoeg voor een filmpje van 5 minuten, maar Korine heeft het lef om je 85 minuten langer te vervelen met meer van hetzelfde. James Franco is volkomen belachelijk als een rapper met lang rastahaar, een dollartatoeage, een zilveren gebit en een auto met kenteken BALLR. Zou die veel goeds in het zin hebben? Lekker boeiend...

Buiten wat halfnaakte meiden en wat muziek is hier weinig aan te beleven. Ze denken allemaal dat dat het leven is maar uiteindelijk druipen ze toch af naar hun eerdere normale leven. Het is leuk om even alle remmen los te laten maar de realiteit haalt je toch zo weer in. In tegenstelling tot waarschijnlijk vele anderen heb ik nooit veel gehad met feesten en heel de nacht uitgaan en je lazarus zuipen. Natuurlijk heb ik dat wel een aantal keren gedaan maar achteraf bekeken denk je van waarom. Leuk voor over na te praten wat je in die toestanden allemaal hebt uitgestoken misschien.

Een lastige film om te beoordelen. De dromerige sfeer scoort bij mij een dikke plus, de belichting, het camerawerk en de setting zijn allemaal dik in orde. De hallucinante sfeer is goed getroffen, hoewel ik ook merkte dat ik er af en toe wat door afgeleid raakte. Het haalt regelmatig de vaart uit de film.

De thematiek van The American Dream wordt er vrij stevig doorgedrukt. Alien (leuke rol van Franco trouwens) heeft het er telkens over, en ook de pursuit of happiness die de jonge vrouwen nastreven lijkt dit te verbeelden.
Maar dat dit slechts een illusie is wordt al snel duidelijk, en wat begint als een droom eindigt als een nachtmerrie. Ook wordt duidelijk dat de hemel voor de ene meteen de hel voor de ander is. Zo is er geen ruimte voor beide bendeleiders, en wordt de overval op het restaurant door de dames gezien als een knappe en gedurfde prestatie, maar dat zal ongetwijfeld niet zo ervaren zijn door de mensen die ze beroofden).

Wanneer hedonisme te ver doorslaat zijn we verloren lijkt de film te willen zeggen. De film grossiert in beelden van dansende halfnaakte mensen, drank en drugsgebruik. Op zich zaken waar niet zo veel mis mee is, maar de overvloed aan beelden maakt wel duidelijk dat teveel van het goede niet gelukkig maakt, maar juist afstompt.
Typisch dat Faith vroegtijdig vertrekt en we haar helemaal niet meer terug zien(de hoop/geloof is weg) en we daardoor achterblijven met drie zielloze karakters die niet sympathiek zijn en inwisselbaar lijken. De religieuze moraal is niet te missen.

Een bijzondere film, ik denk dat hij nog even moet rijpen. Fijne sfeer, mooie beelden en een interessante thematiek. Maar af en toe wel weg herhalend en traag. Ik ben er nog niet helemaal uit. Voor nu een dikke voldoende.

3,5*

Nee, dit was 'm niet voor mij. Veel, veel te veel herhaling. Het is een korte film, dus ga zorgvuldig om met de tijd denk ik dan. Ook de filmstijl sprak me niet aan. De chronologie wordt continu door elkaar gehutseld. Ik heb me een tijdje zitten afvragen: is dit een briljante art house film of gewoon een hele slechte B film. Uiteindelijk was mijn conclusie dat het dat laatste was. Het ligt niet aan het acteerwerk, maar de sfeer, de herhalingen, de filmstijl. Maar goed: kijk de film als de avond nog jong is en na 15 minuten weet je of het je ding is. Zo nee, dan zet je gewoon wat anders op. Voor mij persoonlijk niet meer dan 1 ster.