Spring Breakers (2012)

De kwestie is vooral artistieke integriteit niet of ze het recht wel/niet hebben, want dat heeft Wild Bunch.

Dat is natuurlijk wel al heel veel gebeurt dat de artistieke integriteit wordt misbruikt omdat het eerste deel het goed doet dat er dan een tweede deel aan gaat komen die helemaal niet goed is. Dit zijn afspraken die van te voren zijn afgesproken waardoor een vervolg helemaal niet zo'n verrassing hoeft te zijn. Wellicht was er geen andere keuze als ik hoor dat Korine altijd veel moeite doet om geld bij elkaar te krijgen voor zijn films. Just get it, zijn zijn woorden en daardoor heeft hij geen zeggenschap in dit vervolg maar wat maakt het uiteindelijk uit, het doet geen schade aan deze film verder en wie weet zit er nog wel iets wat tof is in het vervolg.

Tuurlijk heb je gelijk, maar dat ze wettelijk het recht hebben maakt voor crew en achterban geen verschil. Het gaat hier dan ook om een auteurswerk, en dat Korine zelf not amused is zegt misschien wel het meeste. Ook staat het vervolg nog eens lijnrecht tegenover wat het origineel is. Het vervolg is juist alles waar het origineel een middelvinger naar is. Al is de gedachte waarmee je afsluit mooi maar dat is natuurlijk niet waar, het brengt het origineel juist wel schade toe. Dat het vervolg 'iets' zal gaan hebben acht ik zeer onwaarschijnlijk. Van sommige films maak je gewoon geen vervolg, Franco maakte al terecht de vergelijking met een 2001: a Space Odyssey 2. Onacceptabel.

Ik snap wat je bedoelt, maar 2001 is natuurlijk wel een slecht voorbeeld.

Arthur C. Clarke maakte sowieso al 3 vervolgen (2010, 2061 en 3001) en de verfilming van 2010 is best nog wel OK.

Oops

Al snap je het punt wel, toch? .

Een vervolg heeft deze film ook niet nodig. Toch als Irvine Welsh en Åkerlund eraan meewerken is het helemaal niet de zinkende Titanic die James Franco voorspelt. Een voorbarige en beledigde statement tegenover die mensen die ik zelf helemaal niet zou associëren als commerciële melkkoeien.

Misschien niet (al durf ik het best te beweren) maar een flinke downgrade wat betreft de unieke visionair die Korine is is het zonder meer. Akerlund heeft genoeg in zijn mars maar hiermee schiet hij zichzelf in de voet. Welsh is vooral erg overschat, zowel zijn boeken als Boyle's verfilming. Hoe je het ook wendt of keert gaan hun aan de haal met de creatie van een ander, veelzeggend. Laten we het niet over beledigende statements hebben, want dat is alles wat The Second Coming is.

Waardeloze puberfilm met goedkope duivelse sletten in de hoofdrol .

Ha, nog steeds niet naar Syrië afgereisd, PSV.? Verder betreft deze film wel met je eens, al zijn die sletjes niet slechts duivels, maar wel duivels lekker. Al neem ik aan dat jij ze met wat meer kleding aan prefereert.

Verwacht geen dertien-in-een-dozijn film...

Het is de tweede keer dat ik deze film bekijk. De eerste keer was vorig jaar in de bioscoop en het enige wat ik toen over de film kon zeggen was: apart filmpje...

Deze keer heb ik meer op het camerawerk en de details gelet waardoor ik aangenaam verrast werd.

Mijn conclusie:

Het is een prima film met een apart verhaal, goed camerawerk, mooi licht- en kleurgebruik waardoor je de sfeer zeer goed ervaart en er is vooral veel vrouwelijk schoon aanwezig.

Weinig of niets waard.

Leek wel een collage van MTV-clips en dan nog een slechte.

Zoals Alien al zegt 'seems like a dream'.

Had totaal geen idee wat ik van deze film moest verwachten, afgaande op de reacties hier was het een typisch geval van hate it or love it.

Het 'verhaal' is vrij oppervlakkig en stelt weinig voor, het krabbelt langzaam richting een onbevredigend einde toe en van enige karakterontwikkeling is totaal geen sprake.

Dat neemt niet weg dat ik me toch wel heb vermaakt, Spring Breakers is een film zoals geen ander en neemt je mee naar een wereld waar bijna alles kan en mag.

James Franco had zo een Oscar nominatie mogen krijgen voor z'n rol als Riff Raff kopie, hij steelt elke scene met z'n charisma en tilt deze film naar een hoger niveau.

Ook het camerawerk en soundtrack zijn dik in orde, het geeft de film écht een eigen stijl en laat zien dat Korine een visie heeft en een uniek visitekaartje aflevert met deze productie.

Niet alles werkt even goed, maar ik waardeer de energie die hier in is gestoken.

Zoals ik al zei viel het einde tegen, wanneer Gucci Maine met z'n ijstattoo in beeld komt en zorgt voor wat onderlinge spanning verwacht je dat er wordt toegewerkt naar een climax.

Dit gebeurt in feite ook wel, maar dit werd vervolgens zo slecht uitgewerkt en valt uit de toon met de rest van de film, waardoor de laatste 20 minuten in mijn ogen aanvoelen als een gemiste kans. Ondanks deze flaw kan ik hier nog wel drie sterren aan kwijt, Franco heeft er duidelijk zin in en ook de dames overtuigen in hun rollen als compleet gestoorde sletten.

Of een film met onderwerpen als feesten, drugs en drank de juiste is voor de visuele stijl weet ik niet, maar het werkt en maakt deze film one of a kind.

Je moet er van houden, kijk deze film met de juiste verwachtingen en geniet.

Ik heb gemengde gevoelens bij een sequel. Enerzijds ben ik grote fan van Irvine Welsh en Akerlund kan een beetje alle kanten uit, maar lijkt me mijns inziens wel vaak de context goed te vatten. Anderzijds hoort een sequel voor deze film gewoon niet.

Ook denk ik dat mensen die zich negatief uitlaten over de film niet echt doorhebben dat de hele film een metafoor is voor net dat waar ze zich negatief over uitlaten, en in die zin de film eigenlijk hun mening deelt. Indien je andere films van Korine hebt gezien, weet je gewoon dat dit kritisch bedoeld is.

Korine zei in één van de (bizarre) Letterman-interviews, die over zijn boek A Crackup at the Race Riots: "I wanted to write the great American novel, or a novel, I just wanted it to be American". Volgens mij vat hij hier zelf zijn eigen ingesteldheid mooi samen; men denkt bij zulke uitspraak meteen aan Amerikaanse trots en happy endings, maar Korine doet het dan net omgekeerd, een kant van iets laten zien die onderbelicht was gebleven, hetzij bewust, hetzij omdat het niemand kan schelen.

Die ingesteldheid heeft hij ook bij het maken van zijn films; de donkere/psychotische/... kant van een samenleving laten zien op een erg praktische, echte manier waardoor je in eerste instantie iets hebt van "wat voor ziek shit heb ik net bekeken?" maar wat in een context eigenlijk briljant is. De context bij deze film was de popcultuur zoals die dagelijks voort draaft zoals ik ook in een bericht van een jaar geleden schreef.

Als je moet walgen van een film, en indien dit net de bedoeling was, is het opzet net geslaagd.

Ik denk juist andersom. De contracdictieve aard van Spring Breakers zet veel kijkers juist op het verkeerde been. Degene met de negatieve mening zijn nou net het juist 'doelwit' van deze film en worden met hun eigen aard geconfronteerd. Wel eens dat velen de metaforen niet kunnen of willen zien, waarvan de laatste scene een treffend voorbeeld is.

Herzien en naar het maximale verhoogd. Visueel een van de beste films die ik ooit gezien heb. Bij de herziening vielen veel meer details me op en leek ik de film veel beter te begrijpen.

Kan je me uitleggen wat je hier bedoeld?

102 pagina's aan berichten bij zo'n film is wel een beetje overdreven, vinden jullie zelf ook niet?

Ter vergelijking: North by Northwest telt er maar twintig.

Nieuwe films leveren dan ook automatisch meer berichten op, helemaal bij een sterk verdeelde film als Spring Breakers. Het helpt dan ook wel als er enkele fanatieke vocale voorstanders zijn. Verder is jouw bericht ook wel een beetje overdreven, vind je zelf ook niet?

Waarom?

Wie de bal kaatst enz.

Op naar de 103, McSavah (crew).

Valt weinig te discussiëren bij North by Northwest, plot spreekt voor zich. Heel anders dan de ambigue klatergoud droom van Spring Breakers natuurlijk.

Net de film herzien en blijf bij mijn vorige waardering. Ditmaal op nét iets andere punten gebaseerd. Visueel is de film fenomenaal. Audio en video sluiten perfect op elkaar aan. Flashforwards, flashbacks en sideflashes vormen een werkelijk geweldig geheel. Alles steekt hier echt perfect in elkaar. Ik ga hem zeker nog een keer zien. Elke keer dat je de film ziet komen er weer andere dingen tot je. Geweldig!

Nee, daar ben je zo over uitgepraat over de films van Hitchcock

Belangrijkste is dat je gewoon inziet dat het een metafoor is, en het niet letterlijk neemt.

Voor mij is het de symbolieke 'afrekening' van Brit en Candy met Spring Break, met hun oude zelf. Nemen afstand van hun materialistische driften, idealen en hun onrealiseerbare existentiële vrijheid. Ze accepteren hun 'sterfelijkheid'.

Oké, leuk om te lezen dat er meerdere interpretaties de ronde doen bij deze film.

Ik zelf deel deze mening niet, kreeg nergens de indruk dat ze de 'materialistische driften' achter zich laten. Ze bellen misschien wel naar hun moeder, maar op het einde toch nog mooi in een dure sportwagen de zon tegemoet rijden.

Wanneer je met metaforen aankomt, verwacht ik dat de personages ook daadwerkelijk een transformatie ondergaan, of in ieder geval genoeg diepgang hebben in een film, om die diepere laag er uit te plukken.

Voor mij blijft de film een beetje aan de oppervlakte, waar echter niet betekent dat ik dit een slechte film vond!

Deze 3 weken geleden gezien en blijf er mee bezig.

Die telefoontjes gebeuren na dat ze de zon tegemoet rijden. Waar ze voorheen ecstatic waren, zijn ze nu juist heel gelaten en zelfs ongeïnteresseerd in Archie's bolide.

Stellen dat Brit en Candy geen transformatie ondergaan is hetzelfde als stellen dat er geen naakt in de film voor komt. Op het einde zijn ze de absolute tegenpool van wie ze waren in het begin, of je het een geloofwaardige transformatie is een tweede.

Ik had een luchtig, uitbundig, vrolijk filmpje verwacht.
Was me dat even een misser seg!

Al is de film op zich dan weer helemaal geen misser.
In het begin was het redelijk maar stoorde ik me toch een beetje aan het feit dat er weinig dialoog is. De intro, voorstelling van de meisjes, had volgens mij toch iets beter gekund. Een beetje meer achtergrond had ik graag gezien. Want ieder mens is toch wel meer dan een hoopje ellende denk ik dan? Want dat vond ik ze echt, een leeghoofdig viertal. Door kon ik me gewoon dood aan ergeren. Serieus, willen feesten, oke, maar moet daar nu echt altijd vunzigheid bij te pas komen? En is de drang ernaar echt zo groot dat je ervoor je leven op het spel zet? Blijkbaar wel dus. Jammer. Al levert het wel mooie, tragische beelden op.

Vanaf het moment de ze Alien ontmoeten, word het wel ineens een pak boeiender.
Je begint je af te vragen wat nu eigenlijk hun bedoeling is. Zowel van hem als van de meiden. Bedoelt hij het nog redelijk goed en wil hij gewoon fun maken met de meiden of zit hier toch meer achter? En wat hopen de meisjes hier nu mee te bereiken? Nu ja, daar hadden ze zelf waarschijnlijk nog niet over nagedacht... Als Faith dan haar beslissing neemt om weg te gaan, kon ik dan ook nog steeds geen greintje sympathie voor haar opbrengen. Hetzelfde bij Cotty.

De tweede helft van de film vond ik duidelijk een pak beter dan de eerste helft.
Met name de sfeer komt veel beter tot z'n recht. De manier waarop ze omgaan met Alien is tragisch om zien. De beste scène vond ik dan ook degene met 'everytime' van Britney Spears op de achtergrond.
Het is zelfs één van de meest pakkende scènes die ik ooit gezien heb. Heel het verhaal, heel de tragiek ervan, word hier eigenlijk gewoon in enkele minuten samengevat. Prachtig gedaan met die slow-motion beelden en de perfecte keuze van muziek.

Dan de dialogen, die zijn niet altijd even hoogstaand. Maar wat je verwacht je dan ook?
Op zich geen minpunt dus. Al had ik misschien toch weer graag iets meer achtergrond geweten van de meisjes. Getoond in beelden of gewoon gesprekken...

En eerlijk is eerlijk, vooral Gomez en Hudgens hebben me toch best verrast met hun acteerwerk.
Het feit dat zij hierin een rol spelen, hield me lang tegen om deze film te kijken.
Maar zij doen het dus prima. Benson vond ik dan eigenlijk nog het minst goed acteren.
En James Franco... geweldige rol, mooie prestatie.

Conclusie: bijzondere film die toch wel even zal nazinderen maar ietwat diepgang mist voor een echt hoge score...