Black Mama White Mama (1973)

Jezus deze was wel erg slecht. Het begin van de film leek wel op een erotische gevangenis film, dat was misschien nog het plus punt van de film want de rest was echt bar slecht. Slecht verhaal, slecht geacteerd en slechte actie. Deze film krijgt nog 1 punt vanwege de borsten van Pam Grier, die zagen er wel aardig uit. Voor de rest snel vergeten deze film.

Ivm Coffy (en de een jaar latere Foxy Brown), is dit wel wat minder. Alhoewel deze niet eens zo slecht is. Geweld (wat in deze films vaak voorkomt) is goed, maar persoonlijk vond ik het wel iets minder. Ook het sfeertje vond ik hier best skinny. Jammer , maar het wist me niet echt te vervelen. Een kleine 3,0.

Leuke vrouwelijke exploitation variant op The Defiant Ones. Het verhaal heeft weinig om het lijf, net als de vrouwen in de film (lees: veel ontblote borsten). En die toon wordt meteen al goed gezet in de gezamenlijke douche-scene aan het begin van de film. De actie en het acteerwerk zijn vaak lekker knullig, maar dat maakt de film des te leuker.

Wanneer je opgewonden wordt van meisjes in handboeien, zit je hier goed. Zo niet zal het al wat lastiger zijn dit te waarderen. Best geinig vrouwelijke gevangen die met elkaar douchen, maar op internet zijn er genoeg sites waar je je mee kunt vermaken. Het Defiant Ones achtige vervolg is echt vrij matig. Goedkope acteurs, locaties en vreselijk lelijk gefilmd. De shootouts tussendoor brengen nog wat leven in de brouwerij, maar de film leunt te veel op het concept en te weinig op kwaliteiten van filmmakers die weten dat good clean fun niet vanzelf komt en meer nodig heeft dan wat aardig uitziende dames.

M'n eerste van Filipijns exploitation regisseur Eddie Romero. Er staan er nog een hoop van deze man op het lijstje, maar met deze Black Mama, White Mama stelt hij me toch behoorlijk teleur.

Het begint nog wel aardig, met wat standaard women in prison thema's (gezamenlijk douchen, catfights etc.) maar zodra Grier en Markov aan elkaar geboeid aan een ontsnapping beginnen verandert de film in een snoozefest. Het verhaal kan totaal niet boeien en het is moeilijk de aandacht erbij te houden. Één enkele shootout is nog wel de moeite waard (vooral omdat er gebruik gemaakt wordt van lekker fel rood bloed, waar veel van dit soort films die moeite niet eens namen en er allerlei figuranten naar de grond vliegen zonder zichtbare kogelwonden). Sid Haig zet, zoals altijd, een vermakelijke rol neer, maar kan de boel eigenlijk ook niet meer redden.

Gemiste kans. Cast met wat leuke gezichten en een aardig concept. Helaas maakt Black Mama, White Mama de verwachtingen zelden waar.

Best een leuke film hoewel het qua plot wat warrig en onsamenhangend is. Het middendeel van de film kakt wat in omdat het behoorlijk repetitief is: stukje rennende dames, badguy zit ze achterna, rescue crew ook, repeat. Een sterk begin in de gevangenis, lekker sleazy. En een good old fashioned shootout op het einde. Er zitten een paar leuke vuige types in de film, maar white mama Markov zelf mist charisma en een badass look die Pam Grier wel heeft. Dat schaadt de film een beetje.

Veel actie, hier en daar wat bloot...maar het verhaal en de spanning is toch maar magertjes.

De regisseur had toch meer de focus moeten leggen op de twee dames. Iets meer pit had de film wel verdiend. Qua naaktheid, zeker gezien de twee dames ,Pam Grier en Margaret Markov, valt het niet tegen... maar het is allemaal wel braafjes. 5/10