Vertigo (1958)

Vind die review ook een beetje slap.. Je doet erg je best om deze film af te kraken.. Maar krijg het idee dat je bepaalde dingen niet helemaal snapte in deze film.

Ja zeg dat wel, maar goed zal het even toelichten
Ik begrijp niet waarom je 4,5 ster geeft.. Of je schrijft slecht of je drukt je verkeerd uit. Ik zou die 4,5 sterren op de docu geven want je laat duidelijk merken dat je de film niet denderend vond.

chevy93 schreef:
Mijn 3e Hitchcok en ik krijg steeds meer respect voor die man. Midden in de nacht Psycho gekeken en dat was me toch even een filmervaring. North By Northwest viel ietwat tegen, maar was nog steeds een prima film.

Het verhaal van Vertigo heeft me gewoon nooit aangegrepen. Ik had DVD's besteld bij iemand en deze zat er toevallig bij. Ik had de binnenkant gelezen en was meteen verkocht. Er stond: 'Vertigo is één van de meest angstaanjagende romantische films aller tijden, mede dankzij het grote aantal spookachtige camerahoeken met de zeer beroemde gebouwen van San Fransisco als achtergrond.Wie wordt daar nou niet nieuwsgierig van?

Waarschijnlijk ben ik met het idee dat ik een spannende thriller (net zoals bovengenoemde) zou zien. Hierdoor was ik ietwat teleurgesteld aan het einde van de film. Het begon hartstikke goed met die scène op het dak en daarna de achtervolging. Ik was dan ook uiterst verrast dat hij haar zo snel aansprak, want zo verpest je het spioneren toch? Nog meer verrast was ik toen zij van het gebouw sprong. Was de film nu al afgelopen? Wat een aanfluiting!

Gelukkig was dat niet zo, maar ik heb nooit het gevoel gehad dat ik naar de beste film aller tijden aan het kijken was. Maar ik geef weer de schuld aan die verdoemde verwachtingen .
Toen de film afgelopen was... Ik baalde echt. Ik moest echt wat gemist hebben. Daarom ben ik, tussen de Olympische Spelen door, de documentaire gaan kijken.

Toen was ik verkocht! De documentaire liet zien hoe geniaal Hitchcock eigenlijk is. De moeite die hij in deze film heeft gestopt. Belangrijker nog, de documentaire liet zien hoe je naar deze film moet kijken. Direct kon ik dat nog niet, daarom heb ik de film een nachtje laten zakken en nu kan ik het wel. Ik zie nu wat voor meesterwerk dit is en hoe goed deze eigenlijk is.

Alles klopt, de emoties, het verhaal, de muziek. De muziek, oh wat blijft die toch prachtig.
Bernhard Hermann is echt een legende en bewijst keer op keer zijn klasse.
James Stewart en Kim Novak spelen de sterren van de hemel. James Stewart heeft een heerlijk charisma en Kim Novak is gewoon een prachtige vrouw.
Ik zie nu ook in wat voor klasse film dit is en ik denk dat ik deze film bij de volgende kijkbeurt nog beter ga vinden. Misschien dat een Top 10-plek zelfs haalbaar is.

5,0*

P.S. Leuk om te zien dat de grote regisseurs van nu zoveel respect hebben voor Hitchcock en met name deze film. Met name Scorsese was erg overtuigend in zijn woorden over Hitchcock.

Ik heb al gevraagd aan een moderator om het bericht te wijzigen, zodat het wel duidelijk is. Maar hij zei dat hij het wel gewoon begrijpt.

Klopt, ik VOND de film niet denderend, omdat ik met een verkeerd beeld deze film ben gaan kijken.

Ok peace

Zal hem vast nog wel een keer herkijken en dan schrijf ik een betere recensie.

Beloofd.

Mijn allereerste Hitchcock-film! Ik vond hem zeker niet slecht, maar een echt meesterwerk kan ik het toch nog niet noemen. Het verhaal is goed maar zeker niet indrukwekkend en echt spannend werd het eigenlijk nooit. Voor de rest vond ik het qua sfeer, verteltempo en acteerprestaties wel goed zitten. Een geslaagde film dus maar net iets minder dan verwacht. Ben wel erg benieuwd naar meer...

Goede film, alleen dat einde?
.Was dat surrealistisch...? wat deed die non daar ineens.

Geen specifiek symbolisme voor zover ik weet. Ze waren in een kerk en die non hoorde gewoon stemmen en kwam kijken. Het gaat er gewoon om dat ze schrikt en daarom naar achter stapt en valt.

Heb de vermakelijke discussie over de recensie een tijdje gevolgd. Het is een typisch voorbeeld van hoe het te eerlijk en overvloedig geven van informatie zich tegen je kan keren. Ik vind de uitleg van Chevy93 naar aanleiding van de kritiek en de vragen prima en plausibel. En ik ga er ook in mee dat je mening over een werk, of het nou een boek, een schilderij of een film betreft, kan wijzigen na het zien van een documentaire.

Ik kan een voorbeeld geven: Aan het einde van de film 'Capote' wordt nog kort aangegeven wat de gevolgen van de gebeurtenissen voor de verdere carriere van Truman Capote zijn geweest. Dat maakte op de een of andere manier de film nog aangrijpender. Hetzelfde effect heb ik bij sommige 'making of' documentaires. Met name bij oudere fims kan ik me voorstellen dat je je bij het kijken niet geheel kunt voorstellen hoe moeilijk het is geweest destijds een dergelijke fim te maken. Een documentaire hierover kan je dan overtuigen, milder stemmen en je waardering wat opschroeven. Niet van een 1,5* naareen 4,5*, maar een half of heel punt lijkt me zeer plausibel.

En nu maar wachten op de beloofde 'new and improved recensie.

Ik zal eerlijk toegeven dat het een tijdje geleden is, maar volgens mij is het gewoon dat het door de leeftijd van de film komt. Emoties overbrengen was vroeger eenmaal wat moeilijker. Er wordt op Wikipedia i.i.g. niks over gemeld.

Mooie film met een degelijk liefdesverhaal over een man die een suicidale vrouw volgt, terwijl hij kampt met zijn eigen problemen. Het was soms nogal langdradig, maar sommige momenten zijn dan weer helemaal geniaal, zoals de vrouw die zichzelf schildert in de vorm van het zelfportret uit het museum, waar de man niet vrolijk op reageert. De film komt hier helemaal niet op terug en de uitbarsting van de vrouw laat dan ook vragen achter. Was ze verliefd op de detective? Zulke momenten maken deze film goed, ook al is deze wat lastiger te kijken vanwege leeftijd van de film.

4*

Hitchcock numoro negen, is dit. En ik ben het wel met dEUS eens. De film begint goed met de dakachtervolging. Daarna blijkt dat James Stewart hoogtevrees heeft. Hij krijgt aangeboden om nog één keer voor dective te spelen. En uiteraard neemt hij de baan aan. Maar on eerlijk te zijn pakte het verhaal me niet echt. Ik vond de film niet echt spannend, en de plotwending op het einde deed me ook vrij weinig.

James Stewart zat wel weer erg goed in zijn rol. Een onwijs goeie acteur is het toch. De mooie Kim Novak doet het ook uitstekend. Op de hele cast is sowieso niets aantemerken. Een prima Hitchcock dus. Maar ik vond het nou niet echt een meesterwerk.

3,5*

We hebben thuis de Hitchcock filmcollectie staan, en Vertigo staat daar ook bij te pronken. Heb ze volgens mij allemaal eens gezien maar dat is al behoorlijk lang geleden en die kan ik dus niet goed beoordelen. Deze heb ik het meest recent gekeken, en wederom maakt Hitchcock zijn bijnaam 'master of suspense' meer dan waar. Het moet allemaal even op gang komen,(de dakachtervolging is natuurlijk een goed begin maar hierna zakt het even in) maar zelfs voor een film uit de jaren vijftig gaat dat snel. Het plot slingert je alle kanten op en verrast je meerdere malen. Stewart en Novak schitteren natuurlijk weer en dragen bij aan het genot van deze film

Volgens wikipedia valt deze films onder de beste allertijden. De film flopte echter wel in 1958 en daarmee sluit het precies aan bij andere meesterwerken, respect laat soms op zich wachten. In sommige gevallen pas na het intreden van de dood van een kunstenaar, gelukkig was dit bij Hitcock niet het geval.

Toch had er iets meer snelheid in gemogen en was het plot soms iets té verwarrend, dit kan uiteraard verbeterd worden na een herkijkbeurt en wie weet verhoog ik mijn score dan wel, ik ga in ieder geval lekker door met de Hitchcock collection want volgens mij zitten er nog wel een paar tussen die ik niet gezien heb.

2de keer kijken van deze Hitchcock klassieker deed me minder goed, de ontknoping is nog steeds erg origineel en indrukwekkend en ook aan James Stewart lag het zeker te weten niet, maar toch voelt de film op verschillende gebieden wat traag en een klein beetje verouderd aan, heeft de tand des tijds minder goed doorstaan als North By Northwest of Psycho.

half sterretje minder, 3,5

"Vertigo" op woensdag 07 juli om 20u in Cinema Zuid (Muhka) te Antwerpen.

aan roelv, antwoord op de vraag: ja nogal wiedes,dat lijkt me nogal duidelijk te zien aan het bespieden, het verzorgen, en de jaloezie die ze welliswaar niet letterlijk uitspreekt maar wel heel duidelijk te zien is. Het schilderij is een duidelijke toespeling van haar op de obsessie van de hoofdpersonage, maar ook op de jaloezie die zij zelf voelt. Moet ze dan ´Ik ben verliefd´! roepen, het er nog dikker bovenop leggen dan nu gebeurt lijkt me nogal over the top.

Ging met volle moed deze klassieker in. Vertigo viel lichtjes tegen, maar was alsnog lekker vermakelijk.
Vooral de onderhuidse spanningen waren duidelijk voelbaar in de film, gecombineerd met een leuke cast en de prachtige Kim Novak. Het verhaal is redelijk rechtlijnig en na 1,5 uur dacht ik dat het al wel voorbij zou zijn. Vanaf hier werd de film een jojo voor mij. Het werd wat te langdradig en het leek nergens naar toe te gaan. Heb me wel aardig laten foppen, want het einde kwam voor mij best uit de lucht vallen, wat tegelijkertijd ook weer een beetje minder is. Want het moment dat Judy/Madeleine op het einde per ongeluk te pletter valt is gewoon goedkoop. Ook bevat de film veel rare momentjes voor iemand die "the master of suspense" wordt genoemd.
In het begin red Scottie Madeleine uit de rivier, eenmaal bijgekomen bij hem thuis gaat ze er in haar auto vandoor. Die toch duidelijk bij de Golden Gate Bridge was achter gelaten. Bijzonder slordig.

Niet het meesterwerk waar ik op had gehoopt, maar dankzij de voelbare spanning en enkele cinematografisch goede momenten toch een meer dan vermakelijke film.

3,5*

Zo'n tragische film

Het voelde ook soms allemaal nogal verward, met plots Scottie in het zottenhuis, volgende scene ineens niet meer, de rotatiekus met het paardenstal ineens in de achtergrond, dat de eigenares van het Hotel de vrouw niet heeft gezien en Scottie wel, kan een Vertigo geek mij helpen?

Erg goede film die weer meer als Psycho was. Zijn achtervolgfilms als 39 Steps en North by Northwest liggen met dan iets meer. Bizar einde zoals hier al vaker gemeld wordt. De film wordt er niet minder door. Sterk verhaal, goede sfeer, prima acteerwerk en goed uitgewerkt.

4,0

Tot nu toe (slechts) 4 Hitcock film kunnen zien.
Deze steekt daar met kop en schouders boven uit.
James Stewart & Kim Novak zijn zeer prettig om naar te kijken. Vooral laatst genoemde is bijzonder mooi.

De film begint wat vaag maar naarmate de tijd vordert wordt het spannender en spannender.
Een paar geweldig mooie shots vaak vergezeld door de passende spannende muziek!

Het einde van de film is toch ook gelijk het hoogte puntje. Ik verwachte de val van Madeleine misschien een beetjeen toch schrok ik me kapot
Ook de extra's die zich op mijn DVD bevonden waren leuk om te bekijken. Geweldig om de acteurs nu op leeftijd te zien. Sommigen bijna niet veranderd (Barbara), anderen onherkenbaar (Kim Novak).

Dik en dik genoten. Binnenkort Rear Window bekijken. Kijk er nu al naar uit!

deze ga ik vanavond zeker kijken, ben erg benieuwd na alle verhalen hier!

Ik begrijp na 2 keer kijken de scene in het hotel nog altijd niet. Hij ziet haar naar binnen lopen, boven voor het raam staan, maar de hotel eigenaar heeft niemand naar binnen zien lopen en vervolgens zien ze vanuit een lege kamer ook geen auto meer voor het hotel staan !?!?!

Vaag!

Mijn tweede Hitchcock.

Vertigo, man oh man, wat een film. The Birds vond ik een geweldige film en ik moet toegeven dat ik deze film ook *4 sterren geef, maar deze film is toch net eventjes wat beter dan The Birds. Ik schrijf normaal geen recensies over films dus excuseer me als ik wat foutjes maak. Laat ik alvast zeggen dat de slotscene van deze film een van mijn favo ooit is, en dit is waarschijnlijk de eerste film met een ingewikkeld plot, ik zie geen andere reden dat de film voor een andere reden zo hoog in de top 250 staat. Natuurlijk is er nog het vaak interessante dialoog en typische Hitchcock sfeer. Tel daarbij op dat de hele film gewoon een lekker traag tempo heeft. Dat bevalt me altijd wel. De karakters werden goed ontwikkeld. Iets beter dan in The Birds vind ik. Ook moest ik wel lachen toen ik een kaal,mollig mannetje zag lopen in een van de eerste scenes van de film. Was dat Hitchcock?

Wat indruk op me maakte was hoe goed gefilmd Vertigo was. Gewoon de algehele kwaliteit. De film kent ook een paar mooie shots van San Francisco van de jaren 50 en een bovengemiddelde cast. Wat ik wel onprettig vond is de pompeuze muziek. Dit is een oude film, ik weet het, maar het lijkt soms wel of de hele tijd hetzelfde deuntje wordt afgespeeld bij zowel de romantische als spannende scenes. Het verhaal is ingewikkeld, maar toch oubollig en typisch Hitchcock-achtig. Er waren wel twee dingen die ik niet begreep, namelijk: waarom wou de baas van Scottie uberhaupt Scottie te grazen nemen en een andere vrouw gebruiken om zijn vrouw na te doen? Dit is toch wel de basis van de basis. En hoe kan het dat -zoals SnakeDoc zegt- dat Madeleine bij de hotel-scene eigenlijk er eigenlijk helemaal niet in het hotel was? Ook vond ik dat gedoe met die vrouw met die bril die Scottie leuk vond die schilderijen van haarzelf maakte nogal vaag.

Toch is dit een erg spannende, meeslepende film met een pijnlijk, confronterend slot. De trip-scene van Scottie terwijl hij droomde vond ik de beste scene na het slot. Wie is het met me eens?

*4

Ik ben het met je eens en ik wil net als jou antwoord op de vragen

Wie o Wie

Een grote tegenvaller eigenlijk. Deze wordt altijd wel in een adem genoemd met toppers als Rear Window, maar Vertigo vind ik dat niveau bij lange na niet halen. Weliswaar is de film visueel vrij imponerend met aardige cameratrucjes, vaak mooie belichting en kleuren en fraaie plaatjes van San Francisco, maar het plot rammelt nogal.

Aanvankelijk is het nog lekker mysterieus, maar dat begint ook wat te vervelen en ik vond de liefde tussen Scottie en Madeleine nou niet bepaald uit de verf komen. Er is wel heel erg snel een klik die nogal ver gaat, ook de tweede keer, als zij zogenaamd Judy is. Wie geloof nou ook dat hij niet ziet dat zij dezelfde persoon is, de vrouw van zijn dromen? Of hoe moet je er als kijker nou in meegaan dat niemand na het "ongeluk" boven in de toren gaat kijken. Ongetwijfeld is dat standaard bij een politieonderzoek als er zo'n ongeval plaatsvindt.

Sommige special-effects zien er ook wel heel houterig uit, net als de acteerprestaties met regelmaat. Wat dat betreft en wat betreft de muziek kun je toch wel echt merken dat de film al erg oud is. Al zou je hem toch wel een stuk minder oud schatten dan uit 1958, en daarom is ook geen slechte film. Alleen wel een teleurstellende wat mij betreft. Het einde maakt nog wel een heel klein beetje goed, maar komt wel een beetje uit de lucht vallen vind ik en word vaag in beeld gebracht. 3.0*.

Mooie Hitchcock klassieker, met een heel goed spelende James Stewart.

Het vielt nogal in de herhaling om steeds hetzelfde liedje en deuntje te horen en zo zwaar op de voorgrond bedoelde ik daarmee