Vertigo (1958)

Vele mensen hadden mij deze film aangeraden,
maar ik ben dik teleurgesteld!
Sorry, maar ik vond hem niet echt goed en onduidelijk:
Ze gaat in dat hotel op die kamer, en die mevrouw zegt: Haar sleutel is hier nog! Hij gaat binnen, en hij ziet niemand en zelfs de auto is weg! Uitleg?
Ik heb hem ook niet begrepen denk ik, want heeft Scottie dan ooit de echte vrouw gezien, of was het altijd Jude, of sinds wanneer was het Jude? De spanning is mij volledig ontgaan...

Na Psycho en Rear Window dacht ik dé film te zien,
maar Psycho blijft zijn meesterwerk !

Bij m'n eerste kijkbeurt vond ik niet veel aan deze film. Ik ben Vertigo pas beginnen waarderen na m'n tweede kijkbeurt.

Het verhaal op zich stelt niet veel voor, maar door de intrige en de verliefdheid van Stewart worden complexe emoties opgeroepen die van deze film zo'n beklijvende ervaring maken.

Dromerige sfeer, fantastische muziek van Bernard Herrman, een verhaal dat zich 'tussen de regels' afspeelt... formidabel!

Vertigo moet je idd wel vaker zien. Ik moet toegeven dat ik het laatste gedeelte van de film, waarin Stewart Novak finaal verandert om Madaline tot leven te wekken, beetje saai vond. Echter na meedere keren kijken begon ik meer te waarderen.

Een kunstwerk! Oja de Muziek van Hermann is een van zijn beste zo zovaak geimiteerd

Deze film is super maar net geen 5 waard. Je zit 90 min. na en film tekijken en na die 90min. verandert de film in 15min gewoon in een ander verhaal wat eigenlijk niet zo is maar toch weer wel. Het laatste kwartier was ook erg goed om naar tekijken, maar vooral spannend.

Beste Hitchcock tot nu toe. Een weer magistrale Stewart en een charmante Novak schitteren in deze paranormale romantic suspense film en heerlijk sfeervol. Ook de band die zich ontwikkelt tussen de twee is prachtig om te zien. Vier dikke sterren.

Nog een keer herzien en nog meer dan daarvoor overtuigd dat dit het absolute hoogtepunt is in het ouvre van Hitchcock.

Zowel James Stewart als Kim Novak zijn perfect gecast. De stad San Francisco is een personage op zich en wordt door Hitchcock op een spookachtige manier in beeld gebracht. Deze spookachtige, dromerige sfeer wordt nog versterkt door de prachtige score van Bernard Herrmann.

Want zeg nu zelf, heeft Hitchcock ooit iets mooier gefilmd dan Jimmy Stewart die een half uur lang in zijn auto Kim Novak achtervolgt ?

Er zit ook een prachtige scene in het begin van de film wanneer James Stewart voor het eerst Kim Novak ziet.......Lijkt veel op een gelijkaardige scene in Raging Bull met Robert De Niro.

Dit is echt een film de bij elke kijkbeurt beter wordt, een applausje is hier echt wel op z'n plaats ! Magistraal !

Vandaag herzien. Absoluut Hitchcock's grootste meesterwerk. Het valt me op dat er veel commentaar geleverd wordt mbt het te snel weggeven van de clou. Onzin wat mij betreft. Die allerlaatste twist kan ook gewoon niet ontbreken. Die maakt de film af. Normaal levert Hitchcock immer een thriller af met een spannend plot. Vertigo is anders. Misschien wel de enige film van Hitchcock waarin hij zich niet beperkt tot intriges en een spannend plot. Het drama, over obsessieve liefde en noodlot, voert hier eveneens de boventoon. Ik vind de film haast surrealistisch ook, ontregelend. Het lijkt haast of er een bovennatuurlijke waas over de film hangt. de scene bij de boom is briljant, de laatste twist zelfs nog briljanter. Judy's dood is geen flauwe scriptafsluiter, maar het geeft juist een totaal andere, lugubere laag aan de film. Judy/Madeleine was de dans als actrice in het vuile plan natuurlijk ontsprongen, maar uiteindelijk ontsnapt ze niet aan haar noodlot. Het lijkt alsof duistere krachten haar leven beeindigen, alsof het zo moest gebeuren.

Vreselijk mooi kleurgebruik ook. Novak 's prachtige groene jurk afstekend tegen dat fluwele rode interieur van die bar, schitterend.

Maar ook de totaal afwijkende pacing maakt Vertigo zo anders dan de rest van Hitchcock's oeuvre. Die lang uitgeponnen achtervolgingsscene is zo mooi en is zo on-Hitchcock eigenlijk, maar het werkt gewoon.

Vertigo is simpelweg Hitchcock's meesterwerk imo omdat ie veel completer is dan alle andere films die ik van de man zag. Hier overstijgt ie de thriller. 5* blijven staan natuurlijk.

Hitchcock is over-duidelijk meegesleept en ge-inspireerd in de visies van Henri-Georges Clouzot, een regisseur die hij in gesprekken met Francois Truffaut niet eens in de mond neemt. Laf !!!

Uiteraard heeft dit alles geen invloed op de waardering van dit kille meesterwerk, hoor.

Fantastische film, dit is nog maar eens een meesterwerk van Hitchcock. Ik begin te begrijpen waarom hij "de meester" genoemd wordt. Hitchcock was zijn tijd ver vooruit, en maakte film met meerwaarde, goede shots en prachtige verhalen. Deze film valt echt niet te voorspellen. Hitchcock brengt een schitterende mix van romantiek en thriller. Klasse.

deze film werd destijds als een commerciele flop gezien maar toen ik hem zag vond ik hem stukken beter als rear window! die muziek was toch ook schitterend

4.5 voor hitchcocks masterpiece

Volgens mij niet de sterkste film van Hitch. Het probleem is dat de film in feite bestaat uit twee afzonderlijke delen, met afzonderlijk verhaal, afzonderlijke sfeer, afzonderlijke spanning. De aanvang is gewoonweg grandioos. Hitch weet een sfeer van geheimzinnigheid te creëren die hij in geen van zijn andere films wist te bereiken. Meesterlijk gefilmd en meesterlijk geacteerd door een wat naieve James Stewart en een zeer verleidelijke en mysterieuze Novak. Het tweede deel van de film brengt ons echter terug met de voeten op de grond. De film krijgt een Agatha Christie-sausje: hoe zit de plot in mekaar en wie deed wat wanneer? Maar ondertussen is de sfeer van geheimzinnigheid weg en haalt de film niet meer het niveau van bij het begin. De muziekscore is fantastisch. Een goede film, maar de master of suspence heeft ooit betere scenario’s verfilmd.

Prachtige plotwending en een mooie sfeer, maar zeker niet zo goed als Rear Window of Psycho!

3***

Gisteren nog eens herbekeken op VijfTV (het was om 13:00, wat een uur)

Ik kan deze film al beter appreciëren dan mijn eerste kijkbeurt,

alleen wanneer ze het hotel al dan niet binnengaat,

dat wordt niet uitgelegd!

Ik geef deze 3*;

maar vind het zeker niet zijn meesterwerk

Een goed filmpje van hitchcock maar zeker en vast niet zijn beste werk.

het is ook geen typische hitchcock movie.

er heerst een leuke grappige sfeer dankzij stewart.

de film boeide ook zeer goed van begin tot einde.

ik genoot echt van alles in de film, omdat het eens anders was dan ik gewoon was van hitchcock.

zeer goede acteerprestaties met zeer leuke en originele dialogen.

het beste in de film waar ik ook zeer erg van verschoot was de met animatie bewerkte droom die stewart krijgt in de film. zeker en vast niets voor hitchcock.

en dan natuurlijk weer de zalige plotwending kon er niet aan missen.

een zeer originele film over het algemeen, ook het begin was prachtig gedaan.

een zeer positief schokkende film door de andere kant van hitchcock die boven komt.

4 sterren

Dit is een erg goede film, maar geen erg goede Hitchcock film. Dit gevoel had ik ook bij marnie.

In vertigo kiest hitchcock voor een heel andere aanpak dan in zijn andere thrillers. Men komt het plot op een totaal andere manier te weten als gewoonlijk, daarom niet slecht maar gewoon niet de hitchcock die we gewoon zijn, ik vond het plot overigens erg goed en origineel, net zoals het verhaal. Het verveelt nooit en weet voortdurend te boeien. Ook de begin scene is totaal anders dan wat we van hitchcock gewend zijn.

Er word erg goed geacteerd zoals gewoonlijk en qua filmen valt de film ook wel goed mee, de shots zijn mooi, maar nooit echt speciaal, behalve dan het shot dat de hoogtevrees moet weergeven, erg speciaal en mooi.

De begingeneriek is ook weer niet echt wat we van hitch gewend zijn maar is wel erg mooi en goed. Ook de droom is erg mooi en speciaal.

Ik vond de film niet echt een thriller, behalve bij sommige scenes dan, maar het was eerder een romantisch drama.

Het is niet hitchcock's meesterwerk maar het is er zeker en vast wel 1.

4 welverdiende sterren!

Van wie zou het anders zijn dan van de 'meester'?

Met die zin bedoel ik dat 'Vertigo' niet het meesterwerk is in de stijl van hitchcock. Ik vond de typische hitchcock elementen niet terug in deze film.

Het is zonder twijfel een meesterwerk, maar als je het lijstje van hitchcock's films bekijkt, dan is 'Vertigo' toch niet het meesterwerk ertussen. Als ik alleen deze film van hitchcock had gezien dan zou ik zeker zeggen dat dit zijn meesterwerk is, maar ik heb er al andere gezien van hem en betere, die wel meer in de stijl van hitchcock zaten.

Begrijp je het nu een beetje?

Ik begrijp wat je bedoelt maar ik ben het er niet echt mee eens. Juist in Vertigo geeft Hitch zichzelf bloot (van alle Hitchcock personages vertoont Scottie de meeste overeenkomsten met Hitch zelf). Zijn meest 'persoonlijke' film/meesterwerk zou ik dus zeggen.

één van mijn eerste Hitchcock films

eerst snapte ik het nog niet helemaal (was 8 en keek het op BBC). Later keek ik hem weer....

SHIT hey, wat een script. Zo goed!

5/5 voor Hitchcocks Meesterwerk

3e Hitchcock-film die ik zag na The Birds en The 39 steps en ik moet zeggen dat ik deze het minste vond. De film heeft zeker een aantal goede scenes en het plot is ook best aardig, maar het grote meesterwerk zie ik er zeker niet in.

3*

Behalve de door velen al genoemde 'briefscène' zijn er wel meer zaken waar ik me bij Vertigo aan gestoord heb. Wat ik bijvoorbeeld nogal slordig vond was dat Scottie, nadat hij Madeleine uit de baai 'gered' heeft, haar met haar auto naar zijn huis meeneemt, zij daar later die avond onverwacht mee vertrekt en hij de volgende dag -in de film een paar seconden later- doodleuk weer in z'n eigen auto zit. Van de kijker wordt verondersteld aan te nemen dat Scottie zijn auto ondertussen zelf bij de baai heeft opgehaald of heeft laten ophalen, maar deze plotselinge 'knip' vind ik lelijk, een stijlbreuk met het verder vaak gedetailleerde scenario van de -overigens zeer sfeervolle- film.

Die storende discontinuïteit doet zich wel vaker voor in Vertigo. 'We hadden het eerst zo leuk samen', zegt Madeleine op een gegeven moment tegen Scottie, maar dat 'eerst' is in de film welgeteld één scène in een restaurant geweest. Daarnaast vind ik het verder ijzersterke einde vrij rommelig in beeld gebracht, en de -hier eveneens vaak aangehaalde-bizarre reactie van de non op Madeleines val kan de toets der geloofwaardigheid maar nauwelijks doorstaan.

Wat eigenlijk ook niet meer kan is het feit dat Scotty Madeleine zomaar, bij toeval, op straat tegenkomt. Ook al doet ze zich voor als iemand anders, in moderne(re) thrillers verkassen medeplichtigen van een moordcomplot toch op z'n minst naar de andere kant van het land (en minstens zo vaak onvrijwillig naar gene zijde...).

Kortom, Vertigo heeft de tand des tijds niet helemaal kunnen doorstaan. Neemt niet weg dat het vanwege de fenomale sfeertekening nog altijd een goed te genieten mysterieuze thriller is.

2,5*

De 'slordigheden' die je noemt zijn gewoon oeroude filmische verteltechnieken. Ik zie niet in wat daar mis mee is.

Wat daar 'mis' mee is heb ik uitgelegd. Ik vond het storend, maar daar kun je natuurlijk van mening over verschillen.

Later door Brian DePalma nog eens zoetjes overgedaan in 'Obsession', die ik ook heel goed vond. Alleen deze is natuurlijk de eerste, de beste en klassiek!

5*

Hmm, in Rear Window had je tenminste nog de nodige dosis spanning en humor, plus een themavraag rond voyeurisme. Vertigo moet hem met een pak minder stellen: Een sloridge plot (zie onderstaande quote van code9 die dat perfect weet te schetsen), een langdradig liefdesverhaal en een twijfelachtige boodschap (of het wel verantwoord is om een mentaal gestoord persoon terug de straat op te laten gaan).



Zelfs een goed te genieten thriller is dit Hitchcock-meesterwerkje (zoals men dat dan zegt) niet geworden. Een plot die van de hak op de tak springt en door toevalligheden aan elkaar hangt is daar de voornaamste oorzaak van. Op James Stewart ben ik intussen al uitgekeken, en buiten het hoogtevrees-trucje gerekend heeft dit bitter weinig te betekenen op filmisch gebied. De film blijft natuurlijk genietbaar, maar van de meester zouden we toch al iets meer kunnen verwachten. Hitchcock blijft ergens steken tussen thriller en romantiek, daardoor krijgen we een voortdurend slabbakkende film die een dik halfuur te lang duurt. Voorspelbaar is Vertigo gelukkig niet, en voor een 50-jaar oude film steekt hij eigenlijk best in elkaar.
Aardig, maar niks meer dan dat. Na Rear Window een nog grotere teleurstelling in Alfred Hitchcock.
2,5*

PS: Wat gebeurt er eigenlijk met Midge Plots dood?

Toch nog genoeg genoten voor een net zo hoge score dus. Goede analyse, trouwens.



Inderdaad, ook al zo'n onduidelijkheid waar ik me aan stoorde.

Wat is daar onduidelijk aan?

Want oude films staan normaliter bekend om hun slechte scripts? Of wat bedoel je?

Aanvankelijk lijkt ze een (bij-)rol van betekenis te spelen maar ineens (nadat de film is 'omgeklapt', om het zo maar te zeggen) is ze verdwenen.

In die scene na de moord neemt ze toch min of meer afscheid van een gedesillusioneerde, obsessieve, in een shock verkerende Scottie (ziekenhuis)? Het laatste half uur richt zich primair op Judy en Scottie. Wat moet Midge daar nog doen? Weet Midge uberhaupt wel dat Scottie 'er bovenop is'? En hoeveel tijd is er verstreken tussen dat bezoek aan het ziekenhuis en een 'herstelde' Scottie?

Ik mis Midge iig niet. Moeten we alles voorgekauwd krijgen dan en moet een script in de eerste plaats alle losse eindjes maar aan elkaar knopen? Ik vind te veel uitleg meestal storend zelfs.