Spring Breakers (2012)

Als je graag het intellectueel hoogstaande karakter van de film en het plot wil benadrukken tegenover diegenen die het boob-gehalte te hoog vinden en de film als "plat vermaak" afdoen, dan is dat inderdaad anti-reclame. Was in eerste instantie ook mijn reactie: "Nee, het gaat me niet om de tieten!". En dat is ook echt wel zo. Als het me vooral daarom ging weet ik nog wel andere filmpjes te vinden, die op dat gebied nog heel wat effectiever zijn. Nee, de vormgeving vind ik (kan het niet laten Naomi ) veel belangrijker. Maar uiteindelijk voert de poging om jezelf te beschermen tegen de aanklacht van oppervlakkigheid al snel tot een eenzijdige focus op het an sich dunne plotje en de vraag welke maatschappelijke betekenis hier aan gehecht moet worden. En dat is slechts de periferie. Het hart van de film is de vormgeving en de immersive emotionele trip die deze losmaakt: dit is niet het summum van cognitieve complexiteit, maar Korine is dan ook geen Tarkovsky of Malick en hoeft dat ook niet te zijn en weet in het spel van poëzie en viezigheid, high art en low art wel degelijk intellectueel uitdagend en volstrekt uniek te zijn. Tarkovsky en Malick zijn in dat op zich bijna voorspelbare mannetjes, die weliswaar oprecht diepzinnige films hebben gemaakt, maar ook telkens weer dezelfde soort van van diepgang opzoeken. In het spel van oppervlakkige vormen, creëert Korine een unieke vorm van diepgang. En ja, die tieten en die bikini's horen ook bij de vormgeving van Spring Breakers. Storend vond ik ze in ieder geval allerminst. En nee, ik schaam me er geenszins voor om dat toe te geven. Als anderen dit als anti-reclame zien en mij hierom oppervlakkig vinden, dan is dat verder niet mijn probleem.

Edit@Reinbo: zie nu pas dat jouw verwijzing naar antireclame niet op Spring Breakers, maar op Spring Break betrekking had. Bovenstaande is dan waarschijnlijk niet meer zo relevant

Dat het basisconcept "Girls in bikinis robbing fat tourists" was en dat Spring Break er pas later als ideale backdrop bij bedacht is (wat Korine in interviews herhaaldelijk heeft gezegd), lijkt me juist een argument tegen de gedachte dat Korine het geweld intrinsiek met Spring Break wilde verbinden. Binnen het concept van Korine staat Spring Break redelijk los van het geweld in het "beach noir" gedeelte; ze komen slechts per toeval bij elkaar. Geen anti-reclame voor Spring Break dus.

Maar ook de vormgeving roept een grote leegte in mij op. Vind 'm visueel aantrekkelijk, maar weinig hoopvol. Juist de vormgeving, met de troosteloze locaties en fake zuurstokkleurtjes de maakt Spring Break een intens treurige plek. Zoals ik het zie werkt Spring Break als een magneet op de jeugd, maar treffen ze daar juist niet de feestende mooie jongens en meisjes uit de openingsscene. En de achterkant, daar waar drugsdealers als alien wonen, maakt er wat mi betreft wel degelijk onderdeel van uit.

Ik snap wat je bedoelt. De melancholiek voelde ik zeker bij de eerste paar keer dat ik 'm heb gezien vrij sterk. Ook wanneer Faith het heeft over de kleur van het gras enzo. Maar, dat is voor mij weer één van de vele sfeerschetsen die er worden geboden, waartoe ook euforie, uitbundigheid, geilheid en happy-go-lucky gestoordheid behoren. Voor mij is het een emotionele roller-coaster die weliswaar een zekere leegte uitstraalt, maar daarmee niet automatisch doorslaat naar iets compleet negatiefs.

Da laatste stel ik ook zeker niet, maar Spring Break heeft wel veel weg van een desillusie.

Toch interessant in dat verband dat de meest intense neon-kleuren voor de gewelddadige eindscène worden bewaard. Die neon-kleuren hebben voor mij helemaal niks troosteloos, maar zijn juist redelijk adembenemend om te zien. Als het element van desillusie zo sterk in de vorm verweven zou zitten, dan zou je toch verwachten dat net deze scène er het meest troosteloos uit ziet. Laat nu net het tegenovergestelde het geval zijn. Dit laat mij vooral een esthetische contrastwerking zien in plaats van een sfeerschets met een morele betekenis.

Die neonkleuren zijn overdreven en onecht. Daarom associeer ik ze met het tegenovergestelde dat de vorm op het eerste gezicht oproept. Het is klatergoud.

Net zoals bij de voice-overs waar gesteld wordt dat iedereen zo vriendelijk en aardig is. Gaat een enorme eenzaamheid van uit, wat mij betreft. Dus ik zie wel degelijk een spanning en tweeslachtigheid in alles, maar de ware toon, is volgens mij is een hele treurige.

rabbit-duck

Wat die neon-kleuren betreft: gevalletje rabbit-duck vrees ik. Ik zie de rabbit, jij de duck.

Het heeft niet zo zeer te maken met wat we zien (ik vind het ook erg mooi), maar hoe we het interpreteren.

Maar ik zag idd eerst de duck.

Perceptie is altijd theorie-geladen of geïnterpreteerd. Geen perceptie zonder concepten (zoals het concept "eend" of "konijn"). Je ziet niet eerst een ongeïnterpreteerde veelheid aan zintuigelijke prikkels en dan pas een ding. Het complete ding zie je onmiddellijk met een hele bult interpretatie er al in verwerkt. Je ziet een boom onmiddelijk als brandhout, als kapitaal, of als natuurschoon, zonder dat je daar eerst over na hoeft te denken. Dit "als" is voor een groot deel bepalend voor hoe je de boom ziet, wat je ervan vindt en hoe je ermee omgaat, en gaat vooraf aan expliciete gedachten, redeneringen en vrije wilsacten.

Vandaar dat het voor mij in ieder geval erg lastig is om mijn interpretatie van de neon-kleuren los te koppelen van mijn perceptie ervan. In mijn perceptie ervan wordt ik erdoor overweldigd. Ik kan dan wel denken "goh, zou dit niet eigenlijk klatergoud zijn?", maar deze gedachte wordt door mijn absorbtie in deze scène weggeblazen, aangezien mijn perceptie van deze kleuren als een gave psychedelische trip aanvoelt, of ik dat nu wil of niet. Een losse gedachte die niet beklijft in jouw gevoelsmatige beleving van een bepaald fenomeen, wordt zelden opgenomen in jouw interpretatie ervan. Een expliciete interpretatie op papier zal dus vaak trouw blijven aan jouw interpretatie die constitutief is voor de perceptie ervan, en die laatste is niet altijd even 'stuurbaar' door jouw verstand of vrije wil. Zelfs al weet je rationeel dat deze lijnen even lang zijn, jouw perceptie vertelt je wat anders.

Dat is waarneming. De drang van je brein meteen iets te herkennen. Iedereen ziet trouwens eend maar als je hem om flipt dan zie je als eerste konijn. Wellicht iets met leesrichting te maken

Het is maar een voorbeeld, mikey.

Your point?

Het was maar een voorbeeld.

Hmm deja vu

Ik zie dat die nu ook te zien is in 't filmhuis.

Dan ga ik d'r absoluut nog heen aangezien ik toch wel heel erg benieuwd ben n.a.v. die 100 bezoekjes van Naomi Watts en z'n lof over deze film.

Pick your poison

Respectievelijk 6 Juli en 25 juni. Al zal het wel voor velen illegale download worden. Het was het proberen waard.

Sowieso, ITunes .

Gotta love the marketing, met een heel licht incestueus tintje.

Fathers Day Special.

Ben benieuwd naar je lofuitingen .

Ik heb er ook wel weer zin in. Nog 11 dagen, moet net gaan lukken. Ontwenningsverschijnselen moet ik in de hand kunnen houden.

Momenteel ikzelf en een oudere man aanwezig. Ideaal.

Die oudere man gaat het einde niet halen. Zovaak meegemaakt met de film, dat zijn de eerste die vertrekken .

Bij mijn voorstelling in het Filmhuis in Helmond, vorige week vrijdag om 21.30, zat er vijf man in de zaal.

Een aantal heerlijke scènes.
(De overval, met Cotty in de auto die er geweldig omheen cirkelt. Het hardhandig duidelijk maken van hoe en wat ze allemaal deden bij de overval aan Faith. De Britney-Spears scène.
De muziek was ook top. En James Franco, wat een held!
De finale vond ik echter toch wat tegenvallen. De scène in de speedboot is wel nog geweldig maar dat ze dan vervolgens iedereen neerknallen met één kogel terwijl ze nog nooit hebben geschotenis toch iets te veel van het goede. Dan zag ik ze liever met een automatisch geweer iedereen neerknallen als een 'sprayer' in Call of Duty

't Enigste waar ik me trouwens verschrikkelijk aan heb lopen ergeren waren die spuuglelijke grijze hand-held beelden. Brrrr.

@AHWA.

Ik was ook in Helmond. 5 mensen, inclusief mezelf.
En zo'n opa vond 't niks en hield 't voor gezien in de pauze.

Nee, alleen Noord-Amerika helaas. Al is de restrictie wel te omzeilen, dan maar even via een omweg via de US store (heb ik er wel voor over, en dan nog maar een week wachten op de blu-ray. Al zal de 'illegale' download diezelfde dag nog verschijnen.

Ok, bedankt voor de info.

De Spring Breakers (Blu-ray+Dvd Combopack) besteld. Nu maar wachten wanneer mijn beamer + de bijbehorende Surround system van dit stukje film magie kan smullen.