Vertigo (1958)

Tuurlijk, ik wil alleen maar zeggen de bom zelf ook enigszins interessant genoeg moet zijn wil die suspense-formule werken. Ik vind niet dat het enkel afhangt van de sympathie van de persongages.

De bom is natuurlijk maar een voorbeeld dat Hitchcock gebruikte om zijn theorie duidelijk te maken. Het had ook een andere situatie kunnen zijn. Sterker: de bomscène ben ik in nog geen enkele Hitchcock tegen gekomen.

En nogmaals: er waren volgens Hitch twee elementen voor spanning. Dus niet alleen sympathie, maar ook het element dat de kijker meer weet dan de personages in de film.

Jah . Natuurlijk.

Ik gebruik hier "de bom" als algemene term. "De bom" in deze film bv, is niet bijster interessant. Ook met sympathieke personages had het niet gewerkt.

Stijlvolle en mooi in beeld gebrachte film van de grootmeester van de thrillers Hitchcock. Kim Novak schittert in de film als de mysterieuze Madeleine en huisacteur van Hitchcock James Stewart doet het uitstekend als de ex-politieagent die in de ban geraakt van deze blonde vamp. Hitchcock maakt in bepaalde scènes goed gebruik van kleuren en de muziek is ten alle tijde sfeervol.

Aan de negatieve zijde van de balans vond ik de film niet erg verrassend. Het is niet dat ik elke plotwending van ver zag afkomen, maar toch was ik nergens echt verrast. Ook heeft de film een iets te lange speelduur om me gedurende de ruime twee uur te boeien. Een leuke film, maar ik denk dat ik hem toch minder speciaal vond dan de gemiddelde kijker.

Nochtans staat hij bij imdb.com op 8,6 genoteerd 38ste plaats. Voor mij een zeer goede film, ik ben wel een Hitchcock-liefhebber.

Zonet gezien, een geweldige film! Blinkt nergens in uit, misschien qua verhaal, maar die twee uur kijken loont de moeite.

Het begint als een ietwat normale thriller die in het midden een leukere wending krijgt.

Wanneer Madeleine in contact komt met Scottie. Pas dan begint de film echt uit te blinken en wordt het verhaal interessanter.

Het laatste half uur maakt de film nóg sterker en de finale scènes zijn weer typisch Hitchcock.

4.5*

verassende film, met een mooie sfeer en goed verhaal. Was echt verrast, 'the birds' van Hitchcock vond ik zon vreselijke film! Die was dan ook misschien iets te gedateerd, waardoor het griezelgehalte wegvalt. Deze film vond ik echt super, met een goed verhaal en interessante personages. Dat de film zo veel ouder is, heeft juist wel wat en wat maakt het nou uit, toen maakten ze ook heus wel goede films.

Een van de beste Hitchcock's 4*

M'n 3e Hitchcock na Birds & Psycho. Deze Vertigo ligt daar naar mijn smaak tussen. Sterk acteertalent en Hitchcock blijft de master of suspence. Toch heeft hij ergens een beklemmende inpakt in z'n scenes dat als een mes werkt dat langs twee kanten snijdt. Voor de spanning is dat ideaal, maar twee uur lang op die manier is te veel van het goeie. Ook had de film misschien iets korter gemogen om helemaal tot z'n recht te komen. Toch een zeer sterke film geworden waar ik van genoten heb. Volgende Hitchcock op het lijstje wordt Dial M for Murder die ik heb opgenomen van tv. Benieuwd wat die me gaat zeggen.

Na het zien van Rear Window en North by Northwest was dan eindelijk ook deze film van Hichcock aan de beurt. Weer een geweldige film, maar minder dan de eerste twee die ik van deze geweldige regisseur heb gezien.

Je word al snel meegezogen in dit beklemmende avontuur van Scottie Ferguson die ene Madeleine moet achtervolgen. Prachtig gedaan, maar op sommige momenten word het nogal wat ongeloofwaardig. Dat geeft voor de rest niet van de meester van Suspense weet weer een geweldige sfeer toe te passen in de film. Naast dit is de cinematografie en het camerawerk weer geweldig, maar dat was ik inmiddels van Hitchcock gewend. James Steward en Kim Novak doen het uitstekend. De film is bij vlagen superspannend en kijkt gewoon heerlijk weg. Vertigo is zeker weer een prachtige en dik geslaagde film voor mij!

* * * *

Voor mij nog steeds de beste film van Hitchcock. Geweldig scenario en uitstekend acteerwerk van James Stewart en Kim Novak. De hoogtevrees scenes van James Stewart waren adembenemend. Niet de makkelijkste film van Hitchcock, maar deze film moet je als filmliefhebber gewoon gezien hebben.

Spannende film tot het eind, maar Hitchcock's beste film is en blijft Psycho.

Geef mij maar The Birds

die is inderdaad ook goed en geef ik ook 4 sterren, maar Psycho krijgt de volle pond 5*

Dat verdient hij ook wel

IJzingwekkend beklemmende spanningstour-de-force met een briljant plotje vol dingen die alleen in films kunnen gebeuren, en waarschijnlijk daardoor zo goed werken.

De eerste helft van de film is degelijk. Leuk gefilmd, aardig uiteengezet, James Stewart laat weer eens mooi zien waar hij voor gemaakt is en Hitchcock legt de kaarten duidelijk uiteen. Zonder ook maar een clou te geven waar de rest van de film dan over moet gaan, want als je op een gegeven moment het einde van dit deel in beeld ziet komen besef je je wel degelijk dat de speelduur nog niet ten einde kan zijn. Hoogtepunten zijn aan te wijzen: de kus bij de zee, Stewart's hoofd, de mysterieuze sfeer, het uitstapje naar het bos en het tracking shot in de toren. Dit stuk is goed te doen.

Maar dan de andere helft! De spaning is plotselijk om te snijden, Stewart's nog ontwikkelende paranoia wordt weinig subtiel overgebracht en zijn droomsequentie is dan ook huiveringwekkend. Je overtuiging dat geesten niet bestaan is niet meer, want Hitchcock sleept je dusdanig mee dat je erin begint te geloven. De daaropvolgende plottwist vergt het nodige vermogen om alles wat je eerder aangenomen had overboord te gooien, en de terugkeer van Kim Novak komt onverwachts en welkom. En nu wordt het dan écht meesterlijk. Hitchcock speelt vernuftig met welke informatie hij prijsgeeft, soms nog voordat alle karakters hiervan op de hoogte zijn, laat paranoia en het geloof in de geesten zelfs na hun ontmaskering nog de hoofdtoon spelen, de uiterste en gekste kant van de mens wordt verkend (Waar zou Stewart allemaal tot in staat zijn?), en hij laat zijn scoreman de vrije loop. En steeds wordt de spanning wat verder opgekrikt. Ditmaal subtiel deelt hij zijn schokken één voor één uit, wat hij samenwringt in de briljante slotsequentie waarin eerst een grijs mantelpakje en opgestoken haar een hoofdrol spelen, en later een verduisterde non. Waarvan de 2e mij spontaan de handen naar het haar liet schieten. Die laatste scène is zo-verrekte-spannend, beter dan dit had de film niet kunnen eindigen. In feite eenvoudig, maar iedere keer wanneer zo'n tracking-shot werd getoond schoot ik weer overeind in mijn stoel. Het simpele aandoen is waarschijnlijk wat het zo eng maakt. Het gebeurt zomaar even.

En waarom? Hitchcock bewijst heer en meester te zijn in het opwekken van spanning waar je moeilijk je vinger op kunt leggen. Steeds maar weer.

Achteraf zat ik, precies zoals een thriller moet veroorzaken, met knikkende knietjes te besluiten om naar bed te gaan. Niet echt omdat ik bang was, meer vanwege de uiterst indringende manier waarop je deze ook mogelijk manier van leven wordt duidelijk gemaakt. Een leven van paranoia en wantrouwen, leugens en bedrog; iets dat spannender was dan ik ooit had verwacht.

4,5*

Mooi geschreven Serpico!

Vertigo wisselt tussen duizelingwekkende spanning en ongeloofwaardige troep. Hitchcock weet als geen ander hoe je spanning moet opbouwen en deze film kent een bijzondere en fantastische opbouw. Het begin is vrij standaard, maar halverwege wordt alles omgegooid en weet je niet meer wat je moet verwachten. Waar deze film echter faliekant de mist in gaat is het psychologische aspect. De menselijke geest wordt zó simpeltjes neergezet waardoor veel acties van de hoofdpersonages me niet bevielen.

Het obsessief terugvinden van een verloren liefde kan subtieler dan haar in hetzelfde pakje proberen te hijsen, en de climax gaat helemaal verloren door de overmatige uitleg. Was de film wat subtieler en diepgaander geweest, dan had de opbouw wél volledig kunnen werken. Nu scheelt dat de film op z'n minst een heel punt, waardoor het voor mij niet de klassieker is die het met gemak had kunnen zijn.

Deze film van Hitchcock vandaag maar weer eens opnieuw bekeken. Blijft voor mij nog steeds zijn beste film. De opbouw, het acteren en de score van Berny Herrmann maken voor mij het herzien van deze film zonder meer de moeite waard.
Ik ben het met Beitel eens dat sommige scenes, zoals "haar in het zelfde pakje proberen te hijsen" erg irritant zijn en dat de uitleg op het eind ook niet had gehoeven. De scene van het halssnoer en de scene waarin Gavin zijn vrouw vermoordt door haar van de klokketoren te gooien zeggen al genoeg.
Het zijn voor mij de enigste twee minpunten in deze film en voor de rest heb ik weer echt van deze Hitchcock genoten.
Mijn 5* waardering blijft daarom ook onveranderd.

Gisteren heb ik dan eindelijk Vertigo gezien, die samen met Psycho, Rear Window en North by Northwest tot Hitchcock's beste werk gerekend wordt. Aangezien ik de eerste drie allemaal erg goed vind kon het met Vertigo eigenlijk niet mis gaan. Toch gebeurde dat wel enigszins in mijn ogen, want hoewel deze film zeker niet slecht is, wordt het niveau van de andere drie films hier niet gehaald.

Ik vond het eerste gedeelte van film best aardig met enkele typische Hitchcockmoment, een goede spannende score en prima acteerwerk. Halwerwege de film onthult Hitchcock de ware toedracht rond Madeleine's dood, waardoor de kijker in feite erachter komt hoe alles zit, terwijl Stewart daar nog lang niet van op de hoogte is. . Hoewel ik best begrijp waarom Hitchcock zoiets toepast, haalde dat voor mij richting het einde toch een gedeelte van de spanning weg.

Verder is het gewoon een bovengemiddeld goede film waar ik bij vlagen zeker van genoten heb, maar niet de topper die velen er wel in zien.

3,5*

Vertigo was mijn 2e Hitchcock en is mij ook zeer goed bevallen.Dat ik dit nu pas aan het ontdekken ben,maar ik ben dan nog volop bezig om mijn filmsmaak te ontwikkelen.

Ik zie Vertigo niet echt als een suspense film, al is die natuurlijk op bepaalde momenten zeer spannend vooral in de 2e helft van de film.Ik zie het meer als een liefdes relaas, Die naar het eind toe steeds spannender word en naar een memorabele climax toewerkt.
De film kijkt erg lekker weg en heeft mij op ieder moment weten te boeien,als het niet het verhaal was, waren het de heerlijke acteer prestatie's van Stewart en Novak, of de prachtige beelden en kleuren die de film bevat.De scene in het bos vond ik echt prachtig om naar te kijken.Ik begon mij naar het eind toe wel een beetje te ergeren aan de obsessie van Scottie en dat haalt de film voor mij wel wat naar beneden, misschien dat het bij herziening wat beter uit gaat pakken.

Bernard Herrmann levert voor Vertigo weer een zeer mooie score af,vooral de romantische themas wat een beetje vermengt was met een spannend thema waren schitterend.Het camera werk was ook weer van een zeer hoog niveau en werkt uitstekend in de toren waar het verhaal een andere richting opgaat .

4* en ik verheug me al weer op de volgende Hitchcock.

Onlangs gekozen tot beste mystery-film door de AFI. Ben benieuwd of die die status kan waarmaken.

Heeft ie' al gedaan. Is toch verkozen tot de beste?

Snap, maar ik bedoel als ik 'm ga kijken.

Meesterlijke thriller van Hitchcock. Inmiddels een klassieker. Behoort tot het beste wat de man ooit geregisseerd heeft. Net geen Dial M of Rear Window maar komt dicht in de buurt.

Volledig met je eens. The Birds tijdje geleden gezien, vond ik toch niet zo geweldig als ik verwacht had. Van deze heb ik toch erg genoten, Hitchcock heeft een goed oog voor detail en vooral het geillustreerde stuk wist mij erg te verrassen. En wat een gestoorde plottwist ineens! Al met al zijn tijd ver vooruit. Binnenkort Dial M for Murder en Rear Window maar eens bekijken.

Alweer tijdje geleden dat ik een hitchcock zag. Nooit verwacht om zo'n wanhopige werkje voorgeschoteld te krijgen. Niet dat zijn twee voorgaande films die ik zag meesterwerken waren( Rear Window, North by Northwest) toch was North By Northwest een leuk verrassing.......En dan krijgen Vertigo, een duidelijke voorbeeld van een gedateerd film.

Hitchock heeft hier een vreemde visie om suspence te creëren. Laten we even een bombastisch, afgrijselijk, zeurige muziek componeren en vervolgens Steward paar keer gekke bekken laten trekken. Dat zult mensen echt van hun stoel blazen. Steward zijn performance hier is zo ongeloofwaardig als het maar kan. Typisch een irritant, cynisch Amerikaanse burger. Wat Kim Novak verder hier doet is nauwelijks acteren te noemen. Barbara Bel Geddes wist enkel een leuk rolletje neer te zetten.

Hitch blijft Wat betreft qua kleurgebruik verder wel aantrekkelijk. Visueel moeilijk te oordelen. Sommige shots zijn om te janken. heb je echt zoiets van ''what the fuck''. anderzijds heb je ook indrukwekkende shots. Wat me ook al licht opviel bij eerdere hitchocks is dat de man nogal melodramatisch kan zijn. Neem de scènes tussen Steward en Novak in het begin. Zo ongeloofelijk cliche en goedkoop oogden die dialogen. En vooral dramatisch. Lijkt zo uit de theater gehaald te zijn.

Alhoewel de film zo zijn momenten heeft biedt het echter nergens spanning of mysterie. Ik maak er ook geen geheim van dat die oude mysterie verhaaltjes me niet helemaal liggen. Mijn inzien simpelweg niet spannend genoeg.

Ongetwijfeld dat mensen verder behoorlijk zijn verrast of geschrokken door het einde. Ik lag echter dubbel toen ik de aftiteling zag.

Mijn advies; in het vervolg gewoon niet meer naar oude mysterie verhaaltjes kijken. Bespaart je een hoop ergernis en een hoop geschrijf. .